Кіріспе

Seventh Sojourn – Moody Blues тобының 1972 жылдың қазанында шыққан сегізінші альбомы. Альбом Ұлыбританияда 5-орынға жетті және топтың АҚШ-тағы бірінші нөмірлі альбомы болды, 1972 жылдың соңында бес апта бойы No. 1 орында тұрды.

Өмірбаян

Альбом – тұжырымдамалық тақырыбы жоқ әндер жинағы, ол өзінің екі алдыңғы альбомының – «Теңгерім мәселесі» және «Әр жақсы бала лайық» стилін жалғастырады. Джон Лоджтың айтуынша, «Альбом Чосердің «Кентербери ертегілері» идеясына шамалы негізделген. «Seventh Sojourn» осылай қалыптасты: біз музыка арқылы әңгімелер айттық». Топ үшін жазу кезеңі қиын болды. «Sojourn» 1978 жылғы «Octave» альбомына дейін топтың соңғы бірлескен жұмысы болды. Барабаншы Грэм Эдж еске алады: ««Seventh Sojourn» жазылған кезде, бұл мен үшін ең ұнамайтын альбом болды. Бірақ жылдар өткен соң, жаңа тыңдап, сол кездегі қысымнан алыс болғаннан кейін, оның өте жақсы екенін түсіндім!». Бұл альбом Moody Blues-тің жалпы алғанда сегізінші альбомы болғанымен, «Seventh Sojourn» музыканттардың осы нақты құрамымен жазылған жетінші альбом. Moody Blues-тің алғашқы LP-сі «The Magnificent Moodies» топтың кейінгі жұмыстарымен салыстырғанда мүлдем басқаша құрам мен дыбысқа ие болды.

Жазу

Гитарашы Джастин Хейвард Майк Пиндердің әлеуметтік саналы "Lost in a Lost World" әнінің шабытын еске түсіреді: "Менің ойымша, сол кезде біз көп нәрсе жасадық, көптеген университеттер мен студенттік шараларға қатыстық, және бұл біздің тыңдаушыларымыз болды. Менің ойымша, біз айналамызда болып жатқан оқиғаларды көрсетіп отырдық. Біз тек сол кездегі жастардың жалпы сөздерін бейнеледік. Мен 21-22 жаста едім, және біз осыны көп еске түсірдік. Ұлыбританияда әскерге шақыру тоқтағандықтан біз бақытты болдық, бірақ АҚШ-тағы достарымыздың көптегені әскерге шақырылды. Бұл жастар үшін өте қиын кезең болды". Хейвардтың "Жаңа көкжиегі" жоғалтудан туды. Ол былай дейді: "Менің өмірімде қиын кезең болды. Әкемнен жақында айырылдым. Менің төңірегімде көп өлім болды, мен онымен күресіп, оны қалай жеңуге болатынын, не істеу керегін және қалай шыға алатынымды ойладым. Бұл маған қатты әсер етті". Рей Томас өзінің "For My Lady" атты сүйіспеншілік әнін жазғанын еске алады: "Бұл менің ажырасуымнан кейін болды. Негізінен, мен бір мейірімді әйел үшін өмірімді беруге дайынмын дедім". Лодж "Өмір қаншалықты таңғажайып емес пе?" әнінің шабытын еске алады: "Ол ән өзін-өзі жазды, қызық болды. Мен әйеліммен және бірнеше досыммен бірге болдым. Менің Англиядағы үйімдегі қонақ бөлмесінде кішкентай рояль бар. Біз кешкі ас ішіп отырдық, мен осы әуенді естідім, мен өзімді кешірдім. Мен рояльге отырып, сонда-ақ бүкіл әнді жаздым. Ол кезде тек "Өмір қаншалықты таңғажайып емес пе?" деген бір ғана сөз бар еді. Мен сол сәтте-ақ музыканы жаздым. Жатар алдында: "Осы әнді мен жаздым ба, әлде басқа біреу жазды ма? Таңертең төмен түсіп, оны ойнатып көрейін, сонда орындала ма, жоқ па, соны көремін". Ол солай болды. Келесі күні мен барлық өлеңдерді жазып шықтым. Тағы бір қызығы, жағдайдың қалай өзгергенін көрсетеді, біз осы әнге барлық вокалдарды жұма күні кешке жаздық, себебі Америкада гастрольге шығуға дайындалып жатқандықтан қажет болды. Біз Нью-Йоркке келдік және таспаны Нью-Йорктегі London Records компаниясына сенбі күні бердік. Ал келесі жұма күні ол сингл ретінде шықты. Ол кезде басқа заман болды. Бүгін мұндай нәрсе болмайды. Бұл өте жылдам болды және сенуге болмайды". Пиндердің "When You're a Free Man" әні "Legend of a Mind" әнін шығарғаннан кейін топпен дос болған Тимоти Лириге арналған. Ол кезде Лири марихуана үшін түрмеде отырған. Кейінгі сұхбатында Пиндер Лириді қорғады: "Ол адамдарды біріктіруге үлкен қабілеті бар керемет гуманист. Ол магнит сияқты, жағымды да, жағымсыз да энергияны өзіне тартады". Лодж "I'm Just a Singer (In a Rock and Roll Band)" әнін жауабы ретінде жазды. Ол әнге әсер еткен бір оқиғаны былай баяндады: "Біздің кейбір жанкүйерлеріміз бізге ғалам туралы жауап бере алатынымызды ойлады. Мен АҚШ-тан оралғанда үйімнің ауласында лагерьде отырған адамдарды көрдім. Мен олардың не істеп жүргендерін сұрадым, олар: "Сендер бізді құтқаратын ғарыш кемесін ұшатын боласыңдар деп айтылды" деді. Мен ұшуды ұнатпаймын! Мен сол кездегі жастардың жауап іздегенін құрметтеймін, бірақ әнде айтқанымдай, "Егер сіз өзгерістің желдің сізге соғуын қаласаңыз / Және сіз білетін жалғыз адам болсаңыз, маған айтпаңыз / Мен тек рок-н-ролл тобының әншісімін".

