Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Juno – Марк Блицштейннің музыкасы мен әні, ал кітабын Джозеф Стейн жазған музыкалық қойылым. Ол 1924 жылғы Шон О’Кейсидің “Juno and the Paycock” пьесасына тікелей негізделген. Оқиға 1920-жылдардың басындағы Ирландия Тәуелсіздік соғысы кезінде Дублиндегі ирланд отбасының күйреуіне арналған. Джуно – отбасын соғыс, адалдық бұзу және пайдасыз күйеуінің маскүнемдігіне қарамастан бірге ұстауға тырысатын еңбекқор ана. Алғашқы қойылым 1959 жылы Бродвейде ашылып, 16 қойылымнан кейін жабылды. Оның мұңды әуені сыншыларды көңілсіздікке түсірді, олар Ширли Бут сияқты жұлдыздарға комедиялық рөлдерде өнер көрсету мүмкіндігі берілмегеніне көңіл бөлді. Музыкалық қойылымның партитурасы мен түпнұсқа альбомына жоғары баға берілді. Бірнеше қайта қойылымдар ұйымдастырылды, бірақ ешқайсысы үлкен жетістікке жете алмады.
Juno is a musical with music and lyrics by Marc Blitzstein and book by Joseph Stein, based closely on the 1924 play Juno and the Paycock by Seán O'Casey. The story centers on the disintegration of an Irish family in Dublin in the early 1920s, during the Irish War of Independence. Juno is a hardworking matriarch who strives to hold her family together in the face of war, betrayal, and her worthless husband's drinking. The original production opened on Broadway in 1959 and closed after only 16 performances. Its somber tone did not please the critics, who were disappointed that its stars, particularly Shirley Booth, did not have an opportunity to play comedy. The score and original cast album have found some praise. Several revivals have been staged, but none has met with great success.
Өмірбаян
Өте жеңіл сәттерге қарамастан, мюзикл, тіпті сатирикалық пьесадан да артық, негізінен трагедия болып табылады. Музыкалық театрды зерттейтін қазіргі ғалымдар Блитцштейн мен Штайнның түпнұсқа материалды музыкалық түріне келтіруін күшті деп есептейді, бірақ туындының алғашқы сын-пікірлері көбінесе теріс болды, себебі сыншылар мен көрермендер оқиғаның мюзикл үшін тым қараңғы екенін сезінді. Команда 16 қойылымнан кейін жабылды. Роберт Виагас Playbill журналында жазғандай, "Көпшіліктің пікірі бойынша, музыкалық тілі өзінің заманынан озып кеткен, әсіресе гармония тұрғысынан".
Despite light moments, the musical, even more than the satiric play, is essentially a tragedy. Modern scholars of musical theatre consider Blitzstein and Stein's musicalization of the source material to be strong, but initial reviews of the piece were mostly negative, mainly because critics and audiences felt that the story was too dark for a musical. The production closed after only 16 performances. According to Robert Viagas, writing in Playbill, "The consensus is that the score may have been ahead of its time, especially harmonically."
Өндірістер
Juno 1959 жылғы 9 наурызда Бродвейдегі Қысқы бақ театрында тұңғыш рет көрсетілді. Бастапқыда режиссер Тони Ричардсон болуы керек еді, бірақ ол өндірістің басындағы кезеңдерде жобадан бас тартты. 1992 жылы мюзикл Vineyard Theatre-да Off Broadway сахнасында қойылды, режиссері Лонни Прайс, ал рөлдерде Анита Жилет және Малкольм Гетс болды. "Нью-Йорк Таймс" газетінің рецензенты былай деп жазды: "Түзетулерге қарамастан, мюзикл жаңа өңделген нұсқасында айқын жақсармады. Сол сахнаның өткір ирониясы музыкалықтың басқа аспектілерінде көрінбейді, ол отбасылық қарым-қатынастардағы жасырын сезімталдық пен кейіпкерлер арасындағы комедиялық әрекеттесуге назар аударады. Ең алдымен, Мистер Блицштейннің музыкасы ирландтық әуеніне деген талабында дұрыс емес көрінеді. Ән мәтіндері көбінесе қарапайым, кейде мәнсіз сөздерге жүгінеді. Шоу драматургтің сөздерінен даму мүмкіндігін жиі жіберіп алады. Бұл партитура О'Кейсиге де, "The Cradle Will Rock" және "Regina" шығармаларының авторы Мистер Блицштейнге де лайық емес". Нью-Йорк қалалық орталығының Encores! 