Кіріспе
Ferranti Packard Ltd. – бұрынғы канадалық электрондық дисплейлер өндірушісі. Компания 1958 жылы Ferranti Electric және Packard Electric компанияларының бірігуі нәтижесінде құрылған Ferranti компаниясының жаһандық өндірістік империясының канадалық бөлімшесі болды. Соғыстан кейінгі жылдары компания қарқынды дамып, компьютер нарығында бірнеше рет табысқа жетіп, кейін әртүрлі бөлімшелерінен айырылып, электр желісіне жабдық жеткізуші ретінде жұмысын жалғады. 1998 жылы компания австриялық VA TECH компаниясымен сатып алынды. 2005 жылғы 23 шілдеде Siemens PTD, VA Tech компаниясының трансформаторлар мен коммутациялық жабдықтарды өндіретін тарату және жеткізу бөлімшесін сатып алды.
Ferranti Packard Ltd. was the Canadian division of Ferranti's global manufacturing empire, formed by the 1958 merger of Ferranti Electric and Packard Electric. For several years in the post war era, the company underwent a dramatic expansion and had several brushes with success in the computer market, but eventually shed various divisions and returned to being an electrical grid supplier once again. The company was purchased in 1998 by the Austrian company, VA TECH. On July 23, 2005 Siemens PTD purchased VA Tech's Transmission and Distribution Division (T&D) group for transformers and switchgear.
Алғашқы жылдар
Пакард Электрик компаниясы алғаш рет 1894 жылы Ниагара шарлауындағы гидроэлектрлік станциялар салу кезінде трансформаторлармен жабдықтау мақсатында құрылған. Ferranti Canada компаниясы 1912 жылы құрылған, ол басты назарын британдық өндірілген электр өнімдерін сату және таратуға бөлген.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Канада экономикасы негізінен ауыл шаруашылығына бағытталған еді. Бұл елге салыстырмалы түрде үлкен армия құруға мүмкіндік бергенімен, өз қаруларын өндіре алмайтын жағдайға алып келді. Қару-жарақ министрі К.Д. Хоу елді қарқынды индустриалдау жоспарын бастады, нәтижесінде ел бірден бүгінгі G8 мемлекетіне айналды. Канада Екінші дүниежүзілік соғысқа толық дайындықсыз кірді және соғыстан кейін осындай жағдай қайталанбауы үшін шешім қабылдады. Алайда, соғыс өнерінің техникалық деңгейі арта түскенде, Канаданың өз күштерімен толыққанды ғылыми-зерттеу бағдарламасын жүзеге асыруға шамасы жетпейтіні анық болды. 1947 жылы Қорғаныс ғылыми-зерттеу кеңесі (DRB) құрылды және қарулы күштер, өнеркәсіп және ғылыми орталар арасындағы ғылыми-зерттеулерді бөлісу идеяларын баяндайтын хат таратты.
Винсент Зиани де Ферранти
Хат британдық отбасылық компанияның сол кездегі бас директоры Винсент Зиани де Феррантидің үстеліне жетті. Сол кезде Ұлыбританиядағы Ferranti Манчестер университетімен ұқсас коммерциялық/академиялық даму жобасы бойынша Манчестер Mark 1 компьютерін құруға қатысып жатқандықтан, олардың канадалық бөлімшесі де солай істей алады деп ойлады. 1948 жылдың қазан айында ол DRB-мен кездесу үшін Канадаға ұшты. DRB-нің ешқандай бағдарламаны қаржыландыруға жеткілікті қаржылық ресурстары жоқ екенін білгенде ол көңіліне күдік келтірді, бірақ Ферранти қызығушылығын жоймады, тіпті DRB-мен жұмыс істеудің жалғыз жолы ақысыз болуы мүмкін екені белгілі болды.
