Кіріспе

Род-Айленд штатындағы Уотч-Хилл маяғы 1745 жылдан бері кемелер үшін теңіз маяғы қызметін атқарып келеді. Ол кезде Род-Айленд колониялық үкіметі француз және үнді соғысы мен Американ революциясы кезінде қарауыл мұнарасы мен маяк орнатқан. Алғашқы құрылысы 1781 жылғы дауылда қирады, содан кейін Фишерс аралының шығыс кіреберісін белгілеу және Уотч-Хиллдің оңтүстік-батысындағы қауіпті рифтер туралы теңізшілерді ескерту үшін жаңа маяк салу жоспарлары талқыланды. Президент Томас Джефферсон 1806 жылы маяк салу туралы заңға қол қойды, ал құрылысы 1807 жылы аяқталды. Бірінші маяқтың биіктігі 35 фут (11 метр) болды. 1827 жылы Коннектикут штатындағы Стонингтон-Харбор маяғынан оны ажырату үшін айналмалы шам орнатылды. 1855 жылы эрозия салдарынан маяк жабылып, жартастың шетінен алысқа жылдырылды. Келесі маяк 1856 жылы ашылды және қазіргі күнгі құрылыс ретінде сақталды, биіктігі 45 фут (14 метр). 1872 жылы «Метис» пароходы Уотч-Хилл маңында апатқа ұшырап, 130 адам қаза тапты. 1873 жылы маяк сақшысы, капитан Джаред Старр Крандалл «Метис» кемесінен құтқару операцияларына қатысқандығы үшін Конгресс Алтын медалімен марапатталды. 1879 жылы капитан Крандалдың жесірі Салли Энн (Гавит) Крандалл сол жердегі алғашқы әйел маякшы болды. Маякқа жанында АҚШ-тың Өмірді сақтау қызметінің станциясы салынды, ол 1940 жылға дейін жұмыс істеді, бірақ 1963 жылы қирады. 1907 жылы «Ларчмонт» пароходы шхунамен соқтығысып, маяктан төрт миль қашықтықта 200 адам қаза тапты. 1938 жылғы дауыл құрылысқа ауыр зақым келтірді. 1962 жылы «Лейф Викинг» кемесі маяктан бірнеше жүз фут қашықтықта жағаға тірелді, бірақ ешкім зардап шекпеді, кеме тоғыз күн бойы жағада қалды. 1986 жылы маяқтың жарығы автоматтандырылды және Уотч-Хилл маякшылары қауымдастығына жалға берілді.