2008 жылдың наурыз айында Гарри Хайнс режиссерлік еткен, Виктория Кларк пен Джон Шук басты рөлдерде ойнаған "Джуно" мюзиклінің жартылай сахналаған концерттік нұсқасын ұсынды, бұл нұсқа түпнұсқалық оркестрлік аранжировканы қолданды. Шамамен елу жылдан кейін сыншылардың пікірі көбірек оңтайлы болды, партитура мен актерлік шеберлікке жоғары баға берілді. Бен Брантли "Нью-Йорк Таймс" газетінде жазған рецензиясында партитура "ирланд халықтық тілін Бродвейдің көңілділігі мен 20 ғасырдың опералық алаңдаушылығының араласуынан тұратын стильге аударады. Ал Эрик Стерннің жетекшілігімен Encores! оркестрі осы қызықты екіұштылықты толыққанды көрсетеді. Тіпті ең шаттыққа толы махаббат әндері мен ансамбль номерлері де күңгірттікпен боялған, Дублиннің құлап жатқан үйлерінде үміт еркін ұша алмайды деген сезім тудырады. Шоудағы ең әдемі ән – мадригал, ол ұясында тұтқындалған құс туралы айтылады, осылай болуы керек. Кларкстың "Джуно" рөлі – бұл қойылымды көрудің тағы бір маңызды себебі".
Juno premiered on Broadway at the Winter Garden Theatre on March 9, 1959. The original director was originally to have been Tony Richardson, who dropped out of the production during the early stages. The musical was produced Off Broadway by the Vineyard Theatre in 1992, directed by Lonny Price, and featuring Anita Gillette and Malcolm Gets. The New York Times reviewer wrote: "Despite alterations, the musical has not markedly improved in its newly revised version. The savage ironies of that scene are not evoked in other aspects of the musical, which focuses on the latent sentimentality within the family relationships and the comic interplay among the characters. On the most immediate level, Mr. Blitzstein's music wavers in its claim to an Irish lilt. The lyrics often resort to banalities and occasionally to doggerel. Repeatedly, the show overlooks the opportunity to take off from the playwright's words. The score is unworthy of both O'Casey and Mr. Blitzstein, the composer of The Cradle Will Rock and Regina". New York City Center's Encores! presented a semi staged concert production of Juno in March 2008 directed by Garry Hynes, starring Victoria Clark and John Schuck using the original orchestrations. Critical response was more favorable after nearly fifty years, with praise for the score and performances. Ben Brantley, in his review for The New York Times, wrote that the score "translates Irish folk vernacular into a style that is part Broadway perkiness, part 20th century opera anxiety. And under the direction of Eric Stern, the Encores! orchestra fully evokes this intriguing ambivalence. Even the most buoyant love songs and ensemble numbers are inflected with an underlying grimness, as if hope could never be expected to fly free in the rotting tenements of Dublin. It feels right that the show’s prettiest number, a madrigal, is about a bird trapped in its nest. Ms. Clarks's Juno is the other principal reason to see this production."
Жазбалар
Блицштейннің музыкасын Columbia Records сақтап қалды және түпнұсқалық актерлік альбомды моно және стерео нұсқаларында жарыққа шығарды. 2002 жылы Fynsworth Alley лейблі осы жазбаны компакт-дискіде қайта жариялады. Стивен Саскин Playbill журналындағы шолуында былай деп жазды: "Музыканың бірнеше жерінде Блицштейннің өзін ирланд музыкасын жазуға еске салып отырғанын байқаймын, бұл оның шығармашылығына бөгет жасайды. Музыка ерекше тұстардан қарапайымға дейін ауытқып келеді; әлсіз бөлімдері бүгін бізге Juno-ның сәтті болмағанын анық көрсетеді. Бернштейннің "Кандид" операсы "жөнделгендей", осы шоуды "жөндеуге" кем дегенде үш маңызды әрекет жасалды."
Blitzstein's score was preserved by Columbia Records, which released the original cast album in both monaural and stereo editions. The Fynsworth Alley label re released the recording on compact disc in 2002. Steven Suskin, in his review in Playbill, noted: "Time and again in the score, I sense that Blitzstein is reminding himself to write Irish music – and that hampers his creativity. The score ranges from exceptional to mundane; the weaker portions make it very clear to us, today, that Juno simply couldn't have worked. There have been at least three major attempts at 'fixing' the show, in the same way that Bernstein's Candide was 'fixed'."