Кіріспе
1812 жылғы француз Ресейге басып кіру кезінде болған шайқас.
Березина шайқасы 1812 жылдың 26-29 қарашасы аралығында Наполеонның Ұлы армиясы мен фельдмаршал Витгенштейн және адмирал Чичагов басқаратын Ресей императорлық армиясы арасында өтті. Наполеон Мәскеуді басып алудан кейін Польшаға қарай шатақтап шегініп, Борисов қаласынан Березина өзенін кесіп өтуге тырысты. Шайқастың нәтижесі шешілмеді, себебі ауыр шығынға ұшырағанына қарамастан, Наполеон өзеннен өтіп, әскерінің қалған бөлігімен шегінуін жалғастырды.
Өмірбаян
Наполеон Малоярославец, Вязьма және Красной шайқастарында Ресейден жол ашты. Оның жоспары – Березина өзенін Борисов (Беларусь генерал-губернаторлығында) арқылы кешіп, Минскте австриялық одақтасы, фельдмаршал Шварценбергпен қосылу болатын. Наполеонның Grande Armée-нің орталық бөлігі Борисовқа қарай жылжып келе жатқанда, казактар қолдаған орыс әскерлері оның 49 000 қарулы және 40 000 артта қалғандардан тұратын шарқылған күштерін тоқтатуға кірісті. 21 қарашада орыстар Борисовтағы француз гарнизонына шабуыл жасап, Березина өзеніндегі көпірді басып алды. 23 қарашада француздың алдыңғы күштері Борисовты қайта басып алуға тырысты, бірақ орыстар көпірді қиратып, батыс жағалауды өз бақылауларында ұстады. Солтүстікте орыс фельдмаршалы Витгенштейн 30 000 әскерімен Наполеонның батысқа қарай жылжуын қадағалады. Батыстан Минскке қарай 35 000 әскерімен Ресей адмиралы Чичагов (алғы шепте Шаплиц) Борисовқа қарай жол тартты. Ал Наполеон әскерін шығыстан қуушы – 32 000 сарбаздық Ресей генералы Милорадович еді. 1812 жылғы 23 қарашада әскери қажеттіліктен, тек Наполеонның жеке күзеті ретінде қызмет ету үшін офицерлерден құралған, арнайы кавалерия бөлімі – «Қасиетті эскадрилья» (фр. L'escadron sacré) құрылды. Ресей фельдмаршалы Кутузов тағы 39 000 әскерімен 64 шақырымдай шығысқа қарай орналасқан, бірақ шайқасқа қатыспады. Кутузовпен бірге саяхаттап жүрген британдық байланыс офицері генерал сэр Роберт Уилсон, Наполеонмен тікелей қақтығысуды жақтады және Наполеонға тек сыртқы шабуылдармен шегінуге рұқсат беретін орыс стратегиясына қарсылық білдірді. Кутузов император Наполеон мен оның армиясын толығымен жою Ресейге осылайша тиімді болатынына сенімді емес екенін айтты, себебі сонда Ұлыбритания Еуропаны басып алатын еді, ал мұндай жағдайды көтере алмас едік.
Өту және шайқастар
Наполеон әскері Борисовтан 50 шақырым қашықтықтағы Бобрге жеткенде, оған Борисовтағы Березина өзенінің үстіндегі көпірдің қирағаны туралы хабарланды. Наполеон сонымен қатар француз ат әскерінің бригадасы Борисовтан солтүстікке қарай 8 миль жердегі Студенка ауылында өзеннен өтуге болатын жерді тапқанын білді. Бұл жерде қараша айында мұз арқылы өту мүмкін болса да, мұздың уақытша еріуі және саз жағалаулары көпiрлер салуды қажет етті. Понтондық көпірлер салу жоспарланды. Понтондық көпірлерді салушылардың командирі генерал Жан Батист Эбле Наполеонның көпірлерді салу үшін қажетті жабдықтарды, балқымаларды және құралдарды жою туралы бұрынғы бұйрығын бұзған еді. Орыстардың назарын өткелдің маңайынан аудару үшін көптеген шатастыру амалдары жасалды. 