Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1895 жылдан 1920 жылға дейін Африкадағы британдық қорғаушылығы.
British protectorate in Africa from 1895 to 1920
Әкімшілік
Еуропалық христиан миссионерлері 1840 жылдары Момбасадан Килиманджаро тауына дейінгі аймаққа қоныстана бастады, номиналды түрде Занзибар сұлтандығының қорғауында болды. 1886 жылы британ үкіметі Уильям Маккиннонды, бұрыннан сұлтанмен келісімге қол жеткізген және кеме компаниясы Африканың Ұлы көлдерінде кеңінен сауда жасаған, аймақта британдық ықпалды орнатуға ынталандырды. Ол Британдық Шығыс Африка қауымдастығын құрды, ол 1888 жылы Императорлық Британдық Шығыс Африка компаниясының жарғысын алуына және тәуелділіктерді басқаруға бастапқы грант алуына әкелді. Компания Сұлтаннан жалға алынған Момбаса арқылы Джубба өзенінен Герман Шығыс Африкасына дейінгі 150 мильдік (241 км) жағалау жолағын басқарды. 1885 жылғы Берлин конференциясында келісілген британдық " ықпал аймағы" жағалау бойымен және болашақ Кенияның ішкі аймағына дейін созылды. Осы кезде Момбаса әкімшілік орталығы болды. Бірақ компания құлдырауға бет алды, және 1 шілде 1895 жылы британ үкіметі протекторат жариялады, әкімшілік Сыртқы істер министрлігіне берілді. 1902 жылы әкімшілік қайтадан Колониялық кеңсеге ауыстырылды. 1897 жылы ақтардың қоныстануын бастаған Хью Чолмондейли Кенияның таулы аймағына келді, ол кезде бұл аймақ Протектораттың бір бөлігі болды. Лорд Деламер аймақтың ауыл шаруашылығына қолайлы екеніне тәнті болды. 1902 жылы протектораттың шекарасы бұрынғы Уганданың Шығыс провинциясын қамту үшін кеңейтілді. Сондай-ақ 1902 жылы Шығыс Африка синдикаты таулы аймақта ақтардың қоныстануын ынталандыру үшін 1295 шаршы километр (500 шаршы миль) жерді грант ретінде алды. Лорд Деламер кең ауқымды шаруашылық жұмыстарын бастады, ал 1905 жылы Англия мен Оңтүстік Африкадан көптеген жаңа қоныс аударушылар келген кезде Протекторат Сыртқы істер министрлігінен Колониялық кеңсеге бағындырылды. Бұл әкімшіні губернатор етіп тағайындады және заң шығару және атқару кеңестерін құрды. Лейтенант-полковник Дж. Хейс Садлер алғашқы губернатор және бас қолбасшы болды. Жергілікті тайпалармен кейде қақтығыстар болды, бірақ үкімет пен отарлаушылар елді аз қан төгіліп ашты. Бұрынғы протектораттың бұл бөлігі Кения колониясы ретінде құрылды. Қалған 10 мильдік (16 км) жағалау жолағы (Витудан басқа) Занзибар сұлтанымен жасалған келісім бойынша протекторат мәртебесін сақтап қалды. Занзибар сұлтанының билігінде қалған бұл жағалау жолағы 1920 жылы Кения протектораты ретінде құрылды.
European Christian missionaries began settling in the area from Mombasa to Mount Kilimanjaro in the 1840s, nominally under the protection of the Sultanate of Zanzibar. In 1886, the British government encouraged William Mackinnon, who already had an agreement with the Sultan and whose shipping company traded extensively in the African Great Lakes, to establish British influence in the region. He formed a British East Africa Association which led to the Imperial British East Africa Company being chartered in 1888 and given the original grant to administer the dependency. It administered about 150 mile (241 km) of coastline stretching from the Jubba River via Mombasa to German East Africa which were leased from the Sultan. The British "sphere of influence", agreed at the Berlin Conference of 1885, extended up the coast and inland across the future Kenya. Mombasa was the administrative centre at this time. However, the company began to fail, and on 1 July 1895, the British government proclaimed a protectorate, the administration being transferred to the Foreign Office. In 1902, administration was again transferred to the Colonial Office. In 1897 Hugh Cholmondeley, the pioneer of white settlement, arrived in the Kenya highlands, which was then part of the Protectorate. Lord Delamere was impressed by the agricultural possibilities of the area. In 1902, the boundaries of the protectorate were extended to include what was previously the Eastern Province of Uganda. Also, in 1902, the East Africa Syndicate received a grant of 500 square miles (1,295 km2) to promote white settlement in the Highlands. Lord Delamere now commenced extensive farming operations, and in 1905, when a large number of new settlers arrived from England and South Africa, the Protectorate was transferred from the authority of the Foreign Office to that of the Colonial Office. This constituted the administrator a governor and provided for legislative and executive councils. Lieutenant Colonel J. Hayes Sadler was the first governor and commander in chief. There were occasional troubles with local tribes, but the country was opened up by the government and the colonists with little bloodshed. That part of the former protectorate was thereby constituted as the Colony of Kenya. The remaining 10 mile (16 km) coastal strip (with the exception of Witu), remained a protectorate under an agreement with the Sultan of Zanzibar. That coastal strip, remaining under the sovereignty of the Sultan of Zanzibar, was constituted as the Protectorate of Kenya in 1920.
