Кіріспе
Американдық иллюстратор Грэм Дж. Ингелс (7 маусым 1915 – 4 сәуір 1991) – 1950 жылдары EC Comics комикстеріндегі жұмыстарымен әйгілі болған комикс және журнал иллюстраторы. Оның ең танымал жұмыстары – Ал Фелдштейн жазып, редакциялаған «The Haunt of Fear» және «Tales from the Crypt» сияқты қорқыныш жанрындағы комикстері, сондай-ақ Фелдштейн мен Джонни Крейг жазып, редакциялаған «The Vault of Horror». Ингелстің қорқынышқа деген шеберлігі EC Comics-ті оны «Гасстли Грэм Ингелс» деп таныстыруға итермеледі, ол 1952 жылдан бастап туындыларын «Ghastly» деген атпен қол қоя бастады.
Graham J. Ingels ('/ɪ//ŋ//g//əl//z/; June 7, 1915 – April 4, 1991) was a comic book and magazine illustrator best known for his work in EC Comics during the 1950s, notably on The Haunt of Fear and Tales from the Crypt, horror titles written and edited by Al Feldstein, and The Vault of Horror, written and edited by Feldstein and Johnny Craig. Ingels' flair for horror led EC to promote him as Ghastly Graham Ingels, and he began signing his work "Ghastly" in 1952.
Массаның иллюстраторы
Цинциннатиде туған Ингелс 14 жасында әкесі, коммерциялық суретші Дон Ингелс қайтыс болғаннан кейін жұмыс істей бастады. Грэм 16 жасында театрлық декорациялар саласында сурет салу арқылы өнер әлеміне қадам басты. Ол Нью-Йорктегі Хоторн өнер мектебінде оқыды. Грэм мен Гертруд Ингелс 20 жасында, ол жеке тәжірибелі суретші ретінде жұмыс істей бастағанда үйленді. 1943 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, сол жылы Fiction House Publications компаниясында, олардың арзан басылымдарында және комикс бөлімінде жұмыс істей бастады. G. Ингелс қолтаңбасымен жасалған қара-ақ суреттер Planet Stories, Jungle Stories, North West Romances және Wings журналдарында жарияланды. Ол 1944 жылы Planet Stories журналының бір мұқабасын да суреттеді. Planet Comics үшін ол "Хант Боуман" және "Аура, Юпитердің Иесі" сериялары бойынша әңгімелерді суреттеді. Сонымен қатар, ол Біріккен Ұлттар Ұйымы ғимаратында монументалды сурет салған. Ингелстердің екі баласы болды: Дианна (1937 жылы туған) және Робби (1946 жылы туған), оған балалардың мінезін сомдаушы Ленор Ледукс радио бағдарламасы үшін жасаған кейіпкердің құрметіне есім қойылды. Ингелстің досы, суретші Говард Ностранд еске алады:
"Робби" – Робеспьер есімінің қысқартылған түрі. Оны осылай атау себебі "Бейби Снукс" көрермінінен қалған әдеттен туды. "Бейби Снукс" радио бағдарламасында Робеспьер есімді кішкентай інісі болған. Оны кішкентай кезінен осылай атаған, және ол ат қалып қойды. 1940 жылдардың соңында Planet Comics және Rangers Comics журналдарында тұрақты жұмыс істеген Ингелс Magazine Enterprises және басқа да комикс кітаптары мен арзан басылымдарды шығаратын баспалармен жұмыс істеді. Ол Better Publications (кейін Nedor деп аталған Ned Pine's Comics Group) компаниясында арт-директор болып жұмыс істеді, онда ол ұзақ жылдарға достық қарым-қатынас жасаған Джордж Эвансқа және оның талантын бірінші болып таныған жас Фрэнк Фразеттаға комикс кітаптары бойынша алғашқы тапсырмаларды берді. Осы кезеңде Ингелс компанияның Startling Comics және Wonder Comics комикстері үшін мұқабалар мен әңгімелер жасады; осы және басқа Better Publications комикстерінде басқа суретшілердің кейбір бөлімдері Ингелс тарапынан суреттерді жақсарту үшін қайта салынған. Ингелс Magazine Enterprises (Manhunt, Killers) және түрлі компаниялар үшін қылмыс комикстерін (Magazine Enterprises (Guns), Youthful Magazines (Gunsmoke), Hillman Periodicals (Western Fighters) және D. S. Publishing Co. (Outlaws)) салды. Д. С. сонымен қатар Ингелс салған қылмыс оқиғаларын Underworld, Gangsters Can't Win және Exposed журналдарында жариялады. 1947 жыл шамасында Dell Comics' Heroic Comics журналында Ингелстің бірнеше қысқа әңгімелері мен бір суреттелген мұқабасы жарық көрді.
