Сожарнер Труд: Афроамерикандық құқық қорғаушы және күллі әйелдердің дауысы
Sojourner Truth
Сожанер Трус: афроамерикандық құл азат етуші, әйелдер құқығы үшін күрескен белсенді. Өмірі, еркіндік жолы және танымал сөйлеген сөздері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африкалық-американдық белсенді (1797–1883)
African American activist (1797–1883)
Соджорнер Трут (/s//oʊ/'/dʒ//ɜːr//n//ər//, /'/s//oʊ//dʒ//ɜːr//n//ər/; тумасы Изабелла Баумфри; шамамен 1797 – 26 қараша 1883) – американдық аболиционист және африкалық-американдық азаматтық құқықтар, әйелдер құқықтары және арақ ішуге қарсы күрес белсендісі. Трут Нью-Йорк штатының Свартекилл қаласында құлдықта дүниеге келді, бірақ 1826 жылы нәресте қызымен бірге бостандыққа қашып кетті. 1828 жылы ұлын қайтару үшін сотқа жүгінгенде, ол ақ адамға қарсы осындай істі жеңген алғашқы афроамерикандық әйел болды. 1843 жылы Құдай оны қаладан шығып, елді мекендерге барып, "өзіндегі үміт туралы куәлік беруге" шақырғанына көз жеткізгеннен кейін, ол өзіне Соджорнер Трут деген есімді берді. Оның ең танымал сөзі 1851 жылы Огайо штатының Акрон қаласында өткен әйелдер құқықтары жөніндегі конвенцияда импровизациялап айтылды. Бұл сөз Азамат соғысы кезінде "Мен әйел емес пе?" деген атаумен кеңінен танылды, бұл 1863 жылы жарияланған түпнұсқа сөздің өзгеше түрі, ол стереотиптік афроамерикандық диалектіде айтылған деп есептелді, ол кезде Оңтүстікте жиі қолданылатын. Алайда, Соджорнер Трут өзінің ана тілі ретінде голланд тілінде өсті. Азамат соғысы кезінде Трут Одақ армиясы үшін афроамерикандық сарбаздарды жұмылдыруға көмектесті; соғыстан кейін ол бұрынғы құлдарға федералды үкіметтен жер беру туралы (немесе "қырық акр мен есек" уәдесі) ұсыныс алуға сәтті болмады. Ол өмірінің соңына дейін әйелдер мен афроамерикандықтардың құқықтары үшін күресті. Оның өмірбаясын жазған Нелл Ирвин Пейнердің айтуынша: "Көптеген американдықтар құлдарды еркек, ал әйелдерді ақ деп ойлаған кезде, Трут әлі де қайталауға тұрарлық фактіні бейнеледі: афроамерикандықтардың арасында әйелдер бар; әйелдердің арасында афроамерикандықтар бар". 2009 жылы Труттың ескерткіш бюсті АҚШ Капитолийі келушілер орталығындағы Эмансипация залында ашылды. Ол Капитолий ғимаратында мүсіні орнатылған алғашқы афроамерикандық әйел. 2014 жылы Трут Smithsonian журналының "Барлық уақыттардағы 100 ең маңызды американдықтар" тізіміне енді.
Sojourner Truth (/s//oʊ/'/dʒ//ɜːr//n//ər//, /'/s//oʊ//dʒ//ɜːr//n//ər/; born Isabella Baumfree; c. 1797November 26, 1883) was an American abolitionist and activist for African American civil rights, women's rights, and alcohol temperance. Truth was born into slavery in Swartekill, New York, but escaped with her infant daughter to freedom in 1826. After going to court to recover her son in 1828, she became the first black woman to win such a case against a white man. She gave herself the name Sojourner Truth in 1843 after she became convinced that God had called her to leave the city and go into the countryside "testifying to the hope that was in her." Her best known speech was delivered extemporaneously, in 1851, at the Ohio Women's Rights Convention in Akron, Ohio. The speech became widely known during the Civil War by the title "Ain't I a Woman? ", a variation of the original speech that was published in 1863 as being spoken in a stereotypical Black dialect, then more commonly spoken in the South. Sojourner Truth, however, grew up speaking Dutch as her first language. During the Civil War, Truth helped recruit black troops for the Union Army; after the war, she tried unsuccessfully to secure land grants from the federal government for formerly enslaved people (summarized as the promise of "forty acres and a mule"). She continued to fight on behalf of women and African Americans until her death. As her biographer Nell Irvin Painter wrote, "At a time when most Americans thought of slaves as male and women as white, Truth embodied a fact that still bears repeating: Among the blacks are women; among the women, there are blacks." A memorial bust of Truth was unveiled in 2009 in Emancipation Hall in the U. S. Capitol Visitor Center. She is the first African American woman to have a statue in the Capitol building. In 2014, Truth was included in Smithsonian magazine's list of the "100 Most Significant Americans of All Time."
