Америкалық көлік құралы өндірушісінің тарихы

Кіріспе

Waltham Manufacturing Company (WMC) - Массачусетс штатының Уолтхэм қаласында велосипедтер, мотоциклдер, мототрейциклдер мен квадрициклдер, букбордтар және автомобильдер өндірген, жұмысын тоқтатқан американдық автокөлік өндіруші. Ол Orient, Waltham және Waltham Orient тауарлық белгілерімен өнімдерді сатқан. Компания 1893 жылы құрылған, 1898 жылдан кейін өздігінен қозғалатын көліктерді өндіруге көшкен.

Тарих

Waltham Manufacturing Company компаниясын инженер Чарльз Герман Метц (1863-1937) төңірегінде Waltham кәсіпкерлері құрды. Метц екі қызметкерді компанияның алаңында өз бу машинасының құрастырылуына ынталандырды, нәтижесінде Waltham Steam пайда болды. Метц француздық Aster қозғалтқыштарын импорттады, сондай-ақ De Dion Bouton қозғалтқыштарының АҚШ-тағы дистрибьюторын қамтамасыз етті және осы өндірушінің трициклдері мен квадрициклдерін импорттады. De Dion Bouton патенттерін пайдаланып, WMC 1899 жылы Orient Autogo және Orient Autogo Quad құрастыруды бастады. WMC-нің алғашқы инвесторы, General Electric компаниясының бірінші президенті Чарльз А. Коффин (1844-1926), 1898 жылы электрлік прототипке тапсырыс берді, бірақ ол өндіріске енгізілген жоқ. Метц велосипедтерге орнатылған қозғалтқыштармен тәжірибе жасады. Orient Aster – АҚШ-та жасалған алғашқы мотоциклдердің бірі. Метцке 1899 шамасында АҚШ-қа келген әйгілі француз велосипедшісі Альберт Чемпион (1878-1927) көмектесті, ол алғашқы кәсіби мотоцикл жарыскерлерінің бірі болды. Метц жаңа көлігі үшін «мотоцикл» деген сөзді өзі тауып шығарғаны да айтылады, ол алғаш рет 1899 жылғы жарнамада қолданылды. Сонымен қатар, Метцтің жобалары бойынша қозғалтқыштар жасалып, өндірілді. WMC-нің алғашқы көлігі Orient Victoriette деп аталған моторлы экипаж болды, одан кейін 1902 және 1903 жылдары екі runabout шығарылды. Бұрынғы модельдің шамамен 400 данасы сатылды, ал жаңа Orient Runabout No. 9 50 данадан тұратын партиямен сәттілікке жете алмады. 1902 жылы Метц компаниядан кетіп, көп ұзамай қалада Metz Motorcycle Company және C. H. Metz Company құрды. WMC-де оның орнын инженер Леонард Б. Гейлор басты. Сол жылы Гейлор Orient Buckboard ретінде сатылған, фрикциялық жетегі бар өте жеңіл модельді ұсынды. Ол 2 жолаушыға арналған және 425 долларға сатылды (1902 жылғы 425 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең), бұл оны қолжетімді ең арзан автомобильге айналдырды. Автомобильдің тік орнатылған, ауамен салқындатылатын бір цилиндрлі қозғалтқышы болды. Автомобильде рульдік басқару, салмағы және 100 миль (161 км) жүріс диапазоны болды, бірақ аздаған серпіліс пен кез келген дене бөліктерінің болмауы оны ұзақ сапарға ыңғайсыз етті. Келесі жылдары бірнеше модельдер ұсынылды (соның ішінде кішкентай жүк көлігі), жақсартылған аспа, рульдік басқару, артқы дөңгелектерге қуатты жеткізу үшін бір белдіктің орнына екі тізбек және екі цилиндрлі қозғалтқыш опциясы болды. Ол 1907 жылға дейін өндірісте болды. Зауыт бастығы Джон Роббинс 1904 жылы кетіп, оның орнына бас инженер Лео Мелановский келді. 1905 жылы алдыңғы жағында 16 немесе 20 ат күші (12 немесе 15 кВт) және тізбекті жетегі бар 4 цилиндрлі, сумен салқындатылатын қозғалтқыштар пайда болды. Олар 1908 жылға дейін шығарылды. Бұл қозғалтқыштар жеке жобаланған және ортақ картерге орнатылған төрт бір цилиндрден тұрды. Мелановский 1906 жылы кетіп, оның орнын Уильям Х. Литтл басты. Литтл V-тәрізді екі цилиндрлі қозғалтқыш және фрикциялық жетегі бар кішкентай runabout жасады. 1908 жылы өндіріс басталғанға дейін көп ұзамай WMC қаржылық қиындықтарға тап болды және банкроттықтан аулақ болу үшін олардың банкі Чарльз Метцпен келіссөздер жүргізді. 1908 жылдың шілдесінде C. H. Metz компаниясы WMC-ні сатып алып, Метцті АҚШ-тағы ең ірі автомобиль өндірушілерінің біріне иеленді. 1909 және 1910 жылдары C. H. Metz Co. және WMC бірлесіп Мец компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылды. Литтлдің кішкентай көлігі Мец Two аталды, ол 14 партияда сатылып, клиенттер жинады. Бұл жұмыс істеді, компания бір жыл ішінде қарызын өтегеннен басқа, үлкен бөлшектер қорын да сатты.