25 қарашада Студенкада көпір құрылысы басталды, бірақ Брилиде өзеннің арғы жағында адмирал Чичаговтың әскерлеріне тиесілі көптеген лагерь оттары байқалды. Француз генералы Николя Оудиноттың корпусының қозғалысы мен көптеген әңгімелер ресейліктерді Наполеон Борисовқа шабуыл жасап, көпірді жөндеуге тырысады немесе өзінің әскерін Борисовтың оңтүстігіне бастап, Березина өзенін төмен қарай кесіп өтеді деп сендірді. Нәтижесінде Чичагов өзінің негізгі күшін Борисовтан оңтүстікке қарай Сабадзевикиге көшіру туралы шешім қабылдады, сонда ол Березина өзенінің 90 шақырымдық бөлігін бақылап, қарауылдай алады. Ресейлік генерал Шаплиц пен оның Брилиде орналасқан шамамен 3000 адамнан тұратын күштеріне Борисовтағы орыс күштерін қолдау үшін 15 шақырым оңтүстікке қарай қозғалуға бұйрық берілді. Нәтижесінде 26 қарашаның таңертеңінде француздар орыстардың батыс жағалаудағы лагерін тастап кеткенін анықтады. Француздық ат әскерінің 40 жасағы өзеннен өтіп, қайықта жүрген 400 адамды қорғады. Бұл шағын әскер батыс жағалауды қорғап, көпірлерді салуды аяқтады. Осы арада Наполеонды арт жағынан қуып жүрген орыс әскерлерінің ешқайсысы да аса агрессивті болған жоқ және екеуі де француздар өзенді жауып жатқанда Березина өзенінің солтүстігінде және батысында едәуір қашықтықта қалды. Бұл өзеннің ені 20-30 метрге жетіп, мұз толып, жағасы батпақты болғандықтан, оны өте қиын болды. Түскі сағат 1-ге қарай екі көпірдің кішісі аяқталды және Оудино өзеннен 7000 адамнан тұратын жаяу әскерін бастап, оңтүстікке қарай орыс күштерінен қорғану үшін қорғаныс позициясын орната бастады. Сол түстен кейін екі көпірдің үлкені (артиллерия үшін) аяқталды, бірақ екі рет құлдырады. Наполеон өз күшін Березина арқылы жылжыта бастады. 26-27 қараша күні түнде орыс генералы Чаплиц француздардың өтуін біліп, өз күштерін біріктірді және француздарды тосқауылдау үшін Брилиге оралуға тырысты. Алайда, Шаплицтің әскерін Брилиден оңтүстікке қарай Оудиноттың батальондары тоқтатты. Сондай-ақ 27-де Чичагов өз әскерінің негізгі бөлігін Борисовқа қарай жылжыта бастады, өйткені француздардың ағыстағы қызметі жоқ екені анық болды. Алайда Чичагов солтүстікке қарай Брилиге бірден қозғалмауды шешті, өйткені оның адамдары әлі де транзитпен жүріп, толық жиналмаған. 27 - ші күні түскі уақытта Наполеон және оның императорлық гвардиясы көлденең жағаға жетті. Бір орам түстен кейін сынған, бірақ инженерлер оны кешке дейін жөндеп қойды. Маршал Давут пен Евгенийдің корпусы күннің соңына дейін өтіп кете алды. Шығыс жағалаудағы соңғы бөлім, маршал Виктордың IX корпусына Витгенштейннің Борисовқа жеткеніне қарсы қорғануға бұйрық берілді. Бұл операцияның бір бөлігі ретінде француз генералы Луи Партуноның IX корпусының 12-ші дивизиясы үлкен жеңіске ұшырады, олар Старой Борисовта Витгенштейнге ұшыраған кезде 8000-нан астам адам тапсырды. 28 қарашада орыстар өз күш-жігерін үйлестіріп, Наполеонның Гранде Армэясына өзеннің екі жағында да шабуыл жасады. Батыс жағалауда, қосымша жаяу әскермен күшейтілген Шаплиц француздардың алдыңғы позицияларына шабуыл жасап, Оудинотты Брилиге қарай итермелей бастады. Француз генералы Ней Оудино жараланғаннан кейін және орыс алға жылжуын тоқтатқаннан кейін командалық міндетін қолға алды. 25 мың адам түнгі уақытта атыс-шабысқа түсті. Ақырында француз генералы Думерк ат әскерімен Куирассиерлерді шабуылға түсіріп, ресейліктерді кері шегінуге мәжбүрледі. Өзеннің шығыс жағалауында Витгенштейн таңғы сағат 5-те Виктордың IX корпусына шабуыл жасады. Француздар сегіз сағатқа созылған ұрыста кері сүрінді. Түскі сағат 1-де орыс әскері француздарды жан-жақтан басып, көпірлерге оқ жауды. Артиллериялық бомбалау көбінесе қалып қойғандарға түсіп, адамдар үрейленіп көпірлерге қашқан немесе суық өзенге секіріп өтуге тырысқан. Ұрыс және бомбалау шамамен төрт сағатқа созылды, содан кейін көпір инженерлері Виктордың IX корпусының өтуі үшін жол ашуға кірісті. Шамамен кешкі сағат 10-да Виктордың