Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психик (1933–2013)
American psychic (1933–2013)
Инго Дуглас Сванн (14 қыркүйек 1933 – 31 қаңтар 2013) – американдық психик, суретші және жазушы. Ол Рассел Тарг және Гарольд Э. Путхоффпен бірге қашықтан көруді, әсіресе «Жұлдыздық қақпа» жобасын құрушы ретінде белгілі.
Ingo Douglas Swann (September 14, 1933 – January 31, 2013) was an American psychic, artist, and writer known for being the co creator, along with Russell Targ and Harold E. Puthoff, of remote viewing, and specifically the Stargate Project.
Өмірбаян
Сванн – өзін "сананың өзгерген күйлерін кейде бастан өткерген сана зерттеушісі" деп атаған, танымал экстрасенс болған. Ол: "Мен "тексерілмеймін", тек жақсы жоспарланған эксперименттерде ғана зерттеушілермен жұмыс істеймін" деді. Рассел Тарг пен Гарольд Путхоффтың сөзіне қарағанда, "Сваннның шабыландырған жаңалықтары" парапсихологияда керемет нәтижелерге жол ашты. Дегенмен, кейбір адамдар Сванн бақылаған жоқ эксперименттер сәтсіз аяқталғанын мәлімдейді. Қашықтан көру – бұл алыс немесе көрінбейтін нысана туралы сезімдерді табу амалы, ол экстрасенсорлық қабілет (ESP) немесе санамен "сезу" арқылы жүзеге асырылады.
Swann was an acclaimed psychic who called himself a "consciousness researcher who had sometimes experienced altered states of 'consciousness'". He said, "I don't get 'tested', I only work with researchers on well designed experiments." According to Russell Targ and Harold E. Puthoff, "Swann inspired innovations" have led to impressive results in parapsychology. However, some claim that experiments that Swann did not control proved unsuccessful. Remote viewing is the practice of seeking impressions about a distant or unseen target, purportedly using extrasensory perception (ESP) or "sensing" with the mind.
Ури Геллер
Жетпісінші жылдары Ури Геллердің үлкен танымалдылығына байланысты, скептиктер мен тарихшылар Суонның паранормальдық қабілеттері туралы мұқият зерттеу жасауға көңіл бөлген жоқ. Ури Геллер Сванн туралы өте жағымды пікір білдіріп, былай деді: "Егер сіз соқыр болсаңыз және сізді сана күшімен көруге үйрететін адам келсе, сіз оны ұстаз ретінде құрметтейсіз. Олай болса, неге Инго Сваннды баспагерлер назарға алмады және оның таңғажайып өмірбаянын Интернетте жариялауға мәжбүр етті?" Екі тәжірибеші, Рассел Тарг және Гарольд Путхофф, Геллер мен Сваннды сынап, олардың ерекше дағдылары бар деген қорытындыға келді. 1983 жылғы сұхбатта, әйгілі фокусник Милборн Кристофер Сваннның "саладағы ең тапқыр адамдардың бірі" екенін айтты.
Due to the popularity of Uri Geller in the seventies, skeptics and historians basically overlooked a critical examination of Swann's paranormal claims. Uri Geller commented very favorably on Swann, saying, "If you were blind and a man appeared who could teach you to see with mind power, you would revere him as a guru. So why is Ingo Swann ignored by publishers and forced to publish his astounding life story on the Internet?" Russell Targ and Harold Puthoff, two experimenters, tested Geller and Swann and concluded that they had unique skills. In a 1983 interview, magician Milbourne Christopher remarked that Swann was "one of the cleverest in the field".