Waltham Manufacturing Company was founded by Waltham businessmen around engineer Charles Herman Metz (1863 1937). Metz encouraged two employees to build a steam car of their own in the company's premises, which led to the Waltham Steam. Metz imported French Aster engines, and secured the U. S. distributorship for De Dion Bouton engines and imported this maker's tricycles and quadricycles. Using De Dion Bouton patents, WMC started building their own Orient Autogo and Orient Autogo Quad in 1899. An early investor in WMC, Charles A. Coffin (1844 1926), first president of General Electric, ordered an electric prototype in 1898, which didn't go into production. Metz experimented with engines mounted on bicycles. The evolving Orient Aster was one of the first U. S. built motorcycles. Metz was assisted by famed French bicycle racer Albert Champion (1878—1927) who arrived in the U. S. around 1899, becoming one of the first professional motorbike racers. Metz is even claimed to have found the expression "motor cycle" for his new vehicle, first used in an 1899 advertisement. Further, engines of Metz' design were developed and produced. WMC's first car was a motor buggy called the Orient Victoriette, followed by two runabouts in 1902 and 1903. About 400 of the earlier model were sold; the newer Orient Runabout No. 9 was not a success with about 50 examples built. In 1902, Metz left the company, founding Metz Motorcycle Company and C. H. Metz Company in town soon after. Engineer Leonard B. Gaylor succeeded him at WMC. The same year, Gaylor introduced a very light model with friction drive, sold as the Orient Buckboard. It seated 2 passengers and sold for just $425 (425.0 in 1902 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), making it the lowest priced automobile available. The vertically mounted air cooled single cylinder engine, situated at the rear of the car, produced The car had tiller steering, weighed and had a 100 mile (161 km) range, though minimal springing and the complete lack of any bodywork made it less than practical for a long journey. In the next years, it was offered in several models (including a diminutive delivery car), got an improved suspension, steering wheel, two chains instead of one belt to transmit the power to the rear wheels, and an optional two cylinder engine. It remained in production until 1907. Plant superintendent John Robbins left in 1904. He was replaced by Leo Melanowski who was also chief engineer. More conventional cars came in 1905 with front mounted, water cooled inline 4 cylinder engines of 16 or 20 hp (12 or 15 kW) and chain drive. They were made until 1908. These power plants were of proprietary design and consisted of four single cylinders mounted on a common crankcase. Melanowski left in 1906, his position taken by William H. Little. Little developed a small runabout with a V twin engine and friction drive. Shortly before production started in 1908, WMC got into financial trouble and to avoid bankruptcy, their bank negotiated with Charles Metz. In July 1908, the C. H. Metz Company bought WMC, making Metz owner of one of the largest automobile manufacturer in the U. S. Reorganizations followed in 1909 and 1910, when the C. H. Metz Co. and WMC together were reorganized as the Metz Company. Little's small car became the Metz Two, sold by marketing in 14 batches and assembled by the customer. It worked, and the company was not only out of debt in less than a year but also sold its huge stock of parts.