Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теңіз тікұшақтарының қонуға көмек көрсету құрылғысы
Naval helicopter landing assist device
Тікұшақтарды түсіру және жылдам бекіту құрылғысы (HHRSD) немесе "айдаһар тұзағы" (beartrap) нашар ауа-райы жағдайында кішкентай кемелерге тікұшақтар мен ұшқышсыз әуе кемелерін (UAV) қондыру және басқаруға мүмкіндік береді. Осыған ұқсас жүйелерге Recovery Assist, Secure and Travers (RAST) және TRIGON жатады. "Айдаһар тұзағы" 1950 және 1960 жылдары Канада Корольдік теңіз күштері (RCN) тарапынан әзірленді және 1967 жылы қолданысқа енгізілді. Ол басқа теңіз күштері тарапынан жылдам қабылданып, қазірге дейін қолданылуда.
A helicopter hauldown and rapid securing device (HHRSD) or beartrap enables the landing and handling of helicopters and unmanned aerial vehicles (UAVs) aboard small ships in poor weather. Similar systems include Recovery Assist, Secure and Travers (RAST) and TRIGON. The beartrap was developed by the Royal Canadian Navy (RCN) in the 1950s and 1960s, and entered service in 1967. It was quickly adopted by other navies and remains in use.
Тарих
1950 жылдардың ортасына қарай көптеген әскери-теңіз флоттары кемеге орналасқан тікұшақтарды логистикалық қолдаудан су астына қарсы күреске дейінгі түрлі міндеттерді орындау үшін пайдалана бастады. Дегенмен, қозғалыстағы ұшу палубасына, әсіресе үлкен тікұшақтарды қондыру және басқару қиындық тудыратын жалпы мәселе болды. Бұл жағдай нашар ауа-райы мен кішірек кемелерде ерекше қиындықтар туғызды. Кемелерге толқынды басаңдату қанаттарын орнату жеткіліксіз нәтиже берді. Канада Корольдік теңіз күштері (RCN) 1950 жылдары осы мәселені зерттеуге кірісті. Алғашқы сынақтарда ұшу палубасымен жабдықталған фрегат пен "beartrap" жүйесінің бастапқы нұсқасы қолданылды; Сикорский HO4S 3 және одан кейін үлкен Сикорский H 34 тікұшағымен сәтті сынақтар жүргізілді. "Beartrap" жүйесін Nova Scotia штатының Dartmouth қаласындағы Fairey Aviation компаниясы қайта жобалады. 1964 жылдың ортасына қарай "beartrap" жүйесінің тиімді екені анықталды.
By the mid 1950s, many navies were introducing ship based helicopters to perform a variety of functions, from logistical support to anti submarine warfare. However, a common difficulty was landing and handling the aircraft, particularly larger ones, on a flight deck in motion. These conditions were particularly acute in poor weather and on smaller ships. Fitting ships with roll dampening fins provided insufficient mitigation. The RCN began investigating the problem in the 1950s. Early trials used the frigate refitted with a flight deck and the initial version of the beartrap; successful trials were conducted with a Sikorsky HO4S 3 and then a larger Sikorsky H 34 helicopter. The beartrap was redesigned by Fairey Aviation, based in Dartmouth, Nova Scotia The beartrap was considered successful by mid 1964,
"Beartrap" жүйесі 1967 жылдың сәуірінде Канада Корольдік теңіз күштерінің (RCN) қызметіне енгізілді. Кейіннен АҚШ, Ұлыбритания, Австралия және Жапония сияқты басқа да әскери-теңіз флоттары бұл жүйені қабылдады. Барлық жүйелер ұқсас принциптер бойынша жұмыс істейді. "Beartrap" жүйесі ұшқышсыз әуе кемелері үшін де қолданылады.
The beartrap entered RCN service in April 1967. The beartrap was subsequently adopted by other navies, including the United States, the United Kingdom, Australia, and Japan. All systems operate on similar principles. The beartrap is also used for unmanned aerial vehicles.
Құрылымы мен жұмыс істеуі
Кемедегі "мұртқа тұтқырдың" негізгі компоненттері – жылдам бекіту құрылғысы, жылдам бекіту құрылғысының ортасынан шығатын төмен тарту кабелі және төмен тарту кабеліне қосылған винт. Тікұшақ қону алаңшасының үстінде тоқталып, құрсағына орнатылған зондтан хабаршы кабельді түсіреді. Палуба экипажы хабаршы кабелін ауыр жүк кабелімен жалғастырады. Тікұшақ төмен тарту кабелін жоғары тартып, зондқа бекітеді, содан кейін тоқтау үшін қуатын арттырады. Кеменің қозғалысы тікұшаққа әсер етпеуі үшін кабель тұрақты тартылу күшінде ұсталады; сенсорлар, гидравлика және серіппелер арқылы тартылу күші автоматты түрде сақталады. Кеме винт арқылы тікұшақты баяу төмен тартады. Қону қауіпсіздігі офицері (LSO) винтті басқарады және тікұшаққа қонуға бұйрық беру уақытын шешеді. Жылдам бекіту құрылғысы зондты ұстап алып, тікұшақты палубаға бекітеді. Барлық процеске шамамен бес минут уақыт кетеді. "Мұртқа тұтқыр" палубадағы рельс бойымен жылғалап, ұсталған тікұшақты ангарға және кері, қолмен көшіру немесе сүйреусіз тасымалдай алады. 1967 жылы қолданысқа енгізілген кезде, "мұртқа тұтқыр" күндізгі және түнгі операцияларға, сондай-ақ 6 балдық теңіз күйінде, 30 градусқа дейін еңкейгенде және 9 градусқа дейін шайқалғанда пайдалануға рұқсат етілді.
The beartrap's main components on the ship are the rapid securing device, the haul down cable that emerges from the centre of the rapid securing device, and the winch connected to the haul down cable. The helicopter hovers over the landing pad and lowers a messenger cable from a belly mounted probe. The deck crew connects the messenger to the heavier haul down cable. The helicopter pulls the haul down cable up and secures it to the probe, then increases power to maintain hover. The cable is kept in constant tension to prevent the ship's movements from impacting the helicopter; constant tension is automatically maintained with sensors, hydraulics, and shock absorbers. The ship slowly pulls the helicopter down with the winch. The landing safety officer (LSO) controls the winch and decides when to order the helicopter to land. The rapid securing device captures the probe and secures the helicopter to the deck. The whole process takes about five minutes. The beartrap moves along a track in the deck, and can move the captured helicopter to and from the hangar without manhandling or conventional towing. When beartrap entered service in 1967, it was cleared for day and night operations, and usage in Sea State 6 with 30 degrees of rolling and nine degrees of pitching.