Джим Белия
Осындай жоба Ферранти кездесуі туралы ақпарат лейтенант Джим Белияға жеткеннен кейін көп ұзамай басталды. Джим Белия – Канад Корольдік Әскери-теңіз флотының электр зертханаларындағы зерттеуші (Бас инженер-электрик дирекциясы). Ол кемелерге радар және сонардан тактикалық деректерді автоматты түрде жіберу жүйесін ұсынды, бұл суасты қайықтары шабуыл жасаған кезде конвойді қорғауға көмектесер еді. Белия өз идеяларын Феррантиге ұсынды, олар қажетті технологияларды әзірлеуге келісті. 1950 жылға қарай, олар кемелер арасында цифрлық деректерді жіберуге арналған PCM негізіндегі радио жүйесін сәтті жасады, содан кейін DRB үлкен қызығушылық таныта бастады. DATAR деп аталған жүйенің толыққанды дамыту жұмысы 1951 жылдың ақпанында басталды және 1953 жылдың соңында сынақтан өтті. Дегенмен, өндірістік үлгіні әзірлеуге кеткен шығын Канад Корольдік Әскери-теңіз флотының қаржылық мүмкіндігінен асып түсті. Олар жүйені АҚШ Әскери-теңіз флотына сатуға тырысты, бірақ олар қызығушылық танытпады, сондықтан канадалықтар жобаны тоқтатуға мәжбүр болды. Кейіннен, 1958 жылы АҚШ Әскери-теңіз флоты өздерінің Әскери-теңіз тактикалық деректер жүйесімен ұшыраған жағымсыз тәжірибеден кейін осындай жүйеге мұқтаж екенін түсінді.
Эксперименттік компьютер
Осы кезеңде, 1951 жылы шамасында, «Ферранти Канада» Торонто университетінің тәжірибелік UTEC компьютерін коммерцияландыру мүмкіндігін қарастырды, ол Англияда жасалып жатқан Mark I компьютеріне қарағанда айтарлықтай қарапайым болған. Алайда, бұл әрекет 1952 жылы Университет Ұлыбританияның ядролық қарулар бағдарламасы үшін арналған, бірақ үкімет ауысқаннан кейін қаржысы қысқартылған Mark I компьютерінің қалдықтарын сатып алғанда тоқталды.
Электрондық поштаны сұрыптау
1956 жылы компания Канада поштасынан электрондық поштаны сұрыптау жүйесін жасау туралы келісім-шарт алды және сол жылдың соңында оны тапсырды. Жүйе магниттік барабанға пошталық индекстер тізімін сақтаған, қатты сымдармен қосылған транзисторлық компьютерді пайдаланды. Операторларға конверттер ұсынылып, олар пошталық индексті теріп, оны флуоресцентті боямен штрихкод түрінде конвертке басып шығарды. Сұрыптау жүйесі содан кейін штрихкодты оқып, автоматты түрде жіберіп тұратын еді. Жүйе толыққанды табысқа ие болды. АҚШ поштасының қонақтары осы жүйеге қатты әсер еткендіктен, олар өздеріне де сондай жүйе керек деп шешті. Ферранти жүйесін сатып алудың орнына өздерінің жүйесін жасауға бел буды, бұл автоматтандырылған сұрыптауға кіруді 1960 жылға дейін ықпалдастырды. Феррантидің қолданыстағы жүйесін пайдалана отырып, Канада бойынша кеңейту 1957 жылғы сайлауда тоқтап қалды, ондағы басты мәселе – либералдық шығындар, соның ішінде Феррантидің «миллиондық монстры».
