Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиялық инженер және саясаткер Ричард Пикок (9 сәуір 1820 – 3 наурыз 1889) – ағылшын инженері, локомотивтерді жасаушы «Beyer, Peacock and Company» компаниясының негізін қалаушылардың бірі. Кейін ол парламент депутаты болды.
Engineer and politician from United Kingdom
Richard Peacock (9 April 1820 – 3 March 1889) was an English engineer, one of the founders of locomotive manufacturer Beyer, Peacock and Company. He was later a Member of Parliament.
Ерте өмір және білім
Йоркширдің Свалделде туған Ричард Пикок Лидс грамматикалық мектебінде оқыды. 14 жасында ол Лидстегі Фентон, Мюррей және Джексон фирмасында оқуға түсті.
Born in Swaledale, Yorkshire, Richard Peacock was educated at Leeds Grammar School. At 14 he left to be apprenticed at Fenton, Murray and Jackson in Leeds.
Мансап
Осыдан он жыл бұрын ғана дамытып келе жатқан индустрияны көрсететін Лидс және Селби теміржол компаниясы 1838 жылы 18 жастағы Пикокты локомотивтерді басқарушы болып тағайындады. 1840 жылы фирма Йорк және Солтүстік Мидленд теміржолына өткен кезде, ол Свиндонда Дэниел Гучпен бірге жұмыс істеді, бірақ Гучтың ашуынан қашу үшін кетіп қалды деген қаңтар бар. 1841 жылы ол Шеффилд, Эштон-андер-Лин және Манчестер теміржолының локомотивтерді басқарушысы болды, ол 1847 жылдан бастап Манчестер, Шеффилд және Линкольншир теміржол компаниясы болып өзгерді. Осы қызметінде ол компания үшін Гортон локомотив зауытын құруға жауапты болды. Ол 1848 жылы олар аяқталмас бұрын кетіп қалды. 1847 жылы Пикок Чарльз Бейермен бірге Лики Инклайнде өткен жиналысқа қатысты, бұл жиналыс Механикалық инженерлер институтының құрылуына себеп болды деп есептеледі. Джордж Стивенсон бірінші президент, ал Чарльз Бейер вице-президент болып сайланды. Пикок 1849 жылы Азаматтық инженерлер институтының мүшесі атанды. Шарп Бразерстен локомотивтер сатып алу арқылы Чарльз Бейермен байланыста болған ол 1853 жылы Бейерге қосылып, бу локомотивтерін өндіру үшін Бейер, Пикок және Компаниясын құрды.
Reflecting a burgeoning industry that had barely started a decade beforehand, the Leeds and Selby Railway Company appointed Peacock in 1838, aged 18, as a locomotive superintendent. When the firm was acquired by the York and North Midland Railway in 1840, he worked under Daniel Gooch at Swindon, but left reputedly to escape Gooch's wrath. In 1841 he became the locomotive superintendent of the Sheffield, Ashton under Lyne and Manchester Railway, which became the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway Company from 1847. In this role he was responsible for founding the Gorton locomotive works for the company. He left shortly before they were completed in 1848. In 1847, Peacock was present with Charles Beyer at a meeting at Lickey Incline which it is generally acknowledged gave birth to the Institution of Mechanical Engineers. George Stephenson was elected as first president and Charles Beyer as a vice president. Peacock became a member of the Institution of Civil Engineers in 1849. Having also had dealings with Charles Beyer through acquiring locomotives from Sharp Brothers, he joined Beyer in 1853 to establish Beyer, Peacock and Company to manufacture steam locomotives.
Саясат және дін
1885 жылғы жалпы сайлаудан бастап 1889 жылы қайтыс болғанға дейін Пикок Ланкаширдің Гортон округі үшін Либералдық партияның парламент депутаты болды. Ол унитарий дінін ұстанды, және Гортон қауымына оның қосқан үлесінің бірі – бүгінге дейін сақталған Брукфилд унитарий шіркеуінің салынуы болды. Оның қоңыраулары оның балаларының құрметіне аталған. Виктория дәуірінің баспагері және әйелдер құқығын қолдаушы Эмили Фейтфулл 1884 жылы "Америкаға үш сапар" кітабының ағылшын тіліндегі басылымын "Гортон Холлдың досы, Ричард Пикок мырза" деп арнады. Парламенттегі кезеңінде Пикок ішкі басқаруды, Лордтар палатасының реформасын, Англия шіркеуінің мемлекеттен бөлінуі мен мүліктік құқықтарынан айырылуын, сондай-ақ жергілікті басқару құқығын қолдады.