Алғашқы жылдар
Сожурнер Трут бір кезде өзінің 1797-1800 жылдар аралығында туғанын айтқан. Трут Джеймс пен Элизабет Баумфридің (немесе Бомфри) 10 немесе 12 баласының бірі болды. Оның әкесі қазіргі Ганадан тұтқынға алынған құл болған, ал анасы – «Мау Мау Бет» деп аталған – Гвинеядан тұтқынға алынған құлдардың қызы еді. Полковник Харденберг Джеймс пен Элизабет Баумфриді құл саудагерлерінен сатып алып, олардың отбасын Нью-Йорк штатының Эзопус қаласында, Нью-Йорк қаласынан солтүстікке қарай 95 миль (153 км) жердегі, голландтар «Swartekill» (қазіргі Рифтоннан солтүстікке қарай) деп атаған үлкен төбелі жердегі өз иелігінде ұстады. Оның ана тілі – голланд тілі, және ол өмірінің соңына дейін голланд акцентімен сөйледі. Чарльз Харденберг әкесінің иелігін мұраға алып, сол иелік құрамында адамдарды құл етуді жалғастырды. 1806 жылы Чарльз Харденберг қайтыс болғанда, тоғыз жасар Трут (Белл есіммен танымал) 100 долларға (~$ in) Джон Нилиге, Нью-Йорк штатының Кингстон қаласының жанында сатылды. Осы уақытқа дейін Трут тек голланд тілінде сөйлеген, ал ағылшын тілін үйренгеннен кейін голланд акцентімен, емес, стереотипті диалектпен сөйледі. Кейін ол Нилиді қатыгез және қатал деп сипаттап, оның оны күнделікті қалай ұрып-соққанын және бірде тіпті таяқтармен қалай ұрып-соққанын айтты. 1808 жылы Нили оны Нью-Йорк штатының Порт-Ивен қаласындағы таверна иесі Мартинус Шрайверге 105 долларға сатты. Содан кейін 1810 жылы Шрайвер Трутты Нью-Йорк штатының Вест-Парк қаласындағы Джон Дюмонтқа сатты. Джон Дюмонт оны бірнеше рет зорлады, және Трут пен Дюмонттың әйелі Элизабет Уоринг Дюмонт арасында үлкен шиеленіс болды, ол оны мазақтады және өмірін қиындатты. 1815 жылдары Трут көрші фермадан келген Роберт есімді құлға ғашық болды. Роберттің иесі (ландшафт суретшісі Чарльз Каттон) олардың қарым-қатынасына тыйым салды; ол құл еткен адамдардың құл етпеген адамдармен балалары болғанын қаламады, себебі ол сол балалардың иесі болмайтын еді. Бір күні Роберт Трутты көруге келіп, Каттон мен оның ұлы оны тауып алып, Дюмонт араласпай тұрып, оны қатты ұрып-соқты. Сол күнден кейін Трут Робертті қайта көрмеді, ол бірнеше жылдан кейін қайтыс болды. Бұл оқиға Трутты өмір бойы мазалады. Соңында Трут Томас есімді ересек құлға үйленді. Олар бес бала туды: Джеймс, оның тұңғышы, бала кезінде қайтыс болды; Диана (1815), Джон Дюмонттың зорлауынан туған; және Питер (1821), Элизабет (1825) және София (шамамен 1826), барлығы Томаспен біріккеннен кейін дүниеге келді.
Sojourner Truth once estimated that she was born between 1797 and 1800. Truth was one of the 10 or 12 children born to James and Elizabeth Baumfree (or Bomefree). Her father was an enslaved man captured from present day Ghana, while her mother – nicknamed "Mau Mau Bet" – was the daughter of slaves captured from Guinea. Colonel Hardenbergh bought James and Elizabeth Baumfree from slave traders and kept their family at his estate in a big hilly area called by the Dutch name Swartekill (just north of present day Rifton), in the town of Esopus, New York, 95 mile (153 km) north of New York City. Her first language was Dutch, and she continued to speak with a Dutch accent for the rest of her life. Charles Hardenbergh inherited his father's estate and continued to enslave people as a part of that estate's property. When Charles Hardenbergh died in 1806, nine year old Truth (known as Belle), was sold at an auction with a flock of sheep for $100 (~$ in ) to John Neely, near Kingston, New York. Until that time, Truth spoke only Dutch, and after learning English, she spoke with a Dutch accent and not a stereotypical dialect. She later described Neely as cruel and harsh, relating how he beat her daily and once even with a bundle of rods. In 1808 Neely sold her for $105 (~$ in ) to tavern keeper Martinus Schryver of Port Ewen, New York, who owned her for 18 months. Schryver then sold Truth in 1810 to John Dumont of West Park, New York. John Dumont raped her repeatedly, and considerable tension existed between Truth and Dumont's wife, Elizabeth Waring Dumont, who harassed her and made her life more difficult. Around 1815, Truth met and fell in love with an enslaved man named Robert from a neighboring farm. Robert's owner (Charles Catton, Jr., a landscape painter) forbade their relationship; he did not want the people he enslaved to have children with people he was not enslaving, because he would not own the children. One day Robert sneaked over to see Truth. When Catton and his son found him, they savagely beat Robert until Dumont finally intervened. Truth never saw Robert again after that day and he died a few years later. The experience haunted Truth throughout her life. Truth eventually married an older enslaved man named Thomas. She bore five children: James, her firstborn, who died in childhood; Diana (1815), the result of a rape by John Dumont; and Peter (1821), Elizabeth (1825), and Sophia (c. 1826), all born after she and Thomas united.
