Кіріспе

Арнольд әуе базасы (Arnold AFB) – Теннесси штатындағы Кофе және Франклин округтерінде, Туллахома қаласына жақын орналасқан АҚШ Әуе күштерінің базасы. Ол АҚШ Әуе күштерінің негізін қалаушы генерал Генри "Хап" Арнольдтың құрметіне аталған. Әуеайлақ 2009 жылы жабылды, бірақ кейіннен қайта ашылды. 2009 жылдан бергі алғашқы қонды 2023 жылдың мамырында жасалды. Армия авиациясының құралдары (вертолеттер) Арнольдты Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбеллді немесе Теннесси армиясының Ұлттық гвардиясын қолдау миссиялары аясында пайдалануды жалғастыруда. Базада әлемдегі ең жетілген және ең ірі ұшу симуляциясы сынақ кешені – Арнольд инженерлік даму кешені (AEDC) орналасқан. Кешенде 58 аэродинамикалық және қозғалтқыш жел туннельдері, зымыран және турбиналық қозғалтқыштарды сынау камералары, ғарыштық ортаны зерттеу камералары, доғалық қыздырғыштар, баллистикалық полигондар және басқа да мамандандырылған бөлімдер жұмыс істейді. AEDC – Әуе күштері сынақ орталығының құрамындағы ұйым. Арнольд инженерлік даму орталығының командирі – полковник Скотт А. Кейн, ал атқарушы директоры – Марк А. Мехалик.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Теннесси штатының Туллахома қаласында орналасқан Форрест лагері 1941-1946 жылдар аралығында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Армияның ең ірі оқу базаларының бірі ретінде салынған. Конфедерациялық Америка Азамат соғысының атты әскер қолбасшысы Натан Бедфорд Форресттің есімімен аталатын лагерь бастапқыда Пей лагері деп аталды. Пей лагері 1920 жылдары Теннесси губернаторы Остин Пейдің есімімен аталып, 1926 жылы Туллахомадан шығысқа қарай Ұлттық гвардия лагері ретінде салынған. Форрест лагері ескі Пей лагерінің жанында, одан сәл алыс орналасқан. Лагерь жаяу әскер, артиллерия, инженерлік және байланыс бөлімшелері үшін оқу алаңы болды. Сонымен қатар, ол әскери маневрлер кезінде әскери госпиталь және уақытша тұрақ ретінде де пайдаланылды. Генерал-майор Джордж С. Паттон өзінің "Тозақтың дөңгелегі" аталған 2-ші бронетанкті дивизиясын Форт-Беннингтен (Джорджия штаты) маневрлер үшін жеткізіп келді. Жаңа келген әскерлерге клубтар, қонақ үйлер, кітапхана, сауда орталықтары, пошта бөлімшесі, госпиталь, діни қызмет көрсету, театрлар, душ, Қызыл Крест және Армияның шұғыл көмек көрсету қызметтері сияқты жағдайлар жасалды. Демалыс орындарына жүзу бассейні, садақ ату, теннис корты, спорт аренасы және 9 тесікті гольф алаңы кірді. Соғысқа дайындық мақсатында Уильям Нортерн әуе оқу базасы да құрылды. Бұл база Армия Әуе күштерінің көп қозғалтқышты B-24 Liberator бомбалаушыларының экипаждарын даярлау үшін пайдаланылды. Форрест лагері 1942 жылдың 12 мамырында ресми түрде соғыс тұтқындары лагеріне айналды. Лагерь итальяндық, жапондық және неміс тұтқындарын қабылдап, орналастырып, күзетті және басқарды. Тұтқындар Форрест лагерінде, госпитальдарда және жергілікті шаруа қожалықтарында жұмыс істеді. 1945 жылы АҚШ үкіметі Германияны американдық өмір салтымен таныстыру және АҚШ-қа деген құрметтерін арттыру мақсатында "Интеллектуалдық бағдарламаны" іске қосты. Бұл бағдарлама тұтқындардың көзқарасын өзгерту үшін білім беру және ойын-сауық құралдарын пайдаланды. Бағдарлама көптеген тұтқындардың арасында сәттілікке жетті. Форрест лагерінің құрылысы Туллахома қаласына үлкен әсер етті. Маневрлер мен операциялардың салдарынан азаматтар жолдардың жабылуына, көлік кептелісіне, дүкендердегі көпшілікке, пошта жеткізілмеуіне және түнде шамдарсыз жүруге үйренді. Әскерлер алаңдар мен далаларда тіккен. Көптеген егістіктер мен қоршаулар қирады. 1940 жылы Туллахомада 4500 адам тұрды. Соғыс аяқталған кезде халық саны 75000-ға жетті. Лагерьдің құрылысы мен жұмысына келген көптеген әскерилер соғыс аяқталғаннан кейін қалада қалды.

