Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Op. 70 – Людвиг ван Бетховеннің фортепиано, скрипка және виолончельге арналған екі фортепиано триосының жиынтығы. Екі трио да Бетховеннің Мария фон Эрдоди графинясының поместьесінде болған кезде жазылған, және екеуі де оның меймандостығы үшін арналған. Олар 1809 жылы жарияланды. Біріншісі, ре мажорда, «Періште» деп белгілі, және ол оның жанрдағы ең танымал шығармаларының бірі болып табылады (тек «Аркгерцог» триосымен ғана бәсекелеседі). Ре мажор триосы Бетховеннің №2 симфониясының екінші бөлімінде кездесетін тақырыптарды қамтиды. All Music Guide журналы былай деп мәлімдейді: «Өте ерекше нотацияланған және күмәнсіз керемет дыбысты баяу бөлімі болғандықтан, ол «Періште» триосы деп аталды. Осы ат одан бері осы шығармамен байланыстырып келеді. Періште сияқты дыбыс Бетховен сол кезде ойлап отырған «Макбет» операсының эскиздерінен бастау алған болуы мүмкін». Льюис Локвудтың сөзіне сәйкес, Бетховеннің шәкірті Карл Черни 1842 жылы баяу бөлімнің Шекспирдің «Гамлет» пьесасының басындағы періштелер көрінісін еске түсіргенін жазды, және осылайша осы ат пайда болды. Джеймс Келлер де осы атты Черниге жатқызады, сондай-ақ: «Көптеген жерлерде кездесетін, бұл «Періште» триосының бөлімі Бетховеннің «Макбет» операсы үшін жазған хордың қайта жөнделген нұсқасы деген пікірді қате деп есептеуге болады. Бұл шығармалар Бетховеннің шамамен 1803 жылдан 1812 жылға дейінгі «Ортаңғы» стильдік кезеңін көрсетеді, және оның ең танымал шығармаларының көптеген түрлерін қамтиды. Бетховен екі фортепиано триосын 1808 жылдың жазында Венадағы Хейлигенштадт қаласында өткізгенде жазды, ол өткен жазда №5 симфониясын аяқтаған болатын. Ол екі трионы Sinfonia pastorale, №6 симфониясын аяқтағаннан кейін бірден жазды. Бұл Бетховеннің өміріндегі белгісіздікке толы кезең болды, әсіресе ол сол кезде тұрақты табыс көзіне ие болмағандықтан. Бұл екі трио кейде «№5» және «№6» деп саналады, бірақ Бетховеннің он екі фортепиано триосының нөмірленуі стандартталмаған, және басқа көздерде екі Op. 70 триосы басқа нөмірлермен көрсетілуі мүмкін, егер олар болса.
Op. 70 is a set of two Piano Trios by Ludwig van Beethoven, written for piano, violin, and cello. Both trios were composed during Beethoven's stay at Countess Marie von Erdödy's estate, and both are dedicated to her for her hospitality. They were published in 1809. The first, in D major, known as the Ghost, is one of his best known works in the genre (rivaled only by the Archduke Trio). The D major trio features themes found in the second movement of Beethoven's Symphony No. 2. The All Music Guide states that "because of its strangely scored and undeniably eerie sounding slow movement, it was dubbed the 'Ghost' Trio. The name has stuck with the work ever since. The ghostly music may have had its roots in sketches for a Macbeth opera that Beethoven was contemplating at the time." According to Lewis Lockwood, Beethoven's pupil Carl Czerny wrote in 1842 that the slow movement reminded him (Czerny) of the ghost scene at the opening of Shakespeare's Hamlet, and this was the origin of the nickname. James Keller also attributes the nickname to Czerny, adding, "You may discard as erroneous the oft encountered claim that this movement of the Ghost Trio is a reworking of music Beethoven originally sketched as the Witches Chorus for his Macbeth. These pieces are representative of Beethoven's "Middle" stylistic period, which went from roughly 1803 to 1812, and which included many of his most famous works. Beethoven wrote the two piano trios while spending the summer of 1808 back once again in Heiligenstadt, Vienna, where he had completed his Symphony No. 5 the previous summer. He wrote the two trios immediately after finishing his Sinfonia pastorale, Symphony No. 6. This was a period of uncertainty in Beethoven's life, in particular because he had no dependable source of income at the time. Although these two trios are sometimes numbered as "No. 5" and "No. 6", the numbering of Beethoven's twelve piano trios is not standardized, and in other sources the two Op. 70 trios may be shown as having different numbers, if any.