Қиямет күні туралы болжамға қарсы дәлелдер

Кіріспе

Қиямет күні туралы аргументті жоққа шығаруға талпыныс

Өзін-өзі сілтеме жасайтын қиямет күні туралы аргументті жоққа шығару – қиямет күні туралы аргументті (адамзаттың өмір сүру ұзақтығының қысқалығы мен оның күтілетін жойылуы арасындағы сенімді байланыс бар деген пікірді) осы аргументтің өмір сүру мерзіміне бірдей логика қолдану арқылы жоққа шығаруға жасалған әрекет. Бұл туралы алғаш 1997 жылы П. Т. Ландсберг пен Дж. Н. Девинне жазған; олар қиямет күні туралы аргументке қатысты өзіне-өзі қолданды және парадокс туындайды деп мәлімдеді.

Парадокс

Егер соңғы күн туралы аргументтің өмір сүру мерзімі бейтараптық принципімен және Коперник принципімен реттелсе, онда оның қазіргі өмір сүру ұзақтығына сүйенсек және ол ықтималдық болжамдардың анықтамалық класынан кездейсоқ таңдалған деп есептесек, 2500 жылға дейін жоққа шығарылуы 95% сенімді. Егер соңғы күн туралы аргумент осы принциптерге бағынбаса, онда адамзаттың өмір сүру уақытын оларды қолдану арқылы модельдеуге болатындығы туралы болжам парадоксқа ұшырайды (Лансберг пен Девинннің пікірінше). Керісінше, егер соңғы күн туралы аргумент осы болжамдарға бағынса, онда ол адамзаттың өмір сүруінің болжамды уақытына қарағанда ертерек тоқтатылады (жоққа шығарылады), яғни екінші парадокс туындайды: теорияның болжамы, ол жоққа шығарылғаннан кейін болатын оқиғалар туралы (мысалы, адамзаттың жойылуы) логикалық мағынаға ие емес. Ал егер соңғы күн туралы аргумент адамзат өркениетінің соңына дейін сақталса (мысалы, 5000 жылы), онда ол Коперник принципінің күткеніне қарағанда айтарлықтай артық өтеді. Бұл ықтималдыққа негізделген аргумент үшін парадокс тудырады, егер болашақ сценарийлер үш топқа бөлінсе: Адамзат 2500 жылға дейін жойылады. Адамзат 2500 жылдан кейін жойылады, ал соңғы күн туралы аргумент ешқашан жоққа шығарылмайды. Адамзат 2500 жылдан кейін жойылады, бірақ соңғы күн туралы аргумент жоққа шығарылғаннан кейін. Бірінші мүмкіндіктегі «жылдам жойылу» туу көрсеткішін анықтамалық класс ретінде пайдаланатын соңғы күн туралы аргументтерде ғалымдардың пікірінше, ықтимал деп есептеледі, бірақ салыстыру үшін соңғы күн туралы аргументтің жоққа шығарылуға дейін өмір сүру ұзақтығын адамзаттың жойылуға дейін өмір сүру ұзақтығымен салыстыру керек. Сондықтан, Дж. Ричард Готтың (уақытша) соңғы күн туралы аргументі жоғарыда аталған үш сценарийдің ықтималдығын есептеу үшін қолданылады: Готтың соңғы күн туралы аргументіне сәйкес, адамзат 2500 жылға дейін жойылуы өте ұтымсыз, себебі бұл бізді ерекше бақылаушылар етеді; адамзаттың ұзақтығына бейтараптық принципін қолдану шамамен 400:1 қарсы (0,25% мүмкіндік). Егер Коперник принципі теориялардың өмір сүру мерзіміне де, түрлерге де қатысты болса (анықтамалық классқа байланысты), онда (салыстырмалы түрде жас) соңғы күн туралы аргументтің келесі 500 жыл бойы тұрақты сынға шыдауының ықтималдығы = 22/500 = 4,4%. Басқа екі нәтижені жою арқылы біз үшінші нәтижеге жетеміз, яғни адамзат соңғы күн туралы аргументтің жоққа шығарылуын көреді. Бұл оқиғаның ықтималдығы = 100 – (4,4 + 0,25) = 95,35%.

If the doomsday argument's lifetime is governed by the principle of indifference and the Copernican principle then based on the length of its current existence, and assuming that it is randomly drawn from a reference class of probabilistic speculations it is 95% certain that it will be refuted before the year 2500. If the doomsday argument is not itself subject to these principles then its assumption that the human race's survival time can be modeled using them appears to be a paradox (to Lansberg & Dewynne). Alternatively, if the doomsday argument is subject to these presumptions, then as it is expected to expire (be refuted) earlier that its own prediction for the likely survival time of humanity there is a second paradox: The predictions of a theory concerning events to occur after it has been refuted (such as human extinction) are not logically meaningful. Conversely, if the doomsday argument survives until the end of human civilization (in the year 5000, say) then it will have dramatically beaten the odds against the expectations of the Copernican principle. This can create a paradox for an argument based on probability, as shown if future scenarios are broken into three groups:
Human extinction occurs before the year 2,500 AD. Human extinction occurs after the year 2,500 AD and the doomsday argument is never refuted. Human extinction occurs after the year 2,500 AD but not before the doomsday argument is refuted. The "quick extinction" in possibility 1 is considered fairly likely in those doomsday arguments using the number of births as a reference class, but comparing like for like we should compare the length of time the doomsday argument survives before refutation with the length of time the human race survives before extinction. Therefore, J. Richard Gott's (temporal) doomsday argument is used to calculate the probabilities of the three scenarios above:

According to Gott's doomsday argument it is extremely unlikely that the human race will become extinct before the year 2,500 AD, as this would make us extremely special observers; applying the indifference principle to the duration of the human race makes the odds around 400:1 against (0.25% chance). If the Copernican principle applies to the lifetime of theories as well as species (depending on the reference class evidence says it does) then the chance of the (relatively young) doomsday argument surviving sustained critical analysis for the next 500 years = 22/500 = 4.4%
By eliminating the other two outcomes we are left with the third, that the human race will survive to see the doomsday argument refuted. The chance of this = 100 (4.4 + 0.25) = 95.35%

Парадоксалды қорытынды

Егер қиямет күні туралы аргумент өзіне қатысты болса, онда ол бір уақытта дұрыс (ықтималдық аргумент ретінде) және, мүмкін, қате (болжам ретінде) болуы мүмкін. Сондықтан Ландсберг пен Девинн адамзат 9 000 жыл ішінде жойылуынан (қиямет күні туралы аргумент шамамен 95% ықтимал деп есептейді) гөрі, қиямет күні туралы аргументтің қате болуының ықтималы жоғары деп санайды (оның логикасы дұрыс болса да). Қызықты парадокс – қиямет күні туралы аргумент, тіпті толығымен дұрыс деп есептелген жағдайда да (оның 95% бағасы бойынша), қате болуы мүмкін.

Ұзартулар

2001 жылы Брэдли Монтон мен Шеррилин Роуш бұл тұжырымды дамытып, Готттың қиямет күні туралы аргументінің өзіне қарсы дәлел келтіретінін айтты.