Тексерісті сұрыптау
Бір қызығы, бұл жүйе кейіннен Нью-Йорктегі Федералдық резерв банкі чектерді сұрыптау үшін бейімделді, ол 1958 жылы штрих-кодтардың орнына MICR цифрларын оқу негізінде дерлік бірдей машинаны алды. Бұл MICR негізіндегі тұжырымдама алғаш рет 1952 жылы SRI International компаниясы ұқсас ERMA жобасы үшін әзірлеген, бірақ олар өз машиналарын 1959 жылға дейін жеткізе алмады. Ферранти жүйесін коммерциялық өнімдерге дамыту мүмкіндігі талқыланды, бірақ жалпы мақсаттағы компьютерлердің бағасы төмендегендіктен, жаппай өндірілген бір модель көп ұзамай, тіпті құны жағынан да, арнайы жасалған конструкциядан озып кететіні анық болды. Honeywell осы шамадағы жүйені іздеуді сол кезде бастады.
Резервтік
1959 жылы Trans Canada Air Lines үшін ReserVec онлайн брондау жүйесімен тағы бір жетістік болды. Бұл өнім АҚШ-та IBM-нің SABRE жүйесімен күшті бәсекелестікке тап болды, бірақ Ұлыбританияда осыған ұқсас ештеңе болған жоқ, ал оның әуе компаниялары мұндай жүйе іздеп жүрген еді. Көрініп тұрғанындай, негізінен «өз жұмысымызды өзіміз істеуіміз керек» деген мәселелерге байланысты, Ұлыбританиядағы Ferranti компаниясы канадалық нұсқаны пайдаланудың орнына осы қажеттілікті қанағаттандыру үшін толығымен жаңа жүйе әзірлеуге шешім қабылдады.
Ferranti Orion компьютері
Бірақ осы кезде Феррантидің Ұлыбританиядағы компьютерлік бөлімдерінің өзі де дүрлігіп жатты. Atlas дизайнын коммерцияландыруға жасаған әрекеттері созылып, ал олардың ескі Mercury компьютерлерінің сатылымы азайып бара жатты. Бұл мәселені шешу және жаңа нарық сегментіне ену үшін олар төменгі деңгейдегі нарыққа бағытталған жаңа жүйені іске қосуға бел буды. Соның нәтижесінде Ferranti Orion пайда болды, ол "Нейрон" деп аталатын толығымен жаңа схемалық жүйені пайдаланды. Бұл үлкен сәтсіздікке ұшырады, барлығы 12 ғана Orion I машинасы сатылды (алғашқысы 1963 жылғы наурыз айында Гетеборг, Швециядағы AB Turitz and Co. компаниясына жеткізілді).
Орион II
Осы арада Ferranti Packard компаниясы Atlas машинасын да өндіруге кірісуге шешім қабылдады, бірақ үкіметтен қарыз алғаннан кейін, Ұлыбританиялық бөлімшесі оларға жобаның құрастырылысына қол жеткізуге рұқсат бермейтінін білгенде қатты таңқалды. Көптеген инженерлер наразылық білдіріп жұмыстан кетті, бірақ кейбіреулері кейіннен жұмыста қалуға көндірілді. Ұлыбританиялық бөлімшесі ReserVec компаниясының транзисторлық схемалары негізінде Orion-ды қайта жасау үшін бірнеше канадалық инженерлерді Англияға шақыртты. "Орион II" деп аталған жоба біраз уақыт бойына бастапқы Orion жобасымен параллель жүрді. (Орион II өзінің алдыңғысына қарағанда техникалық және коммерциялық тұрғыдан әлдеқайда табысты болды. 1964 жылдың соңына дейін шамамен 40 машина жеткізілді.)
