Кіріспе

Сингапурдағы ЛГБТ өнері немесе квир өнері, Сингапурдағы ЛГБТ құқықтары, тарихы және мәдениеті сияқты тақырыптарды қамтитын, лесбиян, гей, бисексуал және трансгендер+ бейнелері мен тақырыптарына негізделген заманауи және қазіргі заманғы бейнелеу өнерінің практикасын білдіреді. Мұндай квир өнер практикасы көбінесе Сингапур немесе Сингапурда жұмыс істейтін, ЛГБТ+ немесе квир деп танылатын суретшілер мен кураторларға тән. Квир бейнелеу өнері – қазіргі Сингапур қоғамының ерекше қарсы мәдени құбылысы болып табылады. Қазіргі уақытта, қылмыстық кодекстің 377А-бабы сияқты заңдардың күшінде болуына қарамастан, ерлер арасындағы (әйелдер үшін заңды) келісімге келген, жеке жыныстық қатынастар қылмыстық қылмыс деп есептеледі. Гомосексуализмге табу қарастырылғандықтан, Сингапурдегі суретшілер тарихи түрде көптеген шектеулермен күресіп келді. Олар жергілікті бұқаралық ақпарат құралдарында оңтайлы квир бейнелеуден қашып, мемлекеттік қара тізімге ену қаупімен жұмыс істеуге, сондай-ақ консервативті қоғамдық топтардың гомофобиясы мен трансфобиясы салдарынан қорлауға ұшырады. Алайда, 2010 жылдардың басынан бері ЛГБТ+ тақырыптарына қатысты либерализация байқалады, бұл мәселелер жөнінде қоғамдық кеңістікте және жергілікті бұқаралық ақпарат құралдарында үнемі талқылауларға әкелді. Бұл Pink Dot SG қозғалысының өркендеуімен бірге жүрді, ол қазір әлемнің көптеген елдерінде осындай шараларға ықпал етіп келеді. Сингапурдың қазіргі заманғы өнер тарихында квирлік ұғымдармен айналысатын, ашық түрде өзін квир деп жариялаған суретшілердің есімдері 1980 жылдардан бері тіркелген. Сингапурдың квир өнер практикасы халықаралық көрмелерде де көрсетілді, көбінесе квир өнер көрмесінің арнайы кураторлық шеңберінен тыс. Бұл өнер практикалары белгілі бір ортамен байланыссыз және әртүрлі формаларды қамтиды, мысалы, перформанс өнері, инсталляциялық өнер, бейне өнер, сурет салу, мүсін жасау, фотосурет, фильм және аралас техникалар.

Ережелер

ЛГБТ+ бейнелеу өнерімен айналысатын мамандар Сингапур заңдарымен наложенған түрлі шектеулермен күресуге тура келеді. Бұл шешім, сол кездегі үкіметтік өнерді бақылайтын министрлік – Ақпарат, коммуникация және өнер министрлігі (MITA) тағайындаған 2003 жылғы цензураны қайта қарау комитетінің ұсынымдары негізінде, МДА-ның өнер жөніндегі консультативтік топтарымен кеңескеннен кейін қабылданды. 2005 жылы Сингапур суретшісі Джейсон Уидің "The Substation, Bao Bei" көрмесі, онда пикселденген ер адамдардың жыныс мүшелері бейнеленген, баспасөз хабарламасында аталып, мемлекет тарапынан "зияны жоқ" деп бағаланды.

Қазіргі заманғы белсенділік (1980-1990 жылдар)

1980-1990 жылдары Джимми Онг, Тенг Ни Чонг және Хо Сун Йен сияқты суретшілер сол кездегі ашық түрде өзінің квир екенін жариялаған суретшілердің санатында болды, немесе олардың шығармалары Сингапурдағы квирлік туралы ұғымдарды зерттеді. Мысалы, Онгтың 1980-ші жылдардағы жұмыстарында әртүрлі жағдайлардағы және қарым-қатынастардағы жалаңаш еркек денелерін бейнелейтін қара-ақ көмір суреттері жиі кездесетін. Сол 1980-ші жылдар шамасында Тенг акварель, пастель, көмір және май бояуларындағы бейнелі туындыларымен танымал болды, оларда еркектердің жалаңаш денелерінің сезімтал және гомоэротикалық бейнелері болды. Оның көрмеде көрсетілген суреттерінің бірі – «Мейкин және Ойшыл» атты автопортреті, қазір NUS мұражайының қорында сақтаулы және 2017 жылы өткен «Радио Малайя: өнер туралы қысқартылған әңгімелер» көрмесінде көрсетілді. 1993 жылдың 20-28 ақпаны аралығында Сингапур суретшісі Тан Пэнг пен АҚШ суретшісі Джон С. Госс The Substation галереясында «Ағасты орман, жанатын жүректер» атты көрме ұйымдастырды, және Тан бұл оқиғада өзін ашық түрде гей екенін жариялады. Танның үлкен пастель суреттері ВИЧ-пен күтім көрсету және полицияның қастандықтары сияқты мәселелерді қамтыды.

