Кіріспе

Грузияның әскери шенеунігі, саясаткері Абхазия князі Константин (Коте) (17 қараша 1867 – 20 мамыр 1923) – грузин әскери шенеунігі, саясаткер және қоғамдық қайраткер. Ресей империясы тұсында ол патша әскерінде (1916) және Грузия Демократиялық Республикасының ұлттық армиясында (1918) артиллерия генерал-майоры болды, сондай-ақ Грузияның либералды аристократиясының танымал көшбасшысы еді. Грузияны Кеңес Одағы басып алғаннан кейін, ол кеңес үкіметіне қарсы, ұлт-азаттық қозғалысының жетекшілерінің бірі ретінде көзге түсті. 1918 жылы Тбилиси мемлекеттік университетінің негізін қалаушылардың бірі және 1921–1923 жылдары Грузия Ұлттық Демократиялық партиясының төрағасы болды. 1923 жылы оны Кеңес қауіпсіздік полициясы ("Чека" деп аталатын) тұтқындап, өлім жазасын орындады. 2023 жылы Грузияның Ұлттық Батыры атағымен және орденімен марапатталды.

Ерте өмір және мансап

Константин (Коте) Абхази Кахетияның (Шығыс Грузия) Карданахи ауылында бай аристократ отбасында, патшалық Ресей армиясының генерал-майоры, ханзада Николоз (Нико) Абхази мен ханшайым Нино Чавчавадзенің ұлы, көрнекті грузин жазушысы және қоғам қайраткері Илья Чавчавадзенің қарындасы болып дүниеге келді. Абхази Тбилисидегі кадет корпусын және Санкт-Петербургтегі әскери академияны бітіріп, 1890 жылы Ресей армиясына қосылды. Кейіннен ол Грузияның қоғамдық өміріне белсенді қатысып, бірнеше әлеуметтік және экономикалық жобаларды, соның ішінде 1906-1913 жылдар аралығында Кахетия теміржолының құрылысын қаржылады. 1913 жылы Тифлис губернаторлығының дворяндық маршалы болып сайланды, бірақ 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскерге шақырылды. 1916 жылы генерал-майор болып тағайындалып, 1914 жылдан 1916 жылға дейін артиллерия бригадасына қолбасшылық етті. 1916 жылы Тифлис округі үшін Ресей империясының Мемлекеттік Думасына сайланды.

Революция

Грузияға оралғаннан кейін, ол маршал сайланды және 1917 жылы Грузияның Ұлттық Демократиялық партиясын құруға көмектесті. Оның басшылығымен грузин аристократиясы өз мүлігін мемлекеттік деп жариялады. Абхази 1918 жылғы ақпанда Тбилиси мемлекеттік университетінің құрылуына және 1918 жылғы мамырда Грузия Демократиялық Республикасының тәуелсіздігін жариялауға қатысты. 1917–1919 жылдары Грузияның Ұлттық кеңесінің мүшесі болды. 1921 жылы Ұлттық Демократиялық партияның төрағасы болды. 1921 жылдың басында Совет Ресейінің Қызыл Армиясы Грузияға басып кірді және оны басып алды, бұл грузин үкіметін елден қашуға мәжбүр етті. Абхази Грузияда қалды және Грузияның тәуелсіздігі үшін күрескен астыртын қозғалыс комитетіне қосылды, онда ол әскери орталығын басқарды. 1921–1923 жылдары Пшави, Хевсурети және Кахетияда партизандық топтарды ұйымдастыруға жетекшілік етті. Бірақ 1923 жылдың наурызында Абхази және Әскери орталықтың тағы 14 мүшесі (Александр Андроникашвили, Варден Цулукидзе, полковник Георгий Химшиашвили, Ростом Мушкелишвили, Михаил Зандукели, Симон Багратион, Парнаоз Каралашвили, Ясон Кереселидзе, Иване Кутателадзе, Симон Чьябришвили, Александр Мачавариани, Элизабар Гулиашвили, Леван Климашвили және Дмитрий Чрджили) ГПУ-мен қамауға алынып, 1923 жылдың 20 мамырында кеңеске қарсы қызметтері үшін атылды. Ол өлім жазасына кесу алдында былай деді:

Абхазидің ұлы Николас (1900–1987) және оның Шанхайда туған әйелі Пегги Пембертон Картер (1994 жылы қайтыс болды) Канадаға көшіп, 1946 жылдан бастап Ванкувер аралындағы Виктория, Британдық Колумбияда танымал "Абхази бағын" салған.