Кіріспе

Сиднейдегі темір жол желісі, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралия.

Шығыс Хиллз темір жолы Австралияның Сидней қаласының оңтүстік және оңтүстік-батыс аймақтарына қызмет көрсетеді. Желі 1931 жылы Шығыс Хиллсқа дейін ашылды және 1987 жылы Басты Оңтүстік желісімен байланысу үшін ұзартылды. Желі бойындағы көптеген пойыз қызметтері Сидней пойыздары басқаратын Аэропорт және Оңтүстік желісінің бөлігін құрайды.

Түзеткіш

East Hills желісі Illawarra желісінен Темпе және Арнклифф теміржол станциялары арасындағы Волли Крик тоғысында бөлінеді. Волли Крик станциясынан бастап, желі батысқа қарай East Hills қарай жүреді, онда құрылысы кейіннен салынған M5 Оңтүстік-Батыс тас жолынан 2 км қашықтықта орналасқан. Содан кейін желі Voyager Point және Wattle Grove жаңа шағын аудандары арқылы оңтүстік-батысқа бұрылып, Glenfield тоғысында Main South желісімен қосылады. Желі Wolli Creek тоғысы мен Revesby станциясы арасында төрт жолдан, ал содан кейін Glenfield тоғысына дейін екі жолдан тұрады. 1987 жылы ашылған East Hills-тегі Жоржс өзенінің үстіндегі көпір – желідегі жалғыз маңызды инженерлік құрылыс.

Тарих

Шығыс Хиллзге дейінгі желі туралы ұсыныстар Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Банкстаундағы қолданыстағы желінің кеңейтілуі ретінде талқыланды. 1923 жылы Теміржол департаменті Темпеден Солтүстік Пан Крикке дейін теміржол салу туралы ұсыныс жасады. Солтүстік Пан Крик өзенінің батысындағы тұрғындар үкіметтен желіні Шығыс Хиллзге дейін ұзартуды сұрады. Жаңа Оңтүстік Уэльс қоғамдық жұмыстар комитеті 1924 жылдың тамызында Темпеден Шығыс Хиллзге дейінгі теміржол құрылысын мақұлдады, ал желі құрылысы бойынша заң жобасы 1924 жылдың соңында штаттық парламенттің екі палатасынан өтті. 1927 жылдың қыркүйегінде Жаңа Оңтүстік Уэльстің сол кездегі премьер-министрі Джек Лангтың қатысуымен Пэдстоу паркінде желінің алғашқы топырағы қазылды. Бастапқы желі Темпе мен Кингсгроув арасында екі жолмен, ал одан әрі бір жолмен салынуы жоспарланған, бірақ жер жұмыстары бүкіл маршрутты келешекте оңай қайта жаңартуға мүмкіндік беруі керек еді. Электрлендіру Кингсгроувта аяқталуы тиіс еді. Құрылыс 1927 жылы 400 жұмысшы жұмысқа тартылып басталды, ал жер жұмыстарының көп бөлігі 1930 жылға дейін аяқталды. Станциялардың аттары 1929 жылдың қарашасында жарияланды. Олар негізінен қазіргі аттарымен сәйкес келеді, Дэмблтон (қазіргі Беверли-Хиллс) және Херн-Бэй (қазіргі Ривервуд) есімдерін қоспағанда. Кингсгроувқа дейінгі алғашқы бөлік 1931 жылдың 21 қыркүйегінде Иллаварра желісіндегі Уолли Крик тоғысынан Кингсгроувқа дейінгі электрлендірілген екі жолмен ашылды. Екінші бөлік, Шығыс Хиллзге электрлендірілмеген бір жолмен ұзарту, 1931 жылдың 19 желтоқсанында сол кездегі жергілікті басқару министрі Джеймс МакГиррдің қатысуымен Шығыс Хиллздегі салтанатты шарада ашылды. Кингсгроувта пойызды кері бұруға арналған нүктелер, ал Херн-Бэйде өткізу тізбегі орнатылды. Бұл учаскеде CPH рельсті автобусы және шарықтап жүретін бу локомотивтері қызмет көрсетті. Кейбір электр пойыздары Кингсгроувтан Сент-Джеймс станциясына (қалалық айналымы сол кезде толық емес еді) жүрді, бірақ көпшілігі Темпеде аяқталып, Иллаварра желісімен қалаға және қаладан қатынас жасады. Толық байланыс 1937 жылы басталды. Кингсгроув пен Шығыс Хиллз арасындағы бір жол желісі 1939 жылдың 17 желтоқсанында электр пойыздары үшін ашылды. Желі 1948 жылы Кингсгроув пен Ривервуд арасында екі жолмен қайта жаңартылды, екі стансада да пойызды тоқтатуға арналған нүктелер орнатылды, ал 1956 жылы Ривесбиде өткізу тізбегі ашылды. Қызметтер әдетте Шығыс Хиллзден Темпе және Сиденхэм арқылы қалалық айналымына дейін барлық стансаларда тоқтайтын. Кейбір пойыздар Ривервуд, Кингсгроув және Пэдстоу стансаларында аяқталды. Көптеген пойыздар Эрскинвилл мен Сент-Петерсте тоқтайтын, қазір тек Банкстаун желісімен қызмет көрсетеді.