Қырғи қабақ соғыс

Соғыстан кейін, 1946 жылы Форрест лагері мен Солтүстік алаңы артық мүлік деп жарияланды. Ғимараттар аукционға сатылып, бұзылып, тасымалданды. Су, кәріз және электр жүйелері металл терісі ретінде сатылды. Қалғаны – жолдар, кірпіштен салынған түтіндер мен бетон негіздер ғана. Лагерь жабылғаннан кейін көп ұзамай, бұл аймақ Ұшқыш инженерлік даму орталығының орны ретінде таңдалды. 1949 жылы Конгресс Ұшқыш инженерлік даму орталығының құрылысына 100 миллион доллар бөлді. Жаңа орталық үшін Туллахома мен Манчестер қалаларының жанындағы Теннесси штатындағы бұрынғы Форрест лагерінде жер таңдалды. Бұл жердің көптеген жері, суы және қуаты болғандықтан таңдалды. Айналасындағы елді мекендерді әлеуетті сынақ қауіптері мен шудан қорғау үшін жер қажет болды. Жылдам ағынмен өтетін ауаны және ыстық газдарды салқындату үшін су қажет болды. Үлкен сынақ жүйелерін қуаттандыру үшін көп электр энергиясы қажет болды. Орталықтың құрылысы 1950 жылы басталды. 1951 жылдың 25 маусымында, генерал Арнольдтың қайтысынан кейін бір жыл өткен соң, президент Гарри С. Трумэн Арнольдтың құрметіне Ұшқыш инженерлік даму орталығын ашып, оны Арнольд инженерлік даму орталығы деп атады. Орталыққа қатысты үкіметтің алғашқы шешімдерінің бірі – негізінен мердігерлік еңбек күшін жұмысқа алу болды. Sverdrup және Parcel компаниялары Арнольд зерттеу ұйымын (ARO) құрып, осы мердігерлік еңбек күшіне айналдырды. Бұл шешімнің мақсаты – салынатын сынақ құрылғыларымен тәжірибе жинақтайтын тұрақты еңбек күшін сақтау болды. Бұл идея 1990 жылдары Қорғаныс министрлігі үшін аутсорсингтің үлгісіне айналдырды. 1950 жылдары үш ірі сынақ құрылғысы құрылды, олар бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді: Қозғалтқыш сынақ құрылғысы, фон Карман газ динамикасы құрылғысы және Ұшқыш жел туннелі сынақ құрылғысы. Орталықта орнатылған алғашқы реактивті қозғалтқыш сынақ жабдықтары Германияның Мюнхен қаласындағы Бавария мотор зауытынан алынды. Жабдықты тасымалдау үшін 58 теміржол вагоны мен екі баржа, сондай-ақ жүк көлігімен тағы 450 тонна қажет болды. Жөндеуден кейін бұл жабдық 1953 жылы аяқталған Қозғалтқыш сынақ құрылғысының негізіне айналды. 1954 жылдың мамырында бұл құрылғы жұмыс істеді, ол B 47 Stratojet бомбалаушысы үшін General Electric J 47 қозғалтқышын сынады. 1959 жылы Теодор фон Карманға арнап, жоғары жылдамдықта аэроғарыш конструкцияларын сынау үшін Ұшқыш динамикасы құрылғысы салынды. Жұмыс Falcon басқарылатын зымыранын сынау үшін пайдаланылған E 1 деп аталатын сынақ камерасының прототипімен басталды. Онжылдықтың соңында Ұшқыш жел туннелі сынақ құрылғысының құрылысы аяқталды. PWT-нің үлкен жел туннельдері орталықтың ерекше белгісіне айналды және базадағы ең көп пайдаланылатын құрылғылардың бірі болып табылады. Ғарыш жарысы күшейген сайын, AEDC-тің жұмыс жүктемесі де артты. PWT Mercury ғарыш капсуласының конфигурацияларын