Кейн аға (1994)

1993 жылдың 26 желтоқсанынан 1994 жылдың 1 қаңтарына дейін 5-ші Пасаж өнер кеңістігінде, "Өнерпаздар ауылымен" бірлесіп ұйымдастырылған өнер фестивалі аясында "Өнерпаздардың жалпы жиналысы" (AGA) өтті. Бұл өнер көрсетілімін бұқаралық ақпарат құралдары ұятты әрекет деп баялады. "Red + White = Pink" көрмесі Utterly Art-та өтті, оған Genevieve Chua, Tania De Rozario, Jane Porter, Aidah Dolrahim, Teng Nee Cheong, Martin Loh, Desmond Sim, Ernest Chan Tuck Yew, Justin Lee, Michael Lee Hong Hwee, Han Kiang Siew, Zulharli Adnan, Brian Gothong Tan, Lim Jit Hwang, Sazeli Jalal, Jason Wee, Daniel Poh, Wong Hong Weng, Nicholas Chai және Aiman Hakim сынды суретшілер қатысты. Көрме кино тарихын зерттеп, Вонгтың әлемдік кинодан кейіпкерлерді сомдау үшін түрленуінен жасалған бейне орнатуларын ұсынды. Вонг бұл өнерді гендерлік имиджді өзгертудің бір түрі деп қарады.

2010 жылдардағы қызмет

2011 жылы 3-ші Сингапур биенналесінде жапон-британдық суретші Саймон Фудзивараның «Welcome to the Hotel Munber (2010)» атты туындысы, биеннальді ұйымдастырушы ретінде Сингапур өнер мұражайының өзі орнатқан тиісті ескертулерге қарамастан, цензураланды. 2012 жылдың желтоқсанында Лоу The Substation-да өзінің алғашқы жеке көрмесін – «Archiving Cane» атты туындысын ұйымдастырды. Көрмеде Кане мен Лоудың көркемдік тәжірибесінен алынған 12 артефакттан тұратын инсталляция және ұзаққа созылған перформанс көрсетілді. 2016 жылы Сингапурдың заманауи өнер институтында «Fault Lines: Disparate And Desperate Intimacies» атты квир тақырыбындағы көрме өтті, оны Сингапурлық куратор және жазушы Вонг Бинхао ұйымдастырды. Сол жылы Лоу Сингапурдың Ұлттық өнер кеңесінен «Жас суретші» сыйлығын алды және Сингапур өнер мұражайындағы «Президенттің жас таланттары» байқауына қатысуға іріктелді. 2017 жылдың желтоқсанында Сингапурлық кинорежиссер Тан Вэй Кён «Біз екеуміз» атты гей ұлының анасымен әңгімесі туралы деректі фильмімен Сингапур халықаралық кинофестивалінде «Үздік Сингапурлық қысқаметражды фильм» жүлдесін жеңіп алды. Төрешілер алқасы фильмдегі гомосексуалдық неке және көтерілген тақырыптардың маңызды екенін, ал режиссердің жеке көзқарасы фильмді «одан да әсерлі» еткенін атап өтті.

"IndigNation" өнер шаралары

2005 жылдың тамызында жыл сайынғы Ұлттық партияның ұйымдастырушылары Сингапурда іс-шара өткізуге берген өтініші полиция тарапынан күрт қабылданбағаннан кейін, гей белсенділері Сингапурде IndigNation деп аталған алғашқы бір айлық гей-мақтаныш мерекесін ұйымдастырды. Ашық гей суретші Мартин Лохтың "Cerita Budak Budak" ("Балалар әңгімелері") атты көрмесі 2005 жылдың шілдесінде Оңтүстік көпір жолындағы "Utterly Art" көрме алаңында ашылды. IndigNation аясындағы екінші көркем көрме 2005 жылдың 10-16 тамызы аралығында The Box-та "Жалғыздық құштарлығы" деген атпен өтті, онда жас суретшілер – Онг Джен Лонг және Стив Чуаның туындылары қойылды.