Кіріспе

14 ғасырдағы неміс-богемиялық сәулетші және мүсінші

Пётр Парлер (Peter von Gemünd, , Petrus de Gemunden in Suevia; 1333 – 13 шілде 1399) – Parler әулетінен шыққан неміс-богемиялық сәулетші және мүсінші. Әкесі Генрих Парлермен бірге ол орта ғасырдың ең көрнекті және ықпалды шеберлерінің бірі. Швабиш Гмүнд қаласында туып, сол қалада оқуын бітірген Пётр, Орта ғасырдың соңында Страсбург, Кёльн және Нюрнберг сияқты бірнеше маңызды құрылыс алаңдарында жұмыс істеді. 1356 жылдан бастап ол Богемия Корольдігінің астанасы және қасиетті Рим империясының орталығы Прагада тұрып, өзінің ең танымал туындыларын жасады: Санкт-Витус соборы және Карл көпірі.

Ерте өмір

Пётр Парлердің ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Оның әкесі, Генрих Парлер ескісі, Кёльн соборында тас қалаушы болған. 1333 жылы Пётр дүниеге келген кезде Генрихті Швабиш Гмүндтың еркін императорлық қаласы үлкен жаңа шіркеу, Қасиетті Крест шіркеуінің құрылысын жүргізуге шақырды. 1351 жылы шіркеудің хорының іргетасы қаланғанда, Пётр әкесімен бірге шіркеуде жұмыс істеп жүрген. Оның шәкірттігі де осы жерде аяқталған болуы мүмкін. Хордың үздіксіз балюстрадамен бөлінуі оның болашақтағы ерекше стилінің белгісі болды. Шіркеудің оңтүстік порталындағы аркалық бөлім де Петірдің еңбегі деп есептеледі. Әке мен ұлдың бірлесіп жасаған жобалары ерекше болды және кешкі готика архитектурасы мен мүсіншілігіндегі маңызды кезеңді белгіледі. Содан кейін Пётр, ортағасырлық неміс дәстүрі бойынша, шеберлігін аяқтағаннан кейін саяхаттап жұмыс істеуді көздеген "Көшпелі жылдар" (Wanderjahre) сапарына шықты. Осы сапарларда ол Орталық Еуропадағы готикалық құрылыс техникасының ең маңызды принциптерін үйренді. Ол Кёльнге, мүмкін Парижге, ал сөзсіз Страсбургке барды – Страсбург соборын терең білуі оның кейінгі құрылыстарында көрінеді. Кёльнде жұмыс істегенде ол тұрғын архитектор Бартоломей фон Хаммның қызы Друдамен (Гертруд) танысты. Олар кейін үйленіп, төрт балаға ие болды: үш ұл, олардың екеуі өздері де танымал шебер құрылысшыларға айналды, және бір қыз. Расталмаған болса да, кейбір ғалымдар Парлердің осы кезеңде Англияға сапар шеккенін айтады, ал басқалары мұндай мүмкіндікті күмәнді деп санайды. Бұл ой оның кейінгі жұмыстарында кездесетін нақты және жасырын техникалық ерекшеліктерге байланысты туындады, оларды тек тәжірибеден ғана алуға болады, архитектуралық сызбалардан емес. Белгілі болғандай, Страсбургтегі тас қалаушылар 1200 жылдардың соңында Батыс Англиядан нақты қолөнер әдістерін қолданған, бұл Рейн аймағында ағылшын готикалық архитектуралық әдістерін білуге дәлелдеді. Пётр Парлер Страсбургте жұмыс істегендіктен, оның осы әдістер туралы білімі сол жерден келгені ықтимал. Атап айтқанда, ол кейіннен Санкт-Витус соборында салған күмбездер, Страсбург соборындағы Санкт-Екатерина капелласынан үлгі алған болуы мүмкін.

Нюрнберг қаласы

1352 жылдан кейін Петр Нюрнбергтегі Фрауэнкирхе шіркеуінің құрылысына әкесімен бірге парлер, яғни басты құрылыс алаңының жәрдемшісі ретінде қосылды. Нақты күні мен оның дәл қызметі белгісіз. Қасиетті Рим императоры Карл IV-тің бастамасымен 1351 жылы шіркеудің негізі салынды, ол оны императорлық салтанаттар өткізу орталығы ретінде көздеген. Бұл императордың, жеті сайлаушы ханның және қасиетті Рим императорлары тәж киген Рим қаласының мөрлерінде бейнеленген. Осы жерде Петрге тікелей жатқызылатын алғашқы мүсіндер жасалды, олардың ішінде Захарияның есімді тұлғасы бар. Ескі қамалдың орнына салынған бұл шіркеудің амбициялық сәулеті Парлерлермен тікелей байланысты, және Петр сол жерде мүсінші болып жұмыс істеген болуы мүмкін. Бұл Нюрнберг пен Прагадағы құрылыстың тоқтауына және оның тағайындалған кезде кем дегенде 23 жаста болғаны туралы мәліметтерге себеп болды.

Қасиетті Вит соборы

1356 жылы 23 жасында Прагаға келген Пётрге 1352 жылы Матиас Аррас қайтыс болғаннан бері тоқтап қалған Қасиетті Вит соборының құрылыс алаңын басқару міндеті жүктелді. Империядағы ең маңызды ғимараттың осылай жас архитекторға тапсырылуы Пётрдің қабілетін көрсетеді. Пётр Қасиетті Вит соборында жартылай дайын болған амбулаториядан және шағын ғибадатханалардан жұмысты жалғастырды, ал бастапқы жоспарға үнемі сілтеме жасай отырып, Матиас жоспарын біртіндеп өзгертіп келді. Көпірдің шығыс мұнарасы, Ескі қалалық көпір мұнарасы да Питер Парлердің еңбегімен салынды. Оның аркасында Богемияда алғаш рет салынған торлы күмбез орналасқан.