IX корпусы өтіп, үш сағаттан кейін көпірлер Наполеонның қарулы әскерінен босатылды. Көпірлер содан кейін қалып қойғандарға қол жетімді болды, бірақ ынталандырғанмен де, бомбалау кезінде өзеннен өтуге тырысқандардың көпшілігі лагерь оттарын жағып, шығыс жағалауда түнді өткізуді жөн көрді. Ертесі күні инженерлердің командирі, генерал Эбле, Наполеонның таңғы сағат 7-де көпірлерді өртеу туралы бұйрығын алды. Эбле бұл бұйрықты орындауды сағат 8:30-ға дейін кешіктірді, сол кезде ондаған мың қалып қойғандар мен олардың азаматтық серіктері артында қалды. Бақытсыз адамдар түнде қашуға мүмкіндік алмай, таңның алғашқы сәтінде көпірге асығып келді, бірақ енді кеш болды. Көпірді өртеуге дайындық жүріп жатқан. Көптеген адамдар мұздың сынықтарынан өтуге үміттене отырып, суға секірді, бірақ жағаға жеткеннің бірі де жоқ. Мен оларды судың иықтарына дейін толған судың ішінде, қатты суықтан жеңіліп, қайғылы түрде қаза болғандарын көрдім. Көпірде басынан баласы бар кантееншіл адам тұрды. Оның әйелі алдында, ащы түрде жылап тұрды. Мен одан әрі тұра алмадым, мен шыдай алмадым. Мен бұрылып кеткенімде, жаралы офицері бар арба көпірден құлап, бірге жылқысы да құлады. Содан кейін олар көпірге от қойды және қорқынышпен сипаттау мүмкін емес оқиғалар болғанын естідім.
Коссактар мен Витгенштейннің әскері Студенкаға жақындап, шығыс жағалаудағы қалып қойғандарды тұтқынға алды. Понтондық көпірлер жойылғаннан кейін Витгенштейннің Наполеонды қууға мүмкіндігі болмады. Батыс жағалауда Наполеон және оның Гранде Армэясы Вильнаға қарай жол тартты. Чичагов Шаплицті Наполеонды қууға жіберді, бірақ француздар Брили мен Зембин жолының арасындағы Гайна батпағында үш көпірді бұзды. Батпақты көпірлерсіз кесіп өту мүмкін емес. Наполеон қашып кетті. Березина өзеніндегі шайқас аяқталды.
Шығындар
Жазушы Дэвид Чандлер "Наполеонның жорықтары" еңбегінде адам өміріне келген шығынды ешқашан толық анықтау мүмкін емес деп жазды. Операцияның үш күнінде шамамен 20-30 мың француз әскерінен жаралылар мен қаза тапқандар болды; осы жағынан ең көп қиындыққа тап болғандары – ІІ және IX корпус, олар көпір басын қорғаудағы маңызды рөлінде өздерінің жауынгерлік қабілетінің жартысынан астамын жоғалтты. Соғыста қаза тапқандар санына тағы да шамамен 30 000 бейбіт тұрғын қосылуы керек; олардың бәрі де өткел кезінде қаза болған жоқ, бірақ орыс қолына түскен көптеген адамдар келесі күндері суықтан және аштықтан көз жұмды. Орыс казактарына көптеген олжа түсті, бірақ француздар жауға бар болғаны 25 зеңбірек қалдырғанына назар аудару керек. Ал ресейліктер сол кезеңде кем дегенде 10 000 адамды қаза қылды және одан да көп адам жарақат алды.
text=" the cost in terms of human lives will never be known with any accuracy. Probably between 20 30,000 French combatants became casualties during the three days of the operation; worst hit in this respect were the IInd and IXth Corps, which lost more than half of their effective strength in their important roles of protecting the bridgehead area. To the number of the slain in action must be added probably as many as 30,000 noncombatants; not all these died during the crossing operation, but the large number that fell into Russian hands succumbed almost to a man of exposure and starvation during the following days. Huge quantities of booty fell into the hands of the Cossacks, but it is noteworthy that the French only abandoned 25 guns to the enemy. For their part, the Russians lost at least 10,000 killed over the same period and many more wounded."