Жазу

Алғашқы сессиялар 1972 жылдың қаңтар айында Майк Пиндердің үй студиясында, оның "Бекторнс" үйінің гаражында өтті. Хейвард бұл жағдайды және топтың коммерциялық табысқа бейімделудегі қиындықтарын еске алады: "Бұл абсурд жағдай еді; біз әлемнің кез келген жерінде жаздыруға мүмкіндік алатынбыз, ал енді клавиатурашымыздың гаражында отырдық. Біз сәтсіздікке ұшырамыз деп қорқып, өзімізді қысқартуға тырыстық". Көп ұзамай топ Decca студияларының біріне көшті. Альбомға жұмыс ақпаннан қыркүйекке дейін Солтүстік Лондондағы Толлингтон Паркіндегі Decca Studio 4-те жалғасты. Альбом Майк Пиндердің өзінің таныс Mellotron-мен қатар жаңа клавиатуралық аспабы – Чемберлинды қолдануымен ерекшеленеді. Хейвард аспаптың артықшылықтары туралы былай деді: "Біз Mellotron-ға тамаша алмастыратын америкалық Чемберлин аспабын таптық. Ол Mellotron сияқты принциппен жұмыс істеді, бірақ дыбыс сапасы әлдеқайда жақсы болды – керемет мыс, скрипкалар мен виолончель және т.б. Mellotron дыбысын жақсы ету үшін оны үстіне үстіне салып, эхо қосып, қабаттастыру қажет еді. Чемберлин дыбысы күштірек және сапасы жақсырақ болды". Топ мүшелерінің әрқайсысы сессиялардың топ үшін бақытсыз уақыт болғанын еске алады. Хейвардтың айтуынша, "Альбомды жасауға көп уақыт кетті және мен оны ауыр тәжірибе деп таптым. Біз бесіміз тағы бір альбом жасай алмайтыны маған анық болды. Біз ұрысқан жоқпыз, жай ғана бақытсыздыққа ұшырадық. Ешкімге шығармашылық процесс ұнамайтын, және істі аяқтау қиынға соқты". Грейм Эдж былай деп қосты: "Бұл біз үшін ширығулы және қиын кезең болды. Майк Пиндер, әсіресе, қиындыққа тап болды. Біз бәріміз шаршап, өзіміздің жетістіктеріміздің құрбаны болдық". Томас еске алады: "Сессияларды бастаған кезде біз бір-бірімізден демалуға мұқтаж едік деп ойлаймын. Оған дейін біріміз қайда барса, екіншілеріміз де сонда болып тұратынбыз. Менің барлық тәжірибем олардың тәжірибесі еді". Лодж жалғастырады: "Біз білмей, "Жетінші саяхат" атауы арқылы өзімізге уақыт шектеу қойдық. Киелі кітапта жетінші күні демалу керектігі айтылған. "Саяхат" сөзі тоқтауды білдіреді. Бізге коконнан шығып, қарапайым адамдармен кездесіп, өмірімізді қалыпты жағдайға қайтару қажет болды". Топ 1973 жылы альбом жазуға тағы бір рет тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Сол жылы олар өте сәтті, бірақ шаршататын әлемдік турға шықты. Лодж еске алады: "Сол кезде біз өзімізге музыкадан тыс қысым жасадық. 1973 жылғы турымызда бізде отыру бөлмесі мен камин бар Боинг 707 ұшағы болды. Екі жатын бөлме, жиырмадай жеке теледидар, барлық жерде дыбыс жүйесі болды, біздің жеке үй шаруашылығы қызметкеріміз болды және ұшақтың сыртына атымыз жазылған. Мен өзімді бос сезіндім, өйткені бұл жағдайдың тым артық екенін білдім". Ол жалғастырады: "1974 жылға қарай бізде турлық компаниялар, жеке пластинка компаниясы, кеңселер, Англияның оңтүстігіндегі пластинка дүкендерінің желісі болды. Біз ең негізгі нәрсені ұмытып кеттік – бір-бірімізбен сөйлесуді тоқтаттық! Біз бірдей сезімдер мен тәжірибелерді бөлістік, сондықтан бір-бірімізге айтатын ештеңеміз қалмады. Біз үзіліс жасап, ненің артық екенін анықтауға келістік. Соны істедік! Біз қайтадан бірге болатын уақытты күттік, содан кейін Octave шығардық".

