1794 жылғы Альденховен шайқасы немесе Рур өзені шайқасы
Battle of Aldenhoven (1794)
1794 ж. Альденховен шайқасы: Француз армиясы австриялықтарды жеңіп, Рейн өзенінің батыс жағалауын бақылауға алды. Бірінші коалиция соғысының маңызды оқиғасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1794 Бірінші коалиция соғысы кезінде болған шайқас
1794 Battle during the War of the First Coalition
1794 жылғы шайқас
the battle in 1794
Альденховен шайқасы немесе Рур шайқасы (2 қазан 1794) – Жан Батист Журдан басқарған француз армиясының, Рур өзенінің бойымен қорғаныс ұстаған Франсуа Себастьен Шарль Жозеф де Круа графының басқаруындағы Габсбург армиясын жеңген шайқасы. Француз армиясының оң жағы ауыр шайқас салдарынан Дюренде маңызды өткелді бағындырды. Австриялықтардың Рурдан шегінуі Рейн өзенінің батыс жағалауын Францияның бақылауына көшірді. Бұл шайқас Бірінші коалиция соғысы аясында, Француз революциясының үлкен қақтығысының бір бөлігі болды. Альденховен Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жерінде, Ахен қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 21 шақырым (13 миль) қашықтықта орналасқан.
The Battle of Aldenhoven or Battle of the Roer (2 October 1794) saw a Republican French army commanded by Jean Baptiste Jourdan defeat a Habsburg army under François Sébastien Charles Joseph de Croix, Count of Clerfayt which was defending the line of the Roer River. A key crossing was won by the French right wing at Düren after heavy fighting. The Austrian retreat from the Roer conceded control of the west bank of the Rhine River to France. The battle occurred during the War of the First Coalition, part of a wider conflict called the Wars of the French Revolution. Aldenhoven is located in the state of North Rhine Westphalia in Germany about 21 kilometres (13 mi) northeast of Aachen.
Өмірбаян
1794 жылғы Фландрия науқанында генерал Шарль Пишегру басқаратын Солтүстік француз армиясы мен Арденн армиясы, сондай-ақ кейін генерал Жан Батист Журдан басқаратын Мозель армиясының бөлімдері, қарсы тұрған Коалиция армиясының екі жағына да шабуыл жасады. 1794 жылғы 26 маусымдағы Флеюр шайқасынан кейін Коалиция армиясы Фландриядан жалпы шегінуді бастады, себебі Австрия үкіметі Австриялық Нидерландыны ұстап тұрудың қиын екеніне көз жеткізді. Француз қысымы Коалиция армиясын одан әрі кері тартқанда, ол үкіметтерінің саяси мақсаттарымен анықталған екі бағытта екі ірі күшке бөлінді. Британдықтар мен голландтар Голландия Республикасын қорғау үшін солтүстікке, ал австриялықтар Рейн өзенін қорғау үшін шығысқа шегінді.
The Flanders campaign of 1794 saw the French Army of the North and Army of the Ardennes under General Charles Pichegru, and later elements of the Army of the Moselle under General Jean Baptiste Jourdan, attack both flanks of the Coalition army facing them. After the pivotal battle of Fleurus on 26 June 1794, the Coalition army began what would become a general retreat out of Flanders, as the Austrian government had decided at this point that the Austrian Netherlands were too much trouble to hold on to. As French pressure forced the Coalition army further and further back, it divided into two major forces on divergent routes of retreat dictated by their governments’ political objectives, as the British and Dutch fell back northwards to defend the Dutch Republic, while the Austrians fell back eastwards to defend the Rhine.