Даму
1902 жылғы сәуірде Британдық Шығыс Африкадағы жерге алғашқы өтінішті Шығыс Африка Синдикаты жасады – бұл Британдық Оңтүстік Африка Компаниясына қатысты қаржыгерлер мүдделі болған компания – 500 шаршы миль (1295 км²) грант алуға тырысты, одан кейін маңызды аудандарға көптеген өтініштер келіп түсті, олардың көптегені Оңтүстік Африкадан келген болашақ қоныс аударушылардан болды. 1903 жылы Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметін атқарып тұрған Жозеф Чемберлен, Уганда жоспарының бөлігі ретінде Британдық Шығыс Африкадағы Уасин Гишудегі 5000 шаршы мильді (12,950 км²) сионисттік қоныс аударушыларға ұсынды. Алайда, Алтыншы сионисттік конгрессіндегі қарсылықтың нәтижесінде жоспар орындалмады және Чемберлен ұсынысты дереу кері қайтарып алды. 1903 жылғы сәуірде Шығыс Африка Синдикатының директоры болып қызмет ететін американдық барлаушы майор Фредерик Расселл Бернхам, Джон Уэстон Брук, Джон Чарльз Блик, мырза Биттлбанк және мырза Брауннан тұратын экспедицияны аймақтың минералды байлығын бағалауға жіберді. "Төрт Б" деп белгілі болған топ Найробиден Эльгон тауы арқылы солтүстікке қарай Рудольф көлінің батыс жағалауына дейін саяхат жасады, судың жетіспеушілігінен және масаилермен кездесу қаупінен қиындықтарға тап болды. 1903 жылы жүздеген болашақ қоныс аударушылар, негізінен Оңтүстік Африкадан келгеннен кейін, масаилердің жайылымдық құқықтарын сақтау мәселесі көтерілді және үлкен аудандарға арналған өтініштерді қабылдамау туралы шешім қабылданды.
In April 1902, the first application for land in British East Africa was made by the East Africa Syndicate – a company in which financiers belonging to the British South Africa Company were interested – which sought a grant of 500 square miles (1,295 km2), and this was followed by other applications for considerable areas, many of which came from prospective settlers in South Africa. In 1903, Joseph Chamberlain, then serving as Secretary of State for the Colonies, offered 5000 square miles (12,950 km2) at Uasin Gishu in British East Africa to Zionist settlers as part of the Uganda Scheme. However, opposition to the scheme at the Sixth Zionist Congress led to the plan falling through and Chamberlain swiftly withdrew the offer. In April 1903, Major Frederick Russell Burnham, an American scout then serving as a director of the East African Syndicate, sent an expedition consisting of John Weston Brooke, John Charles Blick, Mr. Bittlebank and Mr. Brown, to assess the mineral wealth of the region. The party, known as the "Four B. 's", travelled from Nairobi via Mount Elgon northwards to the western shores of Lake Rudolf, experiencing plenty of privations from want of water, and of the danger from encounters with the Maasai. With the arrival in 1903 of hundreds of prospective settlers, chiefly from South Africa, questions were raised concerning the preservation for the Maasai of their rights of pasturage, and the decision was made to entertain no more applications for large areas of land.
Британдық Шығыс Африканың маркалары мен пошта тарихы
1895 жылы Британ империясының тікелей иелігіне айналғаннан кейін протекторат Үндістаннан және бұрынғы Британдық Шығыс Африка компаниясы шығарған пошта маркаларын қайта басып шығарды. Сонымен қатар, аумақ Дүниежүзілік пошта одағына қосылды. 1896 жылы ресми маркалардың алғашқы партиясы шығарылды, бірақ протектораттың пошта қызметі ұзаққа солмады, себебі 1901 жылы ол Уганда протекторатының пошта қызметімен біріктірілді, нәтижесінде Шығыс Африка және Уганда протектораттары 1904 жылы алғашқы маркаларын шығарды.
The protectorate upon becoming a direct possession of British Empire in 1895 had overprinted postal stamps from India and the former Imperial British East Africa Company issued. Along with this the territory was incorporated into the Universal Postal Union. By 1896, the first line of official stamps was issued, although the protectorate's postage service was short lived as in 1901 it was merged with the Protectorate of Uganda's mail service becoming the East Africa and Uganda protectorates issuing their first stamps in 1904.