Кіріспе
1982 жылы түсірілген ғылыми-фантастикалық фильмнен. Бастапқыда әрекетке толы фильмдей көрінсе де, "Блэйд Руннер" өте бай, ерекше көп драмалық деңгейде жұмыс істейді. Киберпанк жанрының көптеген туындылары сияқты, ол фильм-нуарға зор қарызды, онда фаталь әйел, Чандлерге тән бірінші тұлғада баяндау, кейіпкердің күмәнді моральдық көзқарасы сияқты қағидалар қамтылған және зерттелген. Бұл жерде кейіпкердің тіпті адамдығы да сұраққа айналады, сонымен қатар әдеттегі қараңғы және көлеңкелі түсірілім де бар.
Despite the initial appearance of an action film, Blade Runner operates on an unusually rich number of dramatic levels. As with much of the cyberpunk genre, it owes a large debt to film noir, containing and exploring such conventions as the femme fatale, a Chandleresque first person narration in the Theatrical Version, the questionable moral outlook of the hero—extended here to include even the literal humanity of the hero, as well as the usual dark and shadowy cinematography.
Шолу
"Блэйд Руннер" тақырыптық тұрғыдан генетикалық инженерияны адамның бақуат етуінің адамгершілік философиясы мен сана философиясының салдарларын қамтиды деп саналады. Бұл классикалық грек трагедиясының және оның "қысым" ұғымының аясында қарастырылады. Сонымен қатар, бұл тақырып Уильям Блейктің поэзиясы мен Библиядан лингвистикалық тұрғыда да шабыт алады. Бұл идеяны 1851 жылғы танымал "Өлмес ойынға" негізделген Дж. Ф. Себастьян мен Тайрелдің арасындағы шахмат партиясы айқын көрсетеді, бұл партия Құдай тағдыр еткен өлімге қарсы күресті бейнелейді. "Блэйд Руннер" сұрақ-жауап жинағы шахмат партиясын одан әрі түсіндіріп, оның "репликанттардың адамдарға қарсы күресін көрсететінін" айтады: "Адамдар репликанттарды бір-бірлеп құрбан болатын қарапайым қарулар деп есептейді. Жеке репликанттар (қарулар) өлмеске айналуға (патшайымға) ұмтылады. Басқа бір деңгейде, Тайрел мен Себастьян арасындағы партия Баттидің Тайрелді қуалауын көрсетеді. Тайрел шахматта өлімге әкелетін қателік жасайды, сондай-ақ Баттимен әңгімелесуге тырысып, тағы бір қателікке ұшырайды."
Жеке тұлға
"Блэд Раннер" фильмі жасалған жаратылыстың адам санасымен тең саналар екеніне қатысты сұрақ туғызады. Фильмде репликанттар заңдық құқықтарынан айырылған және адам деп есептелмейді. Осыған ұқсас мәселелер кейіннен "Ол" және "Батыс әлемі" сияқты байланыссыз туындыларда да көтеріледі. Кейбір көрермендер "Декард" есімінің Филип К. Дик тарапынан философ Рене Декартқа жасалған мақсатты сілтеме болуы мүмкін деп болжайды; десе де, фильмдегі репликанттардың бірі өзінің жеке тұлғасын дәлелдеу үшін Декарттың танымал цитатын келтіреді: "Мен ойлаймын, демек мен бармын". Нақты әлемде сананы анықтау үшін әмбебап ғылыми тест жоқ болғасын, репликанттардың биологиялық құрылысы олардың жеке тұлға екенін жоққа шығаруды қиындатады. Жасанды интеллект зерттеушісі Маркус Хуттер 2015 жылы: "Мен сіздің (адамзаттың бір бөлігі) сезіміңіздің бар екенін қалай білемін? Мен мұны нақты білуге шамам жетпейді. Сіз де мен сияқты сезімтал екеніңізге сенемін, сондықтан осылай ойлаймын", – деген сұрақ қойған. Хуттер репликанттардың адамдармен "ұқсас құрылымда" жасалғанын, демек оларды бейорганикалық интеллектке қарағанда саналы деп мойындау ықтимал екенін айтады.