Австрияның Роерге қайтқаны
Флевр шайқасынан кейін одақтас әскері, сол кезде Принц Кобургтың басқаруында, бастапқыда Мон-Сен-Жанға шегінді. 1 шілдеде француз әскерлері, оларды жеңіп, енді ресми түрде Журдан басқаруындағы Самбра мен Мёз армиясы құрамына кіргеннен кейін, Мон қаласын олардың қанатынан басып алды. Осыдан кейін олар Брюссельге қарай шегінуді бастады. Одақтас әскердегі британдық және голландтық жасақтар номиналды түрде Кобургтың бағынысында болғанымен, австриялық және англо-голландтық күштер бір-бірінен тәуелсіз және бірін-бірі ескермей әрекет етті. 5 шілдеде Ватерлоода Принц Кобург пен британдық жасақтың қолбасшысы Йорк герцогы Антверпеннен Лувенге, Ваврге, Гемблукс пен Намурға дейінгі шегініс жолын қорғауға келісті. Бірақ Кобург келесі күні Журдан шабуыл жасағанда бұл келісімнен бас тартып, австриялықтармен бірге Малинге (Мехелен) және Лувенге (Леувен) қарай шегінді, Брюссельді босатып алды. 7 және 8 шілдеде тағы шабуылға ұшырап, Намурдан бас тартуға мәжбүр болған Кобург австриялықтарды Тирлемонтке ортақтасқан шегініс жолына жылжытты. Бір аптадан кейін француз әскерлері Малин мен Лувенді басып алды, бұл Кобургті Муа арқылы шегінуге мәжбүр етті. 24 шілдеде Маастрихтке өтіп, өзеннің шығыс жағалауында қорғаныс позициясын бекітті. Осыдан кейін Кобург отставкаға кетіп, оның орнына граф Клерфайт тағайындалды. Австриялықтар тамыз айы бойы Мезадағы позицияларын ұстады, Самбра мен Мёз армиясы Бартелемей Шерердің басқаруымен қоршауға алынған және одақтастардың шегінуінен кейін артта қалған Коалицияның бекіністі қалаларын қайта басып алуға жіберілген 40 мың сарбаздың оралуын күтті. 4 қыркүйекте Шерер келгеннен кейін, жеткілікті күш жинаған Журдан Оурте шайқасында (Спримонт шайқасы деп те аталады) Клерфайттың сол қанатын қиратқан шабуылға көшті. Мезадағы барлық позициясы қауіптің астына түскендіктен, Клерфайт Реер өзеніне, Рейнге дейінгі соңғы қорғаныс шебіне шегінуге мәжбүр болды.
After the battle of Fleurus, the Allied army, then under Prince Coburg, initially withdrew to Mont St. Jean. On 1 July, after the French armies that had defeated them under the battle, now formally constituted as the Army of Sambre and Meuse under Jourdan, captured Mons on their flank, they commenced a retreat towards Brussels. At this point, although the British and Dutch contingents in the allied army remained nominally under Coburg’s command, the Austrian and the Anglo Dutch forces functioned essentially separately and with no regard for one another. On 5 July at Waterloo, Prince Coburg and the Duke of York, commander of the British contingent, agreed to defend a line from Antwerp to Louvain, Wavre, Gembloux and Namur, but Coburg promptly cancelled this agreement the next day when attacked by Jourdan and retreated with the Austrians towards Malines (Mechelen) and Louvain (Leuven), vacating Brussels along the way. Attacked further on 7 8 July, and compelled to relinquish Namur, Coburg moved the Austrians even further back to a line centred on Tirlemont. A week later, French attacks captured Malines and Louvain, prompting Coburg to begin a retreat back across the Meuse, eventually crossing at Maastricht on 24 July, occupying a defensive line on the east bank. Following this retreat, Coburg had resigned, and was replaced by Count Clerfayt. The Austrians held their position on the Meuse through August, as the Army of Sambre and Meuse awaited the return of some 40,000 men that had been detached under Barthelemy Scherer to besiege and recapture Coalition fortified towns that had now been abandoned in the rear following the allied retreat. Upon Scherer’s return on 4 September, Jourdan, now strong enough, launched an attack that crumpled Clerfayt’s left flank at the battle of the Ourthe, also known as the battle of Sprimont. With his entire position on the Meuse now outflanked and compromised, Clerfayt was forced to retreat further back the Roer river, the last river defence line before the Rhine itself.
