Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ненад Петровић (серб кириллицасы: Ненад Петровић) (Загреб, 30 мамыр 1925 – Лондон, 21 наурыз 2014) – серб жазушысы, Екінші дүниежүзілік соғыс және Югославиядағы төңкерістен кейін отандық жерінен айрылған көптеген адамдардың бірі.
Nenad Petrović (Serbian Cyrillic: Ненад Петровић) (Zagreb, 30 May 1925 – London, 21 March 2014) was a Serbian writer, and one of numerous displaced persons after World War II and revolution in Yugoslavia.
Өмір
Петрович 1925 жылы Загребте дүниеге келді және 1944 жылы Белградтың Grande école (Velika škola) мектебін бітірді, сол кезде ол ұлттық қарсылық қозғалысына, генерал Драголюб Михайловичтің адал четниктеріне қосылды, ол кезде ел Ось державаларының оккупациясы астында болды. 1944 және 1945 жылдары Санджак және Босния арқылы шегініп өткеннен кейін, ол Италия мен Германияда британ армиясына қызмет ететін югослав бөлімшелерінің аудармашысы болды. 1947 жылы ол Ұлыбританияға көшіп келді және алдымен фермада жұмыс істеді, кейін өнеркәсіптік кәсіпорынның қызметкері болды. Ол Лондонда саяси экономиканы оқыды. Петрович Oslobodjenje (Азаттық) қауымдастығында белсенді болды және 1958 жылдан бастап "Наша Реч" (Біздің Сөзіміз) басылымының, ал "Наше Дело" (Біздің Ісіміз) баспасының редакциялық алқа мүшесі болды. 1963 жылдан бастап Либералды интернационалдың эмигранттық комитетінің хатшысы қызметін атқарды. Ол Дезимир Тошич құрған Демократиялық альтернатива мүшесі болды. Сонымен қатар, ол Сербия жазушылар мен суретшілер қауымдастығының эмиграциядағы хатшысы. Петрович Сербия православие шіркеуінің жұмысына белсенді қатысты. Профессор Радое Кнежевичтің редакторлығымен 1964 жылдан 1974 жылға дейін "Glas kanadskih Srba" (Канадалық сербтердің дауысы) газетінің тұрақты тілшісі болды.
Petrović was born in 1925 in Zagreb and graduated from Belgrade's Grande école (Velika škola) in 1944, when he joined the national resistance movement, General Dragoljub Mihailović's loyal Chetniks, while under Axis occupation. After withdrawing through Sandzak and Bosnia in 1944 and 1945, he became an interpreter for the Yugoslav units serving the British Army in Italy and Germany. In 1947, he came to Great Britain as a Displaced Person and first worked as a farm hand and later as an employee in an industrial concern. He studied Political Economy in London. Petrović was active in the association Oslobodjenje (Liberation) and was a member of the editorial board of the publication, Naša Reć (Our Word) from 1958 and of the editorial board of the publishing house Naše Delo (Our Deed). From 1963, he was secretary of the exile Committee of the Liberal International. He was a member of Democratic Alternative, founded by Desimir Tošić. He is also secretary of the Association of Serbian Writers and Artists in Exile. Petrović was active in the work of the Serbian Orthodox Church. Under the editorship of Professor Radoje Knežević he was, from 1964 to 1974, permanent correspondent of Glas kanadskih Srba (Voice of the Canadian Serbs).
Шығармалары
Петрович ағылшын тілінде Югославия істерін зерттеу орталығының шолу журналында «Соғыстан бергі Югославия коммунистік партиясының съездері» және «Александр Ранковичтің құлауы» мақалаларын, ал серб тілінде Димитрие Митринович (1967), Лениннің туғанына 100 жыл толуы, Владимир Гачинович, Ристо Радулович, Петер Струве туралы мақалалар жариялады. Ол төмендегі кітаптарды шығарды: «Югославия коммунизмінің екі жағы» (1963) және «Маркс қызы» (1973) – Англиядағы социализмнің басталуына қатысты сындық зерттеу. «Демократиялық Югославия» атты екі томдық жинақта «Жаңа әлеуметтік және саяси мораль үшін» (1967) және «Коммунистік режимдерде ұлтшылдықтың оянуы» (1972) атты мақалалары жарияланды; Серб жазушылары мен суретшілері қауымдастығының таңдалған еңбектерінің екі басылымында «Көшпеліліктегі әдебиетіміз» (1973) және «Хиландарға қатысты соңғы монография» (1980) тақырыптарындағы мақалаларға үлес қосты. «Освобождение» қауымдастығының 20 жылдық қызметі мен саяси көзқарастарына арналған жазбада Петрович «Көшпелілікте, бірақ одан тәуелсіз» атты мақала жариялады. Белградта ол «Лондондық саяси эмигранттардың өмірінен» (1998) және «Мағына мен жаңылыс туралы эссе» (2001) еңбектерін жариялады.
Petrović has published in English in the Review of the Study Centre for Yugoslav Affairs, articles Yugoslav Communist Party Congresses since. the War and The Fall of Alexander Rankovic and in the Serbian language, among others, articles on Dimitrije Mitrinović (1967), The Centenary of Lenin's Birth, Vladimir Gacinovic, Risto Radulovic, Peter Struve. He has published the following books: The Two Faces of Jugoslav Communism (1963) and The Daughter of Marx (1973), a critical survey of the beginnings of Socialism in England. He has contributed to the two volumes, Democratic Jugoslavia, articles entitled: "For a new social and political morality" (1967) and "The awakening of nationalism under Communist regimes" (1972); in both editions of the selected works of the Association of Serbian Writers and Artists in Exile on: "Our literature in exile" (1973) and "The latest monograph on Hilandar" (1980). In the record of Twenty years of work and political attitudes of the Association Oslobodjenje Petrovic contributed an article entitled: "In Emigration — yet independent of it." In Belgrade he has published: Iz života londonskih političkih emigracija (From the life of the London Political emigrants) (1998) and Ogled o smislu i zabludama (Essay on Sense and Aberrations, 2001).