Алеардо Алеарди: Итальяндық ақын және Рисорджименто қозғалысының қайраткері
Aleardo Aleardi
Алеардо Алеарди (1812-1878) – итальяндық ақын, неоромантиктер тобына жатқан. Рисорджименто қозғалысының белсенді мүшесі, Венеция Республикасы үшін күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Алеардо Алеарди (14 қараша 1812 – 17 шілде 1878), туған аты Гаэтано Мария, – итальяндық ақын, оны жаңа романтизм ағымының өкілі деп санайды.
Aleardo Aleardi (14 November 181217 July 1878), born Gaetano Maria, was an Italian poet who belonged to the so called Neo romanticists.
Өмірбаян
Алеардо 1812 жылы Верона қаласында дүниеге келген. Ол Рисорджименто қозғалысының белсенді мүшесі ретінде танымал болды. 1848 жылы Даниэле Манин оны Венеция Республикасына қолдау көрсету үшін Парижге шақырды. Ол екі рет тұтқындалды: 1852 жылы Мантуяда және 1859 жылы Богемиядағы Йозефштадтта. Италия біріккеннен кейін парламент мүшесі болды. 1873 жылы сенатор атанды. Кейін Флоренцияда эстетика профессоры болды, ол 1878 жылы қайтыс болды. Алеардо Алеарди, шын аты Гаэтано Мария Алеарди, 1812 жылы Веронада Мария Канальс пен граф Джорджио Алеарди отбасында дүниеге келген. Падуа университетінде Джон Медоуз және Арнальдо Фусинато достарымен бірге заң оқығаннан кейін, ол поэзия мен өнер сынға қызығушылық танытып Веронаға оралды. Оның алғашқы шығармаларының бірі – «Неке» (1842), некені өркениеттің бір көрінісі ретінде жырлайтын туынды, ал 1844 жылы «Арнальда Рока» жарық көрді. Бұл өлеңде өзінің ар-намысын қорғап қайтыс болған жас әйелдің тарихи бейнесі сомдалған: осында Алеардидің барлық шығармашылығына тән театрлық эффекттер мен драмалық бояу іздеуін көруге болады. Оның алғашқы жетістігі 1846 жылы Мәриямға арналған екі хатымен байланысты, онда ақын досына платондық махаббат ұсынады. Бұл оның жанның өлмейтініне сенуіне және романтизм руындағы эмоциялық күйзелісін білдіруге мүмкіндік берді.
Aleardo was born in Verona in 1812. He was known for being an active part of the Risorgimento movement. In 1848 he was invited by Daniele Manin to go to Paris to garner support for the Venetian Republic. He was arrested twice: at Mantua in 1852 and at Josephstadt in Bohemia in 1859. After the unification of Italy, he became a member of parliament. In 1873 he became a senator. He later became a professor of aesthetics at Florence, where he died in 1878. Aleardo Aleardi, whose name was originally Gaetano Maria Aleardi, was born in Verona in 1812 to Maria Channels and Count Giorgio Aleardi. After studying law at the University of Padua together with friends John Meadows and Arnaldo Fusinato, he returned to Verona with an interest in poetry and art criticism. Among his earliest compositions was Marriage (1842), an exaltation of marriage as an expression of civilization, and the Arnalda Roca in 1844. This poem had the historical protagonist of a young woman who dies defending her honor: here we find the search for theatrical effects and dramatic color that is typical of the entire oeuvre of Aleardi. His first success was achieved in 1846 with the two Letters to Mary, in verse, in which the poet addresses a friend proposing a platonic love. It was an opportunity to express his belief in the immortality of the soul and pour out his emotional suffering in a spirit of romanticism.