Глен Бьям Шоу: Англиялық актер және режиссер өмірі мен шығармашылығы
Glen Byam Shaw
Глен Байам Шоу: ағылшын актері, театр режиссері. 1950-60жж. драматургиялық және опералық қойылымдарымен танымал. Джон Гилгудпен серіктестігі, өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гленкерн Александр "Глен" Бям Шоу (13 желтоқсан 1904 – 29 сәуір 1986) – ағылшын актері және театр режиссері, 1950-жылдары драматикалық қойылымдарымен, ал 1960-жылдары және одан кейін опералық қойылымдарымен танымал. 1920-1930 жылдары Бям Шоу романтикалық басты рөлдерде де, кейіпкерлік рөлдерде де сәтті актер болды. Ол ескі досы Джон Гилгудпен жиі жұмыс істеді. 1930-жылдардың соңында Гилгудпен бірге режиссер болып жұмыс істегеннен кейін, ол актерлік өнерден гөрі режиссерлікке көбірек бейімделді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қарулы күштерде қызмет етті, содан кейін Олд-Вик, Шекспир ескерткіш театры және Садлер Веллс (кейіннен Англия Ұлттық операсы деп аталды) театрларында жетекші режиссерлік қызметтерді атқарды.
English actor and theatre director
Glencairn Alexander "Glen" Byam Shaw, (13 December 1904 – 29 April 1986) was an English actor and theatre director, known for his dramatic productions in the 1950s and his operatic productions in the 1960s and later. In the 1920s and 1930s Byam Shaw was a successful actor, both in romantic leads and in character parts. He worked frequently with his old friend John Gielgud. After working as co director with Gielgud at the end of the 1930s, he preferred to direct rather than act. He served in the armed forces during the Second World War, and then took leading directorial posts at the Old Vic, the Shakespeare Memorial Theatre and Sadler's Wells (later known as the English National Opera).
Алғашқы жылдар
Бям Шоу Лондонда, суретші Джон Бям Листон Шоу мен оның әйелі, Каролина Эвелин Юнис Пайк Нотт (1870–1959), ол да суретші, туған бес бауырластың (төрт ұл және бір қыз) ең кішісі болып дүниеге келді. Ол Вестминстер мектебінде білім алды, оның құрбыларының арасында ағасы Джеймс Бям Шоу, кейін белгілі өнер тарихшысы, және өмір бойына дос және кәсіби серігі болған Джон Джилгуд болды. Бям Шоудың сахнадағы алғашқы пайда болуы Англияның батысындағы Торквейде К. К. Мунроның «Мисс Бимс» комедиясында болды. 1925 жылы ол Лондонда алғаш рет өнер көрсетіп, Дж. Б. Фаганның «Шершін бақшасы» қойылымында Гайев рөлін ойнады, актерлік құрамда Алан Нейпер, О. Б. Кларенс – Фирс, ал Джилгуд – жас студент Трофимов болды. Келесі бірнеше жылда Бям Шоу Чехов пен Ибсеннің тағы үш пьесасында ойнады. 1927 жылдың қараша айында ол Нью-Йоркте «And So To Bed» спектаклінде Пелхам Хамфри рөлінде дебют жасады. Актриса Констанс Коллиер Бям Шоудың талантына тәнті болды және оған рөлдер алуға көмектесті. Ол оны Лондон театрының жетекші тұлғасы Айвор Новелломен таныстырды. 1926 жылы ол «Down Hill» пьесасында екеуіне де режиссерлік жасады. Бұл оны Коллиердің досы, ақын Зигфрид Сассонмен жақындастырды; олар жақын дос болды. Сассонның өмірінің соңына дейін олардың достығы сақталды, бірақ олар серіктес болып ұзақ тұрмады; Сассон Стивен Теннантпен қарым-қатынасқа түсті, ал Бям Шоу актриса Анжела Баддлиге ғашық болды. Олар 1929 жылы үйленді. Денисон жазғандай, бұл неке олардың өмірінің соңына дейін «толық бақытқа толы» болды; олардың ұл мен қызы болды. 1933 жылы Бям Шоу «Гордон Дэвиоттың» (Жозефин Тей) «Бордоның Ричарды» пьесасында Ричард II рөлін ойнап, Джилгудты алмастырды. Келесі жылы ол сол автордың тағы бір тарихи пьесасында, «Шотландия королевасында» Дарнли рөлін ойнады, оның қарсыластары Гвен Ффранкон Дэвис пен Лоуренс Оливье болды, режиссерлік жұмысын Джилгуд жүзеге асырды. Бям Шоу 1934 жылы Джилгудпен бірге жұмыс істеуін жалғастырып, оның «Гамлетіне» Лаэртті ойнады, ал 1935 жылы Пегги Эшкрофттың Джульетта, Эдит Эванстың медбикесі және Джилгуд пен Оливье Ромео мен Меркуцио рөлдерін алмастырған «Ромео мен Джульеттаның» атақты Жаңа театрлық қойылымында Бенволио рөлін ойнады. Бям Шоу 1930 жылдардың соңында актерлік карьерасын аяқтады, «Гордость и предубеждение» драмасының сахналық нұсқасында Д’Арси, «Венеция саудагері» мен «Ричард II» фильмдеріндегі кейіпкерлер және «Скандал мектебіндегі» Сэр Бенджамин Бекбит сияқты рөлдерді ойнады. 1938 жылы Мишель Сент-Денидің Феникс театрындағы қысқа маусымынан кейін, оның соңғы рөлі Лондонда да, Эльсинор қамалында да Джилгудтың «Гамлетіндегі» Горацио болды. 1942 жылдан бастап ол Бірмада әскери қызметін өтеді және жарақат алды. 1945 жылы ол майор шындығымен әскери қызметін аяқтады, Үндістанда оқу фильмдерін түсірді.
