Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сицилия ханшайымы, басқа әйелдер Маргарет Сицилиялық деп атады
Princess of Sicily
other women called Margaret of Sicily
Маргарет Сицилиялық (сондай-ақ Маргарет Гогенштауфен немесе Маргарет Германиялық) (1 желтоқсан 1241, Фоггияда туған – 8 тамыз 1270, Франкфурт-на-Майнеде қайтыс болған) – Сицилия және Германия ханшайымы, Гогенштауфен әулетінің мүшесі. Ол неке арқылы Тюрингия ландграфинесі және Саксония графесі (немісше: Landgräfin von Thüringen und Pfalzgräfin von Sachsen) болды. Ол Киелі Рим императоры, Сицилия және Германия королі Фредерик II мен оның үшінші әйелі Англиялық Изабелланың қызы. Оның әкесінің ата-аналары – Киелі Рим императоры Генрих VI және Сицилиялық Констанция. Оның анасының ата-аналары – Англияның Иоанн және Ангулемнің Изабелла.
Margaret of Sicily (also called Margaret of Hohenstaufen or Margaret of Germany) (1 December 1241, in Foggia – 8 August 1270, in Frankfurt am Main) was a Princess of Sicily and Germany, and a member of the House of Hohenstaufen. By marriage she was Landgravine of Thuringia and Countess Palatine of Saxony (German: Landgräfin von Thüringen und Pfalzgräfin von Sachsen). She was the daughter of Frederick II, Holy Roman Emperor, King of Sicily and Germany, by his third wife, Isabella of England. Her paternal grandparents were Henry VI, Holy Roman Emperor and Constance of Sicily. Her maternal grandparents were John of England and Isabella of Angoulême.
Туу
Оның туған күнін анықтау қиын, себебі анасының қанша бала туғаны туралы пікір таластар бар. Кейбір дереккөздерде ол 1237 жылдың соңына дейін туған бірінші немесе екінші бала екендігі айтылады; ал басқалары 1241 жылдың желтоқсанында туған соңғы бала екенін, сол кезде анасы босанғанда қайтыс болғанын мәлімдейді. Тарихшылар көбінесе соңғы деректерді қабылдайды.
The date of her birth is difficult to ascertain because there is controversy over the exact number of children borne by her mother. Some sources say that she was the first or second child, born by the end of 1237; others say that she was the last child, born in December 1241, when Isabella died in childbirth. Historians commonly accept the latter date.
Өмір
Туғаннан кейін көп ұзамай (1242) Маргарет Мейссен марграфы Генрих III "Даңқтысының" тұңғыш ұлы және мұрагері Альбертке үйленді, оны "Бұзылған" деп атады. Неке 1255 жылғы маусымда өтті, келіншегі өзінің қалыңдығы ретінде Плейснерлендті (Альтенбург, Цвиккау, Кемниц және Лейсниг қалалары) алды. Олар оның Экартсбергадағы резиденциясында қоныстанды, кейін Вартбургқа көшіп, бес бала туды: үш ұл (Генрих, Фредерик және Дитцман) және екі қыз (Маргарет және Агнес). Екінші ұлы Фредерик – кейін Мейссен марграфы болған – Маргарет Саксония сайлаушылары мен патшаларының тікелей ата-анасы, сондай-ақ Англия патшайымдары Маргарет Анжу және Анна Клевскаяның арғы тегі болды. 1265 жылы оның күйеуі әкесі орнынан бас тартып, Мейссенді өз бақылауында ұстағаннан кейін Тюрингия ландграфы және Саксония граф-палатині (Pfalzgräf von Sachsen) атағын алды. Немере інісі Конрадиннің (29 қазан 1268 ж.) өлім жазасынан кейін Маргарет, келесі заңды туыс ретінде, Сицилияның заңды патшайымы және Швабия герцогтігі мен Иерусалим корольдігіне қатысты Гогенштауфендердің мұрагері болды (ол Иерусалим патшаларының ұрпағы болмаса да, оның әкесі Фридрих II патшалықты өзіне талап еткен еді). Оның ұлы Фредерик біраз уақыттан кейін осы атақтарды оның құқығымен иеленді. Күйеуінің Айзенбергтен Кунигундамен жасаған адалдықсыздығын білгеннен кейін Маргарет Вартбургтен кетіп қалды; аңыз бойынша, кетер алдында ол ұлы Фридриктің жағынан шағып алды, сол кезде оны Фридрих Шағылған (нем. Friedrich der Gebissene) деп атады. Қашқан оқиға 1270 жылғы 24 маусымда болды. Маргарет Франкфурт-на-Майнеге барып, ондағы тұрғындардың қолдауын алды. Ол алты аптадан кейін қайтыс болды.
Shortly after her birth (1242), Margaret was betrothed to Albert "the Degenerate", eldest son and heir of Henry III "the Illustrious", Margrave of Meissen. The marriage took place in June 1255, the bride receiving Pleissnerland (the towns of Altenburg, Zwickau, Chemnitz and Leisnig) as her dowry. The couple settled at his residence in Eckartsberga and later moved to Wartburg, where she bore five children: three sons (Henry, Frederick and Dietzmann) and two daughters (Margaret and Agnes). Through her second son Frederick – later Margrave of Meissen – Margaret was the direct ancestor of the Electors and Kings of Saxony and English Queen consorts Margaret of Anjou and Anne of Cleves. In 1265 her husband received the titles of Landgrave of Thuringia and Count Palatine of Saxony (Pfalzgräf von Sachsen) after the abdication of his father, who retained control of Meissen. After the execution of her nephew Conradin (29 October 1268), Margaret, as the next legitimate relative, became the rightful Queen of Sicily and the general heiress of the Hohenstaufen claims over the Duchy of Swabia and the Kingdom of Jerusalem (despite the fact she was not descended from the Kings of Jerusalem, her father Frederick II had claimed the kingdom for himself). Her son Frederick assumed by some time this titles on her right. After discovering the adultery of her husband with Kunigunde of Eisenberg, Margaret left Wartburg; according to a legend, before her departure she bit her son Frederick in the cheek; he was called henceforth Frederick the Bitten (de: Friedrich der Gebissene). The flight took place on 24 June 1270. Margaret went to Frankfurt am Main and was supported there by the citizens. She died there six weeks later.