Шотланд сот судьясы: Джон Арчибальд Мюррейдің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Шотландия судьясы, сэр Джон Арчибальд Мюррей Хендерленд, лорд Мюррей, FRSE (1778–1859) – шотланд судьясы және Әділет коллегиясының сенаторы.

Өмір

Ол 1778 жылдың 8 маусымында Мидлотианда дүниеге келді, Александр Мюррейдің екінші ұлы, Хендерланд лорды, Сессия лорды және Әділет судьясы. Анасы – Пертширдегі Эвелик қаласының сэр Александр Линдсейдің қызы Кэтрин Линдсей, сондай-ақ бірінші Мэнсфилд лордының немересі. Ағасы – Уильям Мюррей Хендерленд FRSE. Мюррей бірінен соң бірі Эдинбург жоғары мектебінде, Вестминстер мектебінде және Эдинбург университетінде білім алды. Эдинбургте ол Генри Броугхэм мен Фрэнсис Хорнердің жетекшілері болған Жастар әдеби қоғамының және Спекулятивтік қоғамның мүшесі болды. Ол Хорнермен 1817 жылы соңғысы қайтыс болғанға дейін хат алмасып тұрды, ал оның хаттары 1843 жылғы Хорнердің естеліктерінің маңызды бөлігін құрайды. 1799 жылы Мюррей шотландтық адвокатураға қабылданды. «Эдинбург шолуы» құрылғанда, Сидни Смит, Хорнер, Фрэнсис Джеффри, Томас және ол Джеффридің үйінде бірлескен редакторлар ретінде жиналды. Ол үлесін қосуын жалғастырды. Оның мансабының басында барда көзге түсті, бірақ оны одан әрі дамыту қажеттілігі болмады. Либералдық көзқарастағы Мюррей жас Эдинбургтік вигтердің қатарына қосылып, 1832 жылғы реформа туралы заңға қарсы күреске қатысты. 1832 жылдың желтоқсан айында ол заң жобасы бойынша құқық алған Лейт Бёргс округінен қарсылықсыз сайланды. Ол Шотландия қазынасындағы үлкен ролльдің тіркеушісі және құбырдың клеркі болып тағайындалды, бірақ бұл лауазымды ұзақ уақыт атқармады. 1835 жылы Джеффри сотқа тағайындалғанда, Мюррей оның орнына Лорд-адвокат болды. Ол Парламентке университеттерді реформалау, шағын қалаларға халықтық әкімшілік лауазымдар беру, шерифтерге шағын қарыз істерін қарауға мүмкіндік беру, сессия сотын реформалау және банкроттық заңнаманы өзгерту сияқты көптеген заң жобаларын енгізді, бірақ тек бірнеше шағын реформаларды қабылдауға қол жеткізді. 1839 жылы парламентте оның ескі досы Броугхэм оны кәсіподақ дауларынан туындаған кісі өлтіру ісі бойынша сотталған бес мақта илеушінің ісіндегі әрекеттері үшін қатыгездікпен сынады. Ол айыптауларға Төменгі палатада жауап берді. 1839 жылы Мюррей парламенттен Сессия сотына ауысты. Сол жылы ол лорд Мюррей атағын алды. 1844 жылы Мюррей Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, оны Томас Стюарт Трейл ұсынды. Ол 1849 жылдан 1857 жылға дейін қоғамның вице-президенті болып қызмет етті. Ол 1859 жылдың 7 наурызында Эдинбургтегі Морей иелігіндегі 11 Ұлы Стюарт көшесіндегі үйінде қайтыс болғанға дейін судья болып қызмет етті. Ол ата-анасының қабіріне, Эдинбург орталығындағы Сент-Кутберт шіркеуінің маңында орналасқан, әсем ескерткішпен белгіленген қабірге жерленді.

He was born in Midlothian on 8 June 1778, the second son of Alexander Murray, Lord Henderland, Lord of Session and Justiciary. His mother was Katherine Lindsay, daughter of Sir Alexander Lindsay of Evelick, Perthshire, and a niece of the first Lord Mansfield. His brother was William Murray of Henderland FRSE. Murray was educated successively at the Edinburgh High School, at Westminster School, and at the University of Edinburgh. At Edinburgh he was a member of the Juvenile Literary Society, of which Henry Brougham and Francis Horner were the leading spirits, and of the Speculative Society. He corresponded with Horner, till the latter's death in 1817, and his letters form a major part of the Memoirs of Horner, 1843. In 1799, Murray passed to the Scottish bar. When the Edinburgh Review was founded, Sydney Smith, Horner, Francis Jeffrey, Thomas, and he, met for a time as joint editors in Jeffrey's house. He continued as contributor. His early career at the bar was distinguished, but he had no need to develop it further. A liberal, Murray threw in his lot with the young Edinburgh Whig lawyers, and took part in the agitation before the Reform Bill of 1832. In December 1832, he was returned unopposed for Leith Burghs, which had been enfranchised under the bill. He was appointed recorder of the great roll and clerk of the pipe, a sinecure in the Scottish exchequer which he did not long hold. On the elevation of Jeffrey to the bench in 1835, Murray succeeded him as Lord Advocate. He introduced a large number of bills into the House of Commons, including measures for the reform of the universities, for giving popular magistracies to small towns, for enabling sheriffs to hold small debt circuits, for the reform of the court of session, and for amending the bankruptcy law, but only succeeded in carrying a few minor reforms. In 1839, he was savagely attacked in parliament by his old friend Brougham for his conduct in the case of five cotton spinners who were tried on a charge of murder arising out of a trade union dispute. He answered the charges in the House of Commons. Murray in 1839 left parliament for the Court of Session. He was knighted that year, adopting the courtesy title Lord Murray. In 1844 Murray was elected a fellow of the Royal Society of Edinburgh, his proposer being Thomas Stewart Traill. He served as the society's vice president from 1849 to 1857. He remained on the bench till his death at his house 11 Great Stuart Street on the Moray Estate in Edinburgh on 7 March 1859. He was buried in his parents' grave, marked by an elaborate monument, in St Cuthbert's churchyard in central Edinburgh.

Отбасы

Ол Хендерленд FRSE Уильям Мюррейдің (1854 жылы қайтыс болған) бауырласы болды. 1826 жылы Мюррей Мэри Ригбиге (1778–1861) үйленді, ол Чеширдегі Олдфилд Холл иесі Уильям Ригбидің үлкен қызы еді. Олардың жалғыз ұлы бала шағында қайтыс болды.

Кейіпкер

Мюррейдің қонақжайлығы шексіз және әйгілі болды. Уолтер Скотт өзінің күнделігінде Мюррейдің үйінде өткізген кештерін тіркеп қалдырды, ал Харриет Мартино ол Лорд-адвокат қызметін атқарган кезде Сент-Стефандағы шай кештеріне жоғары баға берді. Эдинбургте және Лох-Файндағы Страхурдағы шалбасасында, содан кейін Юрада ол достарын жинады, ал Леди Мюррей, өте талантты музыкант, оларды тойтастыруға көмектесті.