Еркіндік
1799 жылы Нью-Йорк штаты құлдықты жою туралы заң шығаруды бастады, бірақ Нью-Йоркте құлдықта болған адамдарды босату процесі 1827 жылдың 4 шілдесіне дейін аяқталмады. Дюмонт Шындыққа мемлекет бостандыққа шығарғанға дейін бір жыл бұрын "егер ол жақсы жұмыс істеп, адал болса" бостандық беруге уәде берген болатын. Алайда, ол ойынан бас тартып, қолындағы жарақат оның өнімділігін төмендетті деп мәлімдеді. Ол ашуланып, жұмыс істей берді, жүн иіруді жалғастырды, ол оған деген борышын қанағаттандыру үшін. Ол Нью-Пальц қаласындағы Исаак пен Мария Ван Вагенендердің үйіне жол тауып, оны және оның сәбиін қабылдады. Айзек оның қызметтеріне жылдың қалған бөлігін (мемлекеттің бостандыққа шығуына дейін) сатып алуды ұсынды, оны Дюмонт 20 долларға қабылдады. Ол Нью-Йорк штатының бостандық туралы заңын бір жылдан кейін қабылдағанға дейін сонда тұрды. Шындық оның бес жасар Питер ұлын Дюмонт сатып жібергенін, содан кейін оны Алабамадағы бір иесіне заңсыз түрде қайта сатқанын біледі. Бұл сот ісіне қатысты сот құжаттарын Нью-Йорк мемлекеттік мұрағатының қызметкерлері 2022 жылы қайтадан тапты. 1829 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, Джон-стрит медофистік шіркеуге (Сион африкалық методистік епископтық шіркеуі) қосылды. 1833 жылы ол Роберт Маттьюстың, сондай-ақ пайғамбар Маттиас ретінде белгілі, дінге мүше болған сектаның жетекшісі болып, оған жұмыс істеуге келді. 1834 жылы Мэтьюс пен Шындық Ілияс Пирсонды өлтіргені үшін айыпталды, бірақ дәлелдердің жоқтығы және Шындықтың оның қызметші ретінде сенімділігін растайтын бірнеше хаттарды ұсынуы салдарынан ақталды. Сотта оның қызының ұрып-соғылғаны туралы хабарланды, ол кінәлі деп танылып, сотқа бағынбағаны үшін үш ай және қосымша отыз күнге сотталды. Бұл оқиға Шындықты 1835 жылы сектадан кетуге итермеледі. Ол достарына: "Рух мені шақырады, мен барғым келеді", - деді. Ол құлдықты жою туралы уағыз айтып, сапар шегуге кетті. Ол жастыққа арналған кішкене заттарын алып, солтүстікке қарай, Коннектикут өзені аңғарында жұмыс істеп, Массачусетске қарай жолға шықты. Көптеген басқалар сияқты, күткен екінші келу келмеген кезде, Шындық бір уақытқа Миллерлік достарынан алыстады. 1844 жылы Флоренциядағы (Массачусетс штаты) Нортгемптон білім және өнеркәсіп қауымдастығына қосылды. Олар мал бағып, ағаш, шөп, жібек шығаратын зауытты басқаратын. Шындық сол жерде тұрып, жұмыс істеді, киім жуу залын бақылады, ерлер мен әйелдерді де бақылады. Робинсонның баяндамасында "Мен әйел емеспін бе?" деген сұрақ жоқ, сондай-ақ оның сөзі туралы баспасөз хабарламаларында да ешқандай ақпарат жоқ. Он екі жылдан кейін, 1863 жылдың мамыр айында, Гейдж басқа, мүлдем басқа нұсқасын жариялады. Онда Шындықтың сөйлеу үлгісі АҚШ-тың оңтүстігінде орналасқан қара нәсілді құлдардың ерекшеліктеріне ие болып көрінді және сөйлеу Робинсонның баяндауынан мүлдем өзгеше болды. Гейдждің сөйлеген сөзі ең көп таралған нұсқасы болып табылады және "Мен әйел емеспін бе?" деп аталады. Себебі, бұл сұрақ төрт рет қайталанды. Шындықтың сөйлеу үлгісі осындай болуы өте мүмкін емес, өйткені ол Нью-Йоркте туып өскен және ол тоғыз жасқа дейін тек Нью-Йорк штатының жоғарғы бөлігінде ғана төменгі голланд тілінде сөйлеген. Робинсонның баяндамасына қарағанда, Гейдждің 1863 жылғы нұсқасында Шындықтың 13 баласы одан құлдыққа сатылды деген сөздері бар. Шындықтың бес баласы болған, біреуі сатылып кеткен және басқа балаларды мақтан тұтатыны туралы ешқашан айтылмаған. Гейдждің 1863 жылғы конвенцияны еске түсіруі оның тікелей конвенциядан кейінгі өз баяндамасымен қайшылықта: Гейдж 1851 жылы жалпы Акронда және баспасөзде әйелдер құқығы туралы конвенцияға мейлінше мейірімді болды деп жазды, бірақ 1863 жылы ол конвенция басшыларының "моббистік" қарсыластардан қорқатынын жазды. Қара және ақ әйелдердің расааралық жиналыстары, шын мәнінде, зорлық-зомбылықпен кездесті, соның ішінде Пенсильвания залын өртеп жіберді. Франсис Гейдждің 1863 жылғы есебіне сәйкес, Шындық: "Ол кісі әйелдерге күймеге көтерілуге көмектесу керектігін, арықтардан көтерілу керектігін және барлық жерде ең жақсы орын болуы керек деп айтады. Ешкім маған жақсы орынға көмектеспейді. Мен әйел емеспін бе?" Шындықтың "Мен әйел емеспін бе?" атты сөзі осы уақыт ішінде қара нәсілді әйелдердің танымауының жоқтығын көрсетті және олардың танымауы оның уақытынан кейін де көрінеді. "Әрине, қара әйелдер әйелдердің сайлау құқығын алу үшін созылған науқанда мүлдем көрінбейтін болды", - деп жазды Анжела Дэвис, Шындықтың ешкім оған "ең жақсы орын" бермейтінін, және оған ғана емес, қара нәсілді әйелдердің барлығына да қатысты екенін қолдайды. Келесі 10 жыл ішінде Шындық ондаған, тіпті жүздеген аудиториялардың алдында сөз сөйледі. 1851 жылдан 1853 жылға дейін Шындық Мариус Робинсонмен, Огайо штатының "Құлдыққа қарсы Бугла" газетінің редакторымен жұмыс істеді және сол штат бойынша саяхаттап сөз сөйледі. 1853 жылы ол Нью-Йорк қаласындағы Бродвей табрнакелінде суфражист "моб конвенциясында" сөз сөйледі; сол жылы ол Гарриет Бичер Стоумен де кездесті. Құлдыққа қарсы конвенция – 1840-жылдар, Бостон, Массачусетс: Уильям Ллойд Гаррисон Сожурнер Шындықты жылдық құлдыққа қарсы конвенцияда сөз сөйлеуге шақырды. Венделл Филлипс одан кейін сөйлеуге тиіс болған, ол өте жақсы шешен екені белгілі болғандықтан, ол қорқынышпен қарады. Сондықтан Шындық "Мен халқым үшін жалбарынып тұрмын" деген өзінің түпнұсқалық әнін, Аулд Ланг Сайн әуеніне қосып айтты. Моб конвенциясы – 7 қыркүйек 1853 жыл: Конвенцияда жас жігіттер оны "нағыз дауылмен" қарсы алып, ысқырықтап, қарсылық білдірді. Жауап ретінде Шындық: "Қанша ысқырық тартсаңыз да, әйелдер өз құқықтарын алады. Сіз бізді тоқтата алмайсыз", - деді. Американдық тең құқықтар қауымдастығы – 9-10 мамыр 1867 жыл: Оның сөзі Американдық тең құқықтар қауымдастығына арналған және үш сессияға бөлінген. Сожурнерге ысқырық емес, дауыспен қарсы алынды, өйткені ол жақсы беделге ие болған. Шақыру оның есімін конвенцияның басты спикерлерінің бірі ретінде жариялаған.
