Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық дворян (1569–1630)
Italian nobleman (1569–1630)
Амброджио Спинола Дориа, 1-ші Лос-Бальбасес маркизі және 1-ші Сесто герцогі (1569 – 25 қыркүйек 1630) – Генуя Республикасының итальяндық кондотьеросы және дворяны, испан генералы қызметін атқарды және көптеген маңызды шайқастарда жеңіс одіс. Испан тілінде сөйлейтін халық оны көбінесе «Амброзио» деп атайды және ол өз заманының ең ұлы әскери қолбасшыларының бірі және испан армиясы тарихындағы ең ірі тұлғалардың бірі саналады. Оның әскери жетістіктері оған испан жұртының Лос-Бальбасес маркизі атағын, сондай-ақ Алтын жүн орденін және Сантьяго орденін сыйлады.
Ambrogio Spinola Doria, 1st Marquess of Los Balbases and 1st Duke of Sesto (1569 – 25 September 1630) was an Italian condottiero and nobleman of the Republic of Genoa, who served as a Spanish general and won a number of important battles. He is often called "Ambrosio" by Spanish speaking people and is considered one of the greatest military commanders of his time and in the history of the Spanish army. His military achievements earned him the title of Marquess of Los Balbases in the Spanish peerage, as well as the Order of the Golden Fleece and Order of Santiago.
Ерте өмір
Амброджио Спинола Генуяда, Секстен және Венефро маркизі Филиппо Спиноланың және оның Салерно принці Николоның қызы Полиссена Гримальдидің үлкен ұлы болып дүниеге келді. Спинола әулеті Генуяда ұзақ тарихы, байлығы және билігімен белгілі болды. Дон Амброджионың әпкесі Донна Лелия Дон Джулио Чезаре Скварсиафикоға тұрмысқа шықты, ол Галатоненің 2-ші маркизі еді, және олардан Белмонте князьдары тарады. 16 ғасырда Италияның Генуя Республикасы, іс жүзінде, Испания империясының қарауында болды; генуялықтар испан монархиясының банкирлері болып табылып, оның қаржысын басқарды. Амброджио Спиноланың бірнеше кіші інілері Испанияда бақыт іздеді, олардың бірі, Федерико, Фландрия армиясында батыл сарбаз ретінде көзге түсті. Ағасы Амброджио үйінде қалды, үйленді және әулетін жалғастырды. 1592 жылы ол Галерата графының қызы Джованна Баччиадоннаға үйленді. Оған құрлықтағы қызмет берілді, ал Федерикоға жағалаудағы қызмет үшін галералар эскадрильясын құру тапсырылды. Бреданы басып алу Спинола мансабының шыңы болды. Ақша тапшылығы испан үкіметін парализдеді, ал жаңа сүйіктісі Оливарес генералға қызғанышпен қарады. Спинола 1627 жылы Нассаулық Фредерик Генрихтің Гролл (немесе Гренло) қаласын алуына тосқауыл қоя алмады, бұл Бреда үшін жақсы мүмкіндік болды. 1628 жылдың қаңтар айында ол Испанияға кетті, егер оған әскерін асырау үшін кепілдік берілмесе, Фландриядағы басқаруды қайтадан алмауға бекінді. Мадридте ол Оливарестен көп бейшаралыққа ұшырады, ол оны Гроллдың жоғалғаны үшін жауапты етуге тырысты. Спинола Фландрияға қайта оралмайтынына қатаң шешім қабылдады.
Ambrogio Spinola was born in Genoa, the eldest son of Filippo Spinola, Marquis of Sexten and Venafro, and his wife Polissena Grimaldi, daughter of Nicolò prince of Salerno. The family of Spinola was of great antiquity, wealth and power in Genoa. Don Ambrogio's sister Donna Lelia was married to Don Giulio Cesare Squarciafico, 2nd Marquess of Galatone, from whom descend the Princes of Belmonte. In the 16th century, the Italian Republic of Genoa was in practical terms a protected state of the Spanish Empire; the Genoese were the bankers of the Spanish monarchy and had control of its finances. Several of the younger brothers of Ambrogio Spinola sought their fortune in Spain, and one of them, Federico, distinguished himself greatly as a soldier in the Army of Flanders. As the eldest brother, Ambrogio remained at home to marry and continue the family. In 1592 he was married to Giovanna Bacciadonne, daughter of the count of Galerata. for land service, and Federico to form a squadron of galley ships for service on the coast. The taking of Breda was the culmination of Spinola's career. Utter want of money paralysed the Spanish government, and the new favourite, Olivares, was jealous of the general. Spinola could not prevent Frederick Henry of Nassau from taking Groll (or Groenlo) in 1627, a good set off for Breda. In January 1628 he left for Spain, resolved not to resume the command in Flanders unless security was given to him for the support of his army. At Madrid he had to endure much insolence from Olivares, who endeavoured to make him responsible for the loss of Groll. Spinola was resolute not to return to Flanders.