Атақты скаут және «Арроу орденінің» негізін қалаушы Э.У. Гудман

Кіріспе

Орден жебе ордасының негізін қалаушы Эдвард Урнер Гудман (15 мамыр 1891 – 13 наурыз 1980) – ХХ ғасырдың көп бөлігінде Американың скауттар қозғалысының (BSA) ықпалды басшысы болды. Гудман 1931 жылдан 1951 жылға дейін ұлттық бағдарлама директоры қызметін атқарды, бұл кезеңде Cub Scouting және Exploring бағдарламалары құрылған ұйымның қарқынды өсім және қалыптасу жылдары болды. Ол 1930 жылдардың басында BSA ұлттық оқу орталығын құрды және кеңінен танымал болған «Бой Скаут нұсқаулығы» мен басқа скауттық кітаптарды жариялауға жауапты болды, сондай-ақ 1930 және 1940 жылдары АҚШ-тағы скаут басшылары қолданған «Басшылар нұсқаулығын» жазды. 1950 жылдары Гудман Нью-Йорктегі Ұлттық шіркеулер кеңесінің ерлер жұмысы жөніндегі атқарушы директоры болып жұмыс істеді және шіркеу ісіне белсенді қатысты. Гудман бүгінде «Жебе орденін» (ОА) құрғандығымен есімдері таныс, ол BSA-ның танымал және сәтті бағдарламасы болып, скауттардың ынталы қызметін марапаттап келеді. 1915 жылы құрылғаннан бері Жебе ордені мыңдаған мүшесі бар жалпыұлттық деңгейге жетті, ол BSA-ның құрметті қоғамының мүшелігі арқылы ынталы қызмет, кемпинг және басшылық қасиеттерін ең жақсы көрсететін скауттарды мойындайды. 2007 жылғы мәліметтер бойынша Жебе орденінің мүшелері 183 000-нан астам.

Ерте жылдары және неке

Гудман Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында туып өсті, оның әкесі Джордж баспагер және жылжымайтын мүлік агенті болды. Оның анасы Элла 1895 жылдың басында, Гудман үш жасқа толғанда, ішек қабынуынан қайтыс болды. Ол Орталық орта мектепті бітіріп, 1909 жылы мектепті аяқтады. Ол бұл оқиғаны "өмірімде жасаған немесе жасайтын ең маңызды қадам" деп сипаттады. Он жеті жасына енді ғана толған Гудман жексенбілік мектептің танымал және өте құрметті мұғалімі болды және Андрей мен Филипп бауырластығы деп аталатын жас жігіттер тобының Филадельфия бөлімін басқарды. 1920 жылдың 18 маусымында Гудман пресвитериан дін қызметкерінің қызы Луиза Уинкоп Уэйгудқа үйленді. Олардың үш баласы болды: Теодор (1921 жылы туған), Джордж (1923 жылы туған) және Лидия Энн (1927 жылы туған).

Еріктілер және жергілікті кеңес басшылары ретінде

Білім беру мамандығы бойынша білім алып жатқан кезде Гудман 1911 жылы, 20 жасында Филадельфиядағы алғашқы скаут отряды – 1-ші отрядтың ерікті скаут басшысы ретінде скауттық қозғалысына қатысты. Бұл оны БАҚ тарихындағы екінші жас скаут басшысы етеді. Оның төрт жылдық басшылық кезеңінде отряд 100-ден астам скаутқа дейін өсті. Гудманның замандасы 1912 жылы оны «балалардың жақсы көретін, олардың сеніміне ие және осы жұмыстың барлық жағынан жан-тәнімен берілген» деп сипаттады. 1915 жылдың 1 сәуірінде ол «далалық комиссар» деп аталған далалық атқарушы ретінде толық уақытты кәсіби қызметке кірді. Сол жазда Гудман Филадельфия скаут кеңесінің жазғы лагерінің директоры болды. 1917 жылдың желтоқсанында ол Филадельфия кеңесінің скаут басшысы болып тағайындалды. Гудманның кәсіби мансабы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, скаут басшысы болып тағайындалғаннан кейін АҚШ армиясына шақырылған кезде тоқталды. Ол жаяу әскерде бірінші лейтенант болып қызмет етті, бірақ оның бөлімшесі шетелге жіберілген жоқ. 1918 жылдың желтоқсанында ол әскерден босатылып, Филадельфиядағы скаут басшысы қызметін жалғастырды. 1920 жылдың қазан айында «Филадельфия евенд Леджер» газетінде жарияланған мақаласында Гудман скаутты «жасөспірімдерді бұлшық дамыту, ақыл-ойды жетілдіру және мінез-құлықты қалыптастыру бағдарламасы арқылы жетелеу» деп сипаттады. Ол скауттардың соғысқа қосқан үлесін атап, қозғалысты «түрлі топтарды біріктіретін, партиялық емес, діни емес және демократиялық» деп мақтады. Гудман 1927 жылдың мамырына дейін Филадельфиядағы скаут басшысы болып қызмет етті, содан кейін ол үлкен Чикаго аймақтық кеңесінде скаут басшысы (1927–1931) болып тағайындалды. Сол кездегі үш ірі АҚШ радиожелісі – NBC, CBS және Mutual жамборе штаб-пәтерінің жанында толық хабар тарату студияларын құрып, жамборе туралы 19 сағаттық тікелей эфирлік хабар таратуды жүзеге асырды. Белгілі радиожурналист Лоуэлл Томас және АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт сияқты танымал тұлғалар да жамбореге келді. Джамбореде болған кезде скауттар Гриффит стадионында Вашингтон Сенаторлары мен Бостон Ред Сокс арасындағы үш ойындық бейсбол сериясын тамашалады, Гудман Игл Скауттарға президент Рузвельтпен бірге трибунада арнайы орын берді (суретте). 1930 жылдардың соңында фашизмнің өркендеуіне байланысты Еуропа үстіне соғыс бұлттары жиналған кезде Уэст, Гудман және басқа да БАҚ басшылары скауттардың жастарды үкіметтің демократиялық принциптерін оқытуға қалай көмектесе алатынын қарастырды. 1938 жылы нацистердің еврейлерге қарсы «Хрустальдық түн» шабуылына сілтеме жасай отырып, Гудман көп ұзамай былай деп жазды: «Қудалау бағдарламасы біздің жүрегіміз бен санамызды бұрынғыдан да күштірек қоздырды. Бұл жамандыққа қарсы наразылық толқынына себеп болды, бірақ одан да маңыздысы – біздің демократиялық мемлекетімізге қатысты қанағат пен алғыс білдірудің толқыны». 1951 жылдың 16 қыркүйегінде Гудман 36 жылдық кәсіби мансабын аяқтап, ұлттық бағдарлама директоры қызметінен кетті. Оған Ұлттық далалық скаут комиссары атағы берілді, ол скауттық қызметіне ұлттық деңгейде бейтаныс ретінде жалғастырды. Гудман жазғы лагерь тәжірибесінің тек скауттық дағдыларды оқытумен ғана шектелмейтініне сенді, керісінше, скаут анты мен скаут заңындағы қағидалар скауттардың өмірінде шындыққа айналуы керек. Эдсонмен бірге ол осы қасиеттерді ең жақсы көрсететін скауттарды өздерінің құрбыларына үлгі ретінде тану үшін тәжірибелік бағдарлама бастады. Гудман мен Эдсонға американдық үнді мәдениетінің ықпалы зор болды. Олар сол жазда лагерьде балалардың қызығушылығы мен түсінігіне сай келетін құрмет қоғамын құруға шешім қабылдады. Гудман үндістердің аңыздарын және скауттардың құрбыларының танылуын мотивациялық құрал ретінде пайдаланды. Ол лагерь аяқталғанда әскерлер арасынан скауттардың идеалдарын ең жақсы көрсететін жігіттерді таңдауды ұсынды. Сайланғандар өздерінің бауырластары алдында жанқиярлықсыз қызмет ету және бауырластық рухын танытты. Эдсон Гудманға бір кезде Асыл қазына аралында тұратын Ленни Ленапидің дәстүрлері мен тілін зерттеуге көмектесті. Америкалық үнділердің ерекшеліктерімен скауттық құрмет лагерьлерінің бауырластығы сәтті өтті және келесі жазда Қазына аралында қайталанды. Конституцияны, рәсімдерді жетілдіру, белгілерді жасау және болашақ дамуды жоспарлау үшін комиссиялар құрылды. Гудманның музыкаға деген қызығушылығын көрсете отырып, ол Орденнің әніне – «Бауырластықта мызғып тұрған» сөздерін жазды, ол 1920 жылдардағы пресвитериан әндер жинағынан алынған гимннің құлпытас мелодиясына жазылды, «Құдіретті Құдай» 11.10.11.9 өлшемімен, ол 1833 жылы Алексей Львов жазған «Құдай патшаны сақтасын!» ресейлік ұлттық әнұранынан бейімделді. 1920 жылдардың басында көптеген скаут басшылары «жасырын лагерь бауырластықтары» деп аталатын нәрсеге күмәнмен қарады. 1922 жылдың қыркүйегіне қарай Орденге қарсылық соншалыққа жетті, ұлттық скаут басшыларының кездесуінде «лагерь бауырластықтарына» қарсы ресми ұсыныс жасалды. Гудман бұл ұсынысқа қарсы сөйледі: «Біздің үлкен мақсатымыз – скаут идеалдары», деді ол, «осы идеалдарды ілгерілетуге көмектесетін лагерь іс-шараларын басуға болмайды». Кеннет Дэвис өзінің «Құдайылық қызметтің бауырластығы: Орден тарихы» кітабында 1948 жылғы Ұлттық кеңестің мақұлдауы «көптеген жағдайда оның [Гудманның] жеке күш-жігері мен ұсынысының нәтижесі болды» деген қорытынды жасады. Орденнің мағынасын қорытындылап айтқанда, Е. Урнер Гудман Орденнің нұсқаулығына алғы сөз жазғанда, бауырластық құрылғаннан кейін бір жарым ғасырдан астам уақыт өткен соң былай деді:

While studying for his degree in Education, Goodman first became involved in Boy Scouting in 1911 when only 20 years old, as a volunteer Scoutmaster of Troop 1, the first Scout troop in Philadelphia. As far as can be established, this would make him the second youngest Scoutmaster in the history of the BSA. In his four years as Scoutmaster, the troop grew to more than 100 Scouts. A contemporary of Goodman described him in 1912 as "well beloved by the boys, enjoys their confidence and is heart and soul in this phase of the work." On April 1, 1915, he entered full time professional service in Boy Scouting as a field executive, called a "Field Commissioner" at the time. That summer, Goodman served as director of the Philadelphia Scout Council's summer camp. He was promoted in December 1917 to Scout executive of the Philadelphia Council. Goodman's professional Scouting career was interrupted during World War I, when he was drafted into the U. S. Army shortly after his promotion to Scout executive. He served in the infantry as a first lieutenant, but his unit was never sent overseas. In December 1918, he was discharged from the Army and resumed his professional career as Scout executive in Philadelphia. Spotlighted in an October 1920 column in the Philadelphia Evening Ledger, Goodman described Scouting as "leading boys through the muscle building, mind developing, character forming program of scouting". He cited Scouting's service in the war effort and extolled the movement as "absolutely nonpartisan, nonsectarian, and democratic", bringing together "diverse elements". Goodman served as Scout executive in Philadelphia until May 1927, when he was promoted to the larger Chicago Area Council as Scout executive (1927–1931). The three major U. S. radio networks of the time, NBC, CBS and Mutual, all set up complete broadcasting studios near the jamboree headquarters to produce almost 19 hours of live, on site jamboree coverage broadcast coast to coast. Celebrities also visited the jamboree, including well known broadcaster Lowell Thomas and U. S. President Franklin D. Roosevelt. While at the jamboree, Scouts also attended a three game baseball series between the Washington Senators and the Boston Red Sox at Griffith Stadium, with Goodman arranging for Eagle Scouts to have a place of honor with President Roosevelt in the stands (pictured). As war clouds cast an ominous shadow over Europe in the late 1930s amidst the rise of fascism, West, Goodman, and other BSA leaders considered how Scouting might better train youth in democratic principles of government. Referring to the Nazi Kristallnacht rampage against Jews in 1938, Goodman wrote shortly afterwards: " the program of persecution has stirred up our hearts and minds as nothing else that has happened before has done. It has furnished the impetus of a wave of resentment against the evil; but more than that, for a surge of satisfaction and thanksgiving concerning our own happier state under a democracy." On September 16, 1951, Goodman retired as national program director, ending a professional Scouting career spanning 36 years. He was given the title of National Field Scout Commissioner, to continue his service to Scouting on the national level as a layman. Of more lasting importance, Goodman believed that the summer camp experience should do more than just teach proficiency in Scoutcraft skills; rather, the principles embodied in the Scout Oath and Scout Law should become realities in the lives of Scouts. Along with Edson, he started an experimental program to recognize those Scouts best exemplifying those traits as an example to their peers. Goodman and Edson were strongly influenced by the use of American Indian culture by Ernest Thompson Seton in his Woodcraft Indians program. They decided to create an honor society of their own at camp that summer, in a manner befitting a boy's interest and understanding. Goodman utilized the appeal of Indian lore and recognition by a Scout's peers as motivational tools. He devised a program where troops chose, at the camp's conclusion, those boys from among their number who best exemplified the ideals of Scouting. Those elected were acknowledged as having displayed, in the eyes of their fellow Scouts, a spirit of unselfish service and brotherhood. Edson helped Goodman research the traditions and language of the Lenni Lenape—also known as the Delaware—who had once inhabited Treasure Island. The brotherhood of Scout honor campers with its American Indian overtones was a success and was repeated again the following summer at Treasure Island. Committees were organized to formulate a constitution, refine ceremonial rituals, devise insignia, and plan future development. Reflecting Goodman's ongoing interest in music, he composed the words to the Order of the Arrow's song, "Firm Bound in Brotherhood", set to the stirring melody of a hymn found in the Presbyterian hymnal of the 1920s, "God the Omnipotent" in 11.10.11.9 meter, which was adapted from the Russian national anthem, "God Save the Tsar! ", composed by Alexei Lvov in 1833. In the early 1920s, many Scout executives were skeptical of what they called "secret camp fraternities". By September 1922, opposition to the Order of the Arrow was such that a formal resolution opposing "camp fraternities" was proposed at a national meeting of Scout executives. Goodman argued against the motion: "Using the Scout ideals as our great objective", he said, a camp activity that will "further the advancement of those ideals" should not be suppressed. Kenneth Davis, in his book The Brotherhood of Cheerful Service: A History of the Order of the Arrow, concludes that the National Council's approval in 1948 " was due largely to his [Goodman's] personal efforts and recommendation ". Summarizing what he felt the order signified, E. Urner Goodman wrote in the foreword to the Order of the Arrow Handbook from the perspective of more than a half century after the brotherhood's inception:

«Орден – механикалық емес, «рухтың нәрсесі». Кез келген үлкен және өсіп келе жатқан қозғалыста ұйымдастыру, операциялық процедуралар және жабдықтар қажет, бірақ соңында олар ең маңыздысы емес. Рухтың нәрселері маңызды:
Бауырластық – ел ішінде де, шетелде де жек көрушіліктің көп болған заманда.
Қуаныштылық – пессимистердің сөздік қоры кеңейген заманда.
Қызмет – миллиондаған адамдар беруден гөрі алуға ғана қызығушылық танытқан заманда.
Бұл – Құдайдың, Ұлы рухани күштің берген нәрселері». Оның жаңа лауазымы Эуджин Карсон Блейкпен, NCC президенті (1954–1957)мен тығыз жұмыс істеуді және NCC-ге қатысатын конфессиялардың шенеуніктерімен үнемі кездесуді қамтыды. АҚШ және шетелдегі әртүрлі ерлердің шіркеулік топтарымен сөйлесу, оның пікірінше, бауырластықты ілгерілетудің бір жолы болды. Осы көрнекті шіркеу басшыларымен NCC қызметі туралы ой бөлісе отырып, Гудман он жылдан астам уақыттан кейін былай деді: «Ұлы сенім мен адал қызмет, мен сенемін, қарапайым адамдарға да, дін қызметкерлеріне де тән. Мен өмірімде көптеген ұлы дін қызметкерлерін білдім, бірақ сонымен қатар шынайы ұлы миряндарды да білдім, олардың өмірі мен істері олардың сеніміне сай келді». 1960 және 1970 жылдарда ол үш гимн жазды: «Құдай адамдарды шақырады», «Ғұламалық ғибадатханада» және «Махаббат Құдайы, өмір сыйлаған». 1965 жылы Гудман «Өмірді құру» атты естеліктер жинағын жазды, онда ол өзінің скауттық тәжірибесі туралы айтып, жас жігіттерге кеңес берді. Скауттық және шіркеу қызметіндегі жылдарына қорытынды жасап, ол былай деді: «Соңғы талдау бойынша, материалдық иеліктеріңізден гөрі рухтың нәрселері маңызды». Нельсон Блок «Рухтың нәрсесі» кітабында, тіпті 1970 жылдары сексен жастағы негіздеушінің «ложа және бөлім іс-шараларына қатысу үшін елді шарлап, жас Arrowmen-дермен қоршалған, әңгімелерімен баршаны қызықтырған» деп жазады. Гудманның есімімен аталған скаут мұражайы...

Quote|The Order of the Arrow is a 'thing of the spirit' rather than of mechanics. Organization, operational procedure, and paraphernalia are necessary in any large and growing movement, but they are not what count in the end. The things of the spirit count:
Brotherhood – in a day when there is too much hatred at home and abroad. Cheerfulness – in a day when the pessimists have the floor. Service – in a day when millions are interested only in getting or grasping rather than giving. These are of the spirit, blessed of God, the great Divine Spirit." His new post entailed working closely with Eugene Carson Blake, NCC president (1954–1957), and meeting frequently with officials of the participating denominations in the NCC. Speaking with various men's church groups in the U. S. and abroad was, he believed, a means of promoting brotherhood. Reflecting on his NCC service with these notable church leaders, Goodman said more than a decade later, "Great faith and devoted service, I am very sure, are for ordinary folk as well as for the clergy. I have been privileged to know some great clergymen in my day but I have also known and loved some truly great laymen, men whose lives and works matched their faith".) in the 1960s and 1970s, and three hymns he composed were published: "Christ Calls Men", "As Within the Pillared Temple", and "O God of Love, Who Gavest Life". In 1965, Goodman wrote The Building of a Life, a collection of reminiscences recounting some of his Scouting experiences and giving advice to young men. Summing up his years in Scouting and church work, he wrote, "In the last analysis, it is the things of the spirit rather than material possessions that count." Nelson Block writes in A Thing of the Spirit, that even in the 1970s the octogenarian founder "crisscrossed the country to attend lodge and section events surrounded by young Arrowmen witty and charming, keeping everyone enthralled with his stories." A scouting museum named after Goodman is located at Owasippe Scout Reservation in Twin Lake, Michigan. Goodman was previously the reservation director at Owasippe.