Көздер
Көз символикасы «Жасырын жүгірушіде» (Blade Runner) бірнеше рет кездеседі және ондағы тақырыптар мен кейіпкерлерді түсінуге көмектеседі. Фильм экранды төмендегі индустриалды ландшафтты көрсететін, іріленген көз суретімен басталады. Рой «жаратушысымен кездесу» үшін, «Nexus 6» көздерін жасаған генетикалық дизайнер Чьюді іздейді. Бұл туралы естігенде Рой: «Чью, егер сен менің көзіммен көргендерді көре алсаң ғой», – дейді. Бұл ирониялық, өйткені Ройдің көздері Чьюдің өзі жасағандықтан Чьюдің көздері, бірақ бұл жеке тәжірибенің адамның қалыптасуындағы маңыздылығын да көрсетеді. Содан кейін Рой мен Леон Чьюді денесінен бөлінген көздермен қорқытып, оған Дж. Ф. Себастьян туралы айтады. Репликанттардың көзін жасаған адамның репликанттарды Тиреллге жеткізгені символдық. Көздер «жанға терезе» ретінде қарастырылады, көзбен байланыс – адамның ниеті мен эмоцияларын бейсана түрде көрсететін дене тілінің бір бөлігі және бұл «Жасырын жүгірушіде» (Blade Runner) тиімді пайдаланылады. Адам екеніңді анықтайтын Войт-Кампф тесті эмоцияларды, әсіресе, көздің қарашығының қозғалуы және радужканың (көздің түсті бөлігі) еріксіз кеңеюі сияқты түрлі биологиялық реакциялар арқылы эмпатияны өлшейді. Тиреллдің үш линзалы көзілдірігі – оның күшінің және нашар көру қабілетінің технологияға тәуелділігін көрсетеді. Рой Тиреллді өлтіргенде, оның көзін бас бармақтарымен қазып алады, бұл Тиреллдің жанына жасалған терең және қатыгез сот. [[File:Blade Runner Deckard Eye Glow.jpg|thumb|right|Кейбір сахналарда репликанттардың көздері жарқырайды, бұл Декардтың өзі репликант болуы мүмкін екенін көрсетеді. Ридли Скотттың айтуынша, «репликанттардың торлы қабатынан кері соққан жарық – бұл дизайндың бір кемшілігі еді. Мен сондай-ақ көздің адам денесіндегі ең маңызды орган екенін айтқым келді. Ол екі жақты айнаға ұқсайды; көз көп нәрсені ғана көріп қоймайды, сонымен қатар көп нәрсені жасырады. Адамның көзінің жарқырауы – осыны білдірудің бір жолы сияқты». Бұл жерде нағыз жануарлар сирек кездеседі, ал соулар өте сирек, өйткені олар ластанудан өліп бара жатқан алғашқы жануарлар еді, бұл адамдарды жерден шығарып жіберді. Қызыл түс соудың репликант екенін көрсетеді.
