Кіріспе

Завихост – шағын қала (2006 жылы бойынша шамамен 1800 тұрғыны бар), Польшаның Святокшис воеводиясындағы Сандомирж округінде орналасқан. Кіші Польшадағы Висла өзенінің жағасында, Сандомирж қаласының жанында жатыр. Алғаш рет 1148 жылға тартатын тарихи құжаттарда еске алынған. 1205 жылы оның жанында Завихост шайқасы болды. 1241, 1259 және 1287 жылдары қала моңғол шапқыншылығынан зардап шекті. 1255 жылға дейін қала құқығы берілген, ал орта ғасырдың соңында Кіші Польшаның ең маңызды қалалық орталықтарының біріне айналды.

Орналасқан жері

Завихост Кіші Польшада, Висланың көркем Кіші Польшалық шатқалының жанында орналасқан. Қала Висланың сол (батыс) жағасында, Сандомирден солтүстік-батысқа қарай 17 шақырым қашықтықта жатыр. Өзен арқылы көпір жоқ, оның орнына паром қолданылады.

Тарих

Қала алғаш рет 1148 жылы тарихта есімдері тіркелген. Ол кезде бұл кастелянның резиденциясы және Висла өткеліне жақын орналасқан сауда орталығы болды. 1205 жылы жақын жерде Завихост шайқасы болды, онда Галиция-Волынь корольдығының Рим патшасы Лешек I Ақ бастаған Кіші Польша әскері мен Конрад I Мазовияның мазовиялық әскері жеңіске жетті. Завихостқа қашан қала құқығы берілгені белгісіз, бірақ бұл 1255 жылға дейін болған болуы мүмкін. 1257 жылы князь Болеслав V Ықылас қала мен оның маңындағы 25 ауылды Кедей әйелдер орденіне табыс етті. 14 ғасырда Завихост патшалық қалаға айналып, старостаның резиденциясы болды. Патша Казимеж Ұлы мұнда Висла өткелін қорғайтын қамал салды. Польшадағы басқа қалалар сияқты, Завихост та 15-16 ғасырларда гүлденді. Ол кезде қала Краковтан Литва Ұлы Герцогтығына дейінгі сауда жолында орналасқан еді және Висла арқылы тасымалданатын тауарларға салынатын салықтардан пайда көріп отырды. 1564 жылы қалада бірнеше шеберлер, қалалық әкімдік және 126 үй болды. Жақсы кезеңдер «Ұлы су тасқыны» кезінде аяқталды. Завихостты алдымен шведтер (1655), содан кейін Георг II Ракоцидің Трансильваниялық әскерлері тонап, қиратты. Басқыншылар қаланы өртеп жіберді, ол 1813 жылға дейін қираған күйінде тұрды, содан кейін су тасқыны кезінде қабырғалары Вислаға құлап кетті. 1666 жылы Завихостта үлкен өрт болды, одан кейін жұқпалы ауру тарады, нәтижесінде тұрғындардың көп бөлігі қайтыс болды. Осы қайғылы оқиғалардан кейін қала ешқашан толыққанды қалпына келмеді. Сонымен қатар, Польшаның бөлінісінен кейін Завихост Ресей мен Австрия шекарасына жақын орналасқандықтан, дамуына кедергі келтірді. 18 ғасырдың басында Завихостқа жақын Старостов (кейін Просперов деп аталды) қаласы құрылды. Оның халқының көп бөлігі еврейлерден тұрды, ал 1820 жылы Просперов Завихостқа қосылды. Осыдан бастап поляк және еврей қалалары арасындағы айырмашылық қалыптасты. 1827 жылы Завихостта 281 үй (көпшілігі ағаштан салынған) және 2320 тұрғын болды. 1888 жылы қала құқығынан айырылып, ауылдық мәртебеге дейін төмендетілді, бірақ 1926 жылы қала құқығын қайта алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс басқыншылары Завихостта 5000 еврей тұрған гетто ашты. Олардың көпшілігі 1942 жылдың қазан айында Бельжец өлім лагерінде құрылыққа жіберілді. 1944 жылы Завихостта Вермахт пен Қызыл Армия арасында қызыл қанды шайқас болды, нәтижесінде қаланың көп бөлігі қирады.