Кіріспе
Мельбурндағы оқиға, Австралия. 1923 жылы Виктория штатының Мельбурн қаласында полиция ереуілі болды. 1923 жылдың қараша айында, Мельбурн көктемгі жарыс фестивалінің алдында, Мельбурн полиция күшінің жартысы еңбек тыңшыларын қолданатын бақылау жүйесіне қарсы ереуілге шықты, олар "призрактар" деп аталды. Жұма және сенбі күндері түнде адамдар көптеп Flinders Street теміржол станциясынан шығып, Элизабет және Суонстон көшелері бойымен жүріп, дүкендердің терезелерін сындырып, тонаулар жасады және бір трамвайды құлатты.
The 1923 Victorian police strike occurred in Melbourne, Victoria, Australia. In November 1923, on the eve of the Melbourne Spring Racing Carnival, half the police force in Melbourne went on strike over the operation of a supervisory system using labour spies, nicknamed "spooks". Riots and looting followed as crowds poured out of the main Flinders Street railway station on the Friday and Saturday nights and made their way up Elizabeth and Swanston streets, smashing shop windows, looting, and overturning a tram.
Шабуыл себептері
Шабуыл 1923 жылғы 31 қазан күні кешкі сағаттарда – Мельбурнның көктемгі жарыс фестивалінің қарсаңында – Рассел-стрит полиция бас штабындағы 29 констебльден құралған топтың басшылығы шпиондарды қолдануды тоқтату талабымен қызметтен бас тарту арқылы басталды. Сол кезде Виктория полиция күші жеткіліксіз штатпен, басқа штаттардың полиция күштерімен салыстырғанда жалақысы төмен болды және кәсіби зейнетақысы болмады, ал үкімет зейнетақы жүйесін енгізу туралы уәделерін үнемі кейінге шегеріп отырды. Полиция қауымдастығы күштің жалақысын және тұрмыс жағдайын жақсартуға көп рет әрекеттенді, бірақ жанжалдың тікелей себебі полицияның салыстырмалы түрде жаңа бас комиссары Александр Николсонның төрт "арнайы бақылаушыдан" тұратын құпия бақылау жүйесін құруы болды. Полиция қатарынан таңдалған бұл адамдарға «көлеңкелер» деген жеккөрінетін ат қойылды. Шабуылға констебль Уильям Томас Брукс жетекшілік етті, ол 16 әріптесімен бірге сол жылдың басында түсіндірме берілмей лицензиялық бөлімнен босатылып, қарапайым полиция қызметіне қайта оралды. Бұл екі жыл бұрын Брукс әріптестері арасында жағдайды жақсартуға шақыратын петиция таратқанымен байланысты болуы мүмкін. «Құрметті серіктестер және әріптестер» деген тақырыппен жазылған петицияға шамамен 700 адам қол қойды. Шабуыл Полиция қауымдастығының бастамасы емес еді, бірақ ұйым Викторияның премьер-министрі Гарри Лоусон басқаратын Ұлттық үкімет атынан ереуілшілермен келіссөздер жүргізді. Ереуілшілердің көп бөлігі констебльдер болды, олардың көпшілігі бұрынғы әскери қызметшілер еді. Детективтер мен жоғары лауазымды офицерлер қатыспады. 24 сағаттан кейін премьер-министр жұмысына оралуды талап етті және ереуілшілерге ешқандай жаза қолданылмауға уәде берді, бірақ ереуілшілердің талаптарын орындауға уәде бермеді. 48 сағаттан кейін премьер-министр тағы да жұмысына оралуды талап етті, бірақ жаза қолданылмауына кепілдік бермеді. Виктория саудагерлер кеңесі жауынгерлік ереуілге таңғалып, ереуілшілердің атынан келіссөздер жүргізуге ұсыныс жасады, бірақ үкімет одан бас тартты. Соңынан 634 полиция қызметкері жұмыстан босатылды және екеуі жұмыстан алынды, бұл Виктория полиция күшінің үштен бірін құрады, олардың көпшілігі ешқашан күштің құрамына қайта қабылданбады.
Мельбурн қаласының орталығында тәртіпсіздіктер мен тонаулар
Жұма және сенбі күндері қалада тәртіпсіздік пен тонаулар болды, нәтижесінде үш адам қаза тапты, трамвай аударылды, шыны терезелер сынып қалды және дүкендерден тауарлар тоналды. Көптеген адамдар оқиғаны көру үшін жиналды. Полиция қызметкерлері адамдардың мазақтауы мен қысымына шыдамай қала әкімшілігіне шегінді, ал көпшілік оларды сыртқа шақырды. Полиция болмаған кезде трамвай қызметкерлері мен теңізшілер жол қозғалысын реттеуге көмектесті. Премьер-министрдің федералдық үкіметтен тәртіпсіздікті болдырмау және тоқтату үшін әскер жіберу туралы өтініші қабылданбады, бірақ сер Гарри Шовель және басқа да армия басшылары қорғаныс нысандарына күзетшілер тағайындады. Демалыс күндері бес мың ерікті "арнайы констебльдер" тәртіпті қалпына келтіруге көмектесу үшін ант берді. Олар Мельбурн қаласындағы Сэр Джон Монаш басшылығымен, AIF ардагерлері мен CMF офицерлері жетекшілігімен жұмыс істеді. Арнайы констебльдерді белгілер мен ленталар арқылы тануға болады. Мельбурнның барлық газеттері тәртіпсіздік пен тонауды Мельбурнның қылмыстық элементтеріне жатқызды, бірақ кейінгі сот материалдары ұсталғандардың көпшілігі қылмыстық тарихы жоқ жас жігіттер мен балалар екенін көрсетті. Оқиғадан кейін оның себептері мен салдары Монаш Корольдік комиссиясымен зерттелді. Үкімет кейіннен полиция қызметкерлерінің жалақысын және еңбек жағдайларын жақсартты және 1923 жылдың соңына дейін полиция зейнетақы қорын құру туралы заң қабылдады.