Діни және философиялық символика
Блэйд Руннерде, әсіресе Рой Батти кейіпкеріне қатысты, христиандық аллегорияның жасырын мәтіні бар. Репликанттардың адамнан асып түсетін қабілеттерін ескере отырып, олардың (Тайреллдің) жасалған жаратылыстары және "көкіден құлауы" (жерден тыс) оларды құлаған періштелерге ұқсатады. Осы тұрғыда Рой Батти Люцифермен ортақ белгілерге ие, себебі ол "жұмақта қызмет етудің орнына тозақта (Жерде) билік етуді" артық көреді. Бұл байланыс Ройдың Уильям Блейкті қасақана бұрмалап айтқанда да көрінеді: "Отты періштелер құлады" (Блейк "Американың Пайғамдығында" "Отты періштелер көтерілді" деп жазған). Өмірінің соңына таман Рой қолына шеге қағып, стигма жасайды және Деккард үшін өзін құрбан ету арқылы Мәсіх тәріздес кейіпке айналады. Оның өлімінен кейін көгершін пайда болып, Ройдың жанының көкке самғанын бейнелейді. Зораның оқ жаралары екі иық қанатында. Бұл оны қанаттары қиылған періштедей көрінеді. Зора өзінің қойылымында "бір кезде адамды азғырған" жыланды пайдаланады. Фильмге қатысты Ницшелік интерпретация да бірнеше рет айтылған. Бұл әсіресе Батти кейіпкері үшін дұрыс, ол Ницшенің "Үстер Адам" прототипін білдіреді – оның ішкі қасиеттерімен ғана емес, сонымен қатар фильмнің маңызды сәттерінде танытқан көзқарасы мен мінез-құлқы арқылы да. Мысалы:
Қазіргі заманғы көрермендер Баттидің құлдықтан құтылуға талпынуын бағалап, өмір сүруге күресімен бірге түйсіне алады. Алайда, оның өмір сүруге деген құштарлығы өмірін ұзарту ниетіне бағынады. Неліктен? Хайдеггердің пікірінше, өлім таңдауларымызды шектейді, сондықтан өлім туралы ойларға ден қою арқылы ғана еркіндікке жетеміз. Өлім туралы ойлар өмірге деген құштарлықты тудырады. Баттидің құл статусы оны объект ретінде анықтайды, бірақ билікке ұмтылысы оны Ницшелік мағынада агент және субъект ретінде көрсетеді. Оның көтеріліске батылдығы – генетикалық, мәдени және саяси деңгейде оған қарсы әрекет еткен әлеуметтік жүйеге қарсы наразылықтың этикалық принципі. Хайдеггердің пікірінше, Баттидің әлеуметтік нормаларға бағынбауға дайындығы оған солдат ретінде бағдарламаланғаннан тыс өмір мағынын іздеуге мүмкіндік береді. Оның жасаушыларымен бетпе-бет кездесуі – оның ізденісінің бір бөлігі, бірақ оларды өлтіру оның өзінің табиғатынан асып түспегенін көрсетеді.
A modern audience might admire Batty’s will to flee the confinements of slavery and perhaps sympathize with his existential struggle to live. Initially, however, his desire to live is subsumed by his desire for power to extend his life. Why? In Heidegger’s view, because death inevitably limits the number of choices we have, freedom is earned by properly concentrating on death. Thoughts of mortality give us a motive for taking life seriously. Batty’s status as a slave identifies him as an object, but his will to power casts him as an agent and subject in the Nietzschean sense. His physical and psychological courage to rebel is developed as an ethical principle in which he revolts against a social order that has conspired against him at the genetic, cultural, and political levels. In Heidegger’s view, Batty’s willingness to defy social conformity allows for him to authentically pursue the meaning of his existence beyond his programming as a soldier. Confronting his makers becomes part of his quest, but killing them marks his failure to transcend his own nature.
