Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Симона Бокканегра (симоне ˌbokkaˈneːɡra; 1363 жылы қайтыс болды) – Генуяның тұңғыш дожесі. Ол 1339 жылы доже болды, бірақ алты жыл өткен соң биліктен қуылды. 1356 жылы ол қайтадан осы лауазымға ие болып, 1363 жылы өліміне дейін осы қызметте болды. Оның тарихы Антонио Гарсия Гутьеррес жазған 1843 жылғы «Симон Боканегра» пьесасы және Джузеппе Вердидің 1857 жылғы «Симон Боканегра» операсы арқылы кеңінен танылды.
Simone Boccanegra (siˈmoːne ˌbokkaˈneːɡra; ; died 1363) was the first Doge of Genoa. He became doge in 1339, but was ousted from power six years later. He regained the position in 1356, retaining it until his death in 1363. His story was popularized by Antonio García Gutiérrez's 1843 play Simón Bocanegra and Giuseppe Verdi's 1857 opera Simon Boccanegra.
Отбасылық негіздер
Симон Боккенегра Генуяның бай саудагерлер отбасы Боккенеграға жатады, оның құрамында 1257 жылы ескі аристократияға қарсы көтеріліс кезінде республиканы билеуге қол жеткізген Гульельмо Боккенегра да болды. Гульельмо Боккенегра 1260 жылы республикадағы республикалық биліктің болашақ ордасы – Сан-Джорджо сарайының құрылысын жүргізуге тапсырыс берді.
Simone Boccanegra belonged to the wealthy Genoese Boccanegra family of merchants, a family that had among its members Guglielmo Boccanegra, who in 1257 became a virtual dictator of the Republic of Genoa when an insurrection against the government of the old aristocracy made him gain the control of the republic. Guglielmo Boccanegra was also the commissioner, in 1260, of the building of Palazzo San Giorgio, the future seat of republican power in the republic.
Отставка және қайтыс болу
Бокканегра 1345 жылғы 23 желтоқсанда өзі шақырған қоғамдық жиналыста лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Оның орнын 1350 жылдың қаңтар айының басында қайтыс болған Джованни I ди Мурта басты, содан кейін бас сот судьясы ретінде билік еткен Джованни II Валенте, Бокканегра 1356 жылы билікті қайта алғанға дейін басқарды. Бокканегра 1363 жылы қайтыс болды, мүмкін, оны жауларының адамдары улаған болуы мүмкін.
Boccanegra was forced to resign his office at a public meeting he had called on 23 December 1345. He was succeeded by Giovanni I di Murta, who died in early January 1350 and then by Giovanni II Valente, who ruled as chief magistrate, until Boccanegra regained power in 1356. Boccanegra died in 1363, possibly having been poisoned by agents of his enemies.
Мәдениетте
Гуманистік ақын Петрарх Генуя халқына және Венеция дожына хат жазып, олардан бауырластық соғысты тоқтатып, ортақ мақсат табуға шақырды. Осы хаттар Вердидің 1881 жылы операны қайта жөндеуге шабыттандырған нәрселердің бірі болды. Кастеллеттодағы Сан-Франческо шіркеуіндегі Симон Боккенеграның қабірі керемет жерлеу мүсінімен әшекейленген, ол оның сыртқы келбетін ерекше реализммен көрсеткен. Бұл мүсін қазір Сант-Агостино мұражайында сақталуда.
The humanist poet Petrarch wrote letters to the people of Genoa and to the doge of Venice appealing to them to end their fratricidal wars and find a common aim. These letters were among Verdi's inspirations for the revision of the opera in 1881. Simone Boccanegra's tomb in the no longer extant church of San Francesco in Castelletto was decorated with a remarkable funeral sculpture, depicting him as if lying in state with extraordinary realism in his features. This sculpture is now in the Museum of Sant'Agostino.