Graham and Gertrude Ingels married when he was starting as a freelancer at age 20. He entered the U. S. Navy in 1943, and he began working that same year for Fiction House Publications, both in their pulp magazines and their comic book division. Black and white illustrations signed G. Ingels appeared in Planet Stories, Jungle Stories, North West Romances and Wings. He contributed one painted cover to a 1944 issue of Planet Stories as well. For Planet Comics, he illustrated stories in the "Hunt Bowman" series and the "Aura, Lord of Jupiter" series. He also painted a mural at the United Nations building. The Ingels had two children, Deanna (born 1937) and Robby (born 1946), who was named after a character created by child impersonator Lenore Ledoux for the Baby Snooks radio program. Artist Howard Nostrand, a friend of Ingels, recalled:
Robby was short for Robespierre. The reason why they called him that was left over from the old Fanny Brice show, Baby Snooks. Baby Snooks had a little kid brother named Robespierre. They called him that when he was a little kid, and the name stuck. A regular in Planet Comics and Rangers Comics in the late 1940s, Ingels worked for Magazine Enterprises and other publishers of comic books and pulps. He became an art director at Better Publications (Ned Pine's Comics Group later known as Nedor), where he gave early comic book assignments to George Evans, with whom he would form a long friendship, and a young Frank Frazetta, who credited Ingels as the first in the business to recognize his talent. During this period, Ingels created covers and stories for the company's Startling Comics and Wonder Comics; these and other Better Publications comics reveal certain panels by other artists have been redrawn by Ingels to improve the artwork. Ingels drew crime comics for Magazine Enterprises (Manhunt, Killers) and Westerns for a variety of companies, including Magazine Enterprises (Guns), Youthful Magazines (Gunsmoke), Hillman Periodicals (Western Fighters) and D. S. Publishing Co. (Outlaws). D. S. also published crime stories drawn by Ingels in Underworld, Gangsters Can't Win and Exposed. There were also short stories and one painted cover by Ingels in Dell Comics' Heroic Comics around 1947.
EC Comics
1948 жылы ЭК комиксінің редакторы Ал Фельдштейн Ингелске "Қайраткер", "Жатақ әділеті", "Жатақ махаббаты", "Қылмысқа қарсы күрес", "Заманауи махаббат" және "Ай, қыз – махаббат романсы" сияқты комикстеріне сурет салуды тапсырды. Кейін компанияның вестерн және махаббат комикстері тоқтатылды немесе қорқыныш пен ғылыми фантастика жанрларына айналдырылды. Грант Гейсманның "Жаман ойын" кітабында Фельдштейн Ингелстің EC үшін жасаған алғашқы жұмысы көңіл көншітпегенін, бірақ баспагер Билл Гейнс баршаға адал болғандықтан, Ингелс компанияда қалғанын айтқан. EC "Криптен келген әңгімелер", "Қорқыныш қақпасы" және "Қорқыныш үйі" комикстерін ұсынғанда, Гейнс пен Фельдштейнке Ингелс қорқыныш жанрындағы иллюстрациялар үшін өте қолайлы екені анық болды. Ингелс Коннектикут штатының Вестпорт қаласындағы Famous Artists хат алмасу мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. Кейін ол Солтүстік-Шығыстан көшіп, Флорида штатының Лантана қаласында сурет салуға үйретті. Өлімінен бірнеше жыл бұрын қорқыныш комикстеріндегі жұмысын мойындаудан бас тартты. Журналист Дональд Вон Ингелстің Флоридадағы өмірін сипаттады: Гертрудамен қарым-қатынасы, мүмкін, оның көп ішетініне байланысты, шиеленісіп кетті, және Ингелс өмір сүрген өміріне шыдай алмады. 