Кіріспе

19 ғасырдың американдық рухани қозғалысы

Жаңа Ой қозғалысы (сондай-ақ Жоғары Ой) – 19 ғасырдың басында АҚШ-та қалыптасқан жаңа діни қозғалыс. Жаңа Ойды оның жақтаушылары "ежелгі ойдың" жалғасы ретінде қарастырды, ежелгі грек, рим, мысыр, қытай, даосизм, индуизм және будда мәдениеттері және олардың байланысты сенім жүйелері сияқты әртүрлі көздерден жинақталған даналық пен философия, ең алдымен ой, сенім, сана арасындағы өзара әрекеттестікке қатысты адам санасы, және олардың адам санасының ішінде және сыртындағы әсерлері. Тікелей берілу жолы табылмаса да, 19 және 20 ғасырлардағы Жаңа Ойдың көптеген жақтаушылары өздерін осы жүйелердің тікелей ұрпақтары деп санайды. Жаңа Ой философиясының көптеген көшбасшылары мен түрлі тармақтары болғанымен, Жаңа Ойдың бастауы көбінесе Финес Квимбиге немесе тіпті Франц Месмерге дейін барып, ол алғашқы еуропалық ойшылдардың бірі болып, адамның психикалық күйін оның физикалық жағдайымен байланыстырды. Осы топтардың көпшілігі Халықаралық Жаңа Ой Альянсына біріккен. Қазіргі Жаңа Ой қозғалысы – метафизика, оң пікір, тартым заңы, емдеу, өмір күші, шығармашылық көрініс және жеке күш туралы сенімдерді бөлісетін діни ағымдардың, авторлардың, философтардың және жеке тұлғалардың еркін одағы. Жаңа Ой шексіз Ақыл-Ой немесе Құдайдың барлық жерде болуын, рухтың нақты нәрселердің толықтығы екенін, адамның нағыз өзінің құдайлық екенін, құдайлық ойдың жақсылыққа күш екенін, аурудың санада пайда болатынын және "дұрыс ойлаудың" емдеу әсері бар екенін айтады. Жаңа Ой біртұтас немесе догмалық емес болғанымен, қазіргі Жаңа Ойдың жақтаушылары мынадай негізгі сенімдерді бөліседі:

Құдай немесе шексіз Ақыл-Ой "жоғары, әмбебап және мәңгілік";
құдайлық әр адамның ішінде қоныстанған, барлық адамдар рухани жандар;
"ең жоғары рухани принцип – бір-бірімізді шарты жоқ сүю және бір-бірімізді оқыту мен емдеу"; және
"біздің сана күйлеріміз іске асырылып, күнделікті өмірде біздің тәжірибемізге айналады".

Шығу тегі

Жаңа ой қозғалысы американдық гипнотизер және емші Финес Квимбидің (1802–1866) іліміне негізделген. Квимби аурудың ақылда пайда болатынына, ал ақыл Құдайдың даналығына ашық болса, кез келген ауруды жеңе алады деген қағиданы қамтитын сенім жүйесін жасаған. Оның негізгі ойы:

«Проблема ақылда, себебі дене – ақылдың мекендейтін жері ғана». Сондықтан, егер сіздің ақылыңыз көзге көрінбейтін дұшманның алдауына ілігіп, бір сенімге ұқсаса, сіз оны білгеніңізбен немесе білмегеніңізбен, ауру түріне айналдырдыңыз. Менің теориям немесе шындығым арқылы, мен сіздің дұшпаныңызбен күресіп, сізді денсаулыққа және бақытқа қайтарамын. Мұны мен ішінара ақыл-ойыммен, ішінара сөйлесу арқылы жасаймын, бұл арқылы қате түсініктерді түзетіп, шындықты орнатамын, ал шындық – ем. 19 ғасырдың соңында Квимбидің метафизикалық емдеу тәжірибелері шведенборгтық пастор Уоррен Фелт Эванстың «Ақыл ғылымы»мен бірікті. Христиан ғылымын негіздеуші Мэри Бейкер Эдди кейде теологияға шабыттанған үшін Квимбиді пайдаланған деп айтылады. Эдди Квимбидің пациенті болды және аурудың психикалық себептерге байланысты деген оның көзқарасын бөлісті. Теизміне байланысты Христиан ғылымы Квимбидің ілімінен ерекшеленеді. 19 ғасырдың соңында Жаңа ой көптеген рухани ойшылдар мен философтардың ықпалымен дамыды және әртүрлі діни ағымдар мен шіркеулер арқылы өркендеді, әсіресе Біртұтас шіркеу және Құдайлық ғылым шіркеуі (1889 және 1888 жылдары құрылған), одан кейін Діни ғылым (1927 жылы Діни ғылым және философия институты құрылды). Оның алғашқы ұстаздары мен студенттерінің көпшілігі әйелдер болды; қозғалыстың негізін қалаушылардың ішінде «ұстаздардың ұстазы» деп танылған Эмма Кертис Хопкинс, Миртл Филлмор, Малинда Крамер және Нона Л. Брукс болды.