In 1799, the State of New York began to legislate the abolition of slavery, although the process of emancipating those people enslaved in New York was not complete until July 4, 1827. Dumont had promised to grant Truth her freedom a year before the state emancipation, "if she would do well and be faithful". However, he changed his mind, claiming a hand injury had made her less productive. She was infuriated but continued working, spinning of wool, to satisfy her sense of obligation to him. She found her way to the home of Isaac and Maria Van Wagenen in New Paltz, who took her and her baby in. Isaac offered to buy her services for the remainder of the year (until the state's emancipation took effect), which Dumont accepted for $20. She lived there until the New York State Emancipation Act was approved a year later. Truth learned that her son Peter, then five years old, had been sold by Dumont and then illegally resold to an owner in Alabama. The court documents related to this lawsuit were rediscovered by the staff at the New York State Archives c. 2022. In 1829, she moved to New York City and joined the John Street Methodist Church (Zion African Methodist Episcopal Church). In 1833, she was hired by Robert Matthews, also known as the Prophet Matthias, leader of a sect who identified with Judaism, went to work for him as a housekeeper in the communal settlement, and became a member of the group. In 1834, Matthews and Truth were charged with the murder of Elijah Pierson, but were acquitted due to lack of evidence and Truth's presentation of several letters confirming her reliability as a servant. The trial then focused on the reported beating of his daughter of which he was found guilty and sentenced to three months and an additional thirty days for contempt of court. This event prompted Truth to leave the sect in 1835. She told her friends: "The Spirit calls me, and I must go", and left to make her way traveling and preaching about the abolition of slavery. Taking along only a few possessions in a pillowcase, she traveled north, working her way up through the Connecticut River Valley, towards Massachusetts. Like many others disappointed when the anticipated second coming did not arrive, Truth distanced herself from her Millerite friends for a time. In 1844, she joined the Northampton Association of Education and Industry in Florence, Massachusetts. They lived on , raising livestock, running a sawmill, a gristmill, and a silk factory. Truth lived and worked in the community and oversaw the laundry, supervising both men and women. Robinson's recounting of the speech included no instance of the question "Ain't I a Woman? ", nor did any of the other newspapers reporting of her speech at the time. Twelve years later, in May 1863, Gage published another, very different, version. In it, Truth's speech pattern appeared to have characteristics of Black slaves located in the southern United States, and the speech was vastly different from the one Robinson had reported. Gage's version of the speech became the most widely circulated version, and is known as "Ain't I a Woman?" because that question was repeated four times. It is highly unlikely that Truth's own speech pattern was like this, as she was born and raised in New York, and she spoke only upper New York State low Dutch until she was nine years old.</blockquote>In contrast to Robinson's report, Gage's 1863 version included Truth saying her 13 children were sold away from her into slavery. Truth is widely believed to have had five children, with one sold away, and was never known to boast more children. Gage's 1863 recollection of the convention conflicts with her own report directly after the convention: Gage wrote in 1851 that Akron in general and the press, in particular, were largely friendly to the woman's rights convention, but in 1863 she wrote that the convention leaders were fearful of the "mobbish" opponents. Other interracial gatherings of black and white abolitionist women had in fact been met with violence, including the burning of Pennsylvania Hall. According to Frances Gage's recount in 1863, Truth argued, "That man over there says that women need to be helped into carriages, and lifted over ditches, and to have the best place everywhere. Nobody helps me any best place. And ain't I a woman?" Truth's "Ain't I a Woman" showed the lack of recognition that black women received during this time and whose lack of recognition will continue to be seen long after her time. "Black women, of course, were virtually invisible within the protracted campaign for woman suffrage", wrote Angela Davis, supporting Truth's argument that nobody gives her "any best place"; and not just her, but black women in general. Over the next 10 years, Truth spoke before dozens, perhaps hundreds, of audiences. From 1851 to 1853, Truth worked with Marius Robinson, the editor of the Ohio Anti Slavery Bugle, and traveled around that state speaking. In 1853, she spoke at a suffragist "mob convention" at the Broadway Tabernacle in New York City; that year she also met Harriet Beecher Stowe. Abolitionist Convention – 1840s, Boston, Massachusetts: William Lloyd Garrison invited Sojourner Truth to give a speech at an annual antislavery convention. Wendell Phillips was supposed to speak after her, which made her nervous since he was known as such a good orator. So Truth sang a song, "I am Pleading for My people", which was her own original composition sung to the tune of Auld Lang Syne. Mob Convention – September 7, 1853: At the convention, young men greeted her with "a perfect storm", hissing and groaning. In response, Truth said, "You may hiss as much as you please, but women will get their rights anyway. You can't stop us, neither". American Equal Rights Association – May 9–10, 1867: Her speech was addressed to the American Equal Rights Association, and divided into three sessions. Sojourner was received with loud cheers instead of hisses, now that she had a better formed reputation established. The Call had advertised her name as one of the main convention speakers.