Қоршаған орта және жаһандану
Орсон Скотт Кард фильм туралы былай деп жазды: "Оқиғасы Лос-Анджелесте өтеді. Мүлдем шетелдіктер жоқ. Бірақ біз танитын Л.А. емес – жағдай өзгерген. Фильмнің фондық суреттеріндегі көптеген нәрселер бізге жаңа, ерекше бір орында екенімізді күшті сезінуге мүмкіндік береді". Фильмде экологиялық апаттан кейінгі әлем бейнеленген, онда соғыс пен капитализм "қалыпты" экологиялық жүйелердің құлауына әкелді. 2019 жылғы қаланың климаты бүгінгі күннен өте ерекше. Өнеркәсіптік ластану планета Жердің қоршаған ортасына кері әсер еткені, яғни жаһандық жылу және жаһандық қараңғылану қатты сезіледі. "Блэйд Раннер" әлемінде нағыз жануарлар сирек кездеседі. Филип К. Диктің 1968 жылғы "Электрлі қойлар армандай ма?" романында планетадағы жануарлар мен адамдардың жойылуы ядролық соғыстың радиоактивті қалдықтарының салдары болды; алғашқы құрып кеткен түр – бүркіттер болды. Бұл Деккардтың доктор Тайрелдің жасалма бүркіті туралы айтқан сөзімен байланысты: "Ол қымбатқа соғуы керек". (сал. пост-апокалиптикалық ғылыми фантастика)
2019 жылғы Лос-Анджелесте көптеген азиялықтардың тұруы және қала тілінде полиция Гаффтың Блэйд Раннер Рик Деккардпен сөйлесуі мәдени араласудың кеңінен тарағанын анық көрсетеді. Глобализация "Шимата Домингес" корпорациясының атында да көрінеді, олардың ұраны: "Американы жаңа әлемге енгізуге көмектесеміз". Бұл жаппай көші-қон болып жатқанын көрсетеді, себебі адамдар қашып кеткісі келетін жағдай бар. Мәдени және діни араласу Деккардтың Зораны қуған жерінде де байқалады. Көшелерде дәстүрлі еврей, харе Кришна киімдерімен, сондай-ақ панк стилінде киінген жас жігіттерді көруге болады.
Деккард: адам ба, репликатор ма?
<noinclude>[[Блэд Раннер бір мүйіз. png|thumb|right|upright|Гэффтың «Финалдық кесімдегі» қағаздан жасаған бір мүйізді ат суреті, мүмкін Деккардтың бір мүйізді ат туралы арманы имплантталғанын және Деккардтың репликант екенін көрсетеді. Бұл сахнаны ескермесе де, Деккардтың репликант болу мүмкіндігін көрсететін басқа да дәлелдер мен меңзеулер бар, бірақ Деккардтың адам болу мүмкіндігі де жоққа шығарылмайды:
Деккардтың пәтерінде көптеген суреттер бар, олардың ешқайсысы жақында түсірілмеген немесе түсті емес. Репликанттар суреттерді жақсы көреді, өйткені ол жоқ болған өткенге байланысты сезім тудырады. Рейчел сұрайтын сахнада: "Сіздің Войт Кампф тестіңізді білесіз бе? Сіз өзіңіз осы тесттен өттіңіз бе? Деккард?" Ол оның есімін айтқанда, Рейчел жауап алмағанын байқайды, өйткені жараланған, шаршаған Деккард ұйықтап қалған. Оның әріптесі детектив Гэфф фильм бойында Деккардқа қандай да бір жанашырлық танытпайды және Рой қайтыс болғаннан кейін оған "Сіз ер адамның жұмысын жасадыңыз, мырза!" дейді. Алайда Форд бұл әдейі әсер екенін жоққа шығарады және ол Шон Янгтың көзіне түсуге арналған жарықтың бір бөлігін түсірген болуы мүмкін екенін айтады. Филип К. Дик адам мен репликанттардың ұқсастығын зерттеу үшін алғашқы романында Деккард кейіпкерін адам ретінде жазды. Ридли Скоттпен «Блейд Раннер: Финалдық кесім» туралы талқылау кезінде Фанчер Деккардтың адам екеніне сенетінін тағы да айтты (оның айтуынша, «[Скотттың] идеясы тым күрделі»), бірақ ол фильмді екіұшты қалдыруды қалайтынын қайталады. Харрисон Форд жылдар бойы Деккардты адам деп санайтынын айтқан. "Бұл Ридли мен өзімнің арасындағы басты дау болды", - деді Форд BBC One-дің «Голливудтың ұлылары» сегментінде сұхбаттасушыға. "Мен көрермендер экраннан бір адаммен эмоционалды байланыс орната алады деп ойладым. Мен Ридлидің келісіміне қол жеткіздім деп ойладым, бірақ шын мәнінде ол бұл туралы кішкене ескерту жасады деп ойлаймын. Менің ойымша, ол екі жағынан да жақсы болғысы келді". Скотт Фордтың өз көзқарасын өзгерткенін айтады, бірақ «Блейд Раннер 2049» режиссері Денис Вильнёв Форд пен Скотт осы күнге дейін бұл мәселе туралы айтысып жатыр деп мәлімдеді. Фильмнің түсіріліміне қатысқан басқа адамдар Деккардтың адам екендігі туралы пікір білдірді: Дэвид Снайдер (көркемдік режиссер), М. Эммет Уолш (Брайант рөлін сомдаған) және Рутгер Хауэр (Рой Батти рөлін сомдаған). 