Өсу

Жаңа ой – баспа сөз арқасында кең тараған қозғалыс. Прентис Малфорд 1886–1892 жылдары жарияланған «Сенің күшің және оны қалай пайдалану керек» атты очерктер сериясын жазу арқылы Жаңа ойдың дамуына, соның ішінде Тартылыс заңының қалыптасуына зор үлес қосты. 1906 жылы Уильям Уокер Аткинсон (1862–1932) «Ойдың дірілі немесе Ой әлеміндегі Тартылыс заңы» кітабын жазып, жариялады. Аткинсон «Жаңа ой» журналының редакторы және түрлі діни, рухани және эзотерикалық тақырыптарға арналған 100-ден астам кітаптың авторы болды. Келесі жылы «Наутилус» журналының редакторы Элизабет Таун Брюс МакЛелландтың «Ой күші арқылы өркендеу» кітабын жариялады, онда ол «Тартылыс заңы» туралы Жаңа ой қағидасы ретінде былай десті: «Сіз кім екеніңіз – сіздің ойларыңыз, сіз өзіңізді қалай қабылдайсыз емес». Бұл журналдар сол кезде көптеген оқырмандарға жетіп, қазіргі журналдар да солай жұмыс істейді. Мысалы, «Наутилус» журналына 45 000 адам жазылып, жалпы таралымы 150 000 дананы құрады. Бүгінде «Жаңа ой» журналдарының қатарында «Бірлік» (Unity.org) ұйымынан шығатын «Күнделікті сөз» (Daily Word) және «Дінтану ғылымы» журналы, сондай-ақ «Рухани өмір сүру орталықтары» баспасынан жарық көретін «Ақыл-ой ғылымы» журналы бар.

Үлкен жиналыстар

1915 жылы Халықаралық Жаңа Ой Альянсының (INTA) конференциясы Сан-Францискода өткен Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесімен бірге ұйымдастырылды. Көрменің ұйымдастырушылары INTA конгресінен қатты әсер алып, көрмеде арнайы «Жаңа Ой күнін» жариялады және осы оқиғаға арналған естелік бронза медаль жасады, ол Энни Рикс Милиц басқаратын INTA делегаттарына табыс етілді. 1916 жылға қарай Халықаралық Жаңа Ой Альянсы әлемдегі көптеген кіші топтарды біріктіріп, «Принциптер декларациясы» деп аталатын ұстанымды қабылдады. Шеңсіз Ақыл-Ой немесе Құдай – құдіретті және әр жерде бар. Рух – ең жоғары шындық. Нағыз адамның өзі – құдайлық. Құдайға үйлесімді ой – жақсылыққа ие позитивті күш. Барлық аурулардың себебі – психика. Дұрыс ойлау емдеуге көмектеседі.

Ойдың эволюциясы

Адамзат әлемді түсінуі артаған сайын, Жаңа Ой да жаңа білімді сіңіру үшін өркендей түседі деп жатады оның жақтастары. Алан Андерсон мен Деб Уайтхаус Жаңа Ойды "үдеріс" деп атады, онда әрбір жеке адам және тіпті Жаңа Ой қозғалысының өзі "әр сәтте жаңа" болып келеді. Томас Макфол "үздіксіз аян" туралы айтты, яғни адамдар уақыт өте келе жаңа түсініктерді қабылдап отырады. Жан Хьюстон адамның "мүмкін болатын жағдайы" немесе біздің болашаққа қабілеттілігіміз туралы сөз қозды.

Теологиялық инклюзионизм

1880 жылдары Тынық мұхиты жағалауындағы метафизикалық бюро ретінде құрылғаннан бері, Энни Рикс Милицтің басшылығымен, Шындықтың үйі индуист ұстазы Свами Вивекананданың ілімдерін таратумен айналысып келеді. Бұл – Жаңа ой қозғалысының ең еркін дінаралық ұйымдарының бірі, ол «Ақиқат қайда табылса да, және кім таратып жатса да – Ақиқат» принципіне сүйенетінін жариялайды. Джоэл С. Голдсмиттің «Шексіз жол» кітабы да Христиан ғылымының ілімдерін қамтиды.