Оңтүстік-батыстағы Сиднейдің негізгі байланыс желісі

1985 жылы желі Шығыс Хиллс станциясына дейін екіленді және 1987 жылдың 21 желтоқсанында Гленфилд станциясына дейін созылды, бұл Главная Оңтүстік желісімен байланысуға мүмкіндік берді, соның арқасында Кемпбелтаунға және одан қызметтер іске қосылды. Холсвортиде жаңа станция салынды, ал Ист-Хиллз станциясы үшінші платформамен қайта жаңартылды. 1987 жылдың 21 желтоқсанында қызметтер басталғанда, Кемпбелтауннан Ист-Хиллз арқылы тек қана жұмыс уақытында шектеулі қызметтер болды; алайда 1988 жылы күні бойы жарты сағат сайын қызмет көрсетілді. Жергілікті (барлық станциялар) қызметтері әдетте Ист-Хиллзден әр 15 минут сайын жүрді. Әуежай желісінің құрылысымен бірге, Волли Крик тоғысы мен Кингсгроув арасындағы Шығыс Хиллс желісінің бөлігі төрт есеге дейін кеңейтілді. Бұл бөлік ашылғаннан кейін, желідегі пойыздың қозғалыс схемасы өзгерді. Орталық станциясының жанындағы "ұшу түйіспелері" алмасуы Әуежай желісіне Орталықта өз платформаларын (21 және 23) беру үшін өзгертілді. Жергілікті (барлық станциялар) пойыздар әдетте Ист-Хиллс арқылы әуежайға қарай жүрді, ал Кемпбелтауннан экспресс пойыздар бастапқы бағыт бойынша Сиденхэм арқылы жүрді, Кингсгроув пен Волли Крик тоғысы арасындағы экспресс жолдарынан өтті. 2002 жылы M5 шығыс туннелі ашылған кезде, желі жалпы жолаушылар санының айтарлықтай төмендеуіне ұшырады. Туннель Шығыс дистрибьюторымен және M5 Оңтүстік-Батыс тас жолымен қосылды, бұл қала мен оңтүстік-батыс арасындағы жол жүру уақытын қысқартты. Туннель ашылғаннан кейін 12 ай ішінде желі 384 450 жолаушыны жоғалтқан деп есептелді. Алайда, содан бері желі қайтадан жолаушыларды тартқан сияқты, 2006 жылдың басына дейін жолаушылар саны 3,5% -ға өсті. Ревесбиде қосымша платформа және кері бұрылу жолы Rail Clearways бағдарламасының аясында аяқталды. 2009 жылдың қазанынан бастап ол Ист-Хиллстің орнына желідегі барлық станциялар үшін негізгі бұрылу нүктесіне айналды. Екінші Rail Clearways жобасы Кингсгроув пен Ревесби арасындағы жолдың төрт еселенген бөлігін қамтыды. Бұл Кемпбелтаун аймағы мен қала арасындағы экспресс қызметтердің Ревесби мен қала арасындағы жергілікті қызметтерден бөлек жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. Жаңа жолдар 2013 жылдың 15 сәуірінде ашылды. Сидней орталықтан оңтүстік-батысқа қарай Канберра мен Мельбурнға бағытталған аймақтық пойыздар, Стретфилд теміржол станциясы арқылы өтетін Главная Оңтүстік теміржол желісінің орнына, Сидней қаласы арқылы өту үшін Шығыс Хиллс желісін пайдалана бастады.