Миссияға аттанған
Трут өмірін афроамерикандықтар мен әйелдер үшін теңдік күресіне арнады, оның ішінде құлдықтан азат ету, сайлау және мүлік құқықтары үшін күресті. Ол әлеуметтік әділдік мәселелерін шешудегі алдыңғы қатарда болды. Тарихшы Марта Джонс жазғандай, «Трут сияқты қара әйелдер құқықтар туралы сөйлегенде, олар өз идеяларын құлдық пен расизмге қарсы күреске үйлестірді. Трут өзінің жеке тарихтарын айтты, бұл әйелдер қозғалысы барлық адамзаттың мүддесін қорғайтын басқа бағытқа бұрылуы мүмкін екенін көрсетті». Трут 1853 жылы Мичиган штатының Адриан қаласында Стивен Саймондс Фостер, Эбби Келли Фостер, Джонатан Уокер, Мариус Робинсон және Салли Холлимен бірге Мичиган құлдыққа қарсы қоғамын қайта ұйымдастырды. Штаттық қоғам 1836 жылы Мичиган штатының Энн-Арбор қаласында құрылған. 1856 жылы Трут Нортгемптон қаласының жанындағы жерді сатып алды, бірақ жаңа мүлікті ұзақ сақтамады. 1857 жылдың 3 қыркүйегінде ол барлық жаңа және ескі мүлкін Дэниел Айвске сатып, Мичиган штатының Батл-Крик қаласына көшіп барды. Мичиган мен Огайо штаттарында құлдыққа қарсы қозғалыстар ерте басталды. Мұнда ол Мичиганның азаттық күрескерлерінің ядросы – Прогрессивті Достарға қосылды, олардың кейбіреулерімен ол ұлттық конгрестерде кездескен болатын. 1860 жылғы халық санауына сәйкес, оның Гармониядағы үйіне қызы Элизабет Бэнкс (35 жаста) және немерелері Джеймс Колдуэлл (16 жаста, «Колвин» деп қате жазылған) және Сэмми Бэнкс (8 жаста) кірді. 1865 жылы Вашингтондағы Фридмен ауруханасында жұмыс істеген кезде Трут олардың сегрегациясын жоюға көмектесу үшін трамвайға отырды. Трут өзі бұл сөздерді жазғанын айтса да, олар туралы пікірталас бар («Бірінші Арканзас шеру әнін» қараңыз). 1867 жылы Трут Хармониядан Батл-Крикке көшіп келді. 1868 жылы ол Нью-Йорктің батысына сапар шегіп, Эми Постпен кездесті және Шығыс жағалауы бойынша саяхаттауын жалғастырды. Флоренцияда (Массачусетс штаты) сөз сөйлеген кезде, өте шаршаған сапардан оралғаннан кейін, Трут сөйлеуге шақырғанда орнынан тұрып: «Балалар, мен де сіздер сияқты, менің айтарымды тыңдауға келдім», – деді. 1870 жылы Трут бұрынғы құлдарға жер беру үшін федералды үкіметтен көмек сұрады, бірақ жеті жыл бойы нәтижеге қол жеткізе алмады. Вашингтонда ол Ақ үйde президент Улисс Грантпен кездесті. 1872 жылы ол Батл-Крикке оралып, Гранттың қайта сайлану науқанына белсенді қатысты және тіпті сайлау күні дауыс беруге тырысты, бірақ сайлау учаскесінде кері қайтарылды. 1883 жылдың 28 қарашасында оның жерлеу рәсімі Конгрегациялық Пресвитериан шіркеуінде, пасторы Рид Стюарттың басшылығымен өтті. Батл-Крик қаласының көрнекті азаматтары мәйітті көтеріп әкелді, қызметке шамамен мың адам қатысты. Трут қаланың Оук-Хилл зиратында жерленді. Фредерик Дуглас Вашингтонда оның қабірі басында сөз сөйледі: «Жасымен құрметті, адам табиғатын түсінуде ерекше, тәуелсіздігімен және батыл өзіндік сенімімен ерекшеленетін, өз халқының игілігіне арналған ол соңғы қырық жыл бойы әлеуметтік реформаторлардың барлығына құрмет пен таң қалдыру тудырды».
Truth dedicated her life to fighting for a more equal society for African Americans and for women, including abolition, voting rights, and property rights. She was at the vanguard of efforts to address intersecting social justice issues. As historian Martha Jones wrote, "[w]hen Black women like Truth spoke of rights, they mixed their ideas with challenges to slavery and to racism. Truth told her own stories, ones that suggested that a women's movement might take another direction, one that championed the broad interests of all humanity." Truth—along with Stephen Symonds Foster and Abby Kelley Foster, Jonathan Walker, Marius Robinson, and Sallie Holley—reorganized the Michigan Anti Slavery Society in 1853 in Adrian, Michigan. The state society was founded in 1836 in Ann Arbor, Michigan. In 1856, Truth bought a neighboring lot in Northampton, but she did not keep the new property for long. On September 3, 1857, she sold all her possessions, new and old, to Daniel Ives and moved to Battle Creek, Michigan, where she rejoined former members of the Millerite movement who had formed the Seventh day Adventist Church. Antislavery movements had begun early in Michigan and Ohio. Here, she also joined the nucleus of the Michigan abolitionists, the Progressive Friends, some who she had already met at national conventions. According to the 1860 census, her household in Harmonia included her daughter, Elizabeth Banks (age 35), and her grandsons James Caldwell (misspelled as "Colvin"; age 16) and Sammy Banks (age 8). In 1865, while working at the Freedman's Hospital in Washington, Truth rode in the streetcars to help force their desegregation. Although Truth claimed to have written the words, it has been disputed (see "Marching Song of the First Arkansas"). In 1867, Truth moved from Harmonia to Battle Creek. In 1868, she traveled to western New York and visited with Amy Post, and continued traveling all over the East Coast. At a speaking engagement in Florence, Massachusetts, after she had just returned from a very tiring trip, when Truth was called upon to speak she stood up and said, "Children, I have come here like the rest of you, to hear what I have to say." In 1870, Truth tried to secure land grants from the federal government to former enslaved people, a project she pursued for seven years without success. While in Washington, D. C., she had a meeting with President Ulysses S. Grant in the White House. In 1872, she returned to Battle Creek, became active in Grant's presidential re election campaign, and even tried to vote on Election Day, but was turned away at the polling place. On November 28, 1883, her funeral was held at the Congregational Presbyterian Church officiated by its pastor, the Reverend Reed Stuart. Some of the prominent citizens of Battle Creek acted as pall bearers; nearly one thousand people attended the service. Truth was buried in the city's Oak Hill Cemetery. Frederick Douglass offered a eulogy for her in Washington, D. C. "Venerable for age, distinguished for insight into human nature, remarkable for independence and courageous self assertion, devoted to the welfare of her race, she has been for the last forty years an object of respect and admiration to social reformers everywhere."
