Жан Поль Мартини – неміс туған француз композиторы (1741-1816). "Plaisir d'amour" романсымен және Элвис Пресли хит-ының бастауымен танымал. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс туған француз композиторы (1741–1816)
French composer of German birth (1741–1816)
Жан Пол Эгид Мартини, сондай-ақ Жан Пол Жиль Мартини (31 тамыз 1741 – 14 ақпан 1816) – классикалық дәуірдегі неміс туған француз композиторы. Ол бүгінде 1961 жылы Элвис Преслинің «Can't Help Falling in Love» поп-стандартына негіз болған «Plaisir d'amour» вокалдық романсымен әйгілі. Оны көбінесе итальян композиторы Джованни Баттиста Мартинимен шатастырады, сондықтан кейде «Мартини Иль Тедеско» («Неміс Мартини») деп атайды.
Jean Paul Égide Martini, also known as Jean Paul Gilles Martini (31 August 1741 – 14 February 1816;) was a French composer of German birth during the classical period. He is best known today for the vocal romance "Plaisir d'amour," on which the 1961 Elvis Presley pop standard "Can't Help Falling in Love" is based. He is often confused with the Italian composer Giovanni Battista Martini, so is sometimes known as Martini Il Tedesco ("Martini The German").
Өмір және мансап
Мартини Баварияның Фрайштадт қаласында мектеп мұғалімі Андреас Мартин мен оның әйелі Барбараның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Нойбург-ан-дер-Донаудағы иезуит семинариясында білім алды, кейін Фрайбург-им-Брайсгауда философияны оқуға кірісті, бірақ оны аяқтамады. Ол уақытша "Шварцендорф" деген кодовое имя қабылдады, себебі білім алу ақысын қайтару туралы талап етуден қорқып, өзінің ізін жасыруға тырысқан болуы мүмкін. Францияға көшкеннен кейін ол өзінің бастапқы тегін "Мартини" түрінде, итальян тіліне сәйкес өзгертті. Сол жерде ол патша сарайы музыканты ретінде сәтті мансап құрды. 1764 жылы Маргарита Камелотқа үйленді. Королева Мария Антуанетта үшін концерттер өткізген ол Француз революциясы кезіндегі режимдердің өзгеруіне бейімделіп, кейін Наполеонның үйлену тойына, сондай-ақ қайта жаңғырған Chapelle royale үшін музыка жазды. 1771 жылы жазған "L'amoureux de quinze ans" атты мелодикалық операсы зор табысқа ие болды. Бұған қоса, оның өте танымал шіркеу музыкасы ескі үлгілерді заманауи театрлықпен үйлестірді, ал "Plaisir d'amour" сияқты әндері зор ықпалға ие болды. 1788 жылы ол 16 000 ливр төлеп, король музыкасының суринтенданты лауазымын алды. Ол алдыңғы суринтенданттың қайтысынан кейін лауазымға кіруге тағайындалған, алайда Француз революциясының басталуы бұған кедергі келтірді. Мартини барлық лауазымдарынан айырылып, Лионға қашып кетті. 1800 жылы ол Париж консерваториясында композициядан профессор болды. 1814 жылы Бурбон монархиясы қайта орнатылғаннан кейін Мартини, 25 жылдан астам уақыт бұрын уәделенген король музыкасының суринтенданты болып тағайындалды. Оның соңғы шығармасы Франция королі XVI Людовиктің құрметіне жазылған реквием болды, ол 1816 жылғы 21 қаңтарда, монархтың өлім күніне орай Сент-Дени базиликасында орындалды. Ол 1816 жылғы ақпан айында Парижде 74 жасында қайтыс болды.
Martini was born Johann Paul Aegidius Martin in Freystadt, Bavaria as son of the schoolmaster Andreas Martin and his wife Barbara. He was educated at the Jesuit seminary in Neuburg an der Donau and later started a study of philosophy in Freiburg im Breisgau, which he quit unfinished. He temporarily adopted the code name "Schwarzendorf", presumably trying to cover his tracks for the fear of being urged to refund his education cost. He re adopted his original family name in the Italianized form "Martini" after moving to France. There, he established a successful career as a court musician. In 1764, he married Marguerite Camelot. Having directed concerts for queen Marie Antoinette, he adapted to the changing regimes throughout the French Revolution, and later wrote music for Napoleon's marriage as well as for the restored Chapelle royale. His melodic opera L'amoureux de quinze ans, written in 1771, enjoyed great success. In addition, his highly popular church music combined old forms with modern theatricality, and his chansons including "Plaisir d'amour" were influential. In 1788, he paid 16.000 livres to become surintendant de la musique du roi. He was designated to take office after his predecessor's death, however the outbreak of the French Revolution prevented this. Martini lost all his functions and took flight to Lyon. In 1800 he became a professor of composition at the Paris Conservatoire. In 1814, after the Bourbon Restoration, Martini was finally appointed surintendant de la musique du roi, the post that he had been promised more than 25 years earlier. His last composition was a requiem in honour of Louis XVI of France, which he performed in the Basilica of St Denis on 21 January 1816, the anniversary day of the monarch's execution. He died in Paris in February 1816 at the age of 74.