Ferranti-Packard 6000-ның құрамына кіреді
Orion II кезінде алған тәжірибелерімен инженерлер Торонтоға қайтып келді, олар ReserVec дизайны Orion нарығында сатылатын болса, коммерциялық сәттілікке жетеді деп сенді. Олар тағы да Федералдық резервтік банкке жүгініп, бұрынғы пошта жүйесін алмастыратын жаңа машина жасауды ұсынды. Банк ұсынысты қабылдады және 1961 жылдың соңында Ferranti Packard 6000 машинасының жасалу жұмыстары басталды. Pitney Bowes компаниясымен жасалған бұл бірлескен кәсіпорын әртүрлі FRB аймақтарында өткізілген бес MICR сынағының бірі болды. Жүйе 1963 жылдың басында жеткізілді және бір жыл өткен соң алынып тасталды. Осы өнімділік деңгейіндегі көптеген модельдерден өзгеше болу үшін FP 6000 сол кезде көпбағдарламалау деп аталған мультитаскінгті тікелей қолдайтын, сондай-ақ жоғары модульді болар еді. Прототип машинасы 1962 жылы аяқталды және 1963 жылдың басында FRB-ге жеткізілді. Дегенмен, одан әрі сату қиынға соқты. Біреуін DRB-нің Дартмут, Нова-Скотиядағы станциясы, екіншісін Торонто қор биржасы, үшіншісін Саскачеван Энергия компаниясы, ал соңғысын Далкиттегі ғылыми-зерттеу орталығы сатып алды, нәтижесінде барлығы бес машина сатылды.
Халықаралық компьютерлер мен табуляторлар
Осы арада, Ferranti Packard компаниясына белгісіз, Ұлыбританиядағы Ferranti компаниясы шығындарын азайтып, коммерциялық компьютер бизнесінен шығуға шешім қабылдады. 1963 жылдың басында олар International Computers and Tabulators компаниясына коммерциялық бөлімшелерін сату туралы ұсыныс жасады. Көпшілікке таңқаларлық емес, ICT бұл ұсынысты тартымды деп санамады. Бірақ FP 6000 туралы білгеннен кейін, олардың көзқарасы өзгерді және FP 6000 құқықтары Канададан берілетін болса, сатып алуға келісті. FP 6000 кейін ICT 1900 сериялы машиналардың негізіне айналды, олардың мыңдаған данасы сатылды. ICT компаниясын сатып алғаннан кейін Ferranti Packard 1900 сериясының бірнеше моделін өндіруді және Солтүстік Америка нарығына жол ашуды ұсынды. Дегенмен, ICT тек Еуропаға қызығушылық танытты. Көптеген FP 6000 инженерлері компанияны тастап, ESE Limited және Teklogix құрды. Ал бағдарламашылар 1964 жылдың желтоқсанында I. P. Sharp Associates компаниясын құрды.
Flip-диск дисплейі
Канадалық компанияның әзірлемелерінің бірі – флип-диск дисплейі болды, ол бір жағы қара түске боялған, ал екінші жағында ашық түспен (әдетте сары) боялған шағын дискілердің торынан үлкен дисплей құрайды. Дискіге жабысқан кішкентай магнит, дискіні қоршаған катушкадан келетін магниттік импульске жауап беретін. Катушка арқылы өтетін токтың бағыты дисплейде көрсетілетін жақты анықтайтын. 1964 жылы Монреаль және Канада қор биржаларына осы дисплей жүйесі сатылды. Ұлыбританиядағы бас кеңсе бұл өнертабысқа көп мән бермеді, бірақ оған қарамастан, ол біршама сәттілікке жетті, содан кейін бас кеңсе 1970-ші жылдары Канадалық бөлімшені сатуға тырысу үшін оны пайдаланды. Air Canada барлық багаж қабылдау орындарында, сондай-ақ Нью-Йорктегі Кеннеди терминалындағы жаңа терминалынан бастап, рейстер туралы ақпаратты көрсету үшін де пайдаланды. Бүгінде мұндай дисплейлерді көбінесе сыртқы қолдануда, әсіресе тас жол белгілерінде және қоғамдық көліктің бағыттарын көрсететін автомобильдік қолдануда кездестіруге болады. Ол Чикаго сауда кеңесінде, Чикаго тауар биржасында, Дүниежүзілік сауда орталығында, DFW әуежайындағы United Airlines багаж жүйесінде, сондай-ақ Мичиган, Иллинойс, Пенсильвания штатының көлік департаменттерінде және Нью-Йорк порты басқармасында жол қозғалысын бақылауға арналған өзгермелі хабарлама белгілері ретінде орнатылды. Бұған қоса, ат жарыстары, жеңіл атлетика және Олимпиада сияқты көптеген спорттық іс-шараларда қолданылды. 1976 жылдан 1995 жылға дейін "Отбасылық дау" ойынындағы ойын тақтасы дисплейі ретінде де пайдаланылды.
