Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Old Bewick – Англияның Нортумберленд графтығындағы Бевик приходында орналасқан ауылдық ауыл және бұрынғы азаматтық приход. Ол қола дәуірінен қалған обасы, темір дәуірінен қалған төбе бекінісі, 12 ғасырда салынған шіркеуі және Британияда алғашқылардың бірі болып тіркелген тостаған мен сақина белгілері бар тастармен танымал. 1951 жылы приходта 82 адам тұрған.
Old Bewick is a rural village and former civil parish, now in the parish of Bewick, in the county of Northumberland, England, notable for its Bronze Age cairn, Iron Age hill fort, 12th century church; and for cup and ring marked stones – some of the first to be documented in Britain. In 1951 the parish had a population of 82.
География
Old Bewick ауылы Англияның Нортумберленд графтығында Эглингхэмнің батыс-солтүстік-батысында және Чиллингхэмнің оңтүстігінде, Бреймиш өзені аңғарының оңтүстік-батысқа қарай бұрылған беткейінде, теңіз деңгейінен шамамен биіктікте орналасқан. Ауыл Бевик төбесінің батысында, Бевик төбе лагері деп аталатын темір дәуіріне жататын төбе бекінісінің орнында, екі іргелес жартылай шеңберлі көп қабатты қоршаудан тұрады. Ауыл B6346 тас жолының батысқа қарай созылатын шағын тас жолында орналасқан, бұл жол Харехоуп-Холлдан батысқа қарай оңтүстік-батысқа бұрылып, A697 тас жолымен қосылады. Ауылдың орналасқан жері – Шотландия маржалары, яғни орта ғасырдың соңы мен жаңа заманның басындағы ағылшын-шотланд шекаралық аймағы, зорлық-зомбылық пен шекарадан өтетін шабуылдармен ерекшеленген. Олд Бэвик үшін бұл маңызды, себебі оның шіркеуі 13 ғасырда шотланд басқыншыларынан зардап көрген, ал 15 ғасырда Нортумберлендте салынған көптеген қорғаныс мұнараларының бірі ретінде таңдалған. Ауылдың атауы – Old Bewick, қарапайым Bewick емес – көне заманға дейін жетеді, Бреймиш өзенінің оңтүстігінде және қарсы бетінде орналасқан New Bewick деген жеке елді мекеннің қалыптасуын көрсетеді. Жоан Блеудің 1662 жылғы картасы, Comitatvs Northvmbria, Бевик Great және Бевик Little-ді Old және New Bewick-ке шамамен сәйкес келетін жерлерде көрсетеді, екеуі де 1663 жылғы аудандық жалдау тізімінде тіркелген.
Old Bewick village is west north west of Eglingham, and south of Chillingham in Northumberland, England, on a south west facing slope of the River Breamish valley at approximately above sea level. The village is west of the Bewick Hill, the site of an Iron Age hill fort known as Bewick Hill Camp and comprising two adjacent semi circular multivallate enclosures. The village is on a minor road forming a western extension of the B6346 road, as that road turns south west, west of Harehope Hall, to join the A697 road. The village's situation, within the Scottish Marches, the Anglo Scottish border area of the late medieval and early modern eras, which was characterised by violence and cross border raids, is of significance to Old Bewick insofar as its church was damaged by Scottish invaders in the 13th century, and it was selected as the location of one of the many defensive towers erected in Northumberland in the 15th century. The village's name – Old Bewick, rather than merely Bewick – seems to go back into antiquity, reflecting the development of a distinct settlement, New Bewick, to the south and on the other side of River Breamish. Joan Blaeu's 1662 map, Comitatvs Northvmbria, shows Bewick Great and Bewick Little in positions approximating to Old and New Bewick, and both are listed in a 1663 rent roll for the district.
Тарих
Джон Чарльз Лэнглендс, 1823 жылдың мамыр айынан бастап Олд Бевик фермасын жалға алған, 1866 жылдың 30 мамырында Бервикшир табиғаттанушылар клубына Олд Бевик тарихының толық сипаттамасын жазып, ұсынды. Лэнглендс жазбадағы тарихтан бұрынғы уақытта Олд Бевик зәулім халқының орталығы болған болуы керек екенін, себебі Рим кезеңінен бұрынғы тұрғындардың лагерьлері мен үйлерінің көптеген қалдықтары сақталған; сондай-ақ, айналасындағы егістіктерде табылған кейінгі кезеңдердегі ғимараттардың негіздері Рим кезеңінен кейін де оның халқының көп болғанын көрсетеді, олар, әдетте, қорғану үшін ежелгі лагерьтің орнына салынған бекініс мұнарасына жиналған. Ауылды дөңес бекіністермен қоршалған, олардың ішінде жоғарыда аталған Бевик дөңес лагері, Бевик дөңес Моор лагері – шығыс-солтүстік-шығысқа қарай жартылай контурлық бекініс, және Бевик Бридж Ист – солтүстік-батысқа қарай дөңес бекінісі бар. Ауыл маңындағы тарихқа дейінгі басқа да ескерткіштер: Бевик-Хилл-Кэмптің шығысындағы тостаған және сақина белгілері бар тау жыныстары, ал Тик-Лоудың солтүстігінде, сәл шығысқа қарай дөңгелек обалар орналасқан.
