Терри Каллиер: Американдық музыкант және жазбалар тарихы

Кіріспе

Америкалық музыкант,
құрылысшы-электрик (немесе ойдан шығарылған электрик).

Terrence Orlando "Terry" Callier (24 мамыр 1945 – 27 қазан 2012) – американдық соул, фолк және джаз гитарисі және әнші-күйші.

Өмір және мансап

Каллир Иллинойс штатының Чикаго қаласының солтүстік жағында дүниеге келді және Кабрини–Грин тұрғын үй ауданында өсті. Ол фортепиано ойнауды үйренді, Кертис Мейфилд, Мажор Лэнс және Джерри Батлермен бала кезінен танысты, ал жасөспірім шағында ду-вуп топтарында ән айта бастады. 1962 жылы ол Chess Records студиясында кастингке қатысты, онда "Look at Me Now" атты тұңғыш синглын жазды. Колледжде оқып жүрген кезінде Чикагодағы фольклорлық клубтар мен кофейняларда өнер көрсете бастады, оған Джон Колтрейннің музыкасы зор әсер етті. Осы кезеңде ол Чикаго мен Нью-Йоркте Дэвид Кросбимен бірге қысқаша дуэт құрып өнер көрсетті. 1964 жылы Prestige Records компаниясының өкілі Сэмюэл Чартерспен танысты, келесі жылы олар оның тұңғыш альбомын жазды. Содан кейін Чартерс жазбаларды Мексика шөліне алып кетті, ал альбом 1968 жылы "Терри Кэллиердің жаңа фольклорлық дыбысы" деген атпен жарық көрді. Каллиердің "Spin, Spin, Spin" және "It's About Time" әндері 1968 жылы H. P. Lovecraft психоделикалық рок-тобының H. P. Lovecraft II альбомына енді. H. P. Lovecraft тобында Чикаго фольклорлық клубының белгілі өкілі Джордж Эдвардс та болды, ол 1969 жылы Каллиер үшін бірнеше тректерді шығаруға көмектесті. Мизелл оны Гровер Вашингтон, Ди Ди Бриджуотер және Ли Ритенормен бірге Elektra Jazz Fusion Night шоуында таныстырды. 1980 жылы Мизелл Стиви Уандермен жұмыс істеуге кеткен соң, Каллиер лейблдан шығарылды. 1983 жылға дейін ол концерттер беріп, гастрольдік сапарлар жасады, содан кейін қызын өсіру үшін музыкадан қол үзді және компьютерлік бағдарламалау курстарын бітірді. Чикаго университетінде жұмысқа орналасып, кешке социология факультетінде оқуын жалғастырды. 1980 жылдардың соңында ол қайтадан танымал болды, британдық диджейлер оның ескі жазбаларын тауып, клубтарда әндерін ойнай бастады. Acid Jazz Records компаниясының бас директоры Эдди Пиллер 1983 жылғы "I Don't Want to See Myself (Without You)" атты Каллиердің сирек таралған жазбасын қайта шығарды және оны Ұлыбританиядағы клубтарда орындауға шақырды. 1991 жылдан бастап ол жұмыстан демалыс алғанда концерттерге қатыса бастады. 1990 жылдардың соңында Каллиер жазылған музыкаға оралып, 1997 жылы Urban Species тобымен бірлесіп Religion and Politics атты EP-ді шығарды және Бет Ортонның Best Bit EP-іне үлес қосты. 1998 жылы Timepeace альбомын жарыққа шығарды, ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Time For Peace сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлық әлемдегі бейбітшілікке үлес қосқан көркемдік жетістіктері үшін беріледі. Чикаго университетіндегі әріптестері Каллиердің музыкант екенін білмеді, бірақ сыйлық алғаннан кейін оның музыкалық өмірі туралы ақпарат кеңінен тарады, нәтижесінде университет оны жұмыстан босатты.

Callier was born in the North Side of Chicago, Illinois, and was raised in the Cabrini–Green housing area. He learned piano, was a childhood friend of Curtis Mayfield, Major Lance and Jerry Butler, and began singing in doo wop groups in his teens. In 1962, he took an audition at Chess Records, where he recorded his debut single, "Look at Me Now". At the same time as attending college, he then began performing in folk clubs and coffee houses in Chicago, becoming strongly influenced by the music of John Coltrane. During this period, he briefly performed in a duo with David Crosby in Chicago and New York City. He met Samuel Charters of Prestige Records in 1964; the following year, they recorded his debut album. Charters then took the tapes away with him into the Mexican desert, and the album was eventually released in 1968 as The New Folk Sound of Terry Callier. Two of Callier's songs, "Spin, Spin, Spin" and "It's About Time", were recorded by the psychedelic rock band H. P. Lovecraft in 1968, as part of their H. P. Lovecraft II album. H. P. Lovecraft featured fellow Chicago folk club stalwart George Edwards, who would go on to co produce several tracks for Callier in 1969. where Mizell presented him in the Elektra Jazz Fusion Night showcase alongside Grover Washington, Dee Dee Bridgewater and Lee Ritenour. When Mizell moved on to work with Stevie Wonder in 1980, Callier was dropped from the label. Callier continued to perform and tour until 1983, when he gained custody of his daughter and retired from music to take classes in computer programming, landing a job at the University of Chicago and returning to college during the evenings to pursue a degree in sociology. He re emerged from obscurity in the late 1980s, when British DJs discovered his old recordings and began to play his songs in clubs. Acid Jazz Records head Eddie Piller reissued a little known Callier recording from 1983, "I Don't Want to See Myself (Without You)", and brought him to play clubs in Britain. From 1991 he began to make regular trips to play gigs during his vacation time from work. In the late 1990s, Callier began his comeback to recorded music, collaborating with Urban Species on their 1997 EP Religion and Politics and contributed to Beth Orton's Best Bit EP in 1997 before releasing the album Timepeace in 1998, which won the United Nations' Time For Peace award for outstanding artistic achievement contributing to world peace. His colleagues at the University of Chicago did not know of Callier's life as a musician, but after the award the news of his work as a musician became widely known and subsequently led to his dismissal by the University.

DVD және бейнефильмдер

Терри Каллиер – Live in Berlin (Universal Music, 2005) Өндірген: Modzilla Films/Беатрис Тиллманн.