Кіріспе

Венгриялық канадалықтар (kanadai magyarok) – Канададағы венгриялық тегі бар адамдар. 2016 жылғы халық санауы бойынша, 348 085 канадалықтың венгриялық тегі бар. Венгриялық азшылық Канаданың 24-ші ең ірі этникалық тобы болып табылады. Венгриялықтардың көбі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қоныс аударды, ал 1956 жылғы коммунистік үкіметке қарсы венгриялық төңкерісінен кейін, 100 000-нан астам венгриялық босқындар Канадаға келген кезде, қоныс толқыны ең жоғары деңгейге жетті. Венгриялық канадалық қауымдастығы елдегі көптеген этникалық топтардың бірі болып табылады; Канада венгриялық диаспораның ірі бес елінің қатарында.

Альберта

Албертада 2016 жылғы санақ бойынша 56 270 адам (халықтың 1,41% -ы) венгр текті. Алғашқы венгрлер 1866 жылы Янош Пах (алқасы Пал Озскар Эстерхази)мен бірге Альбертаға келді, ол бұрын Пенсильванияға қоныстанған венгрлерді провинцияға қайта қоныстандыруды қалады. 1895 жылы Башауда орнатылған Янош Мраз ескерткішінде 25 венгр отбасы бар екені, олардың әрқайсысы шаруашылықпен айналысқандығы көрсетілген. 1900 жылғы санақ бойынша Летбридж аймағында 167 венгр тіркелді. Албертаға иммигранттардың үлкен ағыны 1914-1915 жылдары байқалды. Осы кезеңде 300-ге жуық венгр жұмысшысы келді. 1930 жылдары Альбертаға иммиграцияның үлкен толқыны болды. 1921 жылы провинцияда 1045 венгр тұрды, ал 1931 жылы бұл көрсеткіш 5502-ге жетті. 1921 жылы венгр халқының саны 8946 адамды құрады. 1931 жылы 13 363-ке, ал 1941 жылы 14 576-ға өсті. Онтарио және Канаданың шығысына көші-қонның нәтижесінде 1951 жылы халық саны 12 470-ке дейін азайды. 2001 жылы Саскачеван провинциясында 24 340 венгр текті адам тұрды, олардың 24% (5875 адам) Венгрияда туғанын мәлімдеді. Кейіннен венгрлер Саскачеванның солтүстік бөлігінде, Вакау қаласына жақын, Буда мектеп округі орналасқан жерге де қоныстанды. Вакаудан батысқа қарай Дунафолдвар округі (Дунафолдвардан аталған), ал Вакаудан оңтүстікке қарай Матиасфолд (Матиасфолд – «Матфей жері») орналасқан. Венгр иммигранттарының алғашқы толқыны 1885 жылы Манитобаға келді, олардың көпшілігі Виннипегке немесе оның маңына қоныстанды. 1906 жылы онда венгр пресвитериан шіркеуі құрылды. Канададағы алғашқы венгр газеті «Kanadai Magyarság» («Канадалық венгрлер») 1905 жылы Виннипегте жарық көрді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жау одақтастарының азаматтары ұсталды. 1918-1924 жылдар аралығында Виннипегтегі венгр клубтары өте белсенді болды. 1920 жылы елде 13 181 венгр тұрды, олардың көпшілігі Саскачеван провинциясында, ал Манитобада олардың саны аз болды. Иммиграцияның екінші толқыны соғыстар аралық кезеңде болды. Жаңа иммигранттар 1924 жылы рим-католик және протестант шіркеулерін құрды. «Kanadai Magyar Újság» («Канадалық венгр газеті») атты жаңа газет жарық көрді. 1927 жылы Виннипегте венгр консулдығы ашылды.

Принс Эдуард аралы

1956-1957 жылдары Принс-Эдвард аралына венгрлердің үлкен толқыны қоныс аударды, бұл, мүмкін, ең ірі көші-қон болды. Венгр босқындарының келуін басқару үшін денсаулық сақтау министрі М. Л. Боннелл басқарған арнайы Төтенше жағдай жәрдем комитеті құрылды. Шарлоттаун қаласының Фалькунвуд ауданында құрылған қабылдау орталығымен қатар, венгрлердің елге бейімделуіне көмектесуге провинцияның Қызыл Кресті, Әйелдер институты, Католик әйелдер лигасы, сондай-ақ жергілікті ерікті дәрігерлер мен медбикелер де қатысты. The Guardian газетінде хабарланғандай, жалпы алғанда, венгрлер провинцияда құшақ жайып қарсы алынды. Венгрлер провинцияның ауыл шаруашылығы саласына үлес қоса алатын, «қажетті» иммигранттар деп есептелді.