Томас Рипли: Англия сәулетшісінің өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Томас Рипли (1682 жылғы Йоркшир – 10 ақпан 1758 жылғы Лондон) – ағылшын сәулетшісі.

Мансап

Ол алғаш рет Лондонның Чипсайд қаласының жанында, Вуд-стритте кофехана ашты және 1705 жылы Carpenter's Company-ға қабылданды. Бұрын ағаш шебер болған ол, бірте-бірте сәулетші және патшалық құрылыс кеңсесінің геодезигі болды. Ол Палладиан стиліне еліктеді, бірақ провинциалдық мінезін жоғалтпады, бұл сэр Джон Ванбрудың жеке мазағына және Александр Поуптың көпшілік наразылығына себеп болды. Оның жұмыстарының ішінде сэр Роберт Уолпол үшін салынған Хоутон Холл бар, алғашқы жобасын Палладиан сәулетшілері Колен Кэмпбелл мен Уильям Кент жасаған. Алайда, бұл жобаларды Рипли көп өзгертті. 1715 жылы Савойдағы сенімді жұмысшы ретінде тағайындалуы, оның патшалық құрылыс кеңсесі арқылы үздіксіз өрлеуінің бастамасы болды. 1721 жылы ол Гринлинг Гиббонстың орнын басып, "Бас ағаш шебері" болды, ал 1726 жылы Ванбрудың орнын басып, Корольдің жұмыстарының бақылаушысы болды, бұл Уолполдың ықпалының нәтижесі болды. Уолпол Гринвич ауруханасының геодезисі лауазымына да тағайындады, осы жобаны Рипли аяқтады. Корольдік құрылыс кеңсесі үшін салынған ғимараттардың арасында Лондондағы Рипли ғимараты деп аталатын Кеден үйі (1718) және Адмиралтейство (1723–1726), сондай-ақ 1729–1750 жылдар аралығында Гринвичтегі Королева Мария блогы мен капелласы бар. 1739 жылы ол Уильям Кентпен Парламенттің жаңа ғимаратының жобаларын жасастырды, ал 1750–1754 жылдар аралығында Кенттің ат күзетшілерінің жобаларына көптеген өзгерістер енгізді. Хоутон Холлдағы архитекторлық жұмысы Уолполдың тапсырыстарының біріншісі болды. Онда ол қосымша портиктің және батыс жағындағы бақтарға ашылатын колоннадалардың құрылысымен айналысып, жобалық менеджер ғана емес екенін көрсетті. 1725 жылдан бастап ол Норфолк графтығындағы Уолтертон Холлды сэр Роберттің інісі, Хорацио, 1-ші лорд Уолпол үшін жобалап салды және бұл жерде формалды парктерді табиғи ландшафтқа айналдыруға бас жауапкер болды. 1731 жылға дейін ол Тауншендтер отбасы үшін Рейнемдегі ірі жөндеу жұмыстарын басқарды. Рипли сонымен қатар, негізінен Лондонның орталық бөлігінде, түрлі шаруашылық жобаларға қатысты. 1726 жылы ол Гросвенор скверінің батыс жағындағы жерді жалға алды, және оның үлесі 16 Гросвенор көшесімен шектелгенімен, Лондонның орталық бөлігінде бірнеше үйлер салды. Рипли Вестминстер көпірін салу жоспарын ілгерілетуге белсенді қатысты, сондай-ақ Ричард Холттың жасанды тас жасауға жасаған сәтсіз әрекеттеріне қатысты. Дегенмен, ол Оңтүстік теңіз компаниясының құлауынан пайда тапқан аздаған инвесторлардың бірі болды. Оның қоғамдық ғимараттарының қарапайымдылығына және кейде пропорциясыздығына қарамастан, оның прагматикалық көзқарасы мен үлкен жобаларды басқарудағы шеберлігі Гринвичтің аяқталуын және оның мақсатына сәйкес болуын қамтамасыз етті. Рипли әрқашан қолөнершінің практикалық талаптарына мән берді. Вултертон Холлдағы шедевр құрылысы оның нәзік жоспарлау арқылы ыңғайлылық пен мәртебеге қалай қол жеткізуге болатынын көрсетті. Вултертонның жоспары 1750-ші жылдардағы көптеген виллалардың жоспарларын болжайды.

