Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияда табиғатты қорғау тарихы маори және еуропалықтармен тығыз байланысты. Екі топтың да әрекеттері түрлердің жоғалуына әкеп соқты, және олардың екеуі де жергілікті флора мен фаунаға тигізген әсерін түсінгеннен кейін өз мінез-құлқында өзгерістер жасады.
Conservation in New Zealand has a history associated with both Māori and Europeans. Both groups of people caused a loss of species and both altered their behaviour to a degree after realising their effect on indigenous flora and fauna.
Қорғалатын аумақтар
Жаңа Зеландияда он үш ұлттық саябақ, қырық төрт теңіз қорығы және биологиялық әртүрлілікті сақтауға арналған көптеген басқа да қорғалған аумақтар бар. Көптеген жаттық түрлердің таралуы жергілікті биологиялық әртүрлілікке қауіп келтіруде, себебі Жаңа Зеландияның географиялық оқшаулануы жыртқыштардан қорғануға қабілеті жоқ өсімдіктер мен жануарлардың эволюциясына алып келді. Жаңа Зеландияда эндемикалық түрлердің үлесі жоғары, сондықтан зиянды жәндіктермен күресу әдетте жоғары басымдыққа ие. Жаңа Зеландияның Табиғатты қорғау департаменті елдің жерінің шамамен 30% және елдің теңіз кеңістігінің 1% азын қорғау және демалыс мақсатында басқарады. Ол Жаңа Зеландияның қауіп-қатер жіктелу жүйесі бойынша ұлттық және аймақтық жоспарларға енгізілген, қауіп астындағы немесе азайып бара жатқан флора мен фаунаның тізімдерін жариялады.
New Zealand has thirteen national parks, forty four marine reserves and many other protected areas for the conservation of biodiversity. The introduction of many invasive species is threatening the indigenous biodiversity, since the geographical isolation of New Zealand led to the evolution of plants and animals that did not have traits to protect against predation. New Zealand has a high proportion of endemic species, so pest control is generally regarded as a high priority. The New Zealand Department of Conservation administers approximately 30% of New Zealand's land, along with less than 1% of the country's marine environment, for conservation and recreational purposes. It has published lists, under the New Zealand Threat Classification System, of flora and fauna that is at risk or declining, which are included in national and regional plans.
Заңнама
1987 жылғы Қорғау туралы заң – Жаңа Зеландияның жергілікті биологиялық әртүрлілікті сақтауға қатысты басты заңнамасы. Бұл заң Қорғау департаментін, Балық шаруашылығы және аң аулау басқармасын құрды, сондай-ақ 1980 жылғы Ұлттық саябақтар туралы заңмен және 1977 жылғы Қорықтар туралы заңмен үйлесімді. 1953 жылғы Жабайы табиғат туралы заң жабайы жануарларды қорғау және басқаруды қамтиды, сонымен қатар жабайы табиғатты қорғау аумақтарын, паналық жерлерді және басқаруға бағытталған аумақтарды қарастырады.
The Conservation Act 1987 is New Zealand's principal legislation concerning the conservation of indigenous biodiversity. The Act established the Department of Conservation, Fish and Game, and complements the National Parks Act 1980 and the Reserves Act 1977. The Wildlife Act 1953 covers the protection and control of wild animals, and provides for wildlife sanctuaries, refuges and management reserves.
Қорғаудағы жетістіктер
Қара қайың (Petroica traversi) Жаңа Зеландияның жабайы табиғат қызметіне қарасты Дон Мертон басшылығымен жүргізілген қорғау жұмысының нәтижесінде жойылу қаупінен құтылды. Дегенмен, бүгінде тірі қалған барлық қара қайыңдар бір ғана тоқпаннан тараған, сондықтан түрдің генетикалық әртүрлілігі төмен. Екі түрлі седелдік құстың әрқайсысы бір аралдағы шағын популяцияға дейін азайды: Солтүстік аралдың седелдік құсы үшін Хен аралы, ал Оңтүстік аралдың седелдік құсы үшін Стюарт аралынан Таукихепа / Үлкен Оңтүстік Кейп аралы. Басқа жыртқыштар жоқ аралдық қорықтарға көшіру бағдарламасынан кейін Оңтүстік аралдың седелдік құсының саны 36 құстан 15 аралда 1200-ден астам құсқа дейін өсті. Солтүстік аралдың седелдік құсының саны 500 құстан 12 аралда 6000-ға дейін жетті. Бұл екі түрдің де IUCN Қызыл тізіміндегі аса қауіпті жағдайдан Оңтүстік аралдың седелдік құсы үшін қауіпті жағдайға және Солтүстік аралдың седелдік құсы үшін ең аз алаңдатушылыққа дейін жағдайын өзгертті. Қоңыр үйрек (Anas chlorotis) популяциясын жақсарту бағдарламасы IUCN Қызыл тізіміндегі жойылу қаупі бар түрден қауіпті жағдайға дейін жеткізді. Солтүстік аралдың кокако құсының саны ең төменгі 350 жұптан Солтүстік аралдың 23 популяциясында 1600 жұпқа дейін өсті.
The black robin (Petroica traversi) was saved from the brink of extinction by a conservation effort led by Don Merton of the New Zealand Wildlife Service. However all black robins that survive today are descended from a single female, therefore the species has little genetic diversity. The two species of saddleback had each been reduced to a small population on a single island: Hen Island for the North Island saddleback, and Taukihepa / Big South Cape Island off Stewart Island for the South Island saddleback. After a programme of translocation to other predator free island reserves, the population of the South Island saddleback has increased from 36 birds to over 1,200 birds on 15 islands. The North Island subspecies had increased from 500 birds to over 6,000 birds on 12 islands. This has taken both subspecies from critically endangered on the IUCN Red List to near threatened for the South Island saddleback and least concern for the North Island saddleback. The brown teal (Anas chlorotis) recovery program has successfully improved the population status from endangered to near threatened on the IUCN Red List. The North Island kōkako population has increased from a low point of around 350 pairs to over 1600 pairs in 23 populations around the North Island.