Денеден тыс тәжірибе
1972 жылы Америкалық психикалық зерттеулер қоғамының (ASPR) хабархатында олардың зерттеу директоры Карлис Осис Сваннмен өткізген жеке бақылаудағы денеден шығу (OOB) тәжірибесін сипаттады. Сванн сипаттауға тырысатын заттар төбеден екі фут биіктіктегі сөреде, Сванннің басынан бірнеше фут жоғары орналасқан еді. Осис төбенің биіктігін айтқан. Сванн төбе 14 фут биіктікте екенін болжады. Сванннің «Жерге сүйісіп қоштасу» кітабында сөредегі заттардың суреті бар. Сванн өзінің басынан жоғарыдағы сөредегі көптеген заттарды білгенін, бірақ оның шетінде, егер жарық шағылысатын бет бұрышталған болса, көрінбейтін төрт сан бар екенін білмегенін жазды. Сванннің OOB көрінісінің сапасы мен айқындығын (субъективті түрде сипатталған) бағалау үшін психологиялық шкалалар жасалды, олар уақыт өте өзгеретін. Нәтижелер анонимді бағалау арқылы сараланды. Психолог Бонни Прескари немесе Кароль К. Сильфеннен Сванннің жауаптарын, олардың қай нысанаға арналғанын білмей, сәйкестендіруді сұрады. Ол барлық сегіз сеансты сәйкестіріп берді. Осис Сванннің дұрыс болжауының мүмкіндігі 40 мыңнан біреуін құрайтынын атап өтті. Қараңғыда тәжірибелер жүргізілгені туралы ешқандай жазба жоқ. Сильфен мен Сванн кейінгі денеден шығу тәжірибелері туралы бейресми есеп дайындады және ASPR кеңесі хабардар болғанға дейін оны ASPR мүшелерінің 500-іне таратты. Сваннның сөзіне қарағанда, Сильфен жоғалып кетіп, оны табу мүмкін болмады. Оны іздеу кезінде ол жалпы жұртшылықтан да көмек сұрады. Сванн 1972 жылдың сәуір айында Нью-Йорктегі ASPR оның Сциентологиямен байланысы болғандықтан оның беделін түсіруге және оны қоғамнан шығаруға тырысқанын мәлімдеді.
In 1972, in the newsletter of the American Society for Psychical Research (ASPR), their director of research Karlis Osis described his personal controlled out of body (OOB) experiment with Swann. The targets that Swann was to attempt to describe and illustrate were on a shelf two feet from the ceiling and several feet above Swann's head. Osis did describe the height of the ceiling. Swann suggested that the ceiling was 14 feet tall. In Swann's book To Kiss Earth Goodbye there is a photograph of the objects on the shelf. Swann wrote that he knew most of the objects on a shelf above his head, but he did not know it held four numbers on a side that would not have been visible if a reflecting surface had been angled near the end. Psychological scales were developed to rate the quality and clarity (as subjectively described) of Swann's OOB vision, which varied from time to time. The results were evaluated by blind judging. A psychologist, Bonnie Preskari or Carole K. Silfen, was asked to match up Swann's responses without knowing which target they were meant. She matched all eight sessions. Osis stressed the odds of Swann being correct were forty thousand to one. There is no record of any experiments being performed in the dark. Silfen and Swann prepared an unofficial report of later out of body experiments and circulated it to 500 members of the ASPR before the ASPR board was aware of it. According to Swann, Silfen had disappeared and could not be located. While searching for her, he also sought help from the general public. Swann claimed that in April 1972, the ASPR in New York attempted to discredit him and expel him due to his affiliation with Scientology.