He first kept a coffee house in Wood Street, off Cheapside, London and in 1705 was admitted to the Carpenter's Company. An ex carpenter, he rose by degrees to become an architect and Surveyor in the royal Office of Works. He was influenced by the Palladian style, but never lost his provincial manner, which earned the private derision of Sir John Vanbrugh and the public scorn of Alexander Pope. His works include Houghton Hall for Sir Robert Walpole, which was first designed by the Palladian architects Colen Campbell and William Kent. These designs were greatly altered by Ripley. His appointment in 1715 as Labourer in Trust at the Savoy marked the beginning of his continuous rise through the Office of the King's works. In 1721 he succeeded Grinling Gibbons as "Master Carpenter" and in 1726 he succeeded Vanbrugh as Comptroller of the King's Works, largely to the influence of Walpole. Walpole also engineered an additional appointment as Surveyor of Greenwich Hospital which was completed by him. Buildings for the Office of Works included the Custom House (1718) and the Admiralty (1723–6), known as the Ripley Building, in London as well as the Queen Mary Block and chapel at Greenwich from 1729–1750. In 1739 he was collaborating with William Kent on designs for the New Houses of Parliament and between 1750–54 he made a great number of changes to Kent's designs for the Horse Guards. His appointment as executant architect at Houghton was the first of a number of Walpole commissions. Here his responsibility for the applied portico and the opening of the colonnades to the garden on the west side demonstrated that he was more than a project manager. From 1725 he designed and built Wolterton Hall in Norfolk for Sir Robert's younger brother Horatio, the 1st Lord Walpole and was chiefly responsible for converting a formal park into a naturalised landscape. Until 1731 he was in charge of the major alterations at Raynham for the Townshend family. Ripley was also involved in various speculative adventures, mainly in central London. In 1726 he was the original lessee of the west side of Grosvenor Square, and although his contribution there was limited to 16 Grosvenor Street he built a number of other houses in central London. Ripley was active in promoting the scheme to build Westminster Bridge and was also involved in Richard Holt's failed attempt to develop artificial stone. Nevertheless, he seems to have been an eager investor, being one of the few to make a fortune out of the South Sea Bubble. Despite the dull and sometimes ill proportioned character of his public buildings, his pragmatic approach and undoubted skill at managing large projects ensured that Greenwich was completed and fulfilled its function. Ripley always retained a craftsman's concern for practicality. At his masterpiece at Wolterton this resulted in a building of controlled austerity which demonstrated how convenience and dignity could be achieved through subtle planning. Wolterton's ground plan anticipates those of many villas of the 1750s.

Жеке өмір

1737 жылы 17 қарашада оның бірінші әйелі қайтыс болды, ал 1742 жылы 22 сәуірде ол Миддлсекстің Хэмптон қаласынан Мисс Бакналлға үйленді, ол 40 000 фунт стерлингке бағаланатын мұрагер еді. Рипли 1758 жылы 10 ақпанда 75 жасында Олд Скотланд-Ярдтағы үйінде қайтыс болды, үш ұл және төрт қызын қалдырды. Ол Хэмптон қаласына жерленді, бірақ ескерткіш сақталған жоқ. Жозеф Хаймор салған портреті Ұлттық портрет галереясында сақталады, ал оның Ағаш ұстасы компаниясының шебері (1742–1743) Лондондағы Гильдхоллдағы тақтамен еске алынады. Оның ұлдарының бірі өзі жобалаған үйге, қазір Рипли Хаусы деп аталатын, Стритхэм Коммонға, Стритхэм Коммон Саус, 10-ға көшіп барды.