зерттеу үшін пайдаланылды. Орталық "Жекешелер" жобасын қолдауда маңызды рөл атқарды, ал "Аполлон" бағдарламасын қолдауда көп қырлы рөл атқарды. "Аполлон" сынақтарына "Аполлон" капсуласының аэродинамикалық бағалаулары мен Сатурн V зымыранының жоғарғы сатысының қозғалтқыштарын сынаулар кірді. Жаңа сынақ құрылғылары көптеген аэроғарыш жүйелері идеяларын іске асыруға көмектесті. J 4 ірі зымыран қозғалтқышы сынақ құрылғысы 1964 жылы ашылды. PWT 1968 жылы 4 фут (1 метр) Трансоникалық туннель желіге қосылғанда, көбінесе дүкенді бөлуді сынау үшін пайдаланылды. Бірнеше сынақ құрылғылары барынша жұмыс істеп тұрғандықтан, сынақтардың қарқыны артты. Онжылдықта сыналған жүйелердің арасында F 105 Thunderchief, C 141 Starlifter және C 5 Galaxy жүк ұшақтары, E 3 Sentry, Airborne Warning and Control System (AWACS), C 5 үшін TF 39 қозғалтқышы және Minuteman III континентаралық баллистикалық зымыранының жоғарғы сатысының зымыран қозғалтқыштары болды. Онжылдықтың ортасында Теннесси университеті мен AEDC Теннесси университетінің ғарыш институтын құруда бірлесіп жұмыс істеді. Институт AEDC инженерлері мен ғалымдарының білімдерін арттыру үшін, студенттер мен профессорлардың AEDC-ге көмектесу үшін ғылыми жобаларда жұмыс істеу үшін орын болды. Айға адам түсіріліп, Вьетнам соғысы аяқталғаннан кейін әуе өнеркәсібінің қарқыны біршама төмендеді. АЭДК-нің қаржысы мен оның қызметкерлерінің санының қысқартылуына қарамастан, тестілеу қарқыны тұрақты болды, өйткені он жылда 3000-ға жуық сынақ жобасы аяқталды. Онжылдықта сыналған жүйелер тізімі аэроғарыш саласының кім екенін көрсетеді. Бұл тізімге кейіннен ғарыш шаттлы деп аталатын ғарыш көлігі жүйесі, F 15 Eagle, F 16 Fighting Falcon, B 1 Lancer бомбалаушысы, A 10 Thunderbolt II, Pratt & Whitney F100 қозғалтқышы, MX зымыраны, Sidewinder зымырасы, Navy Tomahawk Cruise Missile, Air Force Air Launched Cruise Missile және Global Positioning Satellite кірді. AEDC онжылдықта орталықтың баллистикалық Range G-дегі снарядтарды жақсырақ зерттеу үшін Лазерлік жарықтандырулы фотосуреттеуді жасады, олардың жылдамдығы сағаттың 20 миллиард бөлігіне тең болар еді. 1976 жылы AEDC-тің бірегей табиғи аймақ ретінде тіркелуі қоршаған ортаны қорғау және бірегейлік дәстүрінің бастауы болды. Бұл құрмет AEDC-тің балық және жануарлар ресурстарын тиімді басқаруын, қорғау тәжірибесін және экологиялық жетістіктерін мойындады. Энергияны сақтауға ұлт көшкен онжылдықта AEDC баламалы энергия көздерін зерттеуге көмектесті. Орталықта Энергия департаменті демеушілік еткен магнетигидродинамикалық зерттеу демонстрациясының бөлігі ретінде 750 тонналық магнит пайдаланылды. Демонстрация көмірдің электр өндіру тиімділігін арттыру үшін үлкен MHD генераторын пайдаланудың тиімділігін бағалады. AEDC кейіннен жобаны Теннесси университетінің ғарыш институтына берді. 