Магнитометрмен психокинездік сынақтар
Сванн SRI-ге келген кезде Гарольд Путхофф оны алдымен ПС (психокинез) бойынша сынауға шешім қабылдады. 1972 жылғы 6 маусымда екеуі доктор Артур Хеберд пен оның кварк детекторы – магнетометрін, Вариан физика ғимаратында кездестірді. Жақсы қорғалған магнетометрдің кішкентай магниттік зонды еденнен бес фут тереңдіктегі жертөледе орналасқан еді. Осцилляция шамамен бір сағат бойы үнсіз жұмыс істеп, графикке тұрақты үлгі түсірді. Путхофф Сванннан магнетометрдің магнит өрісіне әсер ете аласың ба деп сұрады. Сванн назарын магнетометрдің ішіне шоғырландырғанын, бірақ ештеңе сезінбегенін айтты. Содан кейін оқиғаның әртүрлі нұсқалары пайда болды. Путхоффтың сөзінше, шамамен бес секундтық үзілістен кейін Сванн: «Бұл әсер ме?» деп сұраған. Сванн Путхоффтан «Тағы қайталап көресің бе?» дегенді естігенін еске алды. Сванн өзінің тәжірибелері кейбір докторлық кандидаттарды қорқытқанын айтты, екеуі бөлмеден шапқан, ал біреуі «толық көрінетін» конструкциялық тіреуге соқтығысқан. Сванн SRI-де бір жыл өткізгенімен, Тарг пен Путхофф кітабында қосымша мәліметтер келтірмеді, ал Сванн 1972 жылғы 6 маусымда өткен және жазылғаннан басқа магнетометрмен басқа ПС эксперименттеріне қатысқанын айтқан жоқ. Бұл мақала ЦРУ-дың назарына ілігіп, екі агент Хэл Путхоффты SRI-де кездестіріп, сондай-ақ Сваннмен де сөйлесті. Кейін бұл жұмыс конференция материалдарының бір бөлігі ретінде жарияланды.
When Swann arrived at SRI, Harold Puthoff decided he would first be tested for PK. On June 6, 1972, the two men visited Dr. Arthur Heberd and his quark detector, a magnetometer, at the Varian Physics Building. The well shielded magnetometer had a small magnetic probe in a vault five feet beneath the floor. The oscillation ran silently for about an hour, tracing a stable pattern on the chart recorder. Putoff asked Swann if he could affect the magnetometer's magnetic field. Swann said he focused his attention on the interior of the magnetometer and was getting nothing. Then, there are different versions of the following events. Puthoff states that after about a five second delay, Swann said he responded, "Is that an effect?" Swann recalled he heard, "Can you do that again?" from Puthoff. Swann said his feats frightened some doctoral candidates, claiming that two "virtually ran" from the room and one collided with a "totally visible" structure support. Though Swann was to spend a year at SRI, in their book, Targ and Puthoff present no further data and, Swann did not mention he was involved in any other PK experiments with the magnetometer than those that occurred and were recorded on June 6, 1972. This paper caught the attention of the CIA and two agents paid a visit to Hal Puthoff at SRI and also met Swann. Later this paper was published as a part of a conference proceedings.
Алғашқы координатты қашықтан көру эксперименттері
Тарг пен Путхофф өздерінің пилоттық тәжірибелері туралы былай деп жазады: "Біз Ингоның Жердің географиялық ерекшеліктерін және олардың шамамен ендік және бойлық координаталарын білетінін елемеуге болмайды. (Осы координатты қашықтықтан көру сынақтарын Суонн ұсынды, эксперимент жүргізушілер емес. Бақылау оның қолында.) "Немесе біз, эксперимент жүргізушілер ретінде жауаптарды білгендіктен, субъектіні (Суоннды) бейсалымымызша бағыттап алған болуымыз мүмкін". Көп ұзамай Тарг пен Путхофф Суоннмен тағы тәжірибелер жүргізді, қателік мүмкіндігін жою үшін бақылау шаралары күшейтілді. Бұл жолы Суоннга он нысананың ендік және бойлық координаталары берілді, соңында он рет орындалып, барлығы 100 реттеуге жетті. Тек соңғы, оныншы реттегі он нысананың бағалаулары ғана жарияланды. Алдыңғы тоқсан реттегі (1–9 реттеулер) нысаналардың нәтижелері ескерілмейді. Суонн оныншы ретте жеті дұрыс жауап берді, екеуі бейтарап, ал біреуі қате болды. Эксперименттер аяқталды. Тарг пен Путхофф оң пікірде болды: "Бірдеңе болып жатыр, бірақ олар не екенін анық білмейді". (Бұл үлкен, кейде жария етілмейтін үлкен санынан аз ғана "болжамдарды" таңдау әдісі қашықтықтан көруде еркін жауап әдісі деп аталады, бірақ оны «жақсысын таңдау» деп те атауға болады.) Суонн мен Стэнфорд зерттеу институтының мәліметтері бойынша, оның қашықтықтан көруінің дұрыстығы шамамен 95% құрады. Оның жеке оқытқан шәкірттерінің қашықтықтан көруі 85% дұрыс, 85% жағдайда. Қараңыз: Жұлдыздық қақпа жобасы.