John Charles Langlands, tenant of Old Bewick Farm from May 1823, wrote and presented a detailed history of Old Bewick to the Berwickshire Naturalists Club on 30 May 1866. Langlands starts by noting that in times before documented history, Old Bewick must have been the centre of a very considerable population, given the extensive remains of camps and dwellings of the race by whom it was occupied prior to the Roman period; and asserts that foundations of buildings of later periods found in surrounding fields indicate that its inhabitants continued to be numerous after the Roman period, drawn together probably for protection, to a fortified tower which had taken the place of the ancient camp. The village is surrounded by hillforts, including Bewick Hill Camp noted above; Bewick Hill Moor camp, a partial contour fort to the east north east; and Bewick Bridge East, a hillslope fort to the north west. Other prehistoric features in the vicinity of the village include cup and ring marked rocks to the east of Bewick Hill Camp; and slightly further east, round cairns north of Tick Law.
Құмыра және сақина белгісі қойылған тастар
Лэнглендс 1820 жылдары Бевик төбесінің шығыс бөлігінде бес тостаған және сақиналы белгілер салынған тастарды тапты; бұл тастар Ұлыбританиядағы ең алғашқы жазбалардың бірі болып табылады, әсіресе Джордж Тейттің 1865 жылғы «Нортумберлендтің ежелгі британдық мүсінді тастары» еңбегінде кеңінен сипатталған. 1852 жылы Доддингтонның жанындағы Роутинг Линн маңынан ұқсас тастар табылғаннан кейін, Тейт осы «ерекше және құпия жазулардың» пайда болуын зерттеуді өз үстіне алды. Ол Бервикшир Табиғаттану клубының президенті ретінде осы тақырыпқа қызығушылықты арттыруға мүмкіндік алды. Лэнглендстің екі тасы Бевик Хилл бекінісінің ішінде орналасқан. Біреуі, сыртқы қорған мен шығыс кіреберісіне жақын, бес белгіні сақтайды, олардың біреуі өте терең ойылған; ортасы көтеріңкі дөңгелек тәрізді, ал тұтас белгі жылқының аяғының іздеріне ұқсайды. Екіншісі біріншісінен солтүстікке қарай, бекініс қабырғасына жақын орналасқан және екі белгісі бар. Шамамен өлшемдегі үлкен блок лагердің шығыс жағында тұр, оның жалпақ бетінде алты белгі бар, олардың ең ірісінің диаметрі . Лагерден шамамен қашықтықта тағы бір блок бар. Мүсіндердің негізгі тобы, 27 данадан тұрады, Лэнглендс тапқан бірінші таста орналасқан, лагерден шығысқа қарай; , солтүстікке қарай еңкейген және ең биік жерінде жерден жоғары көтерілген төртбұрышты пішін.
Langlands discovered five cup and ring marked stones on the east top of Bewick Hill in the 1820s; these are amongst the earliest to be documented in Britain, notably in George Tate's 1865 The Ancient British Sculptured Rocks of Northumberland. Upon the discovery in 1852 of similar stones near Roughting Linn, near Doddington, Tate took it on himself to investigate the occurrence of these 'singular and mysterious inscriptions', using the platform of his presidency of the Berwickshire Naturalists Club to promulgate interest in the subject. Two of Langlands' stones are found within Bewick Hill Camp. One, near to the outer rampart and eastern entrance, has five figures traceable, one of which is as deeply cut as ; the centre appears as a raised boss, and the whole figure looks like the impression of a horse's foot. The other is about northward of the first, close to the rampart, and has two figures. A large block, by , stands about eastward of the camp, and has six figures traceable on its rough sloping surfaces, the largest of which is in diameter. Another block, about from the camp, presents two figures. The chief group of sculptures, 27 in number, is found on the first stone discovered by Langlands, about east of the camp; an irregular quadrangular shape, by , sloping northward, and rising where highest above the ground.