Австрияның позициялары
Клерфайттың 76 мыңдық әскері тік жартасты Роер өзенінің ар жағына жайғастырылды, сол қанаты Дюренде, оң қанаты Роермондта орналасқан. Алденховен маңындағы бекіністер, сондай-ақ желінің басқа бөліктері де нығайтылды, австриялықтар өзендегі барлық көпірлерді бұзды және барлық арқауларды қазып шығарды. Бұл кезде өзен де көтеріліп, қорғанысқа көмектесті. Клерфайт күштерінің көп бөлігін Дюрен мен Линних арасына орналастырды, ал Альденховенде батыс жағалауындағы алдыңғы қадамдық позициясы Юлихтегі орталық бөлігінің алдында болды. Оң қанат Грейв маңында Йорк герцогының әскерімен нашар байланыста болды.
Clerfayt's 76,000 strong army was deployed behind the steep banked Roer with its left flank at Düren and its right flank at Roermond. The positions around Aldenhoven were entrenched, as were other portions of the line, and the Austrians had destroyed all bridges and dug up all fords along the river. The river was also running high during this period of time, adding to the defence. Clerfayt placed the bulk of his forces between Düren and Linnich, with an advanced west bank position at Aldenhoven in front of his center at Jülich. The extreme right was in tenuous communication with the army of the Duke of York near Grave.
Француздық шабуыл жоспары
1794 жылдың 1 қазанында Журдан Шерерге және Оң қанатқа Роер өзенінен өтіп, Дюрен қаласын басып алуға бұйрық берді. Орталықта Журдан Морлот пен Чемпионнетке Альденховенді басып алып, Юлих қасындағы өзеннен өтуді, ал Лефевр олардың сол жағындағы Линнихті, Хатри оң жағындағы Альторпты басып алуға тапсырды. Сонымен қатар, Клебер мен Сол қанатқа Рормондқа қарсы тұрған жерден жоғары қарай жылжуға және Ратхайм (Хюкельховен жанында) Роер өзенінен өтуге нұсқау берілді.
On 1 October 1794, Jourdan ordered Schérer and the Right Wing to cross the Roer and seize Düren. In the center, Jourdan directed Morlot and Championnet to capture Aldenhoven in the centre and cross the river at Jülich, while Lefebvre occupied Linnich on their left and Hatry occupied Altorp on their right. Meanwhile, Kléber and the Left Wing were instructed to move upstream from a position opposite Roermond and cross the Roer at Ratheim (near Hückelhoven).
Шайқас
2 қазанда генерал Жордан Самбра және Мёз армиясына Рур өзенінің шебін бұзуға бұйрық берді, ал армияның 100 000 сарбазы Рурмаундтан Дюренге дейінгі шамамен 60 мильге созылған майданға шабуыл жасады. Француздар 2 қазан күні таңнан бастап жолға шығып, тек түске қарай шайқасқа кірісті.
On 2 October, General Jourdan ordered the Army of Sambre and Meuse to force the line of the Roer river, and the 100,000 men of the army attacked on a front of nearly 60 miles from Roermond to Düren. The French were generally on the road through the morning of 2 October and only came into action near mid day.
Француздық солшылдықтың шабуылы
Клебер таңғы сағат 5-те жорыққа шықты. Бернадоттың қалыпты жаяу әскері Франц фон Вернектің сол жағалауды қорғаған жеңіл әскерлерін бекіністерге шегінуге мәжбүр етті, ал Клебердің артиллериясы келген соң Рор өзенінен толығымен қайта шегінді. Ал оның жеңіл әскерлері қатты артиллерия мен мылтық атысының астында Рорға жетті. Бернадот содан кейін 71-ші жарты бригадасымен және Клебер алға жылжытқан артиллерияның қолдауымен төрт гранадерлік ротасымен Ратхаймның оңтүстігінде Рор өзенінен жүзіп өтті. Дегенмен, олардың жетістігіне қарамастан, Клебердің басқа дивизиялары австриялықтар шегінгеннен кейін ғана ертеңгі күні өте алды. Осы шабуыл кезінде болашақ маршал Мишель Ней өзеннен өткен соң бір кавалериялық полкті шабуылға жетектеді.