Альбомның мұқабасы

Бұл альбом – ұзақ жылдар бойы серіктес болған Фил Траверстің суреттерін көрсететін топтың соңғы альбомы. Ол сюрреалистік ландшафт бейнеленген обложканы жасау процесін еске алып былай дейді: "Суреттерді жасауға қанша уақыт кеткенін нақты айта алмаймын, бірақ көбінесе мақұлдауға жіберу үшін апталар емес, күндер жеткілікті болды. Алғашқы кездесуде біз саундтректі бірге тыңдап, альбомның тақырыбы мен идеяларын талқылағанбыз. Содан кейін мен қарандашпен эскиз жасап, оны одан әрі талқылайтынбыз. Ақырында, бір келісімге келіп, сурет салуға кірісер едік. Уақытқа қатысты үнемі асығушылық болды, және баспахананың мерзімін ұстау үшін көптеген рет күні-түні жұмыс істедім. Бірақ, бұл маған зор қуаныш сыйлады және шынайы ләззат алдым деп айта аламын. Ал сурет салу техникасы туралы айтар болсам, мен гуашь пен акварель бояуларын, сондай-ақ көбінесе аэрографты қолдандым."

Шығару

2007 жылдың сәуірінде альбом SACD форматында қайта өңделіп, төрт қосымша трек қосылды. "Island" – төртінші бонус трек, ол 1973 жылы аяқталмаған, ешқашан жарық көрмеген альбомға дайындалған қысқа студиялық сессия кезінде жазылған. 2008 жылы стандартты аудио CD үшін де сол бонус тректермен жаңадан өңделген нұсқасы шығарылды.

Қабылдау

Бұл альбомнан екі хит-сингл шықты: "Isn't Life Strange" (Ұлыбританияда 13-орын, АҚШ-та 29-орын) және "Мен жай ғана әншімін (Рок-н-ролл тобында)" (Ұлыбританияда 36-орын, АҚШ-та 12-орын). Дегенмен, екі ән де 1967 жылы алғаш рет жарық көрген "Nights in White Satin" әнінің қайта жариялануымен қалып қойды. "Seventh Sojourn" альбомынан шыққан екі сингл де топ-40-қа енсе, "Nights In White Satin" олардан асып түсіп, Ұлыбританияда 9-орынды, ал АҚШ-та 2-орынды иеленді, сондай-ақ Moody Blues тобының синглдары арасындағы ең жоғары американдық чарт позициясын бағындырды. Record World журналы "I'm Just a Singer" және "Land of Make Believe" әндерін "жарылғыш туындылар" деп бағалады. Classic Rock History сыншысы Брайан Качеджиан "Seventh Sojourn" альбомынан үш әнді – "New Horizons", "Lost in a Lost World" және "For My Lady" – Moody Blues тобының ең үздік 10 әнінің қатарына қосты.