Эдуард Дейзенхофер: Наци сардарының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Эдуард Дайзенхофер (27 маусым 1909 – 31 қаңтар 1945, хабар жоқ) – нацистік Германияның Ваффен-СС-індегі неміс қолбасшысы. Ол СС-тің ерте мүшелерінің бірі болды және 1930 жылдары «Лейбштандарте СС Адольф Гитлер» және Дахау концлагерінде қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дайзенхофер Шығыс және Батыс майдандарындағы бірнеше жауынгерлік дивизияда қызмет етіп, «Темір кресттің рыцарлық салбысы» орденін алды. Ол саяси экономика ғылымдарының докторы болған.

SS-тің алғашқы қызметі

Дайзенхофер саяси экономист мамандығы бойынша PhD дәрежесін алды. Университетте оқып жүрген кезінде ол нацистік партиямен байланысқа түсіп, жақын арада SA-ға қосылуға өтініш берді. SA қатарында бірнеше ай қызмет еткен соң Дайзенхофер СС-ге ауысты, ол 1930 жылдың 1 қазанында басталды. Дайзенхофер түрлі төменгі деңгейдегі басшылық қызметтерді атқарды, соның ішінде 1934 жылы Лейбстандарте СС Адольф Гитлерде және 1935 жылы Дахау концлагерінде қызмет етті. Келесі екі жыл бойы ол Totenkopfverbände құрамындағы SS Totenkopf Verbande Sachsen және SS Totenkopf Standarte Thuringen бөлімдерінде қызмет етті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Соғыс басталғанда Дайзенхофер Польшаға шабуыл кезінде полиция және қауіпсіздік шараларына жауапты болған SS Totenkopf Standarte құрамында қызмет етті. Польша жорығынан кейін оның бөлімшесі жаңа құрылған SS дивизиясы Totenkopf-қа қосылды, онда ол Батыс жорығы кезінде батальон командирі болып қызмет етті және жауынгерлік ерлігі үшін Бірінші дәрежелі Темір крестпен марапатталды. Мамыр айында Дайзенхофер жаңадан құрылған Голландия және Бельгия еріктілерінен құралған SS Volunteer Standarte Nordwest батальонының командирі болып тағайындалды. 1941 жылдың тамызында Дайзенхофер SS дивизиясы Wiking-тің жаяу әскер полктерінің бірі – Regiment Germania командасына ауыстырылды, бұл дивизия сол кезде Шығыс майданында қызмет ететін. 1942 жылдың ақпанында Дайзенхофер полк командирі ретінде Totenkopf дивизиясына қайта жіберілді. Дивизия Демьянск қапшығында (Demyansk Pocket) қоршауға түсті, ол одан шығу кезінде шайқас тобын басқарды және көрсеткен ерлігі үшін Темір крестің рыцарь айқасын (Knight's Cross of the Iron Cross) алды. Содан кейін Дайзенхофер SS оқу офицері болып қызмет етті. 1944 жылдың наурыз айында Дайзенхофер қайтадан жауынгерлік құрамаға жіберілді, бұл жолы 10-шы SS Panzer Division Frundsberg полкіне командир болып тағайындалды. Бұл дивизия генерал-полковник Ханс Валентин Хубе басқаратын 1-ші танк армиясын қоршаудан босату операциясына (Каменец-Подольск қапшығы) қатысты. Frundsberg Нормандияға фельдмаршал Бернард Монтгомеридің 21-ші армия тобының Caen қаласына қарай жылжуын тоқтату үшін жіберілді. Дайзенхофердің бөлімшесі «Epsom» операциясы кезінде шайқасқа қатысты, нәтижесінде неміс әскері жеңіліске ұшырады. Шілде айының ортасында Дайзенхоферге шығысқа қайтып, қазіргі уақытта Модлин маңындағы аймақта қырғын шайқастар жүріп жатқан SS дивизиясы Wiking-тің басқаруын алуға бұйрық берілді. Алайда, IV SS Panzer Korps-тың жаңа командирі, SS генералы Герберт Гилл оны қабылдамады және Wiking дивизиясының командирі ретінде Standartenführer Йоханнес Мюленкампты қалдыруға шешім қабылдады. Тамыз айының соңында ол 17-ші SS Panzergrenadier Division Götz von Berlichingen басқаруын өз қолына алды. Қаңтар айының соңында Дайзенхофер жаңа басқару пунктіне бара жатқанда жоғалып кетті. Оның штаб машинасы советтік шабуылдық ұшағымен шабуылға ұшырады. Ол қарулы күштерде жоғалып кеткен (missing in action) деп жарияланды.

At the outbreak of war Deisenhofer served in the SS Totenkopf Standarte, which was responsible for the police and security measures during the Invasion of Poland. After the Polish campaign, his unit was absorbed into the newly formed SS Division Totenkopf, where he served as a battalion commander during the Campaign in the West, receiving the Iron Cross First Class for his bravery in combat. In May Deisenhofer was appointed commander of a battalion of the newly formed Dutch and Belgian volunteer formation SS Volunteer Standarte Nordwest. In August 1941, Deisenhofer was transferred to the command of the Regiment Germania, one of the Infantry regiments of the SS Division Wiking, currently serving on the Eastern Front. Deisenhofer was sent back to the Totenkopf division in February 1942 as a regimental commander. The division was encircled in the Demyansk Pocket, where he commanded a battle group during the breakout, receiving a Knight's Cross of the Iron Cross for his actions. Deisenhofer then served as an SS training officer. In March 1944, Deisenhofer was sent back to a combat formation, this time to command a regiment of the 10th SS Panzer Division Frundsberg, which took part in the operation to relieve the encircled 1st Panzer Army of Generaloberst Hans Valentin Hube in what was known as the Kamenets Podolsky pocket. The Frundsberg was sent to the Normandy to attempt to halt the advance of Field Marshal Bernard Montgomery's 21st Army Group, currently advancing on Caen. Deisenhofer's unit saw action during Operation Epsom, which resulted in German defeat. In mid July, Deisenhofer was ordered back east to take command of the SS Division Wiking, currently engaged in heavy fighting in the area near Modlin. However, he was rejected by SS General Herbert Gille, the new commander of the IV SS Panzer Korps, who decided to keep Standartenführer Johannes Mühlenkamp in place as commander of the Wiking Division. At the end of August, he took over command of the 17th SS Panzergrenadier Division Götz von Berlichingen. Near the end of January, Deisenhofer disappeared when traveling to a new command post. His staff car was attacked by a Soviet Ground Attack Aircraft. He was classified as missing in action.