1962 жылы ол ыңғайлы заттарын жинап, Лантанаға көшіп, кішкентай үйінен сурет салып, көркем өнерге сабақ берді. Қызығы, ол Гертрудадан ресми түрде ажырасқан жоқ, себебі екеуі де берілген католиктер болған. Ингелс пен оның балалары арасындағы қарым-қатынас ондаған жылдар бойы қиын болды, бірақ ол 80-жылдардың ортасында Джордж Эванстың көмегімен Дианнамен қайта табысты, ол Ингелс отбасымен байланыста болды. Алайда Ингелс ұлы Роббимен ешқашан татуласпады, ол әкесінің қашып кеткеніне кешіре алмады. Бұл жағдай Ингелске өмірінің соңына дейін ауыр тиді. Флоридада Ингелс өте оңаша өмір сүрді және өзінің комикс өнерімен байланысты болудан қашып, бар күшін салды. Эванс бір оқиғаны еске алады, онда екі комикс жанкүйері Ингелстің қайда тұрғанын біліп, онымен кездесу үшін Флоридаға ұшқан. "Ол олармен сөйлесуден бас тартты, - дейді Эванс. - Егер оны тағы біреу осылай мазаласа, ол заңға жүгінетінін Уильям Гейнске хабарлауын сұрады". Дегенмен, Ингелстің өмірі Оңтүстік Флоридаға көшіп келгеннен кейін, Дороти Беннетт есімді әйелдің арқасында күрт өзгерді. Өзінің көркем жаны бар Беннетт Ингелстің оқыту бизнесін басқарып, оның өнеріне құрметпен қарап, түрлі жобаларын қолдады. Олар көп жыл бойы көрші болып тұрды, соңында бірге тұруға көшті. 2011 жылы құрылған Ghastly Awards өз атын Ингелстің псевдониминен алды. Қорқыныш комикстеріндегі жетістіктерді марапаттайтын сыйлық жыл сайын табыс етіледі. Жайлы Грэхам Ингелс – Даңқ залына алғаш кірген адам.
His relationship with Gertrude became increasingly strained, possibly due to his heavy drinking, and apparently Ingels simply couldn't bear the life he was living. So in 1962, he quietly packed up and moved to Lantana, where he painted and taught fine art from his tiny home. Oddly, he never officially divorced Gertrude, probably because both were devout Catholics. Relations between Ingels and his children were painfully strained for decades, but he finally reconciled with Deanna in the mid '80s with the help of George Evans, who had stayed in touch with the Ingels family. However, Ingels never reconciled with his son, Robby, who couldn't forgive his father for running out. It was a situation that hurt Ingels to the very end. In Florida, Ingels became extremely reclusive and went to great lengths to avoid any association with his comic book past. Evans recalls an incident in which a couple of comic book fans found out where Ingels was living and flew to Florida to meet him. "He refused to talk to them," says Evans, "and he told William Gaines to put out the word that if anyone bothered him that way again he would take legal action to stop it." There's no question, however, that Ingels' life changed dramatically once he settled in South Florida, thanks in great part to a girlfriend named Dorothy Bennett. An artistic soul in her own right, Bennett handled the day to day aspects of Ingels' teaching business, cherished his artistic talent and encouraged his various endeavors. The couple lived next door to each other for years and finally moved in together. Started in 2011, the Ghastly Awards adopted their name from Ingels's non de plume. The award, which honors excellence in horror comics, is presented annually. Ghastly Graham Ingels was the first Hall of Fame inductee.