Италиялық Христиандық-Демократиялық Партиясының Тарихы мен Эволюциясы

Тарих

CCD 1994 жылдың қаңтар айында Христиан Демократиясы (DC) партиясының Италия Халық партиясына (PPI) трансформациялануына қарсы болған мүшелері құрды. Олар Сильвио Берлусконидің Forza Italia (FI) партиясымен одақ құруды жақтады, ал PPI Сегни келісімімен орталық бағытталған одақ – «Италия үшін келісім» құруды ұсынды. Партияның жетекшілері Пьер Фердинандо Казини мен Клементе Мастелла болды. CCD бұрынғы DC партиясының оң қанатын ұсынды, ал PPI партияның сол қанатының мұрагері болды, әсіресе 1995 жылы Біріккен Христиан Демократтары (CDU) PPI-ден бөлініп шыққаннан кейін. CCD мен PPI партия төрағаларының келісімі бойынша, CCD DC активтерінің 15 пайызын «мұрагерлік» ретінде алды, ал қалғаны PPI-ге берілді. 1994 жылғы жалпы сайлауда CCD Солтүстік Италиядағы «Еркіндік полюсінің» және Оңтүстік Италиядағы «Жақсы үкімет полюсінің» құрамында FI-ға қосылды, FI-мен бірлескен тізім құрып, 27 депутат пен 12 сенатор таңдалып өтті. Сайлаудан кейін CCD Берлускони I кабинетіне қосылды, онда Мастелла Еңбек министрі, ал Франческо Д’Онофрио Білім министрі болды. 1994 жылдың желтоқсанында «Lega Nord» партиясының үкіметтен шығуына байланысты үкімет күрт құлап, 1996 жылы жаңа жалпы сайлау өтті. CCD ХДС-мен бірлескен тізім құрды. Бұл одақ сәтті болды, сайлаушылардың 5,8 пайызын алып, 30 депутат пен 15 сенатор таңдалып өтті. Алайда, оңшыл орталық «Зәйтүн ағашы» орталық-солшыл коалициясына жеңіліп, партия оппозицияға кетті. 1998 жылы Мастелла мен бірнеше депутаттар партиядан шығып, ХДС-пен бірге «Республика үшін Христиан Демократтары» (CDR) партиясын құрды, ол кейін «Республика үшін Демократиялық Одаққа» (UDR) қосылды және Массимо Д’Алема басқаратын орталық-солшыл үкіметті қолдады. 1999 жылы UDR «Еуропа Демократтары Одағына» (UDEUR) айналды, ал ХДС тәуелсіз партия ретінде қайта ұйымдастырылып, CCD-мен одақ құрды. CCD және CDU тағы да 2001 жылғы жалпы сайлауда бірлескен тізім («Ақ гүл» деп аталды) құрды, бірақ бұл жолы сайлаушылардың 3,2 пайызын ғана алды. Олар FI, Ұлттық Альянс және «Солтүстік Лигасынан» тұратын жеңіске жеткен «Азаттықтар үйі» коалициясының құрамында болды. Казини Депутаттар Палатасының төрағасы болып сайланды, ал Карло Джованарди Берлускони II кабинетінде Парламентпен байланыс министрі болып тағайындалды. 2002 жылы CCD, CDU және 2001 жылы 2,3 пайыз дауыс алған «Еуропалық Демократия» (DE) партиялары бірігіп, «Христиандық және Орталық Демократтар Одағын» (UDC) құрды.

The CCD was founded in January 1994 by members of Christian Democracy (DC) who opposed the party's transformation into the Italian People's Party (PPI), and advocated an alliance with Silvio Berlusconi's Forza Italia (FI), which was launched on the same day, while the PPI advocated a centrist alliance with the Segni Pact called Pact for Italy. Its leaders were Pier Ferdinando Casini and Clemente Mastella. The CCD represented the right wing of the defunct DC, while the PPI was largely the heir of the party's left wing, especially after the split of the United Christian Democrats (CDU) from the PPI in 1995. In accordance with an agreement between the party presidents of CCD and PPI, the CCD "inherited" 15 percent of the DC's assets, while the PPI was awarded the remainder. In the 1994 general election the CCD joined FI as a member of the Pole of Freedoms in Northern Italy and the Pole of Good Government in Southern Italy, forming a joint list with FI, and gaining 27 deputies and 12 senators. After the election the CCD joined the Berlusconi I Cabinet, with Mastella minister of Labour and Francesco D'Onofrio minister of Education. After the sudden fall of the government in December 1994, caused by Lega Nord's exit, a new general election took place in 1996. The CCD formed a joint list with the CDU. The alliance proved successful, gaining 5.8% of the vote, 30 deputies and 15 senators. However, as the centre right lost the election to The Olive Tree centre left coalition, the party was in opposition. In 1998 Mastella and several MPs left the party to form, along with the CDU, the Christian Democrats for the Republic (CDR), which was later folded into the Democratic Union for the Republic (UDR) and supported the centre left government led by Massimo D'Alema. In 1999 the UDR was transformed into the Union of Democrats for Europe (UDEUR), while the CDU was re organised as an independent party and returned to the alliance with the CCD. Once again, the CCD and the CDU formed a joint list (the so called White Flower) for the 2001 general election, this time gaining only 3.2% of the vote, as part of the winning House of Freedoms coalition composed mainly of FI, National Alliance and Lega Nord. Casini was elected President of the Chamber of Deputies, while Carlo Giovanardi was appointed minister of Relations with Parliament in Berlusconi II Cabinet. In 2002 the CCD, the CDU and European Democracy (DE), which had won 2.3% in 2001, gave birth to the Union of Christian and Centre Democrats (UDC).

Еуропалық Парламент

Еуропалық Парламент Сайлау жылы Дауыстар % Орындықтар +/− Көшбасшы 1994 Forza Italia – Пьер Фердинандо Казини 1999 805 320 (9-шы) 2.6 Пьер Фердинандо Казини