Терапиялық идеялар

Дивиан ғылымы, Бірлік шіркеуі және Діни ғылым – Жаңа ой қозғалысынан пайда болған ұйымдар. Олардың әрқайсысы шексіз Ақыл-ой, яғни Құдай – жалғыз шындық екенін үйретеді. Жаңа ойдың жақтастары аурудың себебі осы шындықты қабылдамау екенін сендіреді. Осыған сәйкес, емделу – шексіз Ақыл-оймен немесе Құдаймен бірлікте екенін мойындау арқылы жүзеге асырылады. Жаңа ойдың ерте өкілі Джон Бови Додс (1795–1862) аурудың себебі жүйке жүйесінің электр импульстерінде жатыр және осылайша сенімді өзгерту арқылы емделуге болады деген идеяны жариялаған бірнеше кітап жазды. Кейінірек, 20 ғасырдың басындағы жазушы, редактор және баспагер Уильям Уокер Аткинсон сияқты Жаңа ой ұстаздары осы пікірмен келісті. Ол өз саналық күйлері туралы түсінігін электромагнетизм және жүйке процестері саласындағы жаңа ғылыми жаңалықтармен байланыстырды.

Сын

Жаңа ой қозғалысы "жылдам байыту схемасы" ретінде сынға ұшырады, себебі оның көптеген әдебиеттерінде ақша табуға арналған эзотерикалық кеңестер кездеседі. Бұл қозғалыс феминизм мен социализмте тамыр тартқанмен, көбірек оңшыл және расистік идеологияға бой ұрып, кедейлікті рухани нашарлықтың белгісі деп, ал "жарқын нәсілді жақсарту үшін мемлекет кедейлік пен қиыншылықты жеңілдетуге тиіс емес" деген пікірді қолдады.

Қозғалыс

"Жаңа ой" баспасы мен білім беру қызметі жылына шамамен 2,5 миллион адамға жетеді. Жаңа ой бағытындағы ең ірі конфессия – жапондық Сейчо но Ие. Жаңа ой қозғалысының басқа да сенім жүйелеріне еврей ғылымы, Діни ғылым/Рухани өмір мен бірлік орталықтары және Біртұтастық кіреді. Бұрынғы конфессияларға Психиана және Әке Дивайн кіреді. Діни ғылым үш негізгі ұйым арқылы жұмыс істейді: Рухани өмір сүру орталықтары, Біріккен Жаңа Ой желісі және Дүниежүзілік Діни ғылым министрліктері. Діни ғылымның негізін қалаушы Эрнест Холмс, Діни ғылымның белгілі сенімдердің "авторитетіне" емес, оны қолданушылар үшін "қол жеткізе алатынына" негізделгенін айтты. Эрнест Холмс жазған "Аң туралы ғылым" кітабы "жоғарыдан ашық" философиясына негізделгенімен, Иса Мәсіхтің үйретіктеріне едәуір назар аударады. Чарльз және Миртл Филлмор құрған Біртұтастық өзін "Христиандық Жаңа Ой" деп таныстырады, ол "Христиандық идеализмге" бағытталған, ал Киелі кітап оның негізгі мәтіндерінің бірі болып табылады, бірақ әдеби мағынада түсіндірілмейді. Басқа бір негізгі мәтін – Х. Эмили Кейдидің "Ақиқат сабақтары" кітабы. Жақсы өмір сүрудің әмбебап қоры (UFBL) 1974 жылы Джонни Колемон Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) "ашық нәсілшілдік" салдарынан Біртұтас шіркеуден бөлініп шыққаннан кейін құрылды.

Жалпы әдебиеттер

. Андерсон, Алан және Деб Уайтхаус. Жаңа ой: Американдық руханилығының практикалық аспектілері. 2003 жыл. Брэйден, Чарльз С. Рухтардың көтерілісі: Жаңа ойдың қалыптасуы мен дамуы, Оңтүстік методистік университетінің баспасы, 1963 жыл. Яһуда, Дж. Стиллсон. Америкадағы метафизикалық қозғалыстар тарихы мен философиясы. Филадельфия: Вестминстер баспасы. 1967 жыл. Нил Даддидің шолуы. .