Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Палестиналық-израильдік араб әдебиеті жазушысы және саясаткер (1922–1996)
Palestinian Israeli writer of Arabic literature and politician (1922 1996)
Өмірбаян
Хабиби 1922 жылғы 28 қаңтарда Хайфада ағылшын христиан, палестиналық араб отбасында дүниеге келді. Оның отбасы бастапқыда Иерусалимдегі грек православие шіркеуіне жатқан, бірақ православие шіркеуі ішіндегі дау-жанжалдарға байланысты англикандыққа көшкен. Жастық шағында ол мұнай өңдеу зауытында жұмыс істеді, кейін радио хабаршысы болды. Мандат кезінде ол Палестина коммунистік партиясының лидерлерінің бірі болды. 1948 жылғы Араб-Израиль соғысы басталғанда, ол Хайфада қалып, Израиль азаматы атанды. Соғыстан кейін ол Израильдің коммунистік партиясын құруға көмектесті және "Аль-Иттихад" коммунистік газетін іске қосты. 1956 жылы Хайфадан Назарет қаласына көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Ол 1996 жылы Назаретте қайтыс болды, бірақ өсиетімен сүйікті үйі Хайфада жерленгісін өтінді. Оның өсиетінде қабір тасына "Хайфада қалды" деген сөздерін жазуды сұрады.
Habibi was born in Haifa on 28 January 1922, into an Anglican Christian, Palestinian Arab family. His family had originally belonged to the Greek Orthodox Church of Jerusalem but converted to Anglicanism due to disputes within the Orthodox church. In his early life, he worked on an oil refinery and later was a radio announcer. Under the Mandate he became one of the leaders of the Palestine Communist Party. When the 1948 Arab Israeli War began, he remained in Haifa and became an Israeli citizen. After the war, he helped to create the Communist Party of Israel and established the communist paper Al Ittihad. In 1956, he moved from Haifa to Nazareth and remained there for the rest of his life. He died in 1996 in Nazareth, but in his will, he expressed his wish to be buried in his beloved home, Haifa. His will also asked that his tombstone include the phrase "remained in Haifa."
Саяси мансап
Хабиби Мандат дәуірінде Палестина Коммунистік партиясының жетекшілерінің бірі болды. Ол 1947 жылғы БҰҰ-ның Палестинаны бөлу жоспарын қолдады. Израиль мемлекет құрылғанда, ол Израиль Коммунистік партиясын (Маки) құруға көмектесті. Ол 1951 және 1959 жылдар аралығында, содан кейін 1961 жылдан 1972 жылға дейін Кнессетте қызмет етті, бастапқыда Маки мүшесі ретінде, бірақ Тауфик Туби және Мейр Вильнермен бірге партиядан бөлініп, Ракахты құрды. 1991 жылы Михаил Горбачевтің жаңа саясатына партияның қалай қатысуы керек деген мәселеде туған даудан кейін партиядан кетіп қалды.
Habibi was one of the leaders of the Palestine Communist Party during the Mandate era. He supported the 1947 UN Partition Plan. When Israel became a state he helped form the Israeli Communist Party (Maki). He served in the Knesset between 1951 and 1959, and again from 1961 until 1972, first as a member of Maki, before breaking away from the party with Tawfik Toubi and Meir Vilner to found Rakah. In 1991, after a conflict about how the party should deal with the new policies of Mikhail Gorbachev, he left the party.
Журналистика және әдеби шығармалар
Хабиби Израильдегі еврей мемлекетінде араб азшылығы ретінде өмір сүрген палестиналықтардың адалдығындағы қайшылықтарды бейнелейтін туындыларының арқасында Таяу Шығыстағы ең танымал авторлардың біріне айналды. Оның жеті романының ең белгілісі – «Саид Әбу әл Нахс әл Муташаелдің жоғалуындағы ерекше оқиғалар» (1974) еңбегінде ол 1948-1949 жылдардағы араб-израиль соғысы кезінде өзі сияқты туған жерін тастап кетпеген арабтардың екі жақты табиғатын зерттеді.
"Habibi became one of the most popular authors in the Middle East as a result of works depicting the conflicts in loyalties experienced by Palestinians living as an Arab minority in the Jewish state of Israel. In such works as Strange Events in the Disappearance of Said Abu al Nahs al Mutashael (1974), the most notable of his seven novels, he explored the duality of those Arabs who, like himself, did not leave their homeland during the 1948–49 Arab Israeli war. "</blockquote>
Әдеби сыйлықтар
1990 жылы Хабиби ПЛО-дан «Әл-Құдс» сыйлығын алды. 1992 жылы ол араб әдебиеті саласындағы Израиль сыйлығымен марапатталды. Оның екеуін де қабылдауы өзара келісімге ұмтылысын көрсетті, алайда Израиль сыйлығын қабылдауы араб зиялылары арасында қызу пікірталас тудырды. Хабибиді Израильдің «арабтарға қарсы» саясатын қолдады деп айыптады. Хабиби бұл айыптауларға былай деп жауап берді: «Сыйлықтар арқылы жүргізілетін диалог, тастар мен оқтар арқылы жүргізілетін диалогтан жақсы», – деді ол. «Бұл Израильдегі арабтарды ұлт ретінде мойындаудың бір жолы. Бұл ұлттық мәдениетті тану. Бұл араб халқына осы жерде тамыр жайып, тең құқықтар үшін күресуге көмектеседі».
In 1990, Habibi received the Al Quds Prize from the PLO. In 1992, he received the Israel Prize for Arabic literature. His willingness to accept both reflected his belief in coexistence, though his acceptance of the Israel Prize set off a debate among the Arabic intellectual community. Habibi was accused of legitimizing what they considered Israel's "anti Arab" policy. Habibi replied to the accusations: "A dialogue of prizes is better than a dialogue of stones and bullets," he said. "It is indirect recognition of the Arabs in Israel as a nation. This is recognition of a national culture. It will help the Arab population in its struggle to strike roots in the land and win equal rights".