Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші
Italian painter
Джованни Нанни, сондай-ақ Джованни де Рикаматори, көбінесе Джованни да Удин (1487–1564) деген атпен танымал, Удин қаласында туған итальяндық суретші және сәулетші. 1472 жылы Джованни да Удин есімді тағы бір суретші туған қаласынан қуылды.
Giovanni Nanni, also Giovanni de' Ricamatori, better known as Giovanni da Udine (1487–1564), was an Italian painter and architect born in Udine. A painter also named Giovanni da Udine was exiled from his native city in 1472.
Өмірбаян
Рафаэльдің шәкірті және көмекшісі ретінде ол Римдегі ірі Рафаэльдік жобалардың "декоративтік" (яғни сюжеттік емес) элементтерінің көпшілігіне жауапты болды және фреска мен штукатурлық гротеск безендірулердің маманы еді. Оларға Рафаэльдің Loggia di Raffaello (Ватикан, 1517–1519) мен Вилла Фарнесинадағы loggia di psiche-дегі көп жемісті гүл шоқтары кіреді. Ол сондай-ақ қазір бұзылған бірнеше монументалды фонтандарды салуға көмектесті. Ол құстар мен жемістердің суреттерімен де белгілі.
As a student and assistant of Raphael, he was responsible for most of the "decorative" (i. e. non narrative) elements of the major Raphaellesque projects in Rome, and he was a specialist in fresco and stucco grotesque decorations. These included the stucco work in the Loggia di Raffaello (Vatican, 1517–1519) and the heavy fruit laden wreaths in the loggia di psiche in the Villa Farnesina. He also assisted in the construction of a few monumental fountains, which are now destroyed. He is also known for his drawings of birds and fruit.
Стекция табу
Оның танымал жаңалықтарының бірі – Джованни ежелгі заманнан кейін "жаңа негізін қалаушы" болған Стакко өнері: бұл ашылу Неронның Колозей маңындағы резиденциясы – Домус Аурея табылуымен байланысты. 16 ғасырдың басында Рафаэль және оның шәкірттері сол аймақты зерттеу үшін салынған туннельдерге, "Монс Коэлиусқа" түсті. Олар шамдар мен маштармен үңгірлерді аралап, қабырғаларын қарады, онда "гротесктер (көпше түрі), гротеска (бірше түрі)" деп аталатын кішкентай, күңгірт түсті суреттер бейнеленген. Себебі қараңғыда бұл суреттер ежелгі үңгірлердегі бояу сияқты көрінетін, итальян тілінде осылай айтылатын еді. Бұл "гротесктердің" кейбіреулері таңғажайып "суреттік рельефтерге" жатқан: бұл ежелгі римдіктер мәрмәрдің көрінісін шығару үшін қолданған маңызды техника еді, өйткені сол кезде нағыз мәрмәр тіпті император үшін де тым қымбат болды (есімізде болсын, Колозейдің шамамен 1,5-2 км радиусында мәрмәрден салынған "Домустар" болған, ол Рим империясының ең танымал резиденциясы еді). Рафаэль қайтыс болғаннан кейін да Удине өзінің ұстазы бастаған жобаларды, атап айтқанда Римдегі Вилла Мадаманы аяқтауды жалғастырды. Ол Римді тонауға (1527) дейін жұмысын жалғастырды, содан кейін Флоренцияға кетіп, Сан-Лоренцодағы Сагрестия Нуовадағы штукатурлық жұмыстармен және 1540 жылдар шамасында Венециядағы Гримани сарайының штукатурлық әшекейлеуімен айналысты. Удинеде ол Torre dell'Orologio (Сағат мұнарасы) және Fontana di Piazza Nuova (Пиацца Нуова фонтаны) сәулетшісі ретінде жұмыс істеді. Сивидаледе ол Санта-Мария-деи-Баттути құрылысына көмектесті. 1560 жылы Римге оралып, Логге Ватикананың үшінші қабатында жұмыс істеді және 1564 жылы осы қалада қайтыс болды.
One of his well known discoveries is the art of Stucco, that Giovanni was the "new founder" of after antiquity: occasioned by the discovery of the Domus Aurea, Nero's residence near the Colosseum: in the first year of the 16th century Raphael and his students went down "Mons Coelius" into tunnels that were formed to explore that area. With candles and torches they explored the caves and looked at the walls onto which were painted little heavy coloured figures that were named "grottesche (pl. ), grottesca (s.)" because in the darkness, these images seemed like paint in ancient caves that in Italian was and is said like above. There was a strange "pictorial relief" onto which some of this "grottesche" were realised: it was Roman stucco, an important technique that the ancient Romans utilised to reproduce a marble effect, real marble was already too expensive by that time even for the Imperator (we have to think that there were all a "Domus" in marble, for a size as like as a range of KM 1.5 2 around Colosseum, it was the most famous residence of the Roman Empire). After the death of Raphael, da Udine continued to work on projects initiated by his master, namely the Villa Madama in Rome. He continued his work until the sack of Rome (1527) when he departed to work in Florence, where he worked on the stuccoes in Sagrestia Nuova in San Lorenzo, and Venice, where he worked on the stucco decoration in the Palazzo Grimani, around 1540. In Udine, he worked as an architect on the Torre dell'Orologio (Clock Tower) and the Fontana di Piazza Nuova (Piazza Nuova Fountain). In Cividale, he helped in the construction of Santa Maria dei Battuti. He returned to Rome in 1560 to work on the third floor of the Logge Vaticane, and died in this city in 1564.