Кіріспе

Британдық суретшілер дуэті Тимоти Нобл (1966 жылы туған) және Сьюзан Вебстер (1967 жылы туған) – бірлесіп жұмыс істейтін британдық суретшілер. Олар YBA-дан кейінгі буын суретшілерімен байланысты.

Ерте өмір және мансап

Нобл мен Вебстер Челтенхам өнер колледжінде (қазіргі Глостершир университеті) және Лестер политехникалық институтында (қазіргі Де Монфорт университеті) көркем өнер негіздері курстарын оқыды. Екеуі алғаш рет 1986 жылы Нотингем Трент университетінде көркем өнер студенттері ретінде танысты, ортақ қызығушылықтары, әсіресе музыкаға деген талғамы арқасында жақын дос болды. Олардың туындылары көптеген мемлекеттік коллекцияларда, Даниядағы Аркен қазіргі заманғы өнер мұражайында және Нью-Йорктегі Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында қойылған. 2007 жылы олар құрметті Аркен сыйлығымен марапатталды, ал 2009 жылы бұрынғы оқу орны – Нотингем Трент университетінен өнер докторы атағын алды, осы арқылы олардың өнердегі жетістіктері мойындалды. Бүгінгі таңда суретшілерді Лондондағы BlainSouthern өкілдігі ұсынады.

Көлеңке мүсіндері

Көлеңкелі мүсіндер әртүрлі материалдарды қамтиды, оның ішінде тұрмыстық қоқыс, металл сынықтары және түрлі жануарлардың салынған мүсіндері. Осы жиынтықтарды жарыққа түсіру арқылы олар суретшілердің өте нақты көлеңкелік бейнесіне айналады. Вебстер олардың көлеңкелі туындылары туралы былай деді: "Біздің жұмысымыз өте қоғамдық емес. Толық қараңғылық болуы керек, себебі жарықты беру және одан кейін қайта алып тастау қажет". Олардың алғашқы көлеңкелі мүсіні, 1997 жылғы «Жаңылған ханым және Жаман мырза» (оң жақта), жеке заттар мен тұрмыстық қоқыстарды тәжірибелік жолмен біріктіру арқылы пайда болды. Силуэттер сынған күн көзілдіріктері мен рок-топтарға арналған белгішелер сияқты қоқыс үйінділеріне түсетін жарықтан қалыптасады. Бұл жұмыста суретшілердің бастары кесіліп, қазыққа шаншылып қойылған. Олардың көлеңкелі мүсіндері арқылы абстрактілі мен реалистік бейнелеуді біріктіре алды, бұл Джексон Поллок, Виллем де Кунинг және Фрэнсис Бэкон сияқты суретшілерді қызықтырған мәселе. Бұл туынды – суретшілердің алты айлық қоқысынан жасалған жаңа түріндегі автопортрет, олар жұмыстың дайын болуына кеткен уақытта тірі қалу үшін қажет болған барлық нәрсенің қалдықтары. Бір жарық көзі қоқыс үйіндісін жарықтандырады, осылайша көлеңкедегі портрет пайда болады, ол жасау үшін қолданылған материалдарға қарама-қарсы келеді; суретшілер бір-біріне арқа сүйеп, әлсін-әлсін шарап ішіп, темекі тартады. 2000 жылдың қыркүйегінде олар 1997 жылғы «Сенсация» көрмесінен кейін Корольдік академияның «Апокалипсис» көрмесіне қатысуға шақырылды. Олар «Келмейтіндер» атты жұмысын ұсынды, ол Тим мен Сьюдің үйінің сыртынан жиналған қалдықтардан құралған тау және суретшілердің көлеңкелі бейнесінен тұрады. Корольдік академияның ең ірі галереяларының бірінде қоқыс үйіндісінің пайда болуы өнер туралы көрермендердің қабылдауларын күдік тудыратын, қасақана радикалды және таң қалдыратын болып жасалған. 2006 жылы Фрейд мұражайында «Полиморфты бұзылыс» атты олардың көрмесі өтті. «Қара нарцисс» – Вебстердің саусақтары мен Ноблдің мүшесінің әртүрлі күйдегі қара силиконнан жасалған мүсіні, Зигмунд Фрейдтің кабинетінде Фрейдтің бюстінің қасына қойылды. Жарық түскен кезде мүсін суретшілердің екі профильді портретін шығарады, бұл сексуалдық қатынас шындықты қабылдауымызға қалай әсер ететінін көрсетеді, Фрейд адам өмірінің ядросында ашқан сексуалдық энергияны бейнелейді. Тағы бір жұмыс, 2006 жылғы «Скарлетт» (төмендегі «Сыртқы сілтеме» бейнесін қараңыз), «көптеген ерекше механикалық ойыншықтар жұмыс істейтін және жасалып жатқандай көрінетін жұмыс үстелі; басқыншылық және сексуалдық және садомазохистік қиялдар мен бұзушылықтардың қорқынышты ортасы».