1990 жылдардың басындағы Парсы шығанағындағы қақтығыс 20 ғасырдың соңындағы Американың шешуші оқиғасы болды. Бұл сонымен қатар AEDC 1980 жылдары не істегенін әлемге көрсетті. Әлемнің азаматтары теледидардан Desert Storm операциясындағы АҚШ-тың жеңістерін көрді. Олар сонымен қатар AEDC қызметкерлерінің он жыл бойы жұмыс істеген нәрсенің нәтижесін көрді. Patriot әуе қорғаныс зымыранынан бастап F 117A Nighthawk стелс истребителіне дейін AEDC қызметкерлері Парсы шығанағына жөнелтілген барлық аэроғарыш жүйелерінде жұмыс істеді. Бұл технологияның нақты соғыста осылай айқын көрінуінің алғашқы реті болды және бұл Арнольд, фон Карман және Ваттендорф AEDC-де орындалатынын көзделген сынақ және даму жұмысына куәлік болды. 1980 жылдар орталықтың аэроғарыш ұшу симуляциясы сынақ құрылғыларына әлемдегі ең ірі реактивті қозғалтқышты сынау құрылғысы, Aero propulsion Systems Test Facility қосылған кезең болды. Орталық тарихында алғаш рет базада бірнеше ірі мердігер жұмыс істеді. Орталықтың жұмыс жүктемесі үш келісімшартқа бөлінді: қолдау, қозғалтқыш сынауы және аэродинамикалық сынау. 1981 жылы Pan Am World Services қолдау мердігері болды, Sverdrup Technology, Inc. қозғалтқыш сынауын өз мойнына алды және Calspan Corp. аэродинамикалық сынауды бастады. 1985 жылы Schneider Services International Pan Am-ды қолдау мердігері ретінде алмастырды.

Салқын соғыстан кейінгі кезең

1990-жылдар АЭДС үшін өзгерулердің онжылдығы болды. Орталық қызметкерлері коммерциялық клиенттерге есіктерін ашудан бастап «қайта құруға» дейін бизнес жүргізудің жақсы жолдарын іздеді. Онжылдықтың басында орталық жұмыс жүктемесін тұрақтандыру және қорғаныс бюджетінің азаюын өтеу үшін бірнеше коммерциялық аэроғарыш ұйымдарымен (Boeing, General Electric, Lockheed, McDonnell Douglas, Pratt & Whitney) ресми, ұзақ мерзімді ынтымақтастыққа қол қойды. Бұл Pratt & Whitney және Boeing сияқты компаниялардың AEDC-ге қатаң коммерциялық жобаларды әкелуіне әкелді. AEDC басшылары стратегиялық басқаруға баса назар аудара бастады, орталықтың ұзақ мерзімді денсаулығын қарастыру үшін фокус-топтарда жиналды. Бұл операцияларды оңайлату және техникалық қызмет көрсету процестерін стандарттауға бағытталған үздіксіз жүріп жатқан қайта құру процесіне әкелді. Бұл онжылдық орталықтың есептеу саласында жаңа жетістіктерге қол жеткізген кезі болды. Ұшуды симуляциялау үшін компьютерлерді пайдаланатын есептеу сұйықтық динамикасы көптеген маңызды сынақ бағдарламаларында маңызды рөл атқара бастады. CFD және дәстүрлі сынақтарды бірге пайдалану шығындарды төмендетуге және сынақ клиенттеріне сенімді деректерді ұсынуға көмектесті. 