Ескерткіштер мен мүсіндер
Соджернер Труттың өмірі мен қызметін құрметтеп, оның есімін сақтау үшін көптеген ескерткіштер орнатылған. Оларға ескерткіш тақталар, бюсттер және толық мөлшердегі мүсіндер кіреді.
There have been many memorials erected in honor of Sojourner Truth, commemorating her life and work. These include memorial plaques, busts, and full sized statues.
Мичиган
1935 жылы Мичиган штатының Батл-Крик қаласында, Монумент паркіндегі Тас тарих мұнарасына ескерткіш орнатылғанда, Ақиқатқа арналған алғашқы тарихи белгі орнатылды. 1976 жылы Мичиган штаты оның мұрасын Мичиган штатының Calhoun округіндегі Sojourner Truth Downtown Parkway деп атау арқылы одан әрі мойындады. 1999 жыл Сожурнердің туғанына шамамен 200 жыл толуымен белгіленді. Осы мерейлі оқиғаны құрметтеу үшін Тина Алленнің Сожурнер Трюттің ірі мүсіні Батл-Криктегі Монумент паркіне қойылды. 12 фут биіктігі бар Сожурнер ескерткіші қоладан құйылған.
The first historical marker honoring Truth was established in Battle Creek, Michigan, in 1935, when a stone memorial was placed in Stone History Tower, in Monument Park. In 1976, the State of Michigan further recognized her legacy by naming Interstate 194 in Calhoun County, Michigan, the Sojourner Truth Downtown Parkway. 1999 marked the estimated bicentennial of Sojourner's birth. To honor the occasion, a larger than life sculpture of Sojourner Truth by Tina Allen was added to Monument Park in Battle Creek. The 12 foot tall Sojourner monument is cast in bronze.
Огайо штаты
1981 жылы Огайо штатының Акроны қаласындағы Универсалист "Ескі тас" шіркеуі орналасқан жерде Огайо тарихи белгісі ашылды, онда Соджорнер Трут 1851 жылдың 29 мамырындағы "Мен де әйел емес пе?" деген танымал сөйлеуін жасаған.
In 1981, an Ohio Historical Marker was unveiled on the site of the Universalist "Old Stone" Church in Akron, Ohio, where Sojourner Truth gave her famous "And aren't (ain't) I a woman?" speech on May 29, 1851.
Нью-Йорк
1862 жылы американ мүсінші Уильям Уетмор Стори Соджурнер Труттан шабыттанған мәрмәр мүсінді «Ливия пайғамбары» деп атады. Бұл туынды Лондон әлемдік көрмесінде жүлде алды. Алғашқы мүсін 1978 жылы Эрвинг Вольф қорының сыйы ретінде Нью-Йорктегі Метрополитен өнер музейіне тапсырылды. 1983 жылы Соджурнер Трутқа арналған ескерткіш тақта Нью-Йорк штатының Кингстон қаласындағы тарихи Ольстер округінің сотының алдында ашылды. Бұл тақтаны Соджурнер Трут күні комитеті оның қайтыс болған күнінің 100 жылдығына арналған мерекелік шараға арнап табыс етті. 1990 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы Марио Куомо Нью-Йорк қаласына келген сапары барысында Нельсон Манделаға Нью-Йорктік мүсінші Рут Инге Хардисон жасаған екі метрлік «Соджурнер Трут» мүсінін сыйлады. 1998 жылы Сеника-Фолс конвенциясының 150 жылдығына орай суретшілер А. Ллойд Лилли кіші және Виктория Гуэрина жасаған, шын өлшемдегі терракотадан жасалған Соджурнер Трут мүсіні әйелдер құқықтары ұлттық тарихи паркінің келушілер орталығында ашылды. Трут конгреске қатыспағанымен, мүсін 1851 жылы Огайо штатының Акрон қаласында айтылған оның атақты сөзін және әйелдердің сайлау құқығы үшін күрестегі маңызды рөлін еске салды. 2013 жылы Нью-Йорк штатының Порт-Ивен қаласында 11 жасар Соджурнер Труттың қоладан жасалған мүсіні орнатылды. Бұл мүсінді Нью-Пальц қаласының (Нью-Йорк штаты) мүсіншісі Трина Грин жасады. 2015 жылы Клайн Эзопус мұражайы Нью-Йорк штатының Ольстер паркінде 1826 жылы Соджурнер Труттың азаттыққа қадам басқан жолын еске алу үшін тарихи белгі орнатты. Ол Эзопустан, қазіргі Флойд Акерт жолы арқылы, Нью-Йорк штатының Рифтон қаласына дейін шамамен 14 мильдей жол жүрді. 2020 жылы Гудзон өзені үстіндегі жол паркінде (Нью-Йорк штатының Хайленд қаласы) мүсін ашылды. Бұл мүсінді Йонкерс қаласының мүсіншісі Винни Багвелл Нью-Йорк штатының әйелдер сайлау құқығы комиссиясының тапсырысы бойынша жасады. Мүсінде мәтін, Брайль әрпі және символдар бар. Оның юбкасының бүктемелері Соджурнердің өмірлік тәжірибесін бейнелейтін холст ретінде қызмет етеді, оның ішінде жас құл ананың баласын құшақтап отырған суреті, құлдық сату туралы хабарлама, оның құлдықты жоюшы әріптестерінің суреттері және әйелдердің сайлау құқығы науқанының плакаты бейнеленген. 2020 жылдың 26 тамызында АҚШ Конституциясына 19-шы түзетудің қабылдануының 100 жылдығына орай Нью-Йорк қаласындағы Орталық паркте Соджурнер Трут, Элизабет Кэди Стэнтон және Сюзан Б. Энтониге арналған мүсін ашылды. «Әйелдер құқығын қорғаушы пионерлер ескерткіші» деп аталатын мүсінді американ суретшісі Мередит Бергман жасады. Бұл Орталық парктегі тарихи әйелдерді бейнелейтін алғашқы мүсін. Паркте бейнеленген жалғыз әйел кейіпкері – «Алиса ғажайыптар елінде» романының кейіпкері. Ескерткіштің бастапқы жоспарларына тек Стэнтон мен Энтони кірді, бірақ сыншылар түрлі терілі әйелдерді қоспауға қарсылық білдіргеннен кейін дизайнға Соджурнер Трут қосылды. 2022 жылдың 28 ақпанында Нью-Йорк штатының губернаторы Кэти Хохул оның туған жеріне жақын Соджурнер Трут атындағы штаттық паркті ашты.