Басқа жұмыстар

Собор мен көпірден басқа, Петр Праганың Жаңа қалашығының негізгі жобалаушысы болды. Ол сондай-ақ Прага сарайының Корольдік сарайы ішіндегі Барлық Әулиелер капелласын салды. 1541 жылғы өрттен кейін ол барокко стилінде қайта жаңартылды. 1360–78 жылдар аралығында Парлер Колиндегі Әулие Варфоломей шіркеуінің ғибадатханасын салды. Петр Прагада және оның төңірегіндегі, соның ішінде Кутна-Горадағы түрлі қабірлерге, киелі орындарға және мүсіндерге де жауапты.

Отбасылық және жеке өмірі

Парлерлер отбасы үлкенге жетті және оның көптеген мүшелері Орталық Еуропа мен Солтүстік Италиядағы готикалық құрылыс алаңдарында жұмыс істеді. Петердің әулеті оның бірінші әйелі Гертрудамен үйленуімен басталды. Олардың неке күні дәл белгісіз болғанымен, 1360 жылға қарай үш ұл мен бір қызды тәрбиелеп отырған еді:

Иоганн Парлер кіші: шамамен 1359 жылы туған, Прагада білім алған, әкесімен бірге Санкт-Витус соборында жұмыс істеген. 1398 жылы Иоганн собордың бас құрылысшысы ретінде әкесінің орнын басты, сондай-ақ қазір ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген Кутна-Гора қаласындағы Свята Барбара шіркеуінің бас құрылысшысы болды. Николаус Парлер: дін қызметкері болды және 1380–1398 жылдары Прагада каноник қызметін атқарды. Ол туралы көп мәлімет жоқ. Олардың қызы 1383 жылы Кельннен келген Михаилдың әйелі ретінде танылады, бұл Михаил (1364–1387) есімді тағы бір собор архитектірінің ұлы болуы мүмкін. Оның басқа балалары да болған болуы керек. Петер 1379 жылы Праганың азаматы болып танылды. Ол 1399 жылы Прагада қайтыс болды және Санкт-Витус соборында жерленді, оның ұлдары Петер мен Венцель оның ісін жалғастырды.

Мұра

Питер Парлер орта ғасырдағы ең танымал және ықпалды шеберлердің бірі болды. Оның және оның әкесі жасаған эскиздер "Парлер стилі" деп аталып, Орталық Еуропаға кеңінен таралды. Маңызды мысалдарға: Ландшут қаласындағы Сент-Мартин шіркеуі (1389 жылы бастау алды); Нюрнбергтегі Сент-Лоренц (1400 жылы бастау алды); Динкельсбюльдегі Сент-Джордж шіркеуі (1448 жылы бастау алды); Венадағы Сент-Стефан соборы (1368 жылы бастау алды); сондай-ақ Нидерландыдан Польшаға дейінгі Ханза лигасы айманындағы көптеген басқа да мысалдар жатады. Скандинавияда да мысалдар кездеседі, мысалы, Даниядағы Хельсингердегі Сент-Мари шіркеуінде. Оның идеялары қаншалықты алға кеткенін 1402 жылы құрылысы басталып, бүгінгі күнге дейін әлемдегі ең үлкен готикалық собор болып табылатын Севилья соборында көруге болады. Орталық кеңістіктің дәстүрлі готикалық тік өрнегі жоғары терезелермен шектесетін жерде балюстрадамен бұзылады. Көбірек маңызға иесі, балюстраданың кең аралықта орналасқан тік тіректері мен ең сыртқы қабырғалардан тысқары орналасуы Санкт-Витус соборындағы батыс бөліктерінің Питер Парлердің бастапқы эскизімен бірдей. Севилья соборындағы құрылыс 1506 жылға дейін жалғасты. Гусит соғыстары (1419–1434 жж.) кезінде Богемия жерлері толығымен қирады. Оның салған ғимараттары әлі де тұрғанымен, Питер Парлердің көптеген мүсіндік туындылары жойылған. Оның қолымен жасалған портреті Санкт-Витус соборындағы Domgalerie-де сақталып тұр.

Астероид

Пётр Парлердің құрметіне аталған 6550 Parléř астероиді Антонин Мркос 1988 жылдың 4 қарашасында Клеть обсерваториясында ашылған.

Парлер сыйлығы

"Питер Парлер сыйлығы" 1994 жылы неміс ескерткіштерін қорғау қоры (Deutsche Stiftung Denkmalschutz) және неміс тас қалаушыларының федералдық қауымдастығы (Bundesverband Deutscher Steinmetze) тарапынан құрылды. Бұл сыйлық мәдени мұраны сақтаудағы еңбегі үшін әр екі жыл сайын Нюрнбергтегі табиғи тас және тас өңдеудің халықаралық көрмесінде табыс етіледі. Сыйлыққа Питер Парлердің ескерткіш бюсті және 15 000 еуро қоса беріледі. Соңғы рет 2015 жылы Аугуст Вебер мен Хельмут Шнайдер Ульм қаласындағы Санкт-Георгий шіркеуін қалпына келтіру жұмыстары үшін марапатталды.

Сәулет сызбалары

Питер Парлер: Санкт-Витус соборының хоры мен батыс фасадының суреті (пергаментке қара сия, 132 x 52,5 см), Куперстичкабинет, Сурет өнері академиясы, Вена.
Питер Парлер: Санкт-Витус соборының оңтүстік мұнарасының суреті (пергаментке қара сия, 106 x 93 см), Куперстичкабинет, Сурет өнері академиясы, Вена.