1998 жылы орталық Қорғаныс министрлігінің Жоғары өнімді есептеу орталықтарының бірі деп тағайындалды, бұл орталықтың суперкомпьютерлік мүмкіндіктерін арттыру үшін қаржыландыруды қамтамасыз етті және AEDC-ді Қорғаныс министрлігінің ең ірі 9 компьютерлік орталығының біріне айналдырды. Әскери-теңіз күштері Trenton, NJ қаласындағы қозғалтқыш сынақ құрылымдары АЭДС-ке Қорғаныс министрлігінің базаларды қайта құру және жабу актісі аясында біріктірілуінің бөлігі ретінде берілген кезде АЭДС-ке келді. Бұл қадамға төрт қозғалтқыш сынақ құрылысы (SL 2, SL 3, T 11, T 12) және шамамен 10 теңізші қосылды. Әуе күштері мен Әскери-теңіз күштері жылдам интеграцияланды, орталықтың вице-командирі және басқа да лауазымдары теңізшілерге берілді. Онжылдықтың соңында, 1997 жылдың 1 қазанында AEDC бұрынғы Әскери-теңіз күштерінің White Oak, Md қаласындағы Гипер жылдамдық жел туннелі 9 басқаруын өз мойнына алды. Онжылдықта пайда болған басқа да құрылымдардың ішінде әлемдегі ең ірі қатты ракеталық қозғалтқышты сынау құрылысы – J 6 және ядролық қарудың әсерін зерттейтін DECADE құрылысы бар. Маңызды жаңғыртудан өткен құрылымдардың арасында J 4 сұйық ракеталық қозғалтқышты сынау құрылысы, аэродинамикалық сынақ бөлімі және қозғалтқыш сынақ құрылысы болды. PWT де маңызды қолдау және жаңғырту бағдарламасын бастады. AEDC-ге көптеген маңызды аэроғарыш бағдарламалары сынақтан өтті, соның ішінде F 22 Raptor, Joint Strike Fighter, F/A 18E/F Super Hornet, B 2 Spirit стелс-бомбалаушысы, Boeing 777 үшін Pratt & Whitney 4000 сериялы қозғалтқыштар және F 22 және Joint Strike Fighter үшін F 119 қозғалтқыштары, Boeing 747 және 767 және RL 10 ракеталық қозғалтқышы. Орталықтың жұмыс жүктемесі 1990-жылдардың ортасында сынақ және қолдау бөлімдеріне біріктірілді, Sverdrup сынақ қолдау мердігері, ал ACS орталық қолдау мердігері болды. ACS – Computer Sciences Corp., DynCorp және General Physics бірлескен кәсіпорны. 2002 жылдың қыркүйегінде 10,4 миллион долларлық сынақ құрылысын жаңарту туралы хабарланды. Аяқталғаннан кейін жаңарту Арнольд инженерлік даму орталығын аэродинамикалық және қозғалтқыш сынақ клиенттері үшін «бір терезе» сауда орталығына айналдырады, Mach 8 мүмкіндігін ұсынады. Mach 8 деңгейі, шамамен 100 км/сағ жылдамдыққа тең, орталықтың аэродинамикалық және қозғалтқыш сынақ бөлімінде жаңа жоғары температуралы және жоғары қысымды оттық орнатылуымен жүзеге асырылады. Бұл орталықтың қазіргі сынақ мүмкіндіктерін шамамен екі есеге арттырады, Mach 4.1 дейін. AEDC сынақ сарапшылары Mach 8 жылдамдығында үштен алты минутқа дейін жұмыс істей алады, бұл оларға объектіні толық миссия профилі бойынша сынауға мүмкіндік береді. Жоба сондай-ақ APTU-ға ауа пайдалануды азайта отырып, биіктік жағдайларын симуляциялауға мүмкіндік беретін жақсартылған ауа шығару жүйесін қосуды талап етеді. Жоғары қысымды ауа сақтау резервуарларын және жаңа сұйық оттегі мен изобутан жүйелерін орнату да жаңарту жұмыстарына кіреді. 2004 жылдың көктемі жоспарланған аяқталу күні болды.

Басқа ақпарат

Арнольд әуе базасының 37389 индексі бар жеке пошта бөлімшесі бар. Арнольд әуе базасы аумағындағы батпақты жер – Теннесси штатында Gopher Frog-тың табылған жалғыз орны.