In 1862, American sculptor William Wetmore Story completed a marble statue, inspired by Sojourner Truth, named The Libyan Sibyl. The work won an award at the London World Exhibition. The original sculpture was gifted to the Metropolitan Museum of Art, in New York City, by the Erving Wolf Foundation in 1978. In 1983, a plaque honoring Sojourner Truth was unveiled in front of the historic Ulster County Courthouse in Kingston, New York. The plaque was given by the Sojourner Truth Day Committee to commemorate the centennial of her death. In 1990, New York Governor Mario Cuomo presented a two foot statue of Sojourner Truth, made by New York sculptor Ruth Inge Hardison, to Nelson Mandela during his visit to New York City. In 1998, on the 150th anniversary of the Seneca Falls Convention, a life sized, terracotta statue of Truth by artists A. Lloyd Lillie, Jr., and Victoria Guerina was unveiled at the Women's Rights National Historical Park visitor's center. Although Truth did not attend the convention, the statue marked Truth's famous 1851 speech in Akron, Ohio, and recognized her important role in the fight for women's suffrage. In 2013, a bronze statue of Truth as an 11 year old girl was installed at Port Ewen, New York, where Truth lived for several years while still enslaved. The sculpture was created by New Paltz, New York, sculptor Trina Green. In 2015, the Klyne Esopus Museum installed a historical marker in Ulster Park, New York commemorating Truth's walk to freedom in 1826. She walked about 14 miles from Esopus, up what is now Floyd Ackert Road, to Rifton, New York. In 2020, a statue was unveiled at the Walkway Over the Hudson park in Highland, New York. It was created by Yonkers sculptor Vinnie Bagwell, commissioned by the New York State Women's Suffrage Commission. The statue includes text, braille, and symbols. The folds of her skirt act as a canvas to depict Sojourner's life experiences, including images of a young enslaved mother comforting her child, a slavery sale sign, images of her abolitionist peers, and a poster for a women's suffrage march. On August 26, 2020, on the 100th anniversary of the passage of the 19th Amendment to the U. S. Constitution, a statue honoring Truth, Elizabeth Cady Stanton, and Susan B. Anthony was unveiled in Central Park in New York City. The sculpture, entitled "Women's Rights Pioneers Monument", was created by American artist Meredith Bergmann. It is the first sculpture in Central Park to depict historical women. A statue to the fictional character Alice in Wonderland is the only other female figure depicted in the park. Original plans for the memorial included only Stanton and Anthony, but after critics raised objections to the lack of inclusion of women of color, Truth was added to the design. On February 28, 2022, New York Governor Kathy Hochul dedicated Sojourner Truth State Park near the site of her birthplace.
Калифорния
1999 жылы Сакраментода, Калифорнияда, К және 13-ші көшелердің қиылысында мүсінші Элизабет Кэтлетттің "Соджорнер" атты мексикалық әктас мүсіні ашылды. Ол 2013 жылы зардап шегіп, бөлшек-бөлшек етіліп табылған. Сан-Диеголық мүсінші Мануэлита Браунның қоладан жасалған мүсіні 2015 жылдың 22 қаңтарында Калифорния университетінің Сан-Диегодағы Thurgood Marshall College of Law кампусында ашылды. Суретші бұл мүсінді колледжге сыйға берді.
In 1999, Sojourner, a Mexican limestone statue of Sojourner Truth by sculptor Elizabeth Catlett, was unveiled in Sacramento, California on the corner of K and 13th Street. It was vandalized in 2013, where it was found smashed into pieces. A bronze statue by San Diego sculptor Manuelita Brown was dedicated on January 22, 2015, on the campus of the Thurgood Marshall College of Law, of the University of California, San Diego, California. The artist donated the sculpture to the college.
Массачусетс штаты
2002 жылы Орегон мүсіншісі Томас "Джей" Уорреннің Соджорнер Трутқа арналған ескерткіш мүсіні Массачусетс штатындағы Флоренс қаласында, Пайн және Парк көшелерінің қиылысындағы шағын саябаққа қойылды, онда ол он жыл өмір сүрген.
In 2002, the Sojourner Truth Memorial statue by Oregon sculptor Thomas "Jay" Warren was installed in Florence, Massachusetts, in a small park located on Pine Street and Park Street, on which she lived for ten years.
Вашингтон, округ.
2009 жылы АҚШ Капитолийінде Соджурнер Труттың бюсті орнатылды. Бюстті танымал суретші Артис Лейн жасаған. Ол АҚШ Капитолийінің келушілер орталығындағы Азаттық залында орналасқан. Осы осы инсталляцияның арқасында Трут Капитолий ғимаратында мүсінімен құрметтелген алғашқы афроамерикандық әйел атанды.