From the 1885 general election until his death in 1889, Peacock was Liberal Party Member of Parliament (MP) for Gorton division of Lancashire. He was a Unitarian, and one of his contributions to the community in Gorton was the construction of Brookfield Unitarian Church, which stands today. Its bells are named after his children. Emily Faithfull, the Victorian printer and women's rights activist, dedicated the English edition of her book Three Visits To America to her "Friend Richard Peacock Esq of Gorton Hall" in 1884. During his period in parliament Peacock was in favour of Home Rule, of the reform of the House of Lords, the disestablishment and disendowment of the Church of England, and the establishment of local self government.
Отбасы
Пикок – Йоркширдің Свалдел қаласынан келген кен басқарушысы Ральф Пикок пен Дороти Робинсонның ұлы. Ол екі рет үйленген, алғашқы әйелі Ханна Кроутер, екіншісі Франсис Литтлвуд болған. Ол қайтыс болған кезде оның үлкен ұлы, полковник Ральф Пикок VD (1838–1928), жартылай штатты Манчестер артиллерия еріктілерінің қатарында, Гортон құю зауытында оның орнын басты. Оның үлкен қызы Джейн Пикок (1855–1928) Уильям Тейлор Бирченоу ЖП-ге, сэр Генри Бирченоудың ағасы және Джон Бирченоудың ұлы, жібек өндірушіге үйленді. Пикоктің немересі Ричард Пикок Бирченоу, Годсал танкіге қарсы мылтығының авторы Филип Томас Годсалдың қызы Дороти Грейс Годсалға үйленді. Пикоктің кіші қызы Евгения Джордж П. Доусонға үйленді, ол 1902 жылы құрылған «Бейер, Пикок және Компания Лимитед» акционерлік қоғамының бас директоры болып полковник Пикоктың орнына келді. Полковник Ральф Пикок баласыз қайтыс болды, сондай-ақ Ричард Пикоктің жалғыз аман қалған ұлы Фредерик Уильям Пикок (1858–1924) та баласыз дүние салды. Ричард Пикок 68 жасында Манчестерде қайтыс болды. Ол Брукфилд Unitarian Church шіркеуінің зиратындағы Пикок мавзолейіне жерленген. Зиратта сондай-ақ Ральф Пикоктың және оның ертерек қайтыс болған ұлы Джозеф Пикоктың қалдықтары да сақталған.
Peacock was the son of Ralph Peacock, a mines supervisor from Swaledale, Yorkshire, and Dorothy Robinson. He was married twice, firstly to Hannah Crowther, and secondly to Frances Littlewood. At the time of his death his eldest son, Colonel Ralph Peacock VD (1838–1928) of the part time Manchester Artillery Volunteers, succeeded him at Gorton Foundry. Of his daughters the eldest, Jane Peacock (1855–1928), married William Taylor Birchenough JP, a silk manufacturer who was elder brother of Sir Henry Birchenough and son of John Birchenough. Peacock's grandson, Richard Peacock Birchenough, married Dorothy Grace Godsal, daughter of Philip Thomas Godsal, the inventor of the Godsal anti tank rifle. Peacock's youngest daughter, Eugenie, married George P. Dawson, who succeeded Colonel Peacock as managing director on the formation of the incorporated Beyer, Peacock and Company Limited in 1902. Colonel Ralph Peacock died without issue, as did Richard Peacock's only other surviving son, Frederick William Peacock (1858–1924). Richard Peacock died in Manchester at the age of 68. He is buried in the Peacock Mausoleum in the graveyard of his Brookfield Unitarian Church. The graveyard also holds the remains of Ralph Peacock and an earlier deceased son, Joseph Peacock.