Targ and Puthoff write about their pilot experiments, "We couldn't overlook the possibility that perhaps Ingo knew the geographical features of the Earth and their approximate latitude and longitude. (It is Swann who suggests these Coordinate Remote Viewing tests, not the experimenters. He is in control.) "Or it was possible that we were inadvertently cueing the subject (Swann), since we as experimenters knew what the answers were." Soon, Targ and Puthoff performed more experiments with Swann, and the controls were tightened to eliminate the possibility of error. This time Swann was given the latitude and longitude of ten targets, in the end there would be ten runs, for a total of 100. Only the evaluations of the ten targets from the tenth run, the last, were disclosed. The results of the targets from the previous ninety (runs 1–9) are ignored. Swann had seven hits for the tenth run, two neutral and one miss. The experiments came to a close. Targ and Puthoff were positive: "Something was happening, but they are not clear what it is." (This method of selecting a small number of "guesses" from a larger, sometimes never disclosed larger number, is known as the free response method in remote viewing but could be called cherry picking.) According to Swann and Stanford Research International, his RV was correct probably 95% of the time. His personally trained students' RV were 85% correct, 85% of the time. See: Stargate Project
Қашықтан қарау кезінде мидың белсенділігі
2001 жылдың қарашасында Майкл Персингердің «The Journal of Neuropsychiatry & Clinical Neurosciences» журналында мақаласы жарияланды. Сваннмен жасалған тәжірибелер оның қашықтан көру кезінде ми белсенділігінде өлшенетін өзгерістердің байқалғанын көрсетті. Оқсипиталдық, шaqырғыштық және маңдай сүйектерінде биполярлы электроэнцефалографиялық белсенділік тіркелді. Персингер стимулдар мен Сваннның электроэнцефалографиялық белсенділігі арасында "маңызды сәйкестік" бар деген қорытындыға келді.
In November 2001, there was an article by Michael Persinger published in The Journal of Neuropsychiatry & Clinical Neurosciences. The results with Swann suggested that there were associated measurable changes in brain activity during his remote viewing. There was bipolar electroencephalographic activity over the occipital, temporal, and frontal lobes. Persinger concluded that there was "significant congruence" between the stimuli and Swann's electroencephalographic activity.
Ақылшы детективтер
Сванн 1972-1979 жылдар аралығында жұмыс істеген жиырма бес қылмыстық істің жиырма екісі сәтсіз аяқталғанын, ал үшеуі табысқа жеткенін хабарлады. Сваннның сөзінше, Жерар Крузет пен Питер Хуркос өте қабілетті детективтер болған. Авторлар Артур Лайонс және Марчелло Труцци, Ph.D., сонымен қатар Халықаралық қашықтықтан көру қауымдастығының негізін қалаушылар, 1991 жылы жарық көрген "Көк сезім: Психикалық детективтер және қылмыс" кітабында Крузет пен Хуркос істерін "жалғандық" деп жазды.
Swann reported that out of the twenty five criminal cases he worked on between 1972 and 1979, twenty two were flops, and three were successes. According to Swann, Gerard Croiset and Peter Hurkos were super sensitive sleuths. Authors Arthur Lyons and Marcello Truzzi Ph. D., also a founder of the International Remote Viewing Association, wrote the Croiset and Hurkos cases were "pure bunk" in their 1991 book The Blue Sense: Psychic Detectives and Crime.