Штрих-кодтың дамуы
Кейінгі патенттелген жетістік – алғашқы штрих-код сканері. 1968 жылы Торонтодағы Симпсонс Сирс каталог орталығы үшін әзірленген штрих-код клиенттердің таңдау билеттерінің аймағының ұлғаюын азайту мақсатында жасалды. Ол кезде «Sears Toronto» күніне 360 000 данадан басып шығарды. Жүйеде екі үлкен қызыл жолақ пайдаланылды, олардың арасында штрих-код басылған қалыпты мәтін орналастырылды. Сканер жасыл жарық сәулесімен жолақтарды іздеді, онда қызыл түс қара болып көрінеді. Қызыл жолақтар сканерлеу жүйесінің электрондық бағытталуын өзгертіп, ақ жарқыраудың пайда болуына мүмкіндік берді, бұл штрих-кодтың бейнесін сканердің фотобетіне уақытша «жазып» жіберді. Бұл жүйе кейіннен Милуоки қаласындағы Speaker Motion Systems компаниясы шығарған электрондық көлбеу сөре контроллерімен біріктірілді. Жүйе минутына 500 фут жылдамдықпен қозғалатын, 360 градус көлденең айналымға және +/- 25 градус тік еңіске ие таңбаларды оқи алатын. Sears алғашқы жүйені алды, бірақ кейіннен ол ірі каталог орталықтарының көпшілігіне сатылды, соның ішінде Sears Roebuck US (11 орталық), J. C. Penneys (3 орталық), Montgomery Wards, Aldens және т.б. Datatriever 1000 деп аталатын бір жұмыс станциялық нұсқасы, АҚШ поштасының сертификатталған салмақ өлшегіштерімен және таңба басу машинасымен бірге, Spiegels компаниясына бір келісімшарт бойынша бақылау компьютерлерін (DEC PDP 8) қоса алғанда 400 данаға сатылды, бұл FP-нің жылдық жалпы табысынан 1,5 есе көп құрады. Сәл кейінірек жасалған нұсқада қолмен ұсталатын сканерлер осы патенттелген штрих-кодтарды оқу үшін қолданылды. Бизнестің көлемі FP үшін тым үлкен болды және барлық бизнес жаңа американдық компанияға, Identicon-ға сатылды, ол ақырында осы жүйелердің көптеген түрлерін сатты. Барлық модельдер Симпсон Сирс Монреаль сәні орталығына енгізілді.
VA Tech компаниясының сатып алуы
Электрондық бөлімі бос болғандықтан, Ferranti Packard тағы да тек электр жабдықтарын жеткізуші ретінде қалды. Жылдар бойында көптеген басқа да мамандандырылған бөлімдер сатылып не жабылды, және соңында бастапқы Паккард трансформатор бөлімшесі ғана қалды. Осы бөлімшені VA Tech сатып алды, ал кейін ол Siemens компаниясының құрамына енді.
Корпоративтік архивтер
Онтарио архивінде 1991 жылы Rolls Royce компаниясы тапсырған көптеген Ferranti Packard құжаттары сақталған, олардың ішінде мәтіндік құжаттар, фотосуреттер, техникалық сызбалар, аудио таспалар, фильмдер және бейнекассеталар бар. Сонымен қатар, 2002 жылы Пол Коулман мырза және 2006 жылы Siemens Canada компаниясы сыйға берген материалдар да бар. Сент-Катаринес мұражайы мен Велланд каналдары орталығы да Ferranti Packard туралы материалдар жинағына ие.