Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы Оңтүстік-Батыс Африкадағы (қазіргі Намибия) бантустан.
Former bantustan in South West Africa (now Namibia)
Херероланд – Оңтүстік-Батыс Африкада (қазіргі Намибия) апартеид режимі кезінде Хереро халқы үшін өзін-өзі басқаруға арналған жеке мемлекет құру мақсатымен құрылған бантустан және кейіннен географиялық емес, этникалық негіздегі екінші деңгейлі билік – Хереролардың өкілдік органы.
Hereroland was a bantustan and later a non geographic ethnic based second tier authority, the Representative Authority of the Hereros, in South West Africa (present day Namibia), intended by the apartheid era government to be a self governing homeland for the Herero people.
География
Херероланд қазіргі Намибияның шығысында орналасқан және Калахари шөлінің бір бөлігін қамтыды. Бұл бантустан Бушман жерінің оңтүстігінде жатқан және шығысында Ботсванамен шектесетін аймақ болды.
Hereroland can be found in present day eastern Namibia and encompassed parts of the Kalahari Desert. The bantustan was located under Bushmanland and bordered Botswana to the east.
Неміс отаршылдығы
1884 жылы Отто фон Бисмарктың жарлығымен Оңтүстік-Батыс Африка, қазіргі Намибия, Германияның протектораты атанды. 1904 жылы басшы Сэмюэл Махареро бастаған герреро тайпасы неміс отаршыларына қарсы көтерілді. Осы көтерілісқа жауап ретінде генерал-лейтенант Лотар фон Трота герреро тайпасының көтерілісін басу үшін жіберілді. Осы соғыстан кейін аман қалған герреро халқына дін ұстауға, мал мен жерге ие болуға тыйым салынды, сондай-ақ дәстүрлі әдет-ғұрыптарына сәйкес басшылары болуға рұхсат етілмеді. Аман қалғандардың көп бөлігі балалар мен әйелдерден құралды, олар мәжбүрлі еңбекке алынды немесе лагерьлерге қамалды. Герреро тайпаларының арасындағы ішкі тартыстардың салдарынан 1980 жылға дейін герреро халқы үшін бірыңғай институттар құрылмады. 1970 жылы Геррероландтың екі ауданы (Батыс және Шығыс) құрылды. Батыс Геррероландтың басшысы Клеменс Капуо 1970 жылдан бері барлық герреролардың басты басшысы екенін мәлімдеді, бірақ бұл талабы басқа герреро тайпалары тарапынан мойындалмады.
South West Africa, present day Namibia, became a German protectorate in 1884 by the decree of Otto von Bismarck. In 1904, the Herero, under the leadership of Chief Samuel Maharero, rebelled against the German colonisers. In reaction to this rebellion, Lieutenant General Lothar von Trotha was sent to end the Herero uprising. After this war, the surviving Herero people were prohibited from practising their religion, were barred from possessing livestock or land, as well as unable to have chiefs as per their traditional customs. Most of the survivors were made up of children and women and they were either conscripted to forced labour or were imprisoned in camps. Because of internal strife among different Herero groups, no unified institutions were established for the Herero people until 1980. Two districts of Hereroland (West and East) were formed in 1970. The chief of Hereroland West, Clemens Kapuuo, claimed to be the paramount chief of all Hereros since 1970, but this claim was not recognized by the other Herero groups.
Өкілді орган (1980-1999)
Турнхолл конституциялық конференциясынан кейін 1980 жылы бантустан жүйесі тек этникалық принцип бойынша жұмыс істейтін және географиялық жағынан анықталған аумақтарға байланысты емес, өкілді органдармен ауыстырылды. Хереролардың өкілді органы атқарушы және заң шығару құзыретіне ие болды, олар төрағалары басқаратын атқару комитеттерін тағайындайтын сайланған заң шығару жиналыстарынан құралды. Орталық және жергілікті билік арасындағы аралық деңгей ретіндегі екінші деңгейлі органдар жерді пайдалану, ауыл шаруашылығы, бастауыш білім беру, мұғалімдерді даярлау, денсаулық сақтау, әлеуметтік көмек және зейнетақы мәселелеріне жауапты болды, ал олардың заң шығару жиналыстары жарлықтар деп аталатын заңдарды қабылдауға құқылы болды.
Following the Turnhalle Constitutional Conference the system of Bantustans was replaced in 1980 by Representative Authorities which functioned on the basis of ethnicity only and were no longer based on geographically defined areas. The Representative Authority of the Hereros had executive and legislative competencies, being made up of elected Legislative Assemblies which would appoint Executive Committees led by chairmen. As second tier authorities, forming an intermediate tier between central and local government, the representative authorities had responsibility for land tenure, agriculture, education up to primary level, teachers' training, health services, and social welfare and pensions and their Legislative Assemblies had the ability to pass legislation known as Ordinances.