Уфология
Сванн уфологияны және Джеймс В. Мозлидің "Saucer Smear" бюллетенінің жақтаушысы болды. Сванн "Saucer Smear" және оның құрметті редакторына алғыс айта отырып", "көптеген оқырмандары "Saucer Smear"ді уфологиялық әңгімелердің қарапайым жинағы ретінде қараса да, үлкен картинада ол уфологияның әлеуметтануына терең "терезе" ашады. Сондықтан оның жинақталған нөмірлері құнды тарихи мұрағатты құрайды" деп жазды. 1998 жылы жарық көрген "Penetration: Жерден тыс және адам телепатиясы туралы сұрақ" атты автобиографиясында Сванн белгісіз агенттік қызметкерлерімен, олардың жұмысы – ғарыш жаратылыстарын (E.T.) зерттеу, Айдың көрінбейтін жағындағы құпия E.T. базасын қашықтан көру, сондай-ақ Лос-Анджелестегі супермаркетте секси, аздап киінген әйел E.T. кездесуі туралы "дүрбелеңге түсірген" тәжірибесін сипаттады. Ол ғарышкерлердің адам тәрізді денеде Жерде өмір сүретініне келді. Сванн көптеген ғарышкерлер бар екенін, олардың көпшілігі "биоандроидтар" екенін және олардың Жердегі жалғыз қарсыластары – психиктер екенін болжайды. Кейін Сванн және "Мырза Аксельрод" деп танылатын адам белгісіз солтүстік бағытқа, Сванн Аляска деп болжаған бағытқа ұшты. Екі "екілік" күзетшімен бірге Сванн мен Аксельрод қайта-қайта пайда болатын НЛО көлінің суын сорып алатынын жасырын түрде бақылауға тырысады. Мырза Аксельрод үнсіз, өсіп келе жатқан, тербеліп тұрған үшбұрыштың бір мезгілде аймақты сканерлеп, аймақтағы барлық жануарларды жоюға тырысатынын, ал объектіден шыққан үнсіз "сәулелер" "орманнан бұғыларды немесе кірпілерді немесе басқа да нәрселерді" шығарып тастайтынын айтады. "Егіз" күзетшілер олардың ашылғанын сезеді, ал топқа НЛО "шабуыл" жасайды. Сваннды әріптестері қауіпсіз жерге лақтырып, жеңіл жарақат алды.
Swann was a supporter of ufology and James W. Moseley's Saucer Smear newsletter. Swann, writing "in appreciation of 'Saucer Smear' and its Esteemed Editor", wrote that "although many of its readers might view 'Saucer Smear' merely as a droll ufology gossip rag, in the larger picture it is rather more accurately a profound 'window' opening up onto the sociology of ufology. Therefore its cumulative issues constitute a precious historical archive." In his 1998 autobiography Penetration: The Question of Extraterrestrial and Human Telepathy, Swann described his work with individuals in an unknown agency who study extraterrestrials (E. T.), his remote viewing of a secret E. T. base on the hidden side of the Moon and his "shocking" experience with a sexy scantily dressed female E. T. in a Los Angeles supermarket. He concludes that extraterrestrials are living on Earth in humanoid bodies. Swann deduces that there are many extraterrestrials, that many are "bio androids", and that they are aware their only foes on Earth are psychics. Later, Swann and an individual known as "Mr. Axelrod" took a flight to an unknown northerly destination, deduced by Swann as possibly Alaska. Along with two "twin" bodyguards, Swann and Axelrod attempt to secretly watch a recurrent UFO appear and suck up the water of a lake. Mr. Axelrod discloses that the silent, growing, oscillating triangle is simultaneously scanning the area and eliminating any animals in the area and that the silent "beams" emanating from the object were "blasting deer or porcupines from the woods or something." The "twin" bodyguards come to the attention that they've been discovered, and the group is "attacked" by the UFO. Swann was thrown to safety by his colleagues and sustained a minor injury.