Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық сәулетші және суретші (1444–1514)
Italian architect and painter (1444–1514)
Донато Браманте (1444 – 11 сәуір 1514), шын аты Донато ди Паскуччо д'Антонио, сондай-ақ Браманте Лазари деп белгілі, итальяндық сәулетші және суретші. Ол Милан қаласына Ренессанс архитектурасын, ал Римге – Жоғары Ренессанс стилін әкелді. Оның Санкт-Петер базиликасы жобасы Микеланджело іске асырған дизайнның негізі болды. Оның Темпиеттосы (San Pietro in Montorio) 1502 жылы Римдегі Жоғары Ренессанстың басталуын қадағалады, сол кезде Папа Юлий II оны Петр шейіт болған жерге қасиетті орын салуға тағайындады.
Donato Bramante (1444 – 11 April 1514), born as Donato di Pascuccio d'Antonio and also known as Bramante Lazzari, was an Italian architect and painter. He introduced Renaissance architecture to Milan and the High Renaissance style to Rome, where his plan for St. Peter's Basilica formed the basis of the design executed by Michelangelo. His Tempietto (San Pietro in Montorio) marked the beginning of the High Renaissance in Rome (1502) when Pope Julius II appointed him to build a sanctuary over the spot where Peter was martyred.
Урбино
Брамэнте Донато д'Аугноло) деген атпен, және мүмкін Легнанода дүниеге келген. Бірақ 1499 жылы француз әскері Миланды басып алып, Сфорцаның қолдауынан айырғаннан кейін, Брамэнте Римге келді, онда ол әлдеқашан күшті кардинал Риариоға таныс болған.
Bramante was born under the name Donato d'Augnolo,) and possibly Legnano. However, in 1499, with his Sforza patron driven from Milan by an invading French army, Bramante made his way to Rome, where he was already known to the powerful Cardinal Riario.
Рим
Римде ол көп ұзамай кардинал Делла Роверемен танылды, ол жақын арада папа Юлий II болады. Арагондық Фердинанд пен Кастилиялық Изабелла, немесе мүмкін Юлий II үшін Браманте Ренессанс дәуірінің ең үйлесімді ғимараттарының бірін – Яникулумдағы Монториодағы Сан-Пьетроның Темпиеттосын (1502) жобалады. Шағын өлшеміне қарамастан, құрылыста классикалық құрылымдардың қатаң пропорциялары мен симметриясы толыққанды сақталған, оны жұқа дорлық бағаналар қоршап тұрады және үстіне күмбез орнатылған. Себастьяно Серлионың кейінгі гравюрасына сәйкес, Браманте оны бағаналы ауланың ішіне орналастыруды жоспарлаған. 1503 жылдың қараша айында Юлий Брамантені 16 ғасырдың ең маңызды еуропалық архитектуралық тапсырысы – Киелі Петр базиликасын толық қайта жаңартуға шақырды. 1506 жылдың 17 сәуірінде өткелдің алғашқы үлкен тірегінің іргетасы салтанатты түрде қаланды. Брамантенің өзінің суреттері аз сақталған, бірақ оның көмекшілері салғандары бар, олар жиналған команданың ауқымын көрсетеді. Брамантенің Киелі Петр шіркеуіне арналған жоспары – оның және оның замандастары үшін жоғары жетістікті бейнелейтін орталықтандырылған грек кресті жоспары (Брамантенің жұмысына әсер еткен Тодидегі Санта-Мария-делла-Консолационемен салыстырыңыз) 1514 жылы қайтыс болғаннан кейін кеме кеңейтілгеннен кейін түбегейлі өзгертілді. Брамантенің жоспарында тең трансепттер арасындағы бұрыштарды толтыратын төрт үлкен шапельдер қарастырылған, олардың әрқайсысы үлкен күмбездің үстінде кішкентай күмбезбен жабылған. Осылайша, Брамантенің бастапқы жоспары салынған базиликаға қарағанда Рим-Византиялық стильде көбірек болды. (Толығырақ мәліметтер үшін Киелі Петр базиликасын қараңыз.) Браманте басқа да бірнеше тапсырыстарда жұмыс істеді. Римде Базиликаның құрылысы басталғанға дейін жасаған алғашқы жұмыстарының бірі – Навона алаңына жақын Санта-Мария-делла-Паче монастырының (1500–1504) монастыры.
In Rome, he was soon recognized by Cardinal Della Rovere, shortly to become Pope Julius II. For Ferdinand of Aragon and Isabella of Castile or possibly Julius II, Bramante designed one of the most harmonious buildings of the Renaissance: the Tempietto (1502) of San Pietro in Montorio on the Janiculum. Despite its small scale, the construction has all the rigorous proportions and symmetry of Classical structures, surrounded by slender Doric columns, surmounted by a dome. According to a later engraving by Sebastiano Serlio, Bramante planned to set it within a colonnaded courtyard. In November 1503, Julius engaged Bramante for the construction of the grandest European architectural commission of the 16th century, the complete rebuilding of St Peter's Basilica. The cornerstone of the first of the great piers of the crossing was laid with ceremony on 17 April 1506. Very few drawings by Bramante survive, though some by his assistants do, demonstrating the extent of the team which had been assembled. Bramante's vision for St Peter's, a centralized Greek cross plan that symbolized sublime perfection for him and his generation (compare Santa Maria della Consolazione at Todi, influenced by Bramante's work) was fundamentally altered by the extension of the nave after his death in 1514. Bramante's plan envisaged four great chapels filling the corner spaces between the equal transepts, each one capped with a smaller dome surrounding the great dome over the crossing. So Bramante's original plan was very much more Romano Byzantine in its forms than the basilica that was actually built. (See St Peter's Basilica for further details.) Bramante also worked on several other commissions. Among his earliest works in Rome, before the Basilica's construction was under way, is the cloister (1500–1504) of Santa Maria della Pace near Piazza Navona.