2023 жылғы сұхбатында Форд Деккардтың репликант екенін "әрқашан білетінін", бірақ "оған қарсы тұруды" қалағанын, репликанттың (немесе кем дегенде Деккардтың) адам екеніне сенгісі келетінін айтты. Ридли Скотт бірнеше сұхбатта Деккардты репликант деп санайтынын айтты. Фильмнің визуалды футурологы Сид Мид Скоттпен Деккардтың репликат екендігіне келісті. Фильмнің визуалды эффекттер жөніндегі жетекшісі Дуглас Трамбулл Деккардтың шынайы табиғатын білмейтінін және бұл мәселе жұмбақ екенін айтты. Сол сияқты Вильнёв 2049 жылы "Деккард [ ] біз сияқты өзінің кім екеніне сенімді емес" деп атап өтті. «Блейд Раннер» фильмін түсірумен айналысқан адамдардың арасындағы келіспеушілік авторлық ниет туралы қызықты сұрақтар тудырады, соның ішінде кім, егер біреу болса, фильмнің интерпретациясы туралы беделді мәлімдеме жасай алады. </noinclude>
That Deckard's apartment is full of photographs, none of them recent or in color. Replicants have a taste for photographs because it provides a tie to a non existent past. The scene in which Rachael asks, "You know that Voight Kampff test of yours? Did you ever take that test yourself? Deckard?" By the time she calls out his name, Rachael finds that she had not received an answer because the injured, exhausted Deckard has fallen asleep. His fellow detective Gaff shows no sympathy for Deckard throughout the film and tells him "You've done a man's job, sir!" after Roy expires. However, Ford denies this was an intentional effect and he may have caught some of the light intended to fall on Sean Young's eyes. Philip K. Dick wrote the character Deckard as a human in the original novel in order to explore the increasing similarity of humans and replicants. During a discussion panel with Ridley Scott to discuss Blade Runner: The Final Cut, Fancher again stated that he believes Deckard is human (saying that "[Scott's] idea is too complex"), but also repeated that he prefers the film to remain ambiguous. Harrison Ford had stated over the years that he considered Deckard to be human. "That was the main area of contention between Ridley and myself at the time," Ford told an interviewer during a BBC One Hollywood Greats segment. "I thought the audience deserved one human being on screen that they could establish an emotional relationship with. I thought I had won Ridley's agreement to that, but in fact I think he had a little reservation about that. I think he really wanted to have it both ways." Scott suggests that Ford may have since changed his view, although Blade Runner 2049 director Denis Villeneuve claimed that Ford and Scott argue about the issue to this day. Other people involved in the movie's production who have expressed the view that Deckard is human include: David Snyder (art director), M. Emmet Walsh (who portrayed Bryant) and Rutger Hauer (who portrayed Roy Batty). In a 2023 interview, Ford stated that he "always knew" that Deckard was a replicant, but wanted to "push back against it", adding that a replicant (or at least, Deckard) would want to believe that they are human. Ridley Scott stated in several interviews that he considers Deckard to be a replicant. Syd Mead, the film's visual futurist, agreed with Scott that Deckard is a replicant. Douglas Trumbull, the film's visual effects supervisor, stated that he does not know Deckard's true nature and that the issue is an enigma. Similarly, Villeneuve also noted that in 2049, "Deckard [ ] is unsure, as we are, of what his identity is". The disagreement among the people involved in making Blade Runner raises interesting questions about authorial intent, including who, if anyone, can make authoritative pronouncements about a film's interpretation.