Кіріспе
Америка Азамат соғысының маңызды шайқасы
Коринф шайқастарының басқалары
other Battles of Corinth
Иука мен Коринфті зерттеуге арналған жақында жарық көрген еңбектің авторы Пётр Коззенс, кері пікірге келді:
Роузкранс шайқастың қайнаған нүктесінде болды, бірақ оның қатысуы көтеріңкі болмады. Огайолық өзінің әйгілі ызасын толығымен жоғалтты және ол, тіпті үмітін де жоғалтқанша, оны басып өткендерді қорқынышпен қарғады. Роузкранстың осы әрекеттері оның өміріне қауіп келтірді. "Екінші күні мен шайқас желісінің барлық жерінде болдым", - деп мақтанышпен жазды ол. "Менің штабымнан Темпл Кларк кеудесіне оқ тиіп қаза болды. Менің сабыр таспам оққа ілініп, қолғаптарым жанымда жараланған офицердің қанымен боялды. Мен өлдім деген қауесет тарады, бірақ мен алаңға шығып оны тоқтаттым". Роузкранстың шайқастан кейінгі өнері көңіл көншітпеді. Грант оған Ван Дорнды кез келген кешігусіз қууға нақты бұйрық бергенімен, ол 5 қазанның таңына дейін жорыққа шықпады, себебі оның әскерлеріне демалыс қажет болды және қалың тоғайлы жерде күндіз ілгерілеу қиын, ал түнде мүмкін емес еді. 4 қазан күні сағат 13:00-де, қуғын-сүргін ең тиімді болатын кезде, Роузкранс өзінің қаза болғаны туралы қауесетті жеке баспен жоққа шығару үшін қатар бойымен жүрді. Батарея Робинетте ол аттан түсіп, басын ашып, сарбаздарына: "Мен батыр адамдардың алдында тұрмын және сіздерге бас иемін" деді. Грант ашумен: "Шайқас күні, адамдар өздерімен бірге алып жүрген нәрселерден басқа ештеңесіз екі-үш сағат қуу келесі күні басталған қуудан әлдеқайда құндырақ болар еді" деп жазды. Роузкранс Коринфке оралғанда, солтүстік баспасөзінде оның батыр екенін көрді. Ол жақын арада Цинциннатиге жіберілді, онда Огайо армиясының (кейін Камберленд армиясы деп аталған) басқаруын алды, Перривилл шайқасынан шегінген конфедерат әскерлерін қууға наразы болған Дон Карлос Бьюэллді алмастырды. Оның армиясы ауыр күйрегенімен, Ван Дорн 5 қазанда Грант жіберген одақтық әскерлерден толығымен қашып, Миссисипи штатының Холли-Спрингс қаласына қарай жол тартты. Ол өзінің жеңілісін Хеберттің екінші күнгі шайқасты уақытында басталмауына байланысты деп есептеді, бірақ шайқас аяқталғаннан кейін ол бірден генерал-лейтенант Джон К. Пембертонмен ауыстырылды. Коринфтегі мағынасыз құрбандықтарға байланысты Оңтүстікте кеңінен наразылық білдірілді. Ван Дорн Коринфте қызмет барысында мас болды және шегіну кезінде жараланғандарға көңіл бөлмегені туралы айыптамаларға жауап беру үшін тергеу комиссиясын сұрады. Комиссия оны бірауыздан кінәсіз деп тапты.
Rosecrans was in the thick of battle, but his presence was hardly inspiring. The Ohioan had lost all control of his infamous temper, and he cursed as cowards everyone who pushed past him until he, too lost hope. Rosecrans's histrionics nearly cost him his life. "On the second day I was everywhere on the line of battle," he wrote with disingenuous pride. "Temple Clark of my staff was shot through the breast. My saber tache strap was caught by a bullet, and my gloves were stained with the blood of a staff officer wounded at my side. An alarm spread that I was killed, but it was soon stopped by my appearance on the field." Rosecrans's performance immediately after the battle was lackluster. Grant had given him specific orders to pursue Van Dorn without delay, but he did not begin his march until the morning of October 5, explaining that his troops needed rest and the thicketed country made progress difficult by day and impossible by night. At 1 p. m. on October 4, when pursuit would have been most effective, Rosecrans rode along his line to deny in person a rumor that he had been slain. At Battery Robinett he dismounted, bared his head, and told his soldiers, "I stand in the presence of brave men, and I take my hat off to you." Grant wrote disgustedly, "Two or three hours of pursuit on the day of the battle without anything except what the men carried on their persons, would have been worth more than any pursuit commenced the next day could have possibly been." Rosecrans returned to Corinth to find that he was a hero in the Northern press. He was soon ordered to Cincinnati, where he was given command of the Army of the Ohio (soon to be renamed the Army of the Cumberland), replacing Don Carlos Buell, who had similarly failed to pursue retreating Confederates from the Battle of Perryville. Although his army had been badly mauled, Van Dorn escaped completely, evading Union troops sent by Grant later on October 5 at the Battle of Hatchie's Bridge, and marching to Holly Springs, Mississippi. He attributed his defeat to the failure of Hébert to open the second day engagement on time, but nevertheless he was replaced by Lt. Gen. John C. Pemberton immediately after the battle. There were widespread outcries of indignation throughout the South over the senseless casualties at Corinth. Van Dorn requested a court of inquiry to answer charges that he had been drunk on duty at Corinth and that he had neglected his wounded on the retreat. The court cleared him of all blame by unanimous decision.
Жауынгерлік алаңның сақталуы
Американдық майдан қоры және майдан жерін сақтаудағы серіктестері Коринф майданының көбін сатып алып, сақтап қалды.