Kleber commenced his advance at 5am. Bernadotte’s regular infantry forced the light troops of Franz von Werneck defending the left bank to retire behind entrenchments and eventually withdraw across the Roer when Kleber's artillery came up, while his light troops reached the Roer amidst heavy artillery and musket fire. Bernadotte then swam the Roer south of Ratheim with the 71st Demi Brigade and four companies of grenadiers, supported by artillery moved forward by Kleber. However, despite their success, Kleber’s other divisions were unable to cross until the following day, after the Austrian withdrawal. During this attack, the future marshal Michel Ney led one cavalry regiment in a charge after crossing the river.
Салдары
Тек ішінара жетістікке жеткен Jourdan 3 қазанда шабуылды жалғастыруды күтті, бірақ саны аз болған және өзен бойындағы қорғаныс желісі екі жағынан да бұзылған Clerfayt түнімен Рейнге қарай шегініп, 6 қазанда Кельнде Рейннің оң жағалауына өтті. Сол күні Clerfayt-ты қуған француз әскерлері қаланың сол жағалауындағы бөлігін басып алды. Clerfayt-тың шегінуінен кейін француздар Рейннің сол жағалауындағы барлық аймақты бақылауда ұстады. Jourdan 8 және 9 қазанда Бонн мен Крефелді, ал 18 қазанда Клеве (Kleve) қалаларын басып алды. Marceau 17 қазанда Мозель армиясынан келген күштердің көмегімен Кобленцті басып алды, ол сол кезде Люксембургті қоршауға алып жатқан еді. Дюссельдорф 23 қазанда аустриялық гарнизонды ығыстырған ауқымды бомбалаудан кейін жауылдады. Рейнге жету Jourdan-ға Дюхесмеге Маастрихтте күш түсуіне мүмкіндік берді, ол үшін Kleber корпусын күшейтілген қоршау операцияларын жүргізуге жіберді. 23 қазанға дейін жеткілікті қоршау артиллериясын жинағаннан кейін, Kleber 1 қарашада Маастрихтті бомбалауды бастады. Көмекке үміт болмағандықтан, қала 4 қарашада капитуляциялап, Jourdan-ның жабдықтау жолдарын қамтамасыз етті. Олденховен шайқасы 1794 жылы Самбра және Мёза армиясы жасаған соңғы шабуыл болды. 25 қарашада соғыс министрі Лазар Карно армияға Рейн жағалауында қысқы жайлауға кіруге рұқсат берді.
With only partial success achieved, Jourdan expected to continue the assault on 3 October, but Clerfayt, outnumbered and with his river line already breached on both flanks, withdrew in the night towards the Rhine, crossing to the right bank of the Rhine at Cologne on 6 October. That same day, the French soldiers pursuing Clerfayt occupied the part of the city on the left bank. With Clerfayt’s withdrawal, the French were left in possession of everything on the left bank of the Rhine. Jourdan occupied Bonn and Krefeld on 8 and 9 October, and Cleves (Kleve) on 18 October. Marceau captured Coblenz on 17 October with the help of reinforcements sent from the Army of the Moselle, which was at that time besieging Luxembourg. Dusseldorf was captured on 23 October following a massive bombardment that drove the Austrian garrison out. Reaching the Rhine also freed Jourdan to reinforce Duhesme at Maastricht, sending Kleber’s corps to enable more aggressive siege operations. Assembling sufficient siege artillery by 23 October, Kleber began bombarding Maastricht on 1 November. With no chance of relief, the city surrendered on 4 November, securing Jourdan’s supply lines. The battle of Aldenhoven was the last advance undertaken by the Army of Sambre and Meuse in 1794. On 25 November, Minister of War Lazare Carnot authorised the Army to go into winter quarters on the banks of the Rhine.