Кіріспе
E-бем мажор (немесе E-бем кілті) – E-ге негізделген мажорлық гамма, E, F, G, A, B, C және D ноталарынан тұрады. Оның кілттік белгісінде үш бемоль бар. Оның салыстырмалы миноры – C миноры, ал параллель миноры – E миноры (немесе энгармониялық D миноры). E-бем мажорлық гаммасы:
E flat major (or the key of E flat) is a major scale based on E, consisting of the pitches E, F, G, A, B, C, and D. Its key signature has three flats. Its relative minor is C minor, and its parallel minor is E minor, (or enharmonically D minor). The E flat major scale is:
Сипаттамалары
Ми-бемоль мажорлық тональность көбінесе батыл, қаһармандық музыкамен байланысты, ішінара Бетховеннің оны қолдануының арқасында. Оның «Эроика» симфониясы, Императорлық концерті және «Гранд сонатасы» осы тональностьда жазылған. Бетховеннің (болжамды) 10-шы симфониясы да ми-бемоль мажорда. Бірақ Бетховеннен бұрын Франческо Галеацци ми-бемоль мажорды «қаһармандық, өте салтанатты, қалың және қастерлі тональность деп атады: барлық осы ерекшеліктерімен ол до мажордан артық».
Моцарттың аяқталған үш мүйіз концерті және Йозеф Хайднның труба концерті ми-бемоль мажорда, сондай-ақ Антон Брукнердің төртінші симфониясының бірінші бөліміндегі мүйіз тақырыбы да осы тональностьда. Ми-бемоль мажордағы тағы бір танымал қаһармандық шығарма – Рихард Штраустың «Батырдың өмірі». Холсттың «Жұлдыздар» атты шығармасының Юпитер бөліміндегі қаһармандық тақырып ми-бемоль мажорда орындалады. Малердің ұлы және қаһармандық сегізінші симфониясы ми-бемоль мажорда, ал екінші симфониясы да осы тональностьда аяқталады. Дегенмен, классикалық кезеңде ми-бемоль мажор тек ғана әсем, күркіреген духовой музыкамен шектелмеген. «Гайдн [скрипка] квартеттері үшін ми-бемольді жиірек таңдады, барлығында он рет, ал қалған жағдайларда баяу бөлімді доминант, си-бемоль мажорда жазды». Немесе «шіркеу және опера музыкасын ми-бемоль мажорда жазатын кезде [Йозеф] Гайдн осы кезеңде гобойлардың орнына кор англезді жиі қолданды», сондай-ақ 22-ші симфониясында да. Ми-бемоль мажор Моцарттың музыкасында қолданған екінші ең төменгі тональность болды. Ол үшін ми-бемоль мажор франкмасондықпен байланысты болды; «ми-бемоль мажорлық салтанатты және діни сипатты шақырады». Эдвард Элгар «Энигма вариацияларынан» IX вариациясын «Нимродты» ми-бемоль мажорда жазды. Оның күшті, бірақ осал мінезі осы шығарманы, әсіресе Ұлыбританияда, жерлеу рәсімдерінде жиі орындалатын туындыға айналдырды. Шостакович 9-шы симфониясында әскери даңқты сарказммен бейнелеу үшін ми-бемоль мажорлық гаммасын қолданды.