Кіріспе

Итальяндық-американдық қылмыс басшысы, швейцариялық итальяндық футболшы Джузеппе "Клеч-Ханд" Морелло (dʒuˈzɛppe moˈrɛllo; 2 мамыр 1867 – 15 тамыз 1930), сондай-ақ "Ескі түлкі" деп те белгілі, Морелло қылмыс отбасының алғашқы басшысы және кейін Джузеппе "Джо Босс" Массерияның бас кеңесшісі болды. Ол Пидду (Джузеппе атының сицилиялық кішіртпе түрі) деп танымал болды, ал оның қарсыластары Кастелламмарезе оны Питер Морелло деп білді. Оның әкесі Калогеро Морелло 1872 жылы қайтыс болды, ал анасы Анжелина Пьяцца бір жылдан кейін Корлеоне мафиясының мүшесі Бернардо Террановаға қайта үйленді. Бернардо мен Анжелинаның жеті баласы болды: Винченцо (біріншісі 1874 жылы туып, екі жасында қайтыс болды; екіншісі 1886 жылы туған), Сиро (1888 жылы туған), Николо (1890 жылы туған), Люция (1877 жылы туған), Сальватрис (1880 жылы туған) және Розалия (1892 жылы туған, 14 қазан 1915 жылы қайтыс болған). Морелло мен Терранованың балалары бірге өсті, ал Бернардо Джузеппенің жергілікті коскаға, яғни мафиялық кланға ерте қабылдануына көмектескен болуы мүмкін. Автор Дэвид Кричли Мореллоның тағы бір туысы, Джузеппе Баттальяның да болғанын айтады, ол Корлеоне мафиясының жетекшісі болған және оның жүрегі жақын туысының жолына көмектескен болуы мүмкін. Олардың екі баласы болды: қызы Анжела (1891 жылы туып, 1892 жылы қайтыс болды) және ұлы Калогеро "Чарльз" Морелло (1892 жылы қарашада Корлеонеде туып, 1912 жылы қайтыс болды). 1890 жылдардың ортасында Джузеппе Морелло жұмыс іздеу үшін Луизианаға көшіп кетті, содан кейін Морелло-Терранова отбасының қалған мүшелері оған қосылды. Келесі жылы олар Техасқа көшіп, мақта өсірді. 1902 жылы ол Манхэттендегі Принс-стрит, 8 мекенжайындағы салонды сатып алды, ол оның банда мүшелерінің бас қосып отыратын орнына айналды. Ол өмірінің соңына дейін оның қасында болды. Оның үш ағасының ең кішісі Николо Терранова 1916 жылға дейін басқаруды өз қолына алды, бірақ Бруклиндегі неаполитандық басшы Пеллегрино Морано және Тони Парретти Мафия-Каморра соғысының бөлігі ретінде оны өлтірді. Мореллоның қалған екі ағасы Винченцо Терранова мен Сиро Терранова басшы және бас кеңесші болып, Морелло түрмеден шыққанға дейін отбасын басқарды. 1920 жылы Атланта федералдық түрмесінен босатылып, өзінің империясын қайта басып алуға тырысқан Морелло өзін бұрынғы капитаны, қазір мафия басшысы Сальваторе Д'Акилаға қауіпті деп есептеді, ол Морелло босатылғаннан кейін бір жыл ішінде оны өлтіруге бұйрық берді. Морелло және Д'Акиланың өлім жазасын орындауға бұйрық берген тағы бірнеше адам Сицилияға қашып кетті. Осы адамдардың бірі, бұрынғы Д'Акиланың қарулы адамы Умберто Валенти, Д'Акиланың құрметін қайтару үшін Морелло мен оның басты қорғаушысы және одақтасы Джузеппе Массерияны қуалай бастады. Соғыс басталды, көптеген зорлық-зомбылықтар мен қатысқан мафиозилердің арасындағы бірнеше көрнекті өлім-жітімдерден кейін Валенти 1922 жылдың тамызында Массерияның қарулы адамдары (кейбіреулер Чарльз Лучаноны қосады немесе тек оны ғана қосады) өлтірді.

Кастелламмарез Соғыс және өлім

Кастелламмарезе соғысы кезінде, 1930-1931 жылдары Массерия мен Морелло Бруклинде орналасқан, Сальваторе Маранцано мен Джозеф Бонанно басқарған қарсылас топқа қарсы күресті. Өлтіруде тәжірибелі Морелло Массерияның "соғыс басшысы" және стратегиялық кеңесшісі атанды. Америка мафиясында алғаш рет куәлік берген Джозеф Валачи, Мореллоны өлтіргенді "Чикаголық Бастер" деп білетін Кастелламмарезелік қарулы адам деп айқылады. Мартин А. Гоштың "Бақытты Лучаноның соңғы өсиеті" атты фильмі, Чарльз Лучаноның күмәнді автобиографиясы болып саналады, Лучано Мореллоның өлтірілуін ұйымдастырғанын мәлімдейді.