Жерге меншік
Нортумбрияның англосаксон патшалығы кезеңінде және нормандық дәуірде Олд-Бевик әулеті Бамбург қамалының сот тақырыбына бағынышты болды және патшалыққа тән дренгейдж жүйесі бойынша жалға алынды, бұл әскери міндеттері бар феодалдық еркін иеленуге тең. 1107 жылға дейін немесе одан бұрын «Архи Морелл жерлері» деп аталған әулет, Шотландияның Малкольм III-нің қызы және Англияның Генрих I-нің әйелі – Шотландияның Матильдасы тарапынан Тайнемут аббаттығына сыйға тартылды. 1093 жылы Малкольм III Нортумберленд графы Роберт де Моубрейдің басқарушысы, Бамбургтің Морелл, Альнуик маңындағы наурыз жорығы кезінде қаза тапты және Тайнемут аббаттығында жерленді. Лэнглендс бұл жердің Матильданың құдайының бір бөлігі болғанын болжайды. 1905 жылы жазған Дж.С. Ходжсон Бевик пен Эглингхэмнің 1095 жылы Англияның Вильгельм II-ні тақтан құлату және Стивен д’Омальды Англия тағына отырғызу үшін жасалған құпиядан кейін Бамбургтің Мореллге тиесілі жерлер болғанын нақтылады. Филипп С. Хардвик 1857 жылғы мамыр айында Бервикшир табиғаттанушылар клубында оқылған Лэнглендке жазған хатында Олд-Бевиккедегі 12 ғасырлық Қасиетті Үштік шіркеуі, ауылдың солтүстік-батысында орналасқан, негізінен Матильда сыйлық берген күннен бастап Тайнемут монахтарының еңбегі екенін айтады, бірақ Хардвик апсиданың қалған құрылымнан бұрын салынғанын жоққа шығармайды. 1138 жылы Олд-Бевик және Эглингхэмді қоршаған жерлер аббаттықтан Лотиан графы Госпатрик II-нің ұлы Эдгарға берілді, бірақ Эдгар оған қарсы шыққаннан кейін Англияның Генрих II-сі оларды тәркіледі, кейіннен Матильданың сыйлығын мойындап, аббаттыққа қайтарды. 1253 жылы Англия королі Генрих III Тайнемут монахтарына Олд-Бевиккеде апта сайын бейсенбіде базар өткізуге рұқсат берді. 1292 жылғы әулеттің бағасы – 30 фунт 15 шиллинг 6 пенни. Олд-Бевик 1539 жылдың қаңтарында Генрих VIII тұсында монастырларды тарату кезеңінде Тажға қайта оралды, ал 1551 жылы иелік құқығы Нортумберлендтің 1-ші герцогы Джон Дадлиге берілді. Дадлидің бүлік жасағаны үшін өлім жазасын алғаннан кейін жерлер тағы да Тажға қайта оралды, Елизавета I шамамен 1569 жылы Нортумберлендтің 8-ші графы Генри Персиге иелік құқығын берді. 9-шы графтың 1632 жылы қайтыс болуымен жерлер тағы да Тажға қайта оралды. Содан кейін, шіркеу аумағындағы жерлер бірқатар еркін иеленушілерге тиесілі болды, соның ішінде 1839 жылға қарай Бейкер Крессуэлл отбасы.
Throughout the period of the Anglo Saxon kingdom of Northumbria, and into the Norman period, the manor of Old Bewick was holden to the Court leet of Bamburgh Castle and tenanted under a drengage system peculiar to the kingdom, amounting to a feudal free tenantry with military duties. Around or before 1107 the manor – termed the lands of Archi Morell – was given to Tynemouth Priory by Matilda of Scotland, daughter of Malcolm III of Scotland and wife of Henry I of England. Malcolm III had been killed in 1093 whilst campaigning near Alnwick, by Morell of Bamburgh, a steward of Robert de Mowbray, Earl of Northumberland, and was interred at Tynemouth Priory. Langlands suggests that the land formed part of Matilda's dowry. J. C. Hodgeson, writing in 1905, specifies that Bewick and Eglingham were lands owned by Morell of Bamburgh, confiscated in 1095 after a conspiracy to depose William II of England and place Stephen of Aumale on the English throne. Philip C. Hardwick, in a letter to Langlands read to the Berwickshire Naturalists Club in May 1857, suggests that Old Bewick's 12th Century Church of the Holy Trinity, situated at a distance to the north west of the village, is mainly the work of the monks of Tynemouth starting from the date of Matilda's grant; albeit Hardwick opines that the apse may predate the rest of the structure. In 1138 Old Bewick and lands around Eglingham were granted by the Priory to Edgar, son of Gospatric II, Earl of Lothian, but were later seized as forfeit by Henry II of England after Edgar opposed him, and later restored to the priory in recognition of Matilda's grant. Henry III of England in 1253 granted the monks of Tynemouth the right to hold a market in Old Bewick, weekly, on a Thursday. A 1292 valuation of the manor is recorded as £30 15s 6d. Old Bewick reverted to the Crown in January 1539 during the period of the dissolution of the monasteries under Henry VIII, and in 1551 a grant of possession was made to John Dudley, 1st Duke of Northumberland. Upon Dudley's execution for sedition, the lands once again reverted to the Crown, Elizabeth I granting possession to Henry Percy, 8th Earl of Northumberland in c.1569. The lands again reverted to the Crown on the death of the 9th Earl in 1632. Thereafter lands in the parish were held by a succession of free tenants, including by 1839 the Baker Cresswell family.
Басқару
Олд-Бивик – Бервик-апон-Твид парламенттік округінің құрамында. Олд-Бивик бұрынғы шағын елді мекен болған; 1866 жылдан бастап Олд-Бивик жеке азаматтық приход ретінде тіркелді, бірақ 1955 жылдың 1 сәуірінде Бевик құру мақсатымен таратылды.
Old Bewick is in the parliamentary constituency of Berwick upon Tweed. Old Bewick was formerly a township; from 1866 Old Bewick was a civil parish in its own right until it was abolished on 1 April 1955 to form Bewick.