In 2009, a bust of Sojourner Truth was installed in the U. S. Capitol. The bust was sculpted by noted artist Artis Lane. It is in Emancipation Hall of the U. S. Capitol Visitor Center. With this installation, Truth became the first black woman to be honored with a statue in the Capitol building.
Қосымша тану
1972 жылы жарық көрген Ms журналына қатысты Глория Штайнем: «Біз оны Соджернер Трут атынан Sojourner деп атауды жоспарлаған едік, бірақ оны саяхат журналы деп қабылдады. 1981 жылы Соджернер Трут Нью-Йорк штатының Сенека-Фолс қаласындағы Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. Оригиналды суретті Джерри Пинкни салған, ол Труттың екі портретін бейнелейді. Марка «Қара мұра» сериясының бөлігі болды. Алғаш рет 1986 жылдың 4 ақпанында таныстырылды. 1987 жылы Соджернер Труттың тарихи сот ісіне құрмет көрсету мақсатында Мичиган штатының адвокаттар алқасы оны «Мичиган заңдық ескерткіштері» монументіне қосты. Епископальдық шіркеудің қасиеттілер тізімінде Соджернер Трутты жыл сайын 20 шілдеде Элизабет Кэди Стэнтон, Амелия Блумер және Харриет Росс Табманмен бірге еске алады. Лютеран шіркеуінің қасиеттілер тізімінде Соджернер Трутты Харриет Табманмен бірге 10 наурызда еске алады. 1997 жылы NASA-ның Mars Pathfinder миссиясының робот-роверіне «Sojourner» деген ат берілді. Келесі жылы «S. T. Writes Home» веб-сайты пайда болды, онда «Соджернер Труттан анасына хаттар» атты хаттар жарияланды, кейде Mars Pathfinder ровері өзінің атындас інісінің ойларын қайталайтын. 2002 жылы Темпл университетінің ғалымы Молефи Кете Асанте Соджернер Трут кіретін 100 ең ұлы африкалық американдықтардың тізімін жариялады. 2009 жылы Соджернер Трут Нью-Йорк штатының Питерборо қаласындағы Ұлттық құлдыраудан азат етушілер даңқы залына енгізілді. 2014 жылы 249521 Truth астероиді оның құрметіне аталды. Соджернер Трут 2014 жылы жарияланған Смитсонов институтының «100 ең маңызды американдықтар» тізіміне енді. Қаржы министрі Стив Мнучин 20 долларлық банкнотаның жаңа дизайнын, оның құрамында Харриет Табманның суреті болуы тиіс болған, кейінге шегергенін хабарлады. 2016 жылдың 19 қыркүйегінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Рей Мабус алты кемеден тұратын құрылыс келісімшартының соңғы кемесін USNS Sojourner Truth (T AO 210) деп атады. Бұл кеме АҚШ азаматтық және адам құқықтарының батырларының құрметіне аталған, қазіргі уақытта Сан-Диегодағы General Dynamics NASSCO компаниясында салынып жатқан John Lewis класындағы май құю кемелерінің бір бөлігі болады. 2019 жылдың 1 ақпанында Соджернер Труттың құрметіне Google Doodle жарияланды. Doodle Канада, АҚШ, Ұлыбритания, Швейцария, Израиль, Ирландия және Германияда көрсетілді. 2019 жылдың наурызындағы алғашқы ойында АҚШ әйелдер құрамасының футболшылары әрқайсысы артында құрметтейтін әйелдің есімін жазған жейде киді; Кристен Пресс Соджернер Трутты таңдады. Metro North Railroad өзінің Shoreliner II жолаушылар вагондарының бірін, No.6188-ді Соджернер Труттың құрметіне атады.
In regard to the magazine Ms., which began in 1972, Gloria Steinem has stated, "We were going to call it Sojourner, after Sojourner Truth, but that was perceived as a travel magazine. Truth was posthumously inducted into the National Women's Hall of Fame in Seneca Falls, New York, in 1981. The original artwork was created by Jerry Pinkney, and features a double portrait of Truth. The stamp was part of the Black Heritage series. The first day of issue was February 4, 1986. Truth was included in a monument of "Michigan Legal Milestones" erected by the State Bar of Michigan in 1987, honoring her historic court case. The calendar of saints of the Episcopal Church remembers Sojourner Truth annually, together with Elizabeth Cady Stanton, Amelia Bloomer and Harriet Ross Tubman, on July 20. The calendar of saints of the Lutheran Church remembers Sojourner Truth together with Harriet Tubman on March 10. In 1997, The NASA Mars Pathfinder mission's robotic rover was named "Sojourner". The following year, S. T. Writes Home appeared on the web offering "Letters to Mom from Sojourner Truth", in which the Mars Pathfinder Rover at times echoes its namesake. In 2002, Temple University scholar Molefi Kete Asante published a list of 100 Greatest African Americans, which includes Sojourner Truth. In 2009 Truth was inducted into the National Abolition Hall of Fame, in Peterboro, New York. In 2014, the asteroid 249521 Truth was named in her honor. Truth was included in the Smithsonian Institution's list of the "100 Most Significant Americans", published 2014. Treasury Secretary Steve Mnuchin announced that plans for the $20 redesign, which was to feature Harriet Tubman, have been postponed. On September 19, 2016, the U. S. Secretary of the Navy Ray Mabus announced the name of the last ship of a six unit construction contract as USNS Sojourner Truth (T AO 210). This ship will be part of the latest John Lewis class of Fleet Replenishment Oilers named in honor of U. S. civil and human rights heroes currently under construction at General Dynamics NASSCO in San Diego, CA. A Google Doodle was featured on February 1, 2019, in honor of Sojourner Truth. The doodle was showcased in Canada, United States, United Kingdom, Switzerland, Israel, Ireland and Germany. For their first match of March 2019, the women of the United States women's national soccer team each wore a jersey with the name of a woman they were honoring on the back; Christen Press chose the name of Sojourner Truth. Metro North Railroad named one of its Shoreliner II passenger cars – No.6188 – in honor of Sojourner Truth.