Byam Shaw was born in London, the youngest of five siblings (four sons and one daughter) born to artist John Byam Liston Shaw and his wife, Caroline Evelyn Eunice Pyke Nott (1870–1959), also an artist. He was educated at Westminster School, where his contemporaries included his elder brother, James Byam Shaw, later a well known art historian, and John Gielgud, who became a lifelong friend and professional colleague. Byam Shaw's first appearance was at Torquay in the west of England, in C. K. Munro's comedy At Mrs. Beam's. In 1925 he made his London debut, playing Yasha in J. B. Fagan's production of The Cherry Orchard, in a cast that included Alan Napier as Gaiev, O. B. Clarence as Firs and Gielgud as the young student Trofimov. Over the next few years Byam Shaw appeared in three more plays by Chekhov, and Ibsen. He made his New York debut in November 1927 as Pelham Humphrey in And So To Bed. Actress Constance Collier was impressed by Byam Shaw and used her influence to gain him roles. Among those to whom she introduced him was Ivor Novello, then a leading figure in London theatre. She directed them both in the play Down Hill in 1926. This drew him into contact with the poet Siegfried Sassoon, a friend of Collier; he and Byam Shaw became close. Their friendship lasted for the rest of Sassoon's life, although they ceased to be partners quite quickly; Sassoon became involved with Stephen Tennant and Byam Shaw fell in love with actress Angela Baddeley. They married in 1929. The marriage, which lasted until her death in 1976, was, Denison writes, "a supremely happy one, both domestically and professionally"; the couple had a son and a daughter. In 1933, Byam Shaw took over from Gielgud as Richard II in the long running play Richard of Bordeaux by 'Gordon Daviot' (Josephine Tey); the following year he played Darnley in another historical play by the same author, Queen of Scots, opposite Gwen Ffrangcon Davies and Laurence Olivier, directed by Gielgud. Byam Shaw continued to work with Gielgud, playing Laertes to his Hamlet in 1934, and Benvolio in the celebrated 1935 New Theatre production of Romeo and Juliet with Peggy Ashcroft as Juliet, Edith Evans as the Nurse and Gielgud and Olivier alternating the roles of Romeo and Mercutio. Byam Shaw concluded his acting career in the late 1930s in roles including D'Arcy in a dramatisation of Pride and Prejudice, character parts in The Merchant of Venice and Richard II, and Sir Benjamin Backbite in The School for Scandal. After appearing in Michel Saint Denis's short season at the Phoenix Theatre in 1938, his final role was Horatio to Gielgud's Hamlet, both in London and at Elsinore Castle. He served in Burma from 1942 and was wounded. He ended his military service in 1945 as a major, making training films in India.
"Олд Вик" және "Стратфорд"
1947 және 1951 жылдар аралығында Бям Шоу Мишель Сент-Дени басқаратын Олд Вик театрының құрамындағы Олд Вик театры мектебінің директоры болды, сондай-ақ Джордж Девайн басқаратын Йонг Вик театры да осы жүйеге кірді. Денисон: «Барлық салаларда үлкен жетістікке қол жеткізгеніне қарамастан, үш серіктес Вик басқармасымен және театрдың ауыр басқарушылық аппаратымен, көбінесе жаушыл қарым-қатынаспен келіспеді» деп жазады. Осы басқарма бұрын Ральф Ричардсон мен Лоуренс Оливьелерді Олд Вик труппасының жетекшілері қызметінен босатып, енді 1951 жылы Сент-Денис, Девайн және Бям Шоу отставкаға кеткен кезде тағы бір маңызды команданы жоғалтты. Бям Шоудың ең танымал опералық қойылымдары дирижер Реджинальд Гудоллмен бірлесіп жасалды, біріншіден, компанияның Садлер Веллс театрындағы соңғы ірі қойылымы болған «Мастерсингерлер», ал 1968 жылы Лондон Колизеомына көшкеннен кейін Вагнердің «Нибелунг сақинасы» циклының төрт операсы, оның режиссері Бям Шоудың бұрынғы ассистенті Джон Блатчли болды. Бям Шоудың Гудоллмен соңғы бірлескен жұмысы 1981 жылы «Тристан мен Изольда» операсы болды. 1959 жылы ол Бирмингем университетінен құрметті DLitt дәрежесін алды.
Between 1947 and 1951 Byam Shaw was the director of the Old Vic Theatre School, part of the Old Vic Theatre run by Michel Saint Denis which also included the Young Vic run by George Devine. Denison writes "Despite much success in all fields the three partners fell foul of the Vic governors and of the theatre's top heavy and largely hostile administration". The same board had earlier dismissed Ralph Richardson and Laurence Olivier as heads of the Old Vic company, and now lost another leading team when Saint Denis, Devine and Byan Shaw resigned in 1951. Byam Shaw's most celebrated opera productions were in collaboration with the conductor Reginald Goodall, first The Mastersingers, the company's last major production at Sadler's Wells Theatre, and, after its move to the London Coliseum in 1968, the four operas of Wagner's Ring cycle, in which Byam Shaw's co director was his former assistant John Blatchley. Byam Shaw's last collaboration with Goodall was Tristan and Isolde in 1981. He received an honorary DLitt from the University of Birmingham in 1959.
Өлім
Глен Бям Шоу 81 жасында Темзадағы Горингте қайтыс болды, одан балалары және туған-туыстары қалды.
Glen Byam Shaw died in Goring on Thames at the age of 81, survived by his children and extended family.