Томас Дрейтон: Оңтүстік саяхатшысы, әскери қолбасшы және құл иесі
Thomas Drayton
Томас Дрейтон: Американ саяхатшысы, әскери қолбасшы, плантатор және құл иесі. Азамат соғысында Конфедерация армиясында болған. Өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер және құл иегері
American politician and slave owner
Томас Фенвик Дрейтон (24 тамыз 1809 – 18 ақпан 1891) – Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан шыққан плантатор, саясаткер, теміржол президенті, құл иегері және әскери шенеунік. Ол Америка Құрама Штаттары армиясында қызмет етті, содан кейін Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында бригадир генерал болды. Оның інісі Персиваль Дрейтон теңіз офицері болды және соғыс кезінде Одақ жағында күресті.
Thomas Fenwick Drayton (August 24, 1809 – February 18, 1891) was a planter, politician, railroad president, slave owner and military officer from Charleston, South Carolina. He served in the United States Army and then as a brigadier general in the Confederate States Army during the American Civil War. His brother, Percival Drayton, was a Naval Officer and fought on the Union side during the war.
Ерте өмір және мансап
Дрейтон Оңтүстік Каролина штатының тумасы, ең болмаса Чарльстонда туған. Ол белгілі заңгер, әскери қызметкер және АҚШ өкілі Уильям Дрейтонның ұлы болды. 1833 жылы Уильям Дрейтон отбасының барлығын, бірақ Томасқа, ол Оңтүстікте қалуды жөн көрді, Филадельфияға, Пенсильванияға алып кетті, себебі ол одақтас болған. Томас Дрейтонның әкесі Уильям Дрейтон аға, 1763-1780 жылдары Шығыс Флорида провинциясының судьясы болды және Оңтүстік Каролинаның жаңа АҚШ округтік сотының алғашқы федералды судьясы болып тағайындалды. Дрейтон 1828 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді, онда ол Джефферсон Дэвистің сыныптасы болды, ол оның өмір бойына сақталған досы болды. Дрейтон 6-шы АҚШ жаяу әскерінде екінші лейтенант болып тағайындалды. Төрт жылдан кейін Дрейтон АҚШ армиясынан кетіп, екі жыл Чарльстон, Луисвилл және Цинциннати қалаларында теміржол құрылысында азаматтық инженер болып жұмыс істеді, содан кейін плантациялық өмірге оралды. Ол бес жыл бойы штаттық милицияда капитан болды. Дрейтон Оңтүстік Каролина штатының заң шығарушы жиналысына сайланды және штаттардың құқықтары мен құлдықты жақтады. Соңында ол әйелі үйлену тойына алып келген Fish Haul плантациясында 102 құлға ие болды. Оңтүстік Каролина штатының сенатының мүшесі ретінде Дрейтон 1853 жылдан 1856 жылға дейін Чарльстон және Саванна теміржолының президенті болды. Кейіннен Дрейтон әйеліне тиесілі "Fish Haul плантациясын" Хилтон-Хед аралын қорғауда штаб ретінде пайдаланды. Дрейтон өзінің 102 құлының көп бөлігін аралда қорғаныс құрылыстарын салуға және Конфедерация жауынгерлерін қолдау үшін басқа жұмыстарды атқаруға тағайындады. Сол жылы Порт-Рояль шайқасында оның басқаруындағы әскерлерге, оның ішінде оның ағасы Персиваль Дрейтон басқарған USS Pocahontas кемесі шабуыл жасады. Томас Дрейтонның ұлы, лейтенант Уильям Дрейтон да форттарды қорғауда Конфедерациямен бірге шайқасты. Ұзақ бомбалаудан кейін екі форт та одақтас әскерлеріне түсті, олар аймақтың көп бөлігін басып алды. Олар Каролинаның жағалауындағы маңызды терең сулы портты бақылауға алды. Соғыстың қалған бөлігінде Шарлстон портының бірінші шайқасына және Одақтың блокадасына қарсы одақтың теңіз операциялары осы порттан қолдау алды. 1862 жылы Дрейтонға 15 Оңтүстік Каролина жаяу әскері, 3-ші Оңтүстік Каролина әскерлік батальоны және үш Джорджия жаяу әскер полкі: 50-ші және 51-ші полктер мен Филипстің Джорджия легионынан құралған жаяу әскер бригадасының басқаруы тапсырылды. Бригада Жеті күндік шайқастан кейін Солтүстік Вирджиния армиясына қосылды және генерал-лейтенант Джеймс Лонгстриттің басқаруындағы Солтүстік Вирджиния армиясының оң жанына қосылды. Дрейтон бригадасын Екінші Булл-Ран шайқасында және Мэриленд кампаниясында жетектеді. Ол Шарлоттадағы Элмвуд зиратында жерленген. Дрейтонның есімі 1985 жылы Оңтүстік Каролина штаты Хилтон-Хедке жақын Бофорт округінде орнатылған тарихи белгімен мәңгіленген.
Drayton was a native of South Carolina, most likely born in Charleston. He was the son of William Drayton, a prominent lawyer, soldier, and US Representative. In 1833, William Drayton took all the family but Thomas, who chose to stay in the South, to Philadelphia, Pennsylvania following the Nullification Crisis, as he was a unionist. Thomas' grandfather, William Drayton Sr., was a judge for the Province of East Florida (1763 1780) and appointed as the first Federal judge of the new United States District Court of South Carolina. Drayton graduated in 1828 from the United States Military Academy, where he was a classmate of Jefferson Davis, who became his lifelong friend. Drayton was commissioned as a second lieutenant in the 6th U. S. Infantry. Four years later, Drayton resigned from the US Army and became a civil engineer for railroad construction in Charleston, Louisville, and Cincinnati for two years before he returned to plantation life. He was a captain in the state militia for five years. Drayton was elected to the South Carolina state legislature and was an outspoken supporter of states rights and slavery. He eventually owned 102 slaves at Fish Haul Plantation, which his wife had brought to their marriage. While a member of the South Carolina State Senate, Drayton also was President of the Charleston & Savannah Railroad from 1853 until 1856. Drayton subsequently used "Fish Haul Plantation", which his wife owned, as headquarters in the defense of Hilton Head Island. Drayton assigned many of his own 102 slaves on the island to construct defenses and do other work to support the Confederates. At the Battle of Port Royal later that year, troops under his command at Fort Beauregard and Fort Walker came under attack by ships of the Union Navy, including the USS Pocahontas, commanded by his brother, Percival Drayton. Thomas Drayton's son, Lieutenant William Drayton, also fought with the Confederates in defense of the forts. After a lengthy bombardment, both forts fell to the Union attackers, who subsequently occupied much of the region. They gained an important deepwater port in coastal Carolina. For the remainder of the war Union naval operations against First Battle of Charleston Harbor and the Union Blockade were both supported by the port. In 1862, Drayton was assigned command of an infantry brigade composed of the 15th South Carolina Infantry, the 3d Battalion S. C. Inf. and three Georgia infantry regiments: the 50th and 51st and Phillips' Georgia Legion. The brigade joined the Army of Northern Virginia after the Seven Days Battles and became part of the Right Wing of the Army of Northern Virginia under Lt. Gen. James Longstreet. Drayton led his brigade at Second Bull Run and in the Maryland Campaign. He was buried in Elmwood Cemetery in Charlotte. Drayton is commemorated by a historical marker erected in 1985 by the state of South Carolina near Hilton Head in Beaufort County.