Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fairey Flycatcher – 1923 жылдан 1934 жылға дейін қызмет еткен, Fairey Aviation Company компаниясы жасаған британдық бір орындық екі қанатты, авиаторлық тасымалдағыш ұшақ. Ол авиаторлық тасымалдау үшін стандартты шассимен жасалған, бірақ капиталдық кемелерде катапультамен пайдалану үшін оны поплавоктарға ауыстыруға болатын.
The Fairey Flycatcher was a British single seat biplane carrier borne fighter aircraft made by Fairey Aviation Company which served from 1923 to 1934. It was produced with a conventional undercarriage for carrier use, although this could be exchanged for floats for catapult use aboard capital ships.
Жобалау және әзірлеу
Flycatcher ұшағы Gloster Nightjar ұшағын алмастыру мақсатында, Armstrong Siddeley Jaguar немесе Bristol Jupiter радиалды қозғалтқыштарымен жұмыс істейтін тасымалдаушы және гидроұшақ истребителі үшін N6/22 спецификациясының талаптарына сәйкес жобаланған. Fairey және Parnall компаниялары осы талаптарға қанағаттандыратын дизайн ұсынды, нәтижесінде Fairey Flycatcher, ал Parnall Parnall Plover ұшақтары жасалды. Үш прототип Flycatcher ұшағының біріншісі 1922 жылғы 28 қарашада Jaguar II қозғалтқышымен алғашқы ұшуын жасады, бірақ кейін Jupiter IV қозғалтқышына ауыстырылды. Қызметтік сынақтар жүргізу үшін Flycatcher (тоғыз ұшақ) және Plover (он ұшақ) ұшақтарына шағын тапсырыстар берілді. Сынақтардан кейін Flycatcher толық өндіріске жіберілді.
The Flycatcher was designed to meet the requirements of Specification N6/22 for a carrier and floatplane fighter to replace the Gloster Nightjar, powered by either the Armstrong Siddeley Jaguar or the Bristol Jupiter radial engines. Both Fairey and Parnall submitted designs to meet this specification, with Fairey producing the Flycatcher, and Parnall the Parnall Plover. The first of three prototype Flycatchers made its maiden flight on 28 November 1922, powered by a Jaguar II engine, although it was later fitted with a Jupiter IV. Small orders were placed for both the Flycatcher (for nine aircraft) and Plover (for ten aircraft) to allow service evaluation. After trials, the Flycatcher was ordered for full production.
Техникалық сипаттама
Flycatcher сол кездегі тамаша жоба болды және әуе кемелерінен ұшуға арналған алғашқы ұшақтардың бірі еді. Қанаттардың екі жағының да артқы жиегі бойында қақпақтар орналасқан. Бұл қақпақтар қону мен ұшып көтерілу кезінде төмендетіліп, ұшаққа палубаның жартысын пайдаланып "келіп-кетуге" мүмкіндік берді. Фюзеляж ағаш және металлдан жасалған, сырты матамен жабылған. Ауыр борттық шассины екі жүзуге немесе дөңгелек-жүзгіш комбинациясына ауыстыруға болады, бұл оны амфибия ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Ұшақты әуе кемесінің шектеулі кеңістігінде тоқтатуға көмектесу үшін гидравликалық дөңгелек тежегіштері қосылды. Шассидің алдыңғы бөлігіндегі тұтқыштар алғашқы модельдердің ерекшелігі болды, олар әуе кемесі палубасында орналасқан тұтқыш сымдарға іліну үшін жасалған.
The Flycatcher was a remarkable design for its time, and was one of the earliest aircraft specifically designed for operation from aircraft carriers. Flaps ran the entire trailing edges of both wings. These could be lowered for landing and takeoff, providing the aircraft with the capability of using only of deck space "to come and go." The fuselage was made of both wood and metal with fabric covering. A rather cumbersome undercarriage could be changed for twin floats or a wheel/float combination for amphibian use. Hydraulic wheel brakes were added to assist the aircraft to stop in the confined space of an aircraft carrier. Arrestor hooks on the undercarriage spreader bar were a feature of early models, designed to engage the arrestor wires strung out on the carrier deck.
Пайдалану тарихы
Flycatcher өндірісі 1923 жылы Fairey's Hayes зауытында басталды және No. 402 ұшу флотының Әуе күштерінде қызметке түсті. Flycatcher сол дәуірдегі барлық британдық авиатасымалдағыштардан ұшырылды. Барлығы 192 данасы жасалды. Типик қолданылуы – авиатасымалдағышта 16 Flycatcher, 16 Blackburn Ripon және 16 барлау ұшағымен бірге қызмет етуі болды. Ұшқыштардың арасында өте танымал болған Flycatcher ұшуға оңай және жоғары маневрлі болды. Дәл осы ұшақтарда Әуе күштері екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған жауынгерлік тактиканы әзірледі. Flycatcher "Үй", "Жер орталығы", "Шығыс Үндістан" және "Қытай" флоттарында қызмет етті. Қытайдағы қызметі кезінде Flycatcher Гонконг жанындағы сулардағы қытай қарақшыларына қарсы күресте белсенділік танытты.
Production of the Flycatcher began at Fairey's Hayes factory in 1923, entering service with No. 402 Flight Fleet Air Arm. The Flycatcher was flown from all British carriers of its era. Some 192 were produced. A typical deployment was on the aircraft carrier , where 16 Flycatchers served alongside 16 Blackburn Ripons and 16 reconnaissance aircraft. Very popular with pilots, the Flycatchers were easy to fly and very manoeuvrable. It was in these aircraft that the Fleet Air Arm developed the combat tactics used in the Second World War. The Flycatcher saw service with the Home, Mediterranean, East Indies and China fleets. During its service on the China station, the Flycatcher was active against Chinese pirates in the waters near Hong Kong.
Музей экспонаттары
Ұшақтардың ешқайсысы аман қалған жоқ, бірақ Әуе флоты мұражайында 1977 жылы жасалған Flycatcher көшірмесі сақталып тұр. G BEYB тіркелген нөмірімен ұшқан ол 1996 жылға дейін пайдаланылды, содан кейін қоймаға қойылды. Қазіргі таңда мұражайдың қойма жинағында сақталады, оған жұртшылық сирек қана қол жеткізе алады.
No aircraft survives, but the Fleet Air Arm Museum holds a replica Flycatcher that was built in 1977. Registered as G BEYB, it was flown until 1996, when it was put on static display